เมื่อได้อ่านเรื่องราวของพี่เฮฮา คุณจะอยากติดตามอ่านเรื่องต่อๆไป และจะเสียดาย... ที่ไม่ได้อ่านเรื่องที่ผ่านมา... : โกแป๊ะเจ้าของร้านโอเลี้ยงหน้าปากซอย
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2551
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
9 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 
รั ก อ อ ก แ บ บ ไ ม่ ไ ด้ . . .


ผมมีร้านอาหารเล็กๆอยู่ร้านหนึ่ง
หลายๆคนคงเคยมีโอกาสแวะมาเยี่ยมเยียน
อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลหรอกครับ เป็นร้านเล็กๆ
ที่มีเรื่องราวมากมาย ผ่านเข้ามาในแต่ละวัน
บางเรื่อง นึกถึงทีไรก็อดขำไม่ได้
แต่กับบางเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา...

ก็เป็นเหมือนภาพเขียนสี ที่น่าจดจำ…

วันนั้น มีแขกพิเศษมาที่ร้าน โต๊ะที่ดีที่สุดที่ชั้นล่าง
กำลังถูกจัดเตรียม ผมจัดที่จอดรถด้านหน้าร้านเอาไว้
เพราะคงไม่บ่อยครั้ง ที่เธอจะได้มีโอกาสมาที่นี่
พระอาทิตย์กำลังลดตัวลงจากขอบฟ้า
ผู้คนเริ่มทยอยเข้ามา อากาศดีทีเดียวครับ…

สักพัก… เธอก็มาถึง ผมรีบออกไปหน้าร้าน
ผ่านโต๊ะพิเศษที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้อย่างสวยงาม
มีความรู้สึกประหม่า ตื่นเต้นเล็กๆเกิดขึ้นในใจ
ก็เราไม่ได้เจอกันมาตั้งหลายปี เมื่อเดินไปถึง
ผมยิ้มกว้างด้วยความดีใจ โน้มตัวลงไปกอด

“ว่าไงจ้ะคนสวย…” เธอยิ้มหวาน
กอดตอบผมเบาๆ “ว่าไงจ้ะคนดี…”

เธอดูแทบจะไม่เปลี่ยนแปลงเลย
จะมีก็เพียงแต่ แววตาปนเศร้าเล็กๆเจืออยู่บ้าง
แล้วผมก็หันกลับไปกอดเพื่อนรักของผม
ที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ… “ว่าไงว่ะไอ้เสือ
แต่งงานแล้วเริ่มอ้วนเลยนะโว้ย…ฮาๆ”
เพื่อนผมตอบ “เฮ้ย…เดี๋ยวอีกหน่อยเอ็งก็เหมือนข้าล่ะว่ะ…ฮาๆ”
ผมเดินไปเปิดประตูให้ทั้งสอง ผายมือโค้งต้อนรับอย่างอารมณ์ดี
“เชิญครับท่าน” เราทั้งสามคนหัวเราะ พากันเข้าไปในร้าน

เพื่อนผมประคองรถเข็นที่เธอนั่ง
เข็นผ่านประตูเข้าไปอย่างช้าๆ…

ภาพในอดีตเริ่มสลับขึ้นมาในความคิด
ก่อนหน้านี้นานมาแล้ว ในวันที่เธอยังเดินได้
ผมกับเธอสนิทกันจนเกือบจะกลายเป็นคนรัก
เพียงแต่เธอ ยังเป็นเหมือนคนเดินทาง ยังไขว่คว้า ปรารถนา

ต่างกับเพื่อนผม เค้ารักเธอเอามากๆ เวลานั้น
เค้ายอมทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อที่จะได้อยู่เคียงข้างเธอ
และด้วยความรัก ความพยายามที่เค้ามีให้
วันหนึ่ง ทั้งสองคนก็แต่งงานกัน…

ท่ามกลางความสับสนในใจของเธอ…


................................................
................................................


วันเวลาผ่านไป เหมือนเมฆฝนคลื่นลมแรงที่ซัดผ่านเข้ามา
เธอกลับลังเลไม่แน่ใจ ว่าเค้าจะดีต่อเธอ และรักเธอ
ได้เหมือนอย่างที่เธอต้องการ

จนเค้าเองก็เริ่มไม่แน่ใจ ว่าเธอรักเค้าด้วยหัวใจ
หรือรักเพียงเพราะความทุ่มเทที่เค้ามีให้
เค้าเริ่มเที่ยวเตร่เกเร ปล่อยชีวิตให้ล่องลอย หาความสุขไปวันๆ

เธอเริ่มตอบโต้ ประชด ในรูปแบบที่คล้ายๆกัน…
“ไม่เอาฉันไม่อยากกลับบ้าน พาฉันไปที่ไหนก็ได้”
เสียงหงุดหงิดของเธอดังขึ้น จนผมเริ่มดุกลับ

“นี่ถ้าจะบ้าบอเที่ยวอะไร ก็ให้มันอยู่กับร่องกับรอย
อย่างไรเธอก็เป็นผู้หญิงนะ”

“ฉันรู้แล้วน่า… ว่าแต่เธอ จะไม่อยู่แล้วจริงๆเหรอ"
เธอถามผมกลับ ด้วยความรู้สึกหวั่นใจ…

ผมเดินทางไปเรียนต่อ ได้ยินได้ฟังปัญหาต่างๆของเธอเป็นระยะๆ
แต่แล้ว... ก็ขาดการติดต่อไป แก้วที่ร้าว คงแตก แยกออกเป็นชิ้นๆ
ผมมารู้ในภายหลังว่า เธอกับเค้าทะเลาะกันอย่างรุนแรง
เธอขับรถหนีกลับไปบ้านที่ชลบุรีกลางดึก ร้องไห้ไปตลอดทาง
รถประสบอุบัติเหตุ เธอถูกกดทับอยู่ในรถเป็นเวลานาน

กว่าที่จะมีคนมาช่วย…

................................................
................................................


หลังจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไป
เพื่อนของผมเลิกดื่ม เลิกเที่ยว เลิกใช้ชีวิตกลางคืนเหมือนกับที่เค้าเคยทำ
เค้าบอกกับผมด้วยน้ำเสียงเรียบๆว่า… ทุกครั้งที่เค้าเห็นเธออยู่ในรถเข็น

เค้ารู้สึกเหมือนกับว่า เค้าเป็นคนทำให้เธอเดินไม่ได้…

เธอบอกผมว่า เวลานั้น เธอรู้สึกเหมือนเธอช่างมองโลกแบบเด็กๆ
เจ้าอารมณ์ โง่เขลา เธอไม่เคยมองเค้าด้วยหัวใจ
เธอเปลี่ยน ‘เค้า’ คนที่รักเธอ ให้กลายเป็นความว่างเปล่า


ในวันนี้ ผมคิดว่า… เธอคงเข้าใจในความรักแท้ที่เค้ามีให้…


เราสามคนจบมื้อค่ำมื้อนั้น อย่างสนุกสนานไปด้วยเสียงหัวเราะ
ผมเดินไปช่วยเปิดประตูรถ เค้าอุ้มเธอขึ้นจากรถเข็นเบาๆ
เธอโอบแขนรอบคอ ปล่อยให้เค้าประคองตัวเธอ เข้าไปในรถอย่างว่าง่าย
ผมตบไหล่ไอ้เพื่อนรัก 2-3 ที เราพยักหน้าให้กัน “แล้วเจอกันนะโว้ย…”
เด็กที่ร้าน ช่วยกันยกรถเข็น พับเก็บเข้าท้ายรถ
ผมเดินอ้อมมาที่ประตูรถด้านหน้า ก้มลงเกาะขอบหน้าต่าง
เอามือลูบหัวเธอเบาๆ

“แล้วเจอกันนะคนสวย…” เธอยิ้มมุมปาก
พยักหน้าตอบ… “แล้วเจอกันจ้ะคนดี…”

ผมมองรถเคลื่อนตัวออกไปช้าๆจนลับตา
เสียงเพลงในร้านดังแว่วออกมาเป็นระยะๆ
เด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังเดินเข้าไปในร้าน
หันกลับมายิ้มให้เพื่อนหนุ่มสาวอีกสองคนที่กำลังเดินจับมือกันมา
เสียงหัวเราะสดใสของทั้งสาม ค่อยๆถูกกลบลงด้วยเสียงเพลง
ประตูร้านแง้มปิดลงอย่างช้าๆ คงเป็นภาพเขียนสีอีกภาพหนึ่ง
ที่กำลังถูกบรรจงแต่งแต้มลงบนผืนผ้าใบอย่างสวยงาม…



วันนี้กำลังจะผ่านไปอีกวันแล้วครับ…





Create Date : 09 มิถุนายน 2551
Last Update : 12 มิถุนายน 2551 23:23:55 น. 60 comments
Counter : 365 Pageviews.

 
ถ้าออกแบบรักได้

โลกนี้คงไม่มีสงคราม และการแข่งขัน...



ในก็สงสารเพื่อนพี่จัง
แต่อีกใจ ก็ยังยิ้มได้ ว่าเขาก็ยังไม่ทิ้งกันและกัน


โดย: SeN~ora-eN-oscUrO วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:22:28:00 น.  

 
ในเรื่องแย่ๆ ก็ยังมีมุมดีๆซ่อนอยู่


โดย: บางส้มเปรี้ยว วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:22:54:34 น.  

 
เข้ามาเยี่นมครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:23:05:54 น.  

 
ชอบการเล่าเรื่องของพี่เฮฮาจังค่ะ เป็นเรื่องที่เหมือนนิยายจริงๆ พูดไม่ถูกเลย ไม่รู้จะบอกว่ายังไงดี

แต่สุดท้าย มิตรภาพ ความรักแบบเพื่อนนั้นยืนนานที่สุด ว่ามั้ยคะ


โดย: วินนี่ย์หมีพูห์ วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:23:06:03 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึกดีเป็นบ้าเลยพี่เฮฮา...

Honestly, ผมเพิ่งดูหนังเรื่อง รักออกแบบไม่ได้ เมื่อวานนี้เอง ระหว่างรอเก็บผลแลป ก็ดูผ่าน Youtube ...แล้วผมก็รู้สึกดีต่อหนังเรื่องนี้..กำลังคิดว่าจะเขียนเรื่องนี้..พอดีเห็นหัวข้อของพี่ซะก่อน...รู้สึกดีจริงๆครับ..

ผมไปกรีซมา อากาศร้อนมากๆ กลับมาลอนดอนอากาศเย็น ฝนตก...แต่วันนี้ ลอนดอน เกือบจะน้องๆกรีซแล้วครับพี่...

วันไหนมาลอนดอน ก็ถ้ามีโอกาส คงได้เจอกันครับ พี่น้องครับ..ยินดีเป็นไกด์ครับพี่


โดย: สิงห์นครพิงค์ วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:0:14:01 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

วันนี้ได้มีโอกาสมาอ่านเรื่องรักของพี่เฮฮาครับ เรื่องราวของความรักออกแบบไม่ได้จริง ๆ ด้วยครับ

อ่านแล้วก็ประทับใจในความรักของเขาและเธอนะครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:0:19:23 น.  

 
วันนี้มาแบบซึ้งง่ะ...(อยากเห็นหน้าพี่เฮฮาตอนเล่าเรื่องซึ้งๆจังเฟร้ย 55++)

ว่าแต่.....ร้านอยู่แถวไหนอ่ะ ?? ว่างๆพาไปมั่งดิ 55++ อิอิ


โดย: unsa วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:1:24:20 น.  

 
รักออกแบบไม่ได้..มันก็จริงนะคะ
ไม่งั้นคนเราจะมีความทุกข์ในเรื่องของความรักกันหรือ
ถ้าเราออกแบบความรักได้..เนาะ

พี่เฮฮา..วันนี้มาแนวซึ้ง..เรื่องราว อ่านแล้วดีค่ะ
แต่นึกภาพพี่เล่าเรื่องซึ้งๆไม่ค่อยออกเลย..อิอิ..


โดย: nikanda วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:6:27:59 น.  

 
เวลาที่ผ่านไปแล้วไม่สามารถเรียกคืนมาได้
แต่อ่านแล้วก็ดีใจที่ปัจจุบันคุณค่าของบางสิ่งไม่ได้จางหายไปกับกาลเวลา


โดย: uncha วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:9:37:00 น.  

 
เข้ามาอ่านค่ะ..

เล่าเรื่องได้น่าอ่านน่าติดตามมากค่ะ..
บางทีความรักก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดไว้ค่ะ..

แล้ว เราก็คิดเองคนเดียวไม่ได้ค่ะ..
ความรักต้องเกิดจากคนสองคนค่ะ..


โดย: ว่าน วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:9:42:45 น.  

 
รักก็เป็นเช่นนี้แล มีรัก มีทุกข์ คละเคล้ากันไปเจ้าค่ะ


โดย: NathalieNoelle วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:17:30:15 น.  

 
ขอให้ใจไม่สิ้นหวัง...


โดย: ตุ๊กตาไล่ฝน IP: 58.97.32.126 วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:17:48:02 น.  

 
อยากให้รักออกแบบได้จัง


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:19:47:09 น.  

 
หวัดดีจ้า คุณพี่เฮฮา
ชอบวิธีการเล่าเรื่องของพี่จังเลย
อ่านแล้วชวนติดตาม
วันหลังจะแวะมาอ่านเรื่องต่อไปนะคะ


โดย: Damjingjing วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:20:20:54 น.  

 
เขียนดีจังค่ะ

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบล็อกเรา


โดย: Oreo's Mama วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:0:34:09 น.  

 
เรื่องราวประทับใจจังเลยค่ะ..พี่เฮฮา

ความรักออกแบบไม่ได้จริงด้วยค่ะ....
เราไม่สามารถกำหนดอะไรได้เลยในความรัก....
คนบางคน โชคดีที่เจอกับความรักแท้...
แต่คนบางคน โชคไม่ดีที่เจอกับความรักปลอมๆ...
แต่เค้าก็ยังโชคดี..ที่ยังได้รู้จักช่วงเวลาของความรัก

เพื่อนของพี่ทั้งสองคน โชคดีที่ได้รัก และเรียนรู้เรื่องความรักไปพร้อมๆกัน
โชคดีที่ยังมีโอกาสได้ดูแลความรักไปด้วยกัน...
อิจฉาจังเลย.....อิอิ

ปล.ขอบคุณค่ะ...ที่ไปอ่านเรื่องของ ผู้ชายคนแรกทีชีวิต...
ขวัญยังเขียนไม่ดี..แต่จะพยายามให้ได้สักครึ่งของพี่เฮฮาน๊า....


โดย: NuHring วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:6:10:14 น.  

 
จำได้ว่าคราวแรกที่ได้อ่านเรื่องนี้
ร้องไห้..


โดย: แฟนไท วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:12:11:39 น.  

 


โดย: kai (aitai ) วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:19:07:01 น.  

 
...
ที่ใดมีรักที่นั่นมีรัก...

ปล.ไม่ได้พิมพ์ผิดค่ะ






โดย: สิงห์อมบ๊วย วันที่: 12 มิถุนายน 2551 เวลา:18:13:06 น.  

 
ไม่ว่ารักจะออกแบบได้หรือไม่?

แต่ขอบอกว่าเรื่องราวที่พี่เฮฮา ถ่ายทอดออกมาให้ได้อ่าน

นั่น ช่างเป็นการออกแบบที่ลงตัวมากๆ

นั่นอาจจะเป็นเพราะมันถูกกลั่นกรองออกมาจากความรู้สึก และความทรงจำอย่างแท้จริง

อ่านเรื่องนี้แล้ว ซาบซึ้งมากๆ กั๊บ ไม่รู้จะเปรียบกับอะไร

เอาเป็นว่าเปรียบกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของผม หลังจากอ่านเรื่องนี้จบละกันคับ ^^

อยากอ่านเรื่องใหม่เร็วๆ จัง.........ขอบคุณคับ



โดย: ต้น~~ตาล IP: 125.24.201.124 วันที่: 12 มิถุนายน 2551 เวลา:20:56:19 น.  

 

มาทักทายอีกรอบครับ

มาดูว่ามีเรื่องใหม่ ๆ ให้อ่านหรือยังครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 12 มิถุนายน 2551 เวลา:22:42:53 น.  

 


ดี.แวะมาส่งความสุขยามเช้าค่ะ





โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 13 มิถุนายน 2551 เวลา:9:10:05 น.  

 
รู้สึกดีจังที่ก่อนนอนได้เข้ามาอ่านเรื่องน่าประทับใจอย่างนี้

ฝันดีนะจ๊ะพี่เฮฮา


โดย: mesaya วันที่: 14 มิถุนายน 2551 เวลา:1:38:49 น.  

 
^_^ ......................^_^


โดย: Lila IP: 124.120.1.58 วันที่: 15 มิถุนายน 2551 เวลา:1:03:23 น.  

 
^_^


โดย: Lila IP: 124.120.1.58 วันที่: 15 มิถุนายน 2551 เวลา:1:04:24 น.  

 
Hmm..ประทับใจ..แอบอิจฉาเล็กๆ กับความรักแท้ และมิตรภาพที่เล่าถึง


โดย: Percipi วันที่: 15 มิถุนายน 2551 เวลา:9:09:15 น.  

 
ขอบคุณค่ะ...ที่เขียนเรื่องดีดีให้อ่าน...


โดย: เพราะรักไม่สิ้นสูญ วันที่: 16 มิถุนายน 2551 เวลา:0:46:25 น.  

 
แอบน้ำตาไหล

(เดี๋ยวขอเช็ดก่อนนะคะ)

บางทีเราจะรู้ค่าของบางสิ่งได้ ก็ต่อเมื่อต้องเสียมันไปเท่านั้นแหละค่ะ


โดย: แม่นู๋มี่ วันที่: 17 มิถุนายน 2551 เวลา:18:08:49 น.  

 
แล้วชายคนนี้ก้อหายไป (อีกแล้ว)

ต้องให้มาปลุกเรื่อยเลยนะ.....ตื่นๆๆๆๆๆ


โดย: unsa วันที่: 19 มิถุนายน 2551 เวลา:11:33:40 น.  

 

แวะมาเยี่ยมค่ะ สบายดีนะ


โดย: NathalieNoelle วันที่: 21 มิถุนายน 2551 เวลา:11:29:56 น.  

 
มารออ่านเรื่องใหม่คับ^^


โดย: ต้น~~ตาล IP: 125.24.253.186 วันที่: 22 มิถุนายน 2551 เวลา:20:22:24 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะค่ะ


โดย: นา (nakamuk ) วันที่: 23 มิถุนายน 2551 เวลา:17:53:41 น.  

 
โอ้ โห วันนี้แม่มดเพิ่งไปกระทุ้งสีข้างของคนนนึงกี่ยวกะคำว่า รักออกแบบไม่ได้อยู่เลยคะ จตรงกันนะเนี๊ยะ


โดย: แม่มด (GreenWitch ) วันที่: 23 มิถุนายน 2551 เวลา:19:28:38 น.  

 
อืมมม

บางครั้งต้องแลกกับอะไรบางอย่ จึงจะรู้ซึ้งาง


โดย: วาฬอันดามัน วันที่: 24 มิถุนายน 2551 เวลา:12:05:33 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึกดีจังคะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจ ยินดีที่รู้จักคะ


โดย: sawkitty วันที่: 24 มิถุนายน 2551 เวลา:16:06:32 น.  

 
ก๊อกๆ บ้านนี้สบายดีไหมคะ


โดย: kai (aitai ) วันที่: 25 มิถุนายน 2551 เวลา:8:33:11 น.  

 
เศร้าจัง แต่ก้อมีความสุขปนอยู่ในนั้นลึกๆนะคะ

อะไรบางอย่างที่ได้ มา ก้อ ต้องแลก กับ บางอย่างที่เสียไป


โดย: กระต่ายสมองเสื่อม (Tazza ) วันที่: 25 มิถุนายน 2551 เวลา:9:16:08 น.  

 
รีบมานะพี่เฮฮา....เดี๋ยวพายุเข้าจะต้องรอไปอีกนานค่ะ....อิอิ


โดย: NuHring วันที่: 25 มิถุนายน 2551 เวลา:19:15:58 น.  

 
ยิ้มทั้งน้ำตา....เป็นอย่างนี้นี่เอง


โดย: Tiny Bakery วันที่: 26 มิถุนายน 2551 เวลา:14:11:22 น.  

 
ถ้ารักออกแบบได้ ทุกคนก้อคงมีความสุขกับคนที่เรารัก และคนที่รักเรา พี่ว่างั้นม่ะ


โดย: ป๋อมแป๋ม IP: 203.185.151.254 วันที่: 26 มิถุนายน 2551 เวลา:18:19:20 น.  

 
เขีบนเก่งมากเลยค่ะ น่าติดตามตลอดทั้งเรื่อง


โดย: วังน้ำวน วันที่: 26 มิถุนายน 2551 เวลา:22:23:32 น.  

 
อยากดูหน้าแมวจังเลยค่ะ


โดย: วังน้ำวน วันที่: 26 มิถุนายน 2551 เวลา:22:29:28 น.  

 
อ่า...เหมือนอ่านนิยายรักเรื่องสั้นเลยค่ะ
น่าประทับใจ ...

คุณเล่าเรื่องราวได้น่าอ่านมากเลยนะคะ
ปอแวะเอากาแฟมาขอบคุณที่แวะไปเที่ยวบล๊อกค่ะ
แล้วแวะไปอีกนะคะ งุงิ



โดย: Butterflyblog วันที่: 27 มิถุนายน 2551 เวลา:15:25:35 น.  

 

ถ้าชีวิตคนเราเหมือนหนังก็คงดี จะได้ถ่ายฉากตอนเกิดอุบัติเหตุให้เธอบาดเจ็บน้อยลงหน่อย อย่างน้อยในเมื่อทั้งสองได้พบความรักอันงดงามที่มีให้ต่อกันแล้ว จะได้ถ่ายย้อนใหม่ ให้ทุกอย่างดีขึ้นและสวยงาม ....ท่าจะดี


โดย: nang_sida วันที่: 27 มิถุนายน 2551 เวลา:17:52:32 น.  

 
รู้สึกว่าภาพเขียนสีภาพนี้ จะหนักไปทางสีเทาหม่นๆ นะคะ
แต่ยังดีที่มีน้ำตาล อมชมพู(เอ...สีเป็นไงหว่า) ในตอนท้ายๆ
พอให้มีรอยยิ้มเจือๆ ได้บ้าง

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ


โดย: กลีบดอกโมก วันที่: 27 มิถุนายน 2551 เวลา:19:05:51 น.  

 
สวีสดีค่ะ
แวะมาอ่านเรื่องราวของความรักที่ออกแบบไม่ได้

ปล.ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมที่บล็อกนะค่ะ


โดย: thattron วันที่: 27 มิถุนายน 2551 เวลา:22:34:57 น.  

 


โดย: Malee30 วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:0:10:44 น.  

 
สวัสดีค่ะ ...
อ่านแล้วรู้สึกเหมือนคู่รักที่เป็นเพื่อนพระเอกในเรื่อง nothing hill เลยอ่ะค่ะ

รักออกแบบไม่ได้ ... ชีวิตก็ออกแบบไม่ได้ สู้ๆ


โดย: sorry about that วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:7:58:06 น.  

 
บางครั้งคนเราเลือกไม่ได้ทั้ง 2 อย่างในเวลาเดียวกัน

เมื่อต้องสูญเสียสิ่งใดสิ่งหนึ่งก้อเจ็บปวดทั้งนั้น

และในบางครั้งเราอาจจะสูญเสียทั้ง 2 อย่างในเวลาเดียวกัน

หรือถ้าโชคดีก้ออาจจะได้ทั้ง 2 อย่างในเวลาเดียวกัน

แต่คนที่โชคดีจะมีสักกี่คน

ก้อ รัก มัน ออก แบบ ไม่ ได้ นี่ เนอะ 55555+



โดย: บัวอ้วน (บัวบุษบง ) วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:9:13:26 น.  

 
บางครั้ง ความรักก็เกิดขึ้นระหว่างทางเลือก มันยากที่จะเลือก ระหว่างสิ่งที่รัก แต่การเก็บทั้งสองอย่างไว้พร้อม ๆกัน ก็เป็นสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ แต่การเลือกฝ่ยใดฝ่ายหนึ่งก้อาจจะทำให้อีกฝ่ายหนึ่งเจ็บ สำหรับการตัดสินใจของเรา คือไม่เลือกใครเลย......ส่วนบทสรุปสุดท้ายคือ "เศร้า" เพราะไม่อยากให้ใครเจ็บ.........

อยู่คนเดียวกีกว่าเน๊อะ 55555+
แล้วจะแวะมาใหม่นะค่ะ.............

รักออกแบบไม่ได้จริง ๆ......


โดย: arlendil วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:10:35:14 น.  

 
มะไหร่จะมีเรื่องใหม่

นั่งกินร้านนี้จนอ้วนแว๊วววว


โดย: unsa วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:10:44:57 น.  

 
นึกเหรอจ๊ะ...ว่าจะหนีพ้น !


ปล....โหววว บล็อคเปี๊ยนไป๋


โดย: unsa วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:18:23:36 น.  

 
อ่านแล้วซึม..เศร้า..เหงาเพราะรักค่ะ


โดย: เหงาจับใจ วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:20:14:41 น.  

 
แปลกจังทำไมคนเราถึงชอบที่จะต้องเข้าใจกัน

ในวันที่เกือบจะศูนย์เสียอีกฝ่ายหนึ่งไป

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมที่บล็อกค่ะ


โดย: BongKet วันที่: 29 มิถุนายน 2551 เวลา:0:40:27 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมกันค่ะ

ว่าแต่....เหมือนไหร่จะอัพบล๊อกคะเนี้ย


โดย: แม่นู๋มี่ วันที่: 29 มิถุนายน 2551 เวลา:10:07:35 น.  

 
หุหุ....(แวะเข้ามาบอก...)

ผู้ชายสีน้ำตาล....ม่ายได้บอกว่าน้ำตาลอ่อน หรือว่า น้ำตาลเข้มนะพี่..อิอิ


โดย: NuHring วันที่: 29 มิถุนายน 2551 เวลา:15:08:35 น.  

 
พี่เฮฮา........เค้าทำบล็อคครบ 3 เดือนแย๊ววว น๊าาาาา


โดย: unsa วันที่: 29 มิถุนายน 2551 เวลา:17:59:08 น.  

 
.... หวัดีค่ะ แวะมาทักทายค่ะ อ่านแล้วรู้สึกประทับใจจังค่ะ ...อืมมม พูดไม่ออก

...ขอบคุณนะค่ะ ที่แวะไปที่บล๊อคค่ะ


โดย: เพราะฉันห่างไกล วันที่: 29 มิถุนายน 2551 เวลา:18:58:35 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ

วันนี้มีเรื่องน่ารักๆอะไรมาบอกเล่าบ้างไหมค่ะ

พักนี้มองเรื่องความรักในแง่ลบ

เลยอยากฟังเรื่องที่จะทำให้มองบวกขึ้นบ้าง

555+

เกี่ยวไหมเนี้ย


โดย: บัวอ้วน (บัวบุษบง ) วันที่: 1 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:56:18 น.  

 


ปอแวะมาเสริฟโกโก้ค่ะ
ไม่ได้เข้าบล๊อกมาเยี่ยมหลายวัน สบายดีหรือป่าวคะ งุงิ


โดย: Butterflyblog วันที่: 1 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:27:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
พี่เฮฮา
Location :
Texas A&M United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ตอนอยู่อนุบาลหนึ่ง คุณครูสาวคนสวย
บอกให้ผมเขียน กอไก่ ผมถามคุณครูว่า

"ไก่ตัวผู้ หรือไก่ตัวเมียฮะ?"

คุณครูทำหน้างง ถามผมกลับว่า
ทำไมต้องไก่ตัวผู้ หรือไก่ตัวเมียล่ะค่ะ
ผมตอบคุณครูตามความรู้สึกของเด็กๆว่า

"ก้อ..อ.. ไก่ตัวผู้มันมีหงอนฮะ..."

การเล่น blog สำหรับผม คงเหมือนเด็กอนุบาล
เพื่อนคนหนึ่ง กำลังพยายามสอนวิธีใช้งาน
ให้ผมทำความรู้จักกับ blog ผมอยู่ระหว่าง
การเรียนรู้ และทดลองว่ามันเล่นอย่างไร

ให้เวลาผมสักหน่อย อีกพักคงตามคุณๆทัน
ผมมีอะไรๆมาเล่าให้ฟังเยอะแยะไปหมด
เรื่องที่เคยเขียนไว้ เรื่องที่อยากจะเขียน
เรื่องที่เพื่อนหลายคนเคยเขียนไว้

สำหรับคนที่ผมรู้จัก ดีใจจัง ที่ได้มาเจอกันอีกครั้ง
ทุกเรื่องที่ผมเคยเขียนเมื่อวันก่อนๆ
และเรื่องที่จะเขียนของวันนี้ คงจะค่อยๆ
เรียบเรียงตามๆกันมา เก่าบ้างใหม่บ้าง
ก็เอาน่า ใจเย็นๆ คิดถึงคุณๆเสมอ

ระหว่างนี้ ถ้าแวะเข้ามา ก็ทักทายกันสักนิด
ยินดีที่ได้รู้จักนะคร๊าบ... ส่วนเรื่องใส่รูป
ปรับหน้าสวยๆ คงต้องรอสักพัก ทำไมเป็นอ่ะคับ แฮ่

rumburi@gmail.com
Friends' blogs
[Add พี่เฮฮา's blog to your web]
Links
 
MY VIP Friend


 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.