Never find your delight in another's misfortune.
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 
 
24 กุมภาพันธ์ 2551
 
All Blogs
 
**ประสบการณ์ผ่าท้องคลอดครั้งแรก แบบมิรู้ลืม**

มีนัดกับคุณหมอเพื่อเอาลูกลิงสาวออกในวันที่ 10 พย. 07 เริ่มงดอาหารเย็นตอนวันที่ 9 จากนั้นตื่นตอนเช้ามืดประมาณตีสี่ ไปอาบน้ำสระผมตามแม่ๆท่านอื่นเคยบอกไว้ว่าต้องสระผมก่อนไปร.พ. เพราะกว่าจะได้สระอีกครั้งคงหลายวัน จากนั้นก็ตรวจกระเป๋าสัมภาระที่จะเอาไปอีกครั้ง (ก็ไม่รู้ว่าจะดูอีกทำไม เพราะตอนท้องก็ตื่นเต้นรื้อเข้ารื้อออกจดรายละเอียดของข้างในตั้งไม่รู้กี่ครั้งแล้วนี่หว่า) ก่อนออกจากบ้านก็ให้นังไบร (ปั๋วแอนเอง)ถ่ายรูปพุงอันเซ็กซี่ของตัวเองเอาไว้สองสามแชะ และคุณตาของเจ้าลิงสาวทาร์เซียมารับออกจากบ้านตอนตีห้านอกจากนี้ยังมีกองเชียร์เป็นคุณยาย และยายเหมียว และนังไบร ไปถึงร.พ. ตอนประมาณตีห้าครึ่ง ทั้งที่คุณหมอนัดแอดมิทตอน7โมงเช้า อิ อิ!! ไปถึงก็รายงานตัวกับคุณพยาบาลคนสวยแต่คุณพยาบาลบอกให้ไปนั่งรอที่ห้องฉุกเฉิน พอไปถึงห้องฉุกเฉินคุณบุรุษพยาบาลถามว่า "เป็นอะไรมาครับ" โห!!พุงอิชั้นยื่นออกขนาดนี้จะให้มาทำอะไรล่ะคะ ก็มาคลอดลูกน่ะสิ เอกสารที่คุณหมอให้มาก็ถืออยู่ไม่รู้จักอ่านเลย ...จากนั้นก็ให้นั่งรถเข็นพาขึ้นไปที่ชั้นสองที่มีห้องเด็กและก็ห้องคลอด ไปพบกับคุณพยาบาล และก็เซ็นเอกสารพร้อมสอบสัมภาษณ์ต่างๆนานา เกี่ยวกับยินยอมผ่าคลอดมั้ย(ไม่ยินยอมได้ไงล่ะ ก็เราขอคุณหมอเอง) จากนั้นก็ให้ไปนอนรอที่ห้องรอคลอดมีนังไบรเข้ามานั่งเป็นเพื่อนด้วยพร้อมกับโทรไปรายงานความคืบหน้าให้คุณย่าเจ้าตัวเล็กฟังที่เมกา .พูดถึงห้องรอคลอดนี้สบายดีจังมีทีวีมีเพลงฟัง คุณหมอบอกว่าจะลงมีดตอนเก้าโมงเช้า แต่โทรมาบอกว่าเปลี่ยนเป็นสิบโมง จากนั้นคุณพยาบาลเข้ามาบอกถึงขั้นตอนหลังจากขึ้นเขียงและก็ขอสวนก้นกับโกนขน แต่อิชั้นเจ้าเล่ห์บอกว่าทำมาหมดแล้ว ไม่ต้องทำให้ก็ได้ค่ะพอเกือบสิบโมงเจ้าหน้าที่ก็เข็นว่าที่คุณแม่แอนเพื่อที่จะพาไปห้องคลอด แต่ต้องหยุดรออีกเพราะคุณหมอวางยาของแอนต้องมีเคสเข้าห้องผ่าตัดเพื่อช่วยเด็กคนนึงด่วน ทุกคนพร้อมกับคุณหมอเข้ามาเพื่อขอโทษแอนที่ต้องรออีก !!แอนไม่ว่าอะไรหรอกช่วยชีวิตน้องเค้าก่อนน่ะดีแล้ว..เวลาผ่านไปประมาณเกือบ2ชั่วโมง แอนถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัดห้องที่3และเกิดอะไรอีกก็ไม่รู้เข็นออกไปห้องที่5อีก (เฮ้อ!!รอจนเริ่มหิวแร้วตรู..)เสร็จสรรพจับให้นอนรอในท่าบล็อคหลัง และไม่นานก็มีคนเต็มห้องไปหมดรวมทั้งคุณหมอดมยา หมอเด็ก และคุณหมอสูตินารีที่คุ้นหน้าที่สุดในห้อง คุณหมอจัดการฉีดยาเข้าที่หลังแอนคิดว่าไม่เจ็บนะ ใส่สายน้ำเกลือเจ็บกว่าอีกแต่ที่แย่คือรู้สึกอยากอ้วกจัง เลยบอกคุณหมอว่าไม่ไหวแล้ว คุณหมอจัดการหากระโถนมาให้ข้างๆปากปรากฏว่าอ้วกออกมาเยอะมาก คุณหมอบอกว่ามีแต่น้ำย่อย และก็ได้ออกซิเจนเสริมจึงเริ่มรู้สึกดีขึ้น จากนั้นท่อนล่างเริ่มชาจนไม่รู้สึกอะไร ตอนนี้คุณหมอก็ลงมีดแล้วด้วย แอบเห็นคุณสามีเข้ามาถือกล้องถ่ายรูปเข้ามาด้วยแต่ไม่ได้ถ่ายอะไรเลย กำลังยืนตาค้างมองคุณหมอผ่าท้องอยู่ และแอนได้ยินเสียงคุยกันว่าเอาออกยากจังเพราะเด็กดิ้นแรงมาก แอนรู้สึกว่าในท้องเจ้าตัวเล็กกำลังเตะไปเตะมาจุกมากแต่ไม่เจ็บ ไม่นานได้ยินเสียงร้อง แอ๊ ๆ ดังหลายครั้ง และมีคนอุ้มตัวเล็กผ่านแอนไป แอนพยายามมองดูลูกจนคุณหมอบอกว่า "ใจเย็นค่ะเดี๋ยวจะเอามาให้คุณแม่ดูนะ" เสียงเจ้าตัวเล็กร้องดัง แอ๊ๆ เป็นระยะๆ คุณหมอแซว ดูมันๆร้องเป็นภาษาอังกฤษเลย คุณสามีไม่ได้ถ่ายรูปหรือวีดีโอเพราะเมาเลือดหรือเปล่าไม่ทราบ จากนั้นคุณพยาบาลอุ้มตัวเล็กมาให้แอนดู แอนจุ๊ปลูกหนึ่งครั้งและกำลังงงทำไมลูกชั้นตัวออกสีเทาๆเขียวๆหว่า!!! ระหว่างรอเย็บแผลก็ได้ยาสลบไปประมาณกี่นาทีไม่ทราบ ตื่นมาก็มีคนกำลังเข็นออกจากห้องคลอด นอนรอดูอาการอีกประมาณ1ชม.จากนั้นถูกเข็นผ่านห้องเด็ก เห็นคุณยายทั้งสองของเจ้าตัวเล็กกำลังยืนดูเด็กอยู่ก็พยายามเรียกสุดเสียงแต่ไม่มีแรงเพราะกำลังเบลอๆเจ้าหน้าที่คงสงสารเลยเข็นให้ไปคุยใกล้ๆ แอนถามคุณยายว่า "ลูกน้ำหนักเท่าไหร่" คุณยายตอบ "2.3 กก.และไบรอันออกมาบอกคุณยายว่ารอเดี๋ยวนะคุณหมอกำลังเอาไปซักเพราะสกปรก...(เฮ้อ..ภาษาไทยของคุณสามี)" แอนรู้สึกช็อกมากเพราะนำหนักน้อยกลัวลูกไม่แข็งแรง รีบถามว่า "แล้วแข็งแรงสมบูรณ์มั้ย" ปรากฏว่าเจ้าตัวเล็กแข็งแรงดีได้คะแนน10เต็มทั้งสองครั้ง กำลังร้องไห้เสียงดังเพราะหิว แต่คุณพยาบาลบอกว่ายังไม่ให้นมตอนนี้อยากให้ร้องเพื่อขยายปอดของน้องเค้าก่อน ..กลับไปที่ห้องพักนอนไม่หลับรอเจอลูก มีคุณสามีกำลังรอและเอารูปถ่ายที่ถ่ายก่อนขึ้นมาให้แอนดูด้วย...เล่ามาซะยาวยืดเอาเป็นว่าเจ็บแผลอยู่ประมาณ1อาทิตย์จากนั้นก็แข็งแรงแล้วเพราะตอนอยู่ร.พแอนรีบลุกขึ้นเดินตอนยังไม่ถึง1วันเลยมีสายฉี่สายน้ำเกลือเต็มไปหมดก็ถือไปด้วยเดินไปด้วย แสนจะทรมานแต่ก็ต้องอดทนเพราะจะได้ฟื้นตัวเร็วๆ.เป็นห่วงก็แต่เจ้าตัวเล็กแต่คุณหมอเด็กมาคุยกับแอนว่าอย่าเป็นกังวลไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าน้องเค้าแข็งแรงและมีทุกอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ดีไม่ใช่หรือ ..น้องเค้าตัวเล็กที่สุดในห้องเด็กอ่อนแต่กินเก่งที่สุด ดิ้นเก่งด้วย ไม่ต้องอยู่ตู้อบ พอครบกำหนดห้าวันก็กลับบ้านได้.... สรุปคือน้องหนัก 2.3 กก. ยาว 50ซม. ชื่อ น้องทาร์เซีย ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ

รูปนี้อายุประมาณ 5 ชม.ค่ะ

รูปนี้ก็เช่นกันค่ะ




รูปนี้อายุ 1 วันแล้วค่ะ



คุณพ่อมือใหม่อุ้มลูกครั้งแรก


Create Date : 24 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 25 ตุลาคม 2552 0:13:59 น. 10 comments
Counter : 920 Pageviews.

 
น้องน่ารักจังเลย แล้วน้องทาร์เซีย หรือทาร์ซานกันแน่คะ ขนาดจะออกแล้วยังดิ้นให้มามี้รู้สึกตอนผ่าอีก โห..... แอบเสียวเล็กๆ


โดย: shin chan (alei ) วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:38:29 น.  

 
สาวน้อย..น่ารักทุกรูปเลยค่ะ..

ขอให้โตขึ้นเป็นเด็กดี แข็งแรง และมีความสุขในทุกวันมากๆ นะคะ

ปล. ว่าแต่อยากหม่ำเค้กส้มอนาถาจริงๆ เหรอคะ


โดย: กะตุ้งนิ้ง วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:40:30 น.  

 
น้องน่ารักจัง ขอให้แข็งแรงตลอดไปค่ะ


โดย: paerid วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:33:31 น.  

 
น่ารักกกกกกกกกกกก เชียวค่ะ แสดงความดีใจด้วยผ่านมาได้ด้วยดี..


โดย: -เจิมม (ONce mOre.. ) วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:36:13 น.  

 
สาวน้อย น่ารักจัง


โดย: นู๋จ๋ายเจ้าขา วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:13:26:02 น.  

 
แวะมาเยี่ยมเยียนตัวเล็กจ้า..
น่ารักน่าเอ็นดูจริงๆเลย


โดย: nikanda วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:28:49 น.  

 
น่ารัก น่าเอ็นดูมาก ๆ ค่ะ.....

ลูกครึ่งน่ารักมากค่ะ ยิ่งโต ยิ่งน่ารัก เราเหลืออีกตั้ง 3 เดือนครึ่งแน่ะ กว่าจะได้เห็นหน้านู๋น้อยของเรา

มีความสุขมาก ๆ จ้า


โดย: แม่โกลเด้นฯ วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:34:25 น.  

 
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาดูเจ้าทาร์ซาน เอ๊ย!!ทาร์เซียค่ะ ตอนนี้ชีสามเดือนแล้ว นับวันสีผิวยิ่งมืดเกือบเหมือนแม่แล้ว เฮ้อ ปลงค่ะ ..


โดย: TheDestiny วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:56:47 น.  

 
เด็กอะไรหนอ น่าชังชะมัด ตานิดจมูกหน่อย คุณแม่โชคดีจังเลยค่ะ

ขอให้น้องทาร์ซานมีสุขภาพแข็งแรงนะคะ ทั้งกายและใจ

โตมาเป็นเด็กดีของคุณพ่อคุณแม่ค่ะ


โดย: เอมี่ (CoolDubaiChic ) วันที่: 13 มีนาคม 2551 เวลา:15:23:32 น.  

 
น้องตัวเล็ก บอบบางจังเลยค่ะ กิ๊ฟเพิ่งเข้ามาอ่าน เลยรู้ว่าคุณแอนผ่าคลอดเหมือนกัน

กิ๊ฟกะคลอดเอง แต่เบ่งไม่ออกน้องตัวใหญ่มากค่ะ ไม่สามารถ ออกมา 4.080 กก ค่ะ


ดีใจด้วยอีกครั้งนะคะ ชอบรูปคุณพ่อมือใหม่ มองลูกซึ้งเชียว


โดย: grippini วันที่: 17 มีนาคม 2551 เวลา:16:34:54 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะ VIP Friend
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

TheDestiny
Location :
Hatyai, Korea

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Visit InfoServe for Blogger backgrounds and to create a website.
Friends' blogs
[Add TheDestiny's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.