++ใครทำอะไรที่ไหน ขอไปร่วมวงด้วยคน++
Group Blog
 
<<
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
22 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
@@ ไต้หวันเดือนเมษา ตะลอนทัวร์ทั่วเกาะ ตอนที่ 2 ตะลอนออนไทเป @@

เช้าของการเดินทางวันที่ 2 (10 เม.ย. 52)
วันนี้เริ่มออกเดินทางจากสถานีซีเหมินติง ไปยังสถานีเจียงไคเชคเมมโมเรียลฮอลล์ค่ะ
เช้านี้เราจะเริ่มต้นเที่ยวที่เจียงไคเชคเมมโมเรียลฮอลล์กันก่อน
ออกทางออกที่ 5


ทางเข้าออกรถไฟฟ้าทุกสถานี มีช่องเฉพาะสำหรับคนที่ใช้วีลแชร์ หรือว่า คนแก่ ที่ต้องใช้ไม้เท้า คนท้อง รวมทั้งคนที่ใช้จักรยานเป็นพาหนะด้วยค่ะ

ที่สำคัญ ทางออกทุกสถานี ไม่รีบปิดเหมือนบ้านเรา เดินได้สบายๆ ไม่ต้องกลัวที่ปิดหนีบพุง 555



ทางเดินในสถานีเจียงไคเชค



ถึงแล้วค่ะ เจียงไคเชคเมมโมเรียลฮอลล์
เช้านี้ฝนตกปรอยๆ



ท่านเจียงไคเชค อยู่ในนี้



วันนี้ที่นี่ น่าจะมีงานอีเวนท์อะไรสักอย่างค่ะ ทีมงานเตรียมงานกันอยู่
ส่วนที่โรงมหรสพด้านข้าง นักแสดงก็กำลังซ้อมการแสดงกัน



ฝรั่งกลุ่มนี้ มาหัดไท้จื่อกันอยู่



ไปสักการะท่านเจียงไคเชคกันค่ะ



โดนหลอก(ตา)ให้ขึ้นบันไดไปตั้งสี่ชั้น ที่จริงแล้วมีลิฟต์ด้านใน
ลงไปที่ชั้นล่าง มีนิทรรศการอยู่ค่ะ



คันนี้ รถท่านประธานาธิบดี



เครื่องราชฯจากประเทศต่างๆ



รูปวาดที่สร้างจากตัวหนังสือจีน



เดินไปเดินมา ได้เวลาเปลี่ยนผลัดทหารค่ะ รีบวิ่งกลับขึ้นไปข้างบนอีกหนนึง



ที่นี่จะเปลี่ยนผลัดทหารทุกต้นชั่วโมงค่ะ ไม่น่าเชื่อว่า เราจะเดินไปเดินมาตั้งแต่ทหารใส่ชุดเขียวเปลี่ยนเป็นชุดขาว จนกระทั่งชุดขาวเปลี่ยนเป็นชุดน้ำเงินอีกรอบเลยทีเดียว 555

ทหารที่มายืนเฝ้าท่านประธานาธิบดี ยืนนิ่งมาก ราวกับเป็นหุ่นเลยทีเดียวค่ะ
ขนาดมีคนเข้าไปจัดแต่งเสื้อผ้า จัดพู่ให้ ก็ยังยืนนิ่งค่ะ

อาหารเช้าวันนี้เป็นแซนวิชค่ะ ซื้อมาจากร้านแถวๆ ที่พัก แต่มานั่งกินใต้ถุนเจียงไคเชคเมมโมเรียลฮอลล์นี่แหละ


อิ่มแล้วก็เดินทางออกจากเจียงไคเชค ไปยังซุนยัดเซ็นเมมโมเรียลฮอลล์ค่ะ
ว่ากันว่า ท่านซุนยัดเซ็นเป็นอาจารย์ของท่านเจียงไคเชคอีกที



วิธีไป ก็รถไฟใต้ดินเหมือนเดิมค่ะ 55 จะได้ไม่หลง
ขึ้นสายสีแดง มาต่อสายสีน้ำเงินที่ไทเปเมนสเตชั่น แล้วไปลงที่สถานีซุนยัดเซ็นค่ะ เดินออกทางออกที่ 3 หรือ 4 ก็ได้ค่ะ ถ้าออกทางออกที่ 3 ก็เดินเลาะรั้วไปเข้าด้านหน้า แต่ถ้าออกทางออกที่ 4 ก็เข้าด้านหลังค่ะ
เข้าไปจะเห็น ดร. ซุนยัดเซ็นนั่งอยู่แบบนี้



ถ้าเดินเข้าไปในอาคาร ก็จะเจอรูปปั้นใหญ่ด้านใน เหมือนกับที่เจียงไคเชคเมมโมเรียลฮอลล์



มีทหารเฝ้าเวร แล้วก็เปลี่ยนกะเหมือนกันด้วยค่ะ
แต่ตอนที่ไป เห็นหลังทหารเปลี่ยนกะเพิ่งลงมาด้านล่างไวๆ ก็เลยไม่ได้รอดูค่ะ



ด้านนอกซุนยัดเซ็น เห็นตึกไทเป 101 ชัดเจนดี



จากซุนยัดเซ็น เดินกลับไปทางรถไฟใต้ดิน ทางเดิมค่ะ
แต่ไม่ลงรถไฟค่ะ แอบหยิ่ง 555 ไม่ใช่ๆ เดินตรงไปตามถนน เพื่อไปกินอาหารตามร้านที่เพื่อนรัก มนุษย์ไฟฟ้า@สีชมพู แนะนำว่าเป็นร้านติดอันดับโลก ต้องไปกินให้ได้
ดูคนรอหน้าร้าน การันตีความอร่อย



พนักงานบริการได้อย่างใจค่ะ เมนูก็มีทั้งจีนทั้งฝรั่ง
ออเดิร์ฟ เป็นบ๊ะจ่าง ตัดกำลังอย่างแรง



คุณนายอยากกินข้าววว
จานนี้เยอะมากกกก



ของร่วมวงเป็นเกี๊ยวกุ้งใส่หมู



อิ่มมาก เลยไม่ได้สั่งเสี่ยวหลงเปาเมนูเต็ดของทางร้านค่ะ
โต๊ะข้างๆ นั่งกันแปดคนได้ เสี่ยวหลงเปาเข่งใหญ่ๆ ลงไปทีละสี่เข่ง หายวูบๆ
เบ็ดเสร็จแล้ว น่าจะหมดเสี่ยวหลงเปาไปสิบสองเข่งได้ค่ะ

แต่ที่เด็ดสุด คือห้องน้ำค่ะ 555


มันมีน้ำฉีดก้นอัตโนมัติด้วย


ใครอยากไปกินร้านนี้หลังจากไปซุนยัดเซ็นเมมโมเรียลฮอลล์ก็ไม่ยากค่ะ

เดินมาจากด้านหลัง ที่มีสถานีรถไฟใต้ดินอยู่นั่นแหละค่ะ เดินย้อนกลับมาทางทางออกที่ 3 แล้วข้ามถนนเดินตรงไปทางทางออกที่ 2 ค่ะ
เดินตรงไปเรื่อยๆ จนถึงถนนล็อคที่ 216 แล้วก็เลี้ยวซ้ายเข้าไปเลยค่ะ


อิ่มจนกระอักแล้ว ก็เดินทางต่อค่ะ ค่าเสียหายมื้อนี้ 413 NT

เดินทางโดยรถไฟใต้ดินเช่นเคยค่ะ มาเปลี่ยนสายสีแดงที่ไทเปเมนสเตชั่น
ช่วงเปลี่ยนสาย เลยเดินออกไปซื้อตั๋วรถไฟหัวจรวดสำหรับไปเกาชุง (เกาสง) วันรุ่งขึ้นค่ะ แต่เนื่องจากเราฉลาดในการอ่านภาษาจีนมาก เจ้าหน้าที่เสื้อสีส้มเลยมาช่วยกดตู้ซื้อตั๋วล่วงหน้าให้ค่ะ



รอบ 10 โมงกว่า ๆที่เล็งไว้แต่แรก เต็มหมดแล้ว ได้รอบ 11 โมงมาแทนค่ะ

จากนั้นขึ้นรถไฟสายสีแดงไปสถานี ซื่อหลินค่ะ เราจะเดินทางต่อไปพิพิธภัณฑ์กู้กง พิพิธภัณฑ์แห่งชาติของไต้หวันกัน



ขึ้นรถเมล์ สาย R30 ป้ายหน้าทางออกสถานีซื่อหลินเลยค่ะ ใช้บัตรอีซี่การ์ดแปะรถเมล์สายนี้ได้นะคะ



รถเมล์พามาเทียบหน้าทางเข้ากู้กงเลยค่ะ
ขากลับก็มารอรถที่ป้ายเดิมนี่ได้เลยนะคะ



ด้านในกู้กง ไม่ให้ถ่ายรูปนะคะ ตอนที่ไปถึงก็สามโมงกว่าแล้วค่ะ
แต่กรุ๊ปทัวร์ยังคลาคล่ำเต็มไปหมดเลยทีเดียว


เดินเที่ยวจนกู้กงปิดค่ะ นั่งรถกลับมาที่สถานีซื่อหลินเหมือนขามา แล้วนั่งรถไฟฟ้าต่อไปที่สถานีต้านสุ่ย



จากนั้นนั่งรถเมล์สาย R26 ไปชมวิวฟิชเชอร์แมน ว๊าฟ



ลมแรงมากเลยค่ะ กล้องแทบปลิว

ข้ามสะพานมา ร้านรวงเริ่มปิดกันบ้างแล้ว
แต่ยังเหลือนี่ให้กินค่ะ


แล้วก็อันนี้ ลูกชิ้นปลาหมึก อาหย่อย


ปิดท้ายคืนนี้ที่ตลาดกลางคืนซื่อหลินค่ะ

นั่งรถสาย R26 กลับไปสถานีต้านสุ่ย จากนั้น ขึ้นรถไฟกลับไปที่สถานีเจี้ยนถาน

ไนท์มาร์เกตอยู่หน้าสถานีเลยค่ะ

คนเยอะมากกกกกกก



ของกินมากมาย



ผู้ชายก็มากมี 555



ผลไม้สีสวยๆ



ส้มตำก็มีนะ



เดินเข้ามาเจอ เขาต่อคิวอะไรกันยาวเหยียด



ดูซิ เขาขายอะไร



อีกร้านข้างๆ กัน ขายไก่ทอด คิวยาวเหมือนกัน



แต่ร้านนี้หรือเปล่า ที่ใครๆ ก็สั่งให้กิน



ได้ไก่ กับแป้งทอด รวมทั้งสตรอเบอรี่ ลูกใหญ่ยักษ์ (ไม่ยักได้ถ่ายรูปมาแฮะ) ก็กลับที่พัก

แถวซีเหมินติงคืนวันศุกร์ มีนักร้องนักดนตรีมาเล่นเปิดหมวกด้วย



ยืนดูอยู่พักนึงแล้วเราก็กลับที่พัก หลับสบายไปอีกวัน



Create Date : 22 เมษายน 2552
Last Update : 29 เมษายน 2552 12:54:06 น. 0 comments
Counter : 813 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ร่วมวงด้วยคน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ร่วมวงด้วยคน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.