ภาคภาษาอังกฤษ English Version
ความประทับใจในการไปแข่งขันอ่านอักษรเบรลล์


ความประทับใจในการไปแข่งขันอ่านอักษรเบรลล์ ณ โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ

เราเริ่มออกเดินทางกันตั้งแต่เช้า ในวันศุกร์ ที่ 5 มกราคม โดยที่ครอบครัวของหนูออกเดินทางจากจังหวัดนครศรีธรรมราช พ่อของหนูเป็นคนขับรถเองค่ะ แหม อึดซะไม่มี

หนูและน้องนอนสบายมาตลอดทาง แม่ก็ดูเหมือนจะเคลิ้มไปด้วย ส่วนพ่อก็ทำหน้าที่เป็นสารถีอย่างนุ่มนวลและอดทน ตอนเช้าเรารับประทานอาหารกันที่โคออฟต์ ซึ่งเป็นศูนย์บริการอาหารที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี จากนั้น ก็เดินทางต่อ

เมื่อถึงเวลาเที่ยง เราก็พักรับประทานอาหารกันที่ร่มไม้ โดยนำเอาอาหารที่จัดใส่ปิ่นโตเป็นชั้น ๆ ลงมารับประทานกันสี่คน โดยปูเสื่อนั่งกินกัน โอ๊ย ไม่อยากจะบอกเลยค่ะว่าบรรยากาศรอบตัวมันเสบยจริง ๆ ฮิ ฮิ ฮิ


“แวะกินข้าวเที่ยงกัน ไม่ทราบในสวนยางขอฝใคร”

จากนั้นก็ออกเดินทางต่อ คราวนี้ได้นอนตลอดทาง กว่าจะถึงกรุงเทพก็ปาเข้าไปสองทุ่มแล้ว แถมกว่าจะถึงรังสิตซึ่งเป็นที่พักของเรา ( บ้านของพี่ซึ่งเป็นหลานชายของแม่ ) ก็เกือบดึก เพราะบนทางด่วนรถติดมาก แหมไม่อยากจะบรรยาย หนูละเกือบจะคลื่นเหียนเลยเชียว

เมื่อมาถึง พี่ก็บริการอย่างดี จัดห้องจัดหับให้เรานอนกันอย่างสบาย หนูก็รีบนอนเพื่อที่จะเตรียมตัวไปแข่งวันรุ่งขึ้น

6 มกราคม พ.ศ. 2550
ฉันตื่นขึ้นมาตอนตีห้า รู้สึกตื่นเต้นยังไงพิกล เมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้วเราก็ออกเดินทางไปยังโรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ ซึ่งเมื่อไปถึง ฉันก็ได้รู้จักกับเพื่อน ๆ ตาบอดที่มาแข่งด้วยกันหลายโรง เช่น ลำปาง แพร่ เชียงใหม่ ขอนแก่น ร้อยเอ็ด เป็นต้น ฉันรู้สึกตื่นเต้นมากก่อนที่จะแข่ง มือไม้สั่น เย็นเฉียบ

เมื่อแข่งเสร็จก็รู้สึกโล่งอก เลยลงมาข้างล่างเพื่อมาร่วมเล่นเกม เกมน่ะหรือค่ะ มีหลากหลายสารพัด เช่น เก้าอี้ดนตรี กินวิบาก ตอบปัญหา เป็นต้น แถมยังมีร้องเพลงโชว์อีกต่างหาก หนูกวาดรางวัลมาเพียบเลยค่ะ ไม่ได้โม้นะคะ

ผลการตัดสินปรากฏว่า หนู ทายซีคะว่าอะไร ติ๊กตอก เอาล่ะ ถ้าทายไม่ถูก หนูจะเฉลยให้
แพ้ค่ะ เพราะว่าหนูอ่านคำย่อ ไม่ได้อ่านคำเต็ม

ครั้งแรกหนูรู้สึกช็อกไปหมด พอคราวหลังก็รู้สึกดีขึ้น พอกลับจากโรงเรียน หนูก็รู้สึกอ่อนเพลีย เพราะต้องขึ้นทางด่วนซึ่งหมุนเป็นวงกลม โอย กรุงเอ๋ยกรุงเทพ

เมื่อมาถึงรังสิต หนูก็กินเลี้ยงเนื่องในงานปีใหม่ย้อนหลังแล้วก็เป็นการฉลองวันเกิดให้กับลูกคนสุดท้องของพี่ชายหนูด้วย เยี่ยมไปเลยค่ะ หนูได้ร้องเพลงด้วย
แต่ตอนนี้หนูก็ไม่รู้สึกเสียใจอีกแล้วค่ะ เพราะว่า หนูคิดว่าตอนนี้หนูยังอยู่ม. 2 ซึ่งเป็นม.ต้น จึงเป็นธรรมดาอยู่เอง
พี่ ม. 6 ชนะค่ะ เป็นพี่ที่อยู่ที่กรุงเทพนั่นแหละ

ลาก่อนนะคะ ขอให้ตอบมาเยอะ ๆ นะ หนูจะได้มีกำลังใจในการใช้นิ้วชี้สองนิ้วของหนูให้เป็นประโยชน์มากยิ่งขึ้นไปอีกค่ะ
( น้องโรสคนไม่สวย ฮิฮิ )




Create Date : 19 มกราคม 2550
Last Update : 19 มกราคม 2550 22:18:46 น. 4 comments
Counter : 909 Pageviews.

 
วันนี้เป้นวันศุกร์ เป็นวันแรกที่น้องโรสได้กลับมาบ้านที่สงขลา หลังจากกลับมาจากการแข่งขันอ่านอักษรเบรลล์ที่กรุงเทพฯ กลับใล้วก็อยู่ที่หาดใหญ่ตลอด

พอมาถึงบ้าน 2 ทุ่มครึ่ง แช่เสื้อผ้าที่ต้องซักพรุ่งนี้เสร็จ ก็เริ่มพิมพ์เรื่องนี้เลย ไช้เวลาประมาณ 20 นาทีก็เสร็จ เป็นเรื่องที่ผมแทบไม่ต้องแก้คำผิด ผมเห็นว่า เป็นเรื่องที่เขาเขียนจากความรู้สึกเขาจริงๆ แม้ว่าก่อนหน้านี้ ผมจะได้เขียนไปเล่าเรื่องไปบ้างแล้ว แต่อันนี้เป็น version ของเขา ก็เลย copy แล้วนำมา post เลย อ่านกันเพลินๆนะครับ





โดย: ทวีศักดิ์ ถาวรรัตน์ พ่อน้องโรส (คนตาพิการ ) วันที่: 19 มกราคม 2550 เวลา:22:28:21 น.  

 

ขอให้คิดว่าการแข่งขันทุกครั้ง ก็ทำดีที่สุดแล้ว ส่วนผลที่ได้มานั้น ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดี ดีเสียอีก น้องโรสจะได้รู้ว่า
เราพลาดจากตรงไหน แล้วเราควรแก้ไขอย่างไรในครั้งต่อไป
เป็นกำลังใจให้น้องโรสนะคะ สู้ๆค่ะ

ดีใจมาก ๆ เลยค่ะ ที่วันนี้สุ่มเข้ามาอ่านบลอคนี้ ดีใจที่เห็นพ่อลูกผูกพัน ดีใจที่เห็นกำลังใจ และการบรรยายตัวหนังสือที่บ่งบอกถึงคนอารมณ์ดีคนหนึ่ง น่ารักจังเลยค่ะ

แม่พีขอแอดบลอคไว้นะคะ จะแอบเข้ามาอ่านบ่อย ๆค่ะ


โดย: 1girlshow วันที่: 19 มกราคม 2550 เวลา:23:35:44 น.  

 
ได้บรรยากาศมาก ๆ เลยครับ ให้ความรักในครอบครัวใส่ใจกันดีมากเลย เป็นครอบครัวที่มีความสุข


โดย: ต่อตระกูล วันที่: 20 มกราคม 2550 เวลา:0:18:33 น.  

 
แพ้ชนะไม่สำคัญค่ะ พี่เชื่อว่าน้องคงได้สนุกสนานกับการเจอเพื่อนๆ จากหลายจังหวัดทั่วประเทศ เหมือนที่พี่รู้สึกเวลาไปร่วมงานอ่านเขียนอักษรเบรลล์นะคะ แต่ยังไงก็ขยันอ่านอักษรเบรลล์ต่อไปค่ะ


โดย: blind bookworm IP: 86.137.222.176 วันที่: 27 เมษายน 2550 เวลา:23:58:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนตาพิการ
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




คนตาพิการ

ชื่อจริง นุ่นนิจ ถาวรรัตน์
ชื่อเล่น โรส

ปัจจุบัน อายุ 23 ปี ตาพิการทั้ง 2 ข้าง กำลังเรียนหนังสือ ณ สถาบันราชภัฏ สงขลา คณะ ครุศาสตร์ ปีที่ 3 โปรแกรมภาษาไทย

โรส ชอบเขียนเรื่องราวต่างๆที่ได้ประสบ พิมพ์เป็นตัวอักษรปกติบนคอมพิวเตอร์ แล้วพ่อจึง copy นำมา Post ที่นี่

ข้อความต่างๆส่วนใหญ่เป็น ความคิด
ความเข้าใจ และจินตนาการ บนพื้นฐานของความเป็น คนตาพิการ ของ น้องโรส ทั้งหมด


E-mail คุยกับน้องโรส คนตาพิการ
Your Link HTML Free Code

english version
Group Blog
 
<<
มกราคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
19 มกราคม 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add คนตาพิการ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.