เมื่อได้อ่านเรื่องราวของพี่เฮฮา คุณจะอยากติดตามอ่านเรื่องต่อๆไป และจะเสียดาย... ที่ไม่ได้อ่านเรื่องที่ผ่านมา... : โกแป๊ะเจ้าของร้านโอเลี้ยงหน้าปากซอย
Group Blog
 
 
เมษายน 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
20 เมษายน 2551
 
All Blogs
 
เ พี ย ง ถ้ า คิ ด ทำ ไ ด้ . . .


ปลาทองตัวอ้วนว่ายอยู่ในโหลแก้วใบกลม
ที่ประดับไปด้วยหินกรวดสีสวยงาม…
มันวายกระดิกหาง วนเวียนไปมา…
ว่ายไปทางซ้ายที…ว่ายไปทางขวาที…

ผมเคยนึก อยากเป็นเหมือนปลาทอง
ได้ว่ายน้ำเล่นไปมาในโหลแก้วใบสวย
ถึงจะไม่กว้างใหญ่เหมือนแม่น้ำ หรือทะเล…

แต่ชีวิตก็ดูจะมีความสุข…

ใครคนนึงเคยบอกผมว่า “ปลาทองมันขี้ลืม…
พอว่ายไปทางไหน มันก็จะนึกว่าเป็นที่ๆใหม่
แปลกตาเสมอ มันเลยไม่รู้สึกเบื่อ เหนื่อย หรือเหงา…”
อืมม์ นั่นสินะ… เป็นปลาทองก็ไม่เลว

เพียงถ้าคิดทำได้…

ว่าแต่…ถ้าผมเป็นปลาทองได้อย่างที่นึก…
ใครล่ะ…จะคอยเอาอาหารมาให้ผม
คอยดูแล เปลี่ยนน้ำในโหลแก้วใบสวย…

อืมม์… นั่นสินะ… ใครล่ะ???


ฉันเป็นปลาทอง อยู่ในแจกันดอกไม้
ไม่เคยว่ายไปไหน ไม่รู้จักโลกใบใหญ่
รู้จักแค่ห้องนอนเธอ ผ่านโลกใบใสๆ
กินอาหารที่เธอให้ อยู่กับเธอใกล้ๆ
รักเธอมากกว่าใคร โลกของฉัน…
คือการมีเธอในใจ…




Create Date : 20 เมษายน 2551
Last Update : 20 เมษายน 2551 8:15:20 น. 21 comments
Counter : 287 Pageviews.

 


โดย: Prince600/546 IP: 202.91.19.205 วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:8:37:05 น.  

 
แวะมาอ่าน มาทำความรู้จักค่ะ

อ่านขวามือแล้วได้ยิ้ม

อืมมม สงสัยจะสมชื่อ พี่เฮฮา ...



โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:9:07:17 น.  

 
เอ่อ สารภาพว่า อ่านปลาทองไป

แต่ไหงไปจบที่ก.ไก่ ได้ก็ไม่รู้


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:9:34:36 น.  

 
^
^
อาการเดียวกันเลยค่ะ

เริ่มจากปลาทอง...แล้วตีโค้งออกขวาไปทางบ่อนไก่ เอ๊ย.. ก. ไก่


โดย: D*U*A*N (thisisduan ) วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:10:32:04 น.  

 


โดย: shame_of_sins วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:10:36:16 น.  

 
เราก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นปลาทองเหมือนกัน เพื่อนเรียกน่ะ..


โดย: murmur (murmur072 ) วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:11:14:00 น.  

 
สวัสดีค่า


โดย: yosita_yoyo วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:13:34:23 น.  

 
ตอนอยู่อนุบาลหนึ่ง คุณครูสาวคนสวย
บอกให้ผมเขียน กอไก่ ผมถามคุณครูว่า

"ไก่ตัวผู้ หรือไก่ตัวเมียฮะ?"


ถ้าแม่โสมเป็นครูนะ จะรีบรุดเรียกประชุมอาจารย์ทั้ง รร. และ เชิญ บุพการีของเด็กชายเฮฮามาพบ

พร้อมกับเสนอการยินดีรับมือกับเด็กที่เหมาะแล้ว ที่จะเป็นอนาคตของชาติ

พร้อมบอกคุณพ่อคุณแม่ของเด็กชายว่า อย่าดุลูกเชียวนะหากลูกถาม

เพราะการช่างซักถาม ถึงแม้จะทำให้ผู้ใหญ่จนมุมไปหลายรอบอย่างน่าละอาย

แต่การถามของเด็กแล้วปล่อยให้แกถาม คือฝึกให้แกจินตนาการไม่เลิกรา และกล้าที่จะทดลองไปตลอดชีวิต

คนอย่างนี้สิ ที่ชาติต้องการ


โดย: โสมรัศมี วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:13:58:05 น.  

 
ขอถามว่า นส. ร่าเริง เป็นอะไร กะ พี่เฮฮา คะ


โดย: โสมรัศมี วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:13:59:41 น.  

 
สวัสดีครับพี่ ไม่ได้เจอกันนานมากเลย


โดย: เคราครึ้ม วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:16:10:12 น.  

 
กาลครั้งนึง...จะว่านานหรือไม่นานก็ได้นะคับ

มีเด็กท่าทางสกปรกๆ อยู่คนนึงเดินเข้าไปหาพี่เฮฮา ด้วยท่าทางตื่นกลัว ในหัวมีความคิดอยู่เปนร้อยเปนพัน วิ่งชนกันมั่วไปหมด

พี่เฮฮา : "เอ้าน้องมอมแมม มาทำอะไรที่นี่ ดูท่าทางน้องจะไม่เหมาะกับที่แบบนี้เรยนะ" พี่เฮฮาซักถามด้วยความสงสัย

น้องมอมแมม : "เอ่อ ผมมาตามหาคุณครูให้กับตัวเองครับ" น้องมอมแมมพูดด้วน้ำเสียงสั่นเครือ และแหบแห้ง

พี่เฮฮา : "แล้วน้องแน่ใจหรอว่าที่นี่จะมีคนที่น้องตามหาอยู่หน่ะ" พี่เฮฮาพูดในทำนองสงสัยยิ่งนัก

น้องมอมแมม : "มีสิครับ เค้าลือกันให้ทั่ว ว่าที่นี่มีครูชั้นเลิศ สามารถชวยให้ชีวิต เจริญรุ่งเรืองได้ ผมอยากเจริญรุ่งเรืองคับ ไม่อยากอยู่อย่างลำบากเหมือนทุกวันนี้เลย"

พี่เฮฮา : "อืมม....เข้าใจล่ะเอ็งอยากรประสบความสำเร็จในชีวิต ใช่ม่ะ ก็ได้งั้นมาอยู่กับพี่ที่นี่ก่อน แล้วพี่จะช่วยตามหาครูคนนั้นให้ล่ะกันนะ" พี่เฮฮาพูดด้วยน้ำเสียงเอื้ออาทร

น้องมอมแมม : "จิง หรอคับพี่ ขอบคุณมากๆ เลยครับ"

พี่เฮฮา : "อืมม เห็นเค้าว่าท่านหาตัวยาก แล้วแต่ว่าใครจะโชคดีได้เจอท่านนะ รอหน่อยละกัน"

น้องมอมแมม : "หรอคับ" พูดด้วยน้ำเสียงผิดหวังเล็กน้อย

พี่เฮฮา : "เอาน่า พี่เชื่อว่าถ้าน้องตั้งใจจิงๆ น้องต้องได้เจอกับเค้าแน่ๆ พี่รับประกัน"

น้องมอมแมมได้ยินดังนั้น จึงเริ่มกลับมีความหวังและความสดชื่นขึ้นมาบ้าง

พี่เฮฮา : "แต่ก่อนน้องจะเรียนรู้จากคุณครูชั้นเลิศคนนั้น น้องเองต้องฝึกเรียนรู้จากสิ่งต่างๆ รอบตัว แล้วเอามปรับใช้ หรือเป็นบทเรียนต่อไปก่อนนะ"

หลังจากนั้นน้องมอมแมม จึงมาใช้ชีวิตคลุกคลีอยู่กับพี่เฮฮา ทั้งสนุกสนาน ลำบาก ทุกข์ยาก เจอสิ่งต่างๆ นานา จนน้องมอมแมม ลืมไปสนิทว่ามาตามหาใคร

จนอยู่มาวันหนึ่ง น้องมอมแมมคิดได้ จึงได้ถามกับพี่เฮฮาถึงคุณครุที่เค้าตามหา

พี่เฮฮา ไม่ได้พูดอะไร ได้แต่ยิ้มด้วยแววตาเอ็นดู

น้องมอมแมมจึงเริ่มท้อ แระในที่สุดเลยขอลาพี่เฮฮา เพื่อไปตามหาคุณครูคนนั้น ตามแนวทางของตนเอง รวมถึงคิดตำหนิพี่ฮฮาเล็กๆ ว่าไม่เปนไปตามที่พี่เฮฮารับปากไว้

พี่เฮฮา ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ได้แต่ยิ้ม และอวยพรส่งอำลา

.............................................

เมื่อน้องมอมแมมออกมาเพชิญโลกกว้างอีกครั้งหนึ่ง และได้พบกับอุปสรรคมากมาย แต่น้องมอมแมมกลับรู้สึกแปลกใจว่าทำไม อุปสรรคเหล่านี้ถึงเล็กน้อยเสียเหลือเกินทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเจอในลักษณะแบบนี้ แทบจะเอาตัวไม่รอด
น้องมอมแมมออกตามหาคุณครูคนคนนั้นไปด้วย แล้วก็ดำเนินชีวิต ไปตามแนงทางของตนเอง แต่ก็ไม่ลืมที่จะเอาคำพูดของพี่เฮฮานั้นมาปฏิบัติ ด้วยเพราะความเคยชิน

จนน้องมอมแมมเติบโดตขึ้น จากน้องมอมแมม กลายเป็นCEO มอมแมม ประสบความสำเร้จในชีวิตต่างๆ มากมาย มีครอบครัวที่อบอุ่นและมีความสุข จนย้อนกลับมาคิดถึงเรื่องที่ตนกำลังตามหา

"เอ...จนป่านนี้เราเองก็ยังตามหาคุณครูคนนัน้ไม่เจอเลย แต่ช่างเถอะ ทุกวันนี้ เราเองก็ประสบความสำเร็จ อย่างที่เราหวังไว้แล้วนี่ น่าจะเลิกตามหาได้แล้วนะ"

ขณะนั้น ลูกของนายมอมแมม ได้เดินเข้ามาถามพ่อของเขาเอง ในเรื่องการดำเนินชีวิตว่าจะทำอย่างไรถึงจะเก่ง และประสบความสำเร้จแบบพ่อได้

นายมอมแมมคิดอยู่ครู่นึง แว่บนั้นในความคิดเขาก้อได้เกิดตำตอบที่เค้าตามหามานานแสนนาน จนเค้าต้องยิ้ม แระหัวเราะ หึหึ ออกมาเบาๆ จนลูกชาย งุนงง

"จิงๆ แล้วสิ่งที่เค้าตามหามานาน ไม่ได้อยู่ไกลไหนเลย อยู่รอบๆ ตัวเรานี่เอง คุณครูชั้นเลิศคนนนั้น ก้อคือสิ่งต่างๆ ที่อยู่รอบตัวเรานั่นเอง หากเรารู้จักเรียนรู้และปรับตัวให้เข้ากับมัน นำประสบการ์และความผิดพลาดมาใช้เปนบทเรียน นั่น แหละจะทำให้เราประสบความสำเร็จในชีวิตได้ ทุกๆ สิ่งรอบเราและประสบการณ์ต่างๆคือครูชั้นเลิสนั่นเอง พี่เฮฮารู้เรื่องนี้ดี บางครั้งการปล่อยให้เรียนรู้เอง ย่อมยั่งยืนกว่าการยื่นมือเข้าช่วยเหลือในทุกๆ เรื่อง"

นายมอมแมมคิดได้ดังนั้น จึงรู้สึกผิดที่คิดตำหนิ พี่เฮฮาในครั้งนั้น

มอมแมม : "ขอบคุณนะคับ พี่เฮฮา"

ลูกชายนายมอมแมม : "อะไรหรือคับพ่อ พูดอะไร ไม่เหนเข้าใจเลย พี่เฮฮาคือใครคับ แล้วเกี่ยวอะไรกับการสิ่งที่ผมถามพ่อฮะ"

นายมอมแมมไม่ตอบอะไร ได้แต่ยิ้มด้วน่าที เอ็นดู

"เอาล่ะ พ่อจะพาเจ้าไปหาคุณครูคนนึง ท่านเคยสอนพ่อให้ประสบความสำเร็จมาแล้ว แต่มีข้อแม้ว่าเจ้าต้องเชื่อฟังในสิ่งที่พ่อสอนเจ้าก่อนนะ"

"คับพ่อ"

"เอาล่ะ อับดับแรก เจ้าจงรู้จักมองสิ่งรอบๆ ตัว และจงเรียนรู้มันให้มากที่สุด จงใส่ใจกับมัน อย่าละเลย อย่าทิ้งขว้างแม้ประสบการณ์ต่างๆที่เจ้าคิดว่า มันเล็กน้อย ไม่น่าใส่ใจ"

"พ่อแม่ไม่มีเงินทองจะกองให้ มีแต่ให้เจ้าพากเพียรเรียนหนังสือ หาวิชาความรู้เปนคู่มือ ประสบการนั้นคือคุณครูเอย"
+++++++++++++++++++++++++++++++
จบครับ ^^

เปนกำลังใจให้กับพี่เฮฮานะคับ อ่าน หลายๆ เรื่องแล้ว ยังรู้สึกถึงความคมคับ ไม่ว่าจะเป็นสำนวน คำพูด นี่แหละ พี่เฮฮา ของแท้ *0*/


โดย: ต้น~~ตาล IP: 125.24.236.212 วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:0:11:08 น.  

 

อืมม ..

บางที ความจำสั้นก็ดีเหมือนกัน :)




โดย: ภูติ วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:7:03:52 น.  

 
เอ..........ดูไปดูมาน่าคุ้นๆอะ....เพ่


โดย: เหล้าปั่น IP: 58.97.32.126 วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:10:12:05 น.  

 
นู๋อาสาจะเป็นคนให้อาหารปลาทอง กะเปลี่ยนน้ำปลาในอ่างให้นะค่ะ
แต่...นู๋เป็นคนสุ่มส่ามอ่ะค่ะ ตอนเดินไปล้างอ่างปลาพอดีลื่นอ่างปลาหล่นแตก ตายละ.....ทำไงดี

ป๋อมแป๋ม


โดย: tea garden IP: 203.185.151.254 วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:18:02:01 น.  

 
ทุกวันนี้ใช้ชีวิตคล้ายๆปลาทอง
กินข้าวเสร็จ แป๊บเดียวลืม ว่ากินไปแล้ว
จึงสวาปามต่างๆ นาๆ เข้าไป
จนบัดเดี๋ยวนี้รูปร่างเหมือนพยูนเข้าไปทุกที

ไอ้การแปลงร่างเป็นพยูนเนี่ย
ไม่เคยคิดว่าจะทำได้นะ
แต่ก็ทำได้
ข้าเจ้าคอมเม้นท์ได้เกี่ยวกับเนื้อหาบล็อกเค้ามากๆเลย เอิ๊กๆ


โดย: มัชฌิมา วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:12:38:43 น.  

 
If only you have no other desires...

ตอนจบ หวานจัง เป็นปลาทองพอเพียง มักน้อย


โดย: :]) IP: 76.188.120.14 วันที่: 23 เมษายน 2551 เวลา:1:47:28 น.  

 
เคยจะเอาปลาทองมาเลี้ยง
แต่ที่บ้านไม่ยอมให้เลี้ยง เพราะกลัวไม่มีใครให้อาหารมัน ไม่มีใครดูแลมัน
เพราะคนที่บ้านแกมั่นใจมาก ว่าเราเลี้ยงอะไรไม่รอดแน่นอน

ว๊า....รู้ทัน !


โดย: unsa วันที่: 24 เมษายน 2551 เวลา:0:52:13 น.  

 
โลกของฉัน...คือการมีเธอในใจ...ซึ้งค่ะพี่ซึ้ง


โดย: เพราะรักไม่สิ้นสูญ วันที่: 27 เมษายน 2551 เวลา:16:47:04 น.  

 
น่ารักมาก..เพิ่งเคยเห็นบทความแอ๊บแบ๊ว ก็คราวนี้แหละ คริคริ


โดย: สิงห์นครพิงค์ วันที่: 9 พฤษภาคม 2551 เวลา:17:02:24 น.  

 
มาเม้นต์ ๆ หน่อย จขบ. ไม่เม้นต์ให้จุ๊ด ๆ
ซึ้ง..ค่ะเพ่


โดย: hippyzaa IP: 61.7.166.234 วันที่: 23 พฤษภาคม 2551 เวลา:18:27:41 น.  

 


โดย: ป๋อมแป๋ม (Tea Garden ) วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:24:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พี่เฮฮา
Location :
Texas A&M United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ตอนอยู่อนุบาลหนึ่ง คุณครูสาวคนสวย
บอกให้ผมเขียน กอไก่ ผมถามคุณครูว่า

"ไก่ตัวผู้ หรือไก่ตัวเมียฮะ?"

คุณครูทำหน้างง ถามผมกลับว่า
ทำไมต้องไก่ตัวผู้ หรือไก่ตัวเมียล่ะค่ะ
ผมตอบคุณครูตามความรู้สึกของเด็กๆว่า

"ก้อ..อ.. ไก่ตัวผู้มันมีหงอนฮะ..."

การเล่น blog สำหรับผม คงเหมือนเด็กอนุบาล
เพื่อนคนหนึ่ง กำลังพยายามสอนวิธีใช้งาน
ให้ผมทำความรู้จักกับ blog ผมอยู่ระหว่าง
การเรียนรู้ และทดลองว่ามันเล่นอย่างไร

ให้เวลาผมสักหน่อย อีกพักคงตามคุณๆทัน
ผมมีอะไรๆมาเล่าให้ฟังเยอะแยะไปหมด
เรื่องที่เคยเขียนไว้ เรื่องที่อยากจะเขียน
เรื่องที่เพื่อนหลายคนเคยเขียนไว้

สำหรับคนที่ผมรู้จัก ดีใจจัง ที่ได้มาเจอกันอีกครั้ง
ทุกเรื่องที่ผมเคยเขียนเมื่อวันก่อนๆ
และเรื่องที่จะเขียนของวันนี้ คงจะค่อยๆ
เรียบเรียงตามๆกันมา เก่าบ้างใหม่บ้าง
ก็เอาน่า ใจเย็นๆ คิดถึงคุณๆเสมอ

ระหว่างนี้ ถ้าแวะเข้ามา ก็ทักทายกันสักนิด
ยินดีที่ได้รู้จักนะคร๊าบ... ส่วนเรื่องใส่รูป
ปรับหน้าสวยๆ คงต้องรอสักพัก ทำไมเป็นอ่ะคับ แฮ่

rumburi@gmail.com
Friends' blogs
[Add พี่เฮฮา's blog to your web]
Links
 
MY VIP Friend


 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.