Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2562
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
19 สิงหาคม 2562
 
All Blogs
 

No. 811 ปั่นจักรยานขึ้นเขา ระนอง (เหนื่อยโคตร) แล้วก็.....

No.  811  ปั่นจักรยานขึ้นเขาระนอง(เหนื่อยโคตร) แล้วก็...

ประจำ จันทร์  - อาทิตย์  


บันทึกการเดินทางของ หมาป่าเดียวดาย ลาพักร้อนครึ่งเดือน จากกรุงเทพ  ไป พังงา ด้วยจักรยาน (ตอนที่ 9 )
(ช่วง ระนอง  -  พังงา)
วันนี้ก่อนออกจากเมือง ระนอง ผมว่าจะแวะชมสถานที่สำคัญสักหน่อย 
ไม่อยากผ่านไปเฉย ๆ แบบเมืองผ่านนะครับ เปิดเน็ตดู เขาแนะนำพระตำหนักที่ประทับจำลองที่สร้างเลียนแบบตัวจริง


สมัยรัชกาลที่ห้า พระตำหนักนี้ หมาป่าไปหลังจากกินข้าวแล้ว ประวัติว่าสมัยก่อนก่อนเจ้าเมืองระนองคนแรก
พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี (คอซูเจี้ยง ณ ระนอง) ท่านสร้างไว้รับเสด็จ ร.5 ที่เสด็จประพาสเมืองระนอง ตอนหลัง
ได้ทรุดโทรมผุพังไป... เมืองระนองยุคหลังก็มาสร้างใหม่ให้เป็นอนุสรณ์เหตุการณ์สำคับของจังหวัดเมื่อครั้งกระโน้น
 
จากพระตำหนักนี้ผมว่าจะไปจวนเจ้าเมืองระนองที่ตระกูลของท่านคอซูเจี้ยงอยู่
ถามนักเรียนชายประจำจังหวัดที่มา แอบสูบบุหรี่ตรงพระตำหนัก น้อง ๆ บอกว่าให้ตัดขึ้นเนินเขาไปเลย  ผมบอกเหนื่อย
ขี้เกียจขึ้นเนิน น้องบอกงั้นให้ขี่อ้อมลงไปทางโรงเรียนหญิง ตอนแรกนั้นน้องเขา งง ๆ นะครับ เมื่อถามถึงสถานที่
จวนเจ้าเมือง น้องเขาบอกว่าเคยเห็นแต่วัดเก่าอยู่แถวนั้น


 
แต่เมื่อหมาป่าไปถึง ก็รู้ว่านั่นแหละคือจวนเจ้าเมือง คือบ้านเจ้าเมืองสมัยก่อนจะมีกำแพงมีค่ายหอประตูรบ
ด้วยว่าสมัยก่อนหากมีการกบฏแข็งข้อของกุลีจีนที่มาขุดแร่ก็ต้องมีการปราบปรามกัน ตัวบ้านเจ้าเมืองก็เลยต้องมีกำแพง


ล้อมหนาแน่น เด็ก ๆ ด้วยความเป็นคนในพื้นที่เลย ไม่ได้สนใจประวัติของจังหวัดตัวเองเท่าไหร่เลย
เลยไพล่นึกว่าเจ้าอาณาเขตที่มีกำแพงศิลาแลงล้อมนับสิบ ๆ ไร่นั้นเป็นวัดร้าง


 
ทุกวันนี้ลูกหลานของตระกูล ณ ระนอง บางคนก็ยังมีบ้านอยู่ในบริเวณของจวนเจ้าเมืองเก่านี้ครับ
และก็มีคนนอกไปปลูกบ้านเรือนอยู่รอบนอก ๆ จวนด้วย มีอาคารเล็ก ๆ ติดรูปของสมาชิกประจำตระกูล มีป้ายชื่อให้
ลูกหลานได้บูชาดังภาพ
 
เสร็จจากบ้านเจ้าเมือง ผมก็ขี่ออกนอกเมืองมุ่งลงใต้ วันนี้กะว่าจะไปให้ถึงเขตจังหวัดพังงา
แต่ต้องหากาแฟสดกิน เรียกแรงก่อนนะครับ ในเมืองระนองหาร้านกาแฟสดไม่เจอ ขี่มานอกเมืองมีร้านขายกาแฟสด


แต่ผมไม่ได้หยุดด้วยกะเอาจากประสพการณ์ว่าเมื่อเราขี่ออกนอกเขตดาวน์ทาวน์สักพัก เดี๋ยวก็ต้องเจอปั้ม ปตท. ที่ต้องมี
ร้านกาแฟอเมซอนอยู่ก่อนเดินทางบนไฮเวย์ต่อไปอีกยังอำเภอถัดไป
แต่ ณ เวลานี้วันนี้ ระนองไม่มีปั้ม ปตท.เขตริมเมืองที่มีร้านการสดครับ 
 
กลั้นใจขี่มาเรื่อยเจอติดป้ายขายกาแฟสด แวะเข้าไป คุณผู้ชายเจ้าของร้านบอกเมียที่เป็นคนชงกาแฟป่วย ไม่ได้ขาย
มาสักพักหนึ่งแล้ว ขี่ต่อมาเห็นร้านขายกาแฟโบราณกะว่าจะเล่นกาแฟแบบถุงโบราณนี่แหละ แต่มันสายแล้วแม่ค้าบอก
เหลือแต่เนสกาแฟ  โอยย.... ขี่ต่อไปจนถึงปั้ม ปตท. ตำบลหงาวนั่นแหละครับ กว่าจะมีกาแฟสดให้กิน
เพื่อนนักจักรยานที่ติดกาแฟสดหากจะขี่ลงมาทางนี้ เตรียมตัวรับภาวะขาดกาแฟสดไว้ให้ดีนะครับ
 
ทางที่ผ่านจากบ้านหงาวมาเริ่มแคบ ลงจากสี่เลนเป็นสองเลนสวน หมาป่าขี่ไปขี่ไปชักเริ่มล้าที่สุดก็มาได้แค่ 67  กม.
ต้องหยุดพักที่อำเภอกะเปอร์ของจังหวัดระนอง ไปไม่ถึงเขตพังงาดังที่ตั้งใจ  หยุดกันตั้งแต่บ่ายสามล่ะครับ


 
เข้าที่พักชื่อ ดีดี รีสอร์ท แยกเข้าซอยจากถนนใหญ่มีขึ้นเนินไปอีกพอได้เหงื่อ ระทางสะสมที่ 752  กม.


 
เสาร์ที่ 8  มีนาคม  วันที่เก้าของการเดินทาง


 
ออกจากกะเปอร์สาย ๆ กินข้าวเช้าแล้วออกจากเขตดาวน์ทาวน์มานิดเดียวสักประมาณเจ็ดแปดกิโลเมตรก็เจอภูเขาเลยครับ
ทางชันอืดหนืดยาวพอควร ผมต้องเริ่มสับจานหน้า ลงจานเล็กสุดส่วนเฟืองหลังลงไปเฟือง 4 เฟือง 3 บ้างเหนื่อยกว่าเขาน้ำตก
ก่อนเข้าเมืองระนองมาก ด้วยว่าทางชันมันยาวกว้าง



กลั้นใจขี่มาถึงจุดสูงสุดของเขา มีศาล มีศาลาที่พักริมทางมีโต๊ะม้าหิน ต้องแวะหยุดจิบน้ำและนั่งเย็น ๆ ให้เหงื่อระเหย
ผมก็หมาป่าล้วงกระเป๋าจะจดบันทึก ปรากฏว่าหาสมุดที่จดรายละเอียดแรมทางมาร่วมสัปดาห์กว่าไม่เจอ
ค้นควั่กเท่าไรก็หาไม่เจอ ใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มด้วยว่าถ้าขาดสมุด
ใช้ความทรงจำสำหรับทริปยาวขนาดนี้น่าจะใช้ได้กระพร่องกระแพร่งมาก
 
นึกย้อนหลังไป ตอนกินข้าวเช้าก็ยังแน่ใจว่า ยังควักสมุดขึ้นมาจดรายการอาหารกับราคา เลยเดาว่าลืมสมุดไว้ที่ร้าน
ข้าวเช้านั่นเอง  หัวคิดเป็นพัลวันว่าจะกู้สมุดคืนมาอย่างไร จะขี่กลับไปเอามั๊ย แต่ไอ้ความเหนื่อยตอนขี่ขึ้นเขามา
ก็ชวนให้ท้อจริง ๆ ครับ เพราะหมายความว่าขี่ย้อนไปและขี่ขึ้นมาใหม่ก็ต้องเหนื่อยซ้ำเดิมคูณสอง
 
อีกทางเลือกหนึ่งคือ โทรกลับไปที่พักกะว่าจะอ้อนวอนให้เขาเอามอเตอร์ไซค์ลงไปเช็คสมุดที่ร้านข้าว แล้วขี่ขึ้นมาให้บน
เขา สงสัยต้องเอาทางนี้ก่อนละ
แต่พอวนเดินไปมากลับมาที่โต๊ะหินในศาลาก็เจอสมุดวางอยู่ โอยดีใจจนตัวสั่นครับ แสดงว่าก่อนหน้านั้นควักสมุด
ออกมาแล้ววางไว้บนโต๊ะแต่เดินไปมา โดยขาดสติว่าทำอะไรทิ้งไว้ รอดไปได้อีกคราวนี้นะ หมาป่าขี้ลืมตัวนี้
 
สักพักก็มีพระธุดงค์หนุ่มเดินเข้ามาแชร์ศาลาที่พักด้วย ด้วยความที่พระอ่อนวัยกว่าผม จะเรียกว่าหลวงน้องนะครับ
หลวงน้องธุดงค์มาจากสวี เดินข้ามเขามา หลวงน้องบอกว่าเมื่อคืนค้างที่กะเปอร์เหมือนหมาป่านั่นแหละ
และออกมาแต่เช้าตรู่ ตอนนั่งศาลาริมทางก็เห็นหมาป่าขี่ผ่านมาแต่ หมาป่าไม่เห็นหลวงน้อง แล้วหลวงน้องก็เดินขึ้นเขา
ตามถนนมาเรื่อยมา จนมาเจอหมาป่าพักเหนื่อยนี่แหละ

ข้างล่าง เป็นภาพ แทนนะครับ

 

 
ท่านบอกว่าตอนเดินข้ามเขาจากฝั่งอ่าวไทยมานั้นเจอช้าง เจอวัวแดงในป่า แต่ที่ทำความเจ็บปวดมากที่สุดหคือ ฝูงเห็บ
ในป่าท่านว่าจะไปคุระบุรีที่อยู่ข้างหน้าและต่อไปตะกั่วป่า
ผมถวายปัจจัยหลวงน้องเพื่อสนับสนุนการธุดงค์ครั้งนี้แล้วก็ กราบลาขี่ต่อมาตอนสายมากแล้ว
ต่อจากเขากะเปอร์ก็มาถึงอำเภอสุขสำราญ นี่เป็นอำเภอสุดท้ายของระนองก่อนจะเข้าเขตจังหวัดพังงาครับ
 
หมาป่ามาถึงตอนเที่ยงกว่า ๆ  อำเภอนี้พี่น้องชาวมุสลิมอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากครับ ร้านอาหารข้างทางเป็นอาหาร
มุสลิมหมดเลย ผมนั้นแพ้กลิ่นเครื่องเทศอาหารมุสลิมเลยต้องอาศัยอาหารไมโครเวฟร้าน 7-11 ของปั้ม ปตท.
รองท้องไปก่อน
ระหว่างทางก่อนมาถึงสุขสำราญเจอนักจักรยานฝรั่งกลุ่มใหญ่ขี่แซงไป เป็นกลุ่มทัวรที่จัดเฉพาะการขี่จักรยาน
มีรถเซอร์วิสขับตามมาด้วย ดูสติกเกอร์ข้างรถเป็นธุรกิจที่ตั้งอยู่ในภูเก็บ
คงจะนัดหมายกันลงเครื่อง ขี่จากระนองแล้วไปจบทริปที่ภูเก็ตด้วยการขี่ล่องลงมา มีจักรยานไปรอที่สนามบินระนอง
ทั้งกลุ่มเป็นเสือหมอบครับ ขี่กันได้เร็วขนาด ตอนแซงผม เด็กหนุ่มฝรั่งยังหันมายิ้มพูดยั่วกับหมาป่าเป็นภาษาไทยว่า
เร็ว ๆ
ด้านขวาตลอดทางจากกะเปอร์จะเป็นฝั่งทะเลอันดามันมีนากุ้งมาตลอดทาง แล้วเข้าเขตพังงาในที่สุดครับ
พังงาเป็นเขตของอำเภอคุระบุรี
เขตพังงานี้มีข้อสังเกตอย่างหนึ่งคือ เขาจะเรียกถนนเล็กแยกจากถนนเส้นประธานว่า "ซอย"  ซอยนั้นซอยโน้นซอย
นี้ที่บ้านหมาป่าที่กรุงเทพอยู่ซอยอุดมสุข ยังขี่มาเจอซอยตัวเองที่พังงา
ช่วงขี่เข้าพังงาก่อนถึงคุระบุรี ถ้านักจักรยานสูดอากาศจะได้กลิ่นปลาแห้งลอยอวล อยู่เป็นกลิ่นประจำถิ่นนะครับ
บอกได้ว่าแถวนี้ทำมาหากินอะไรเป็นหลัก


 
หมาป่าเดียวดาย จะนอนได้หรือเปล่า.....?  กลิ่นอวล
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ
L
st. ผู้เข้าชม  1,528,292
=
 
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์นิดจะได้แวะไปเยือนครับ
 




 

Create Date : 19 สิงหาคม 2562
39 comments
Last Update : 19 สิงหาคม 2562 15:00:35 น.
Counter : 321 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะว่าก๋า, คุณสองแผ่นดิน, คุณตะลีกีปัส, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณเริงฤดีนะ, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณtuk-tuk@korat, คุณtoor36, คุณSweet_pills, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณkae+aoe, คุณJinnyTent, คุณmcayenne94, คุณชีริว, คุณSai Eeuu, คุณเรียวรุ้ง, คุณnewyorknurse, คุณALDI, คุณInsignia_Museum, คุณพันคม

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

อ่านจบนึกถึงคำว่า

"นักปั่นน่องเหล็ก" ขึ้นมาทันทีเลยครับ
สุดยอดมากๆ
ระทางสะสมได้ 752 กม.แล้ว

 

โดย: กะว่าก๋า 19 สิงหาคม 2562 6:31:18 น.  

 

ตามปั่นมาระนองด้วยครับ พี่ไวน์
เข้าพังงาแล้ว เคยไปพังงา ครับ

 

โดย: สองแผ่นดิน 19 สิงหาคม 2562 8:33:39 น.  

 

สวัสดีมีสุขค่ะ

ดีที่ไม่ได้ไปลืมสมุดบันทึกไว้ที่อื่น
เพราะบางทีนึกเองก็จำไม่ได้หมดนะคะ
ขี่เดี่ยวสบายใจไม่ต้องห่วงใครดีค่ะ
แต่จะมีคนอยู่หลังคอยห่วงเอาน่ะซิคะ

 

โดย: ตะลีกีปัส 19 สิงหาคม 2562 8:39:28 น.  

 

สวัสดีครับพี่ไวน์

นี่ยังไม่นับว่าเหนื่อยหรอกครับ ยังมีแรงมาบันทึกเอาไว้เล่าให้ผู้อ่านได้รับชมกันยาวๆ ได้ แรงเหลือแน่นอนครับ

ถ้าเป็นผมปั่นขึ้นเขานี่คงกลับมานอนแผ่บันทกบันทึกเอาไว้ที่หลังแล้วละครับ5555


ยังคงตามคุณหมาป่าปั่นต่อไปครับผม

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 19 สิงหาคม 2562 11:48:36 น.  

 

หมาป่าปั่นไปๆเหนื่อยบ้าง หิวบ้าง ไรบ้างก็พอทน

แต่พอมาเจอเด็กฝรี่งเมื่อวันซืน
ส่งสายตาแถม พูดว่า..ไวq faster faster ouj

สุดจะทานทน นะคะ


ตามคติ..จีนที่ว่า..
ข้ามได้หยามไม่ได้..ละมัง

อ้อว่า..

 

โดย: เริงฤดีนะ 19 สิงหาคม 2562 13:45:18 น.  

 

หมาป่าขี้ลืมเนอะ น่าเอ็นดู เหมือนพ่อ
แล้วเธอก็เหมือนป้าภาตรงที่แพ้เครื่องเทศ
บางอย่างในอาหารมุสลิม กินไม่ได้เลย

9 วัน ปั่นไป 752 กิโล น่องโป่งเลยหลานเอ๊ย
ตอนสมุดบันทึกหาย ใจป้าก็หายไปด้วยเลย
นึกเลยว่า ถ้าเอาคืนไม่ได้ ลืมไปกว่าครึ่งแน่นวน

กลับบ้านก่อนค่ะ หลาย เลย แล้ว
แต่จะกลับมานะคะ ป้าไม่ขี้ลืมเหมือนพ่อหรอกค่ะ

 

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า 19 สิงหาคม 2562 18:42:11 น.  

 

ไปใต้ต้องบันทึกแต๊ ๆ เจ้าบ่ะอั้นจ๋ำบ่ได้เลย

 

โดย: tuk-tuk@korat 19 สิงหาคม 2562 20:57:57 น.  

 

ช่วงนี้ผมจะลงนิยายจีนต่อเนื่องไปจนจบ 29 ตอนเลยครับพี่ไวน์

 

โดย: กะว่าก๋า 19 สิงหาคม 2562 22:19:54 น.  

 

ดีแล้วครับที่หาสมุดเจอ จริงๆ มันไม่ได้เป็นของมีค่า แต่ของบางอย่างถ้าหายไปมันก็สร้างความหงุดหงิดในใจเรา

ปั่นโหดมากสะสมระยะทางได้ขนาดนี้ สุดยอดเลย

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 19 สิงหาคม 2562 23:15:51 น.  

 



สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

 

โดย: กะว่าก๋า 20 สิงหาคม 2562 6:28:39 น.  

 

กลับมาส่งกำลังใจให้คุณหมาป่าฯค่ะ

 

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า 20 สิงหาคม 2562 6:56:18 น.  

 

ปิ๊กมาประจำก๋านหน้าจอแล้วเจ้า
หนีแอ่วเหีย 3 วัน ขี้คร้านยะก๋านขนาดเจ้า

752 กม. บะใจ๊หน้อย ๆ เลยหนา
สามารถมว๊ากกกกก เป็นประสบการณ์ที่สุด ๆ ไปเลยเนอะ
เหมือนปั่นจากเจียงใหม่ไปกรุงเทพเลยเจ้า

เรื่องอาหารการกินมีเซเว่นกะบะอดแล้วเน้อ
ถ้ากินอาหารท้องถิ่นบะได้ กะมีเซเว่นหื้ออุ่นใจ๊
บะมีเซเว่นกะลำบากอยู่เนอะ

เวลาครอบครัวจินเดินทางก็ยึดเซเว่นเหมือนกั๋นเจ้า
แม้จะแอนตี้การแย่งรายได้ แต่กะยอมรับว่าอำนวยความสะดวกค่อนข้างเยอะ

ทักทายเต้าอี้ก่อนเจ้า
แวะไปใช้หนี้เพื่อน ๆ ตลอด 3 วันที่ผ่านมาก่อนเจ้า

 

โดย: JinnyTent 20 สิงหาคม 2562 16:59:13 น.  

 

ไม้ผลของโครงการหลวงไม่มียาฆ่าแมลงค่ะ
มีอาจารย์ นักวิชาการเกษตร คอยให้คำปรึกษา
เยี่ยมเยียนและให้ความรู้
ทุกอย่างที่ใช้กับไม้ผลในสวนเป็นสารอินทรีย์
สบายใจได้ค่ะ พี่ไวน์

 

โดย: mcayenne94 20 สิงหาคม 2562 20:27:36 น.  

 

โชคดีได้เจอสมุดบันทึก ไม่อย่างนั้นเสียดายแย่
ระนอง ทางขึ้นลงเขาชันจริงค่ะ ภูเขาแถบที่ท่องเที่ยวเชียงใหม่ มีเสือภูเขาตลอดทุกวัน คงขี่สนุกดี ทรวดทรงนักปั่นขึ้นเขา ปั่นกันจนหนังแห้งติดกระดูกไม่มีไขมันแล้ว มีแต่น่องโป่งอย่างเดียวค่ะ

 

โดย: mcayenne94 20 สิงหาคม 2562 20:32:04 น.  

 

เพิ่งไประนองมาเมื่อเดือนก่อนเองครั บเขาพระตำหนักไม่ได้ไป เพราะแค่ส้รางเลียนแบบของจริง
ขนาดของจริงที่สร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ผมยังไม่ค่อยไปเลย
แต่จวนเจ้าเมืองนี้ไปครับ เหลืออยู่หน่อยเดียว แต่ก็มีรูปจริงให้ดูทั้งตระกูลเลย
อยากรู้เหมือนกันว่าพระอายุน้อยกว่าเขาเรียกอะไร คิดว่ายังคงเรียกหลวงพี่ หลวงน้องมีจริงอะ?

 

โดย: ชีริว 20 สิงหาคม 2562 21:46:17 น.  

 

มาเที่ยวเมืองประมง ก็ต้องมีกลิ่นปลาตากแห้ง เป็นของธรรมดาเลยค่ะ คนที่นั่น เขาชินแล้วนะคะ คนผ่านทางอย่างเราๆ ไป ก็อึดอัดบ้าง

 

โดย: Sai Eeuu 20 สิงหาคม 2562 22:40:37 น.  

 

แอบแซวหมาป่า เร็ว ๆ อิอิ แค่นี้ก็เก่งมากแล้วนะคะ สุขภาพดีเลยปั่นเที่ยวได้แบบนี้

 

โดย: kae+aoe 21 สิงหาคม 2562 13:37:49 น.  

 

ครั้งแรกผมเขียนเรื่องนี้จากโจทย์ของตะพาบครับพี่ไวน์
เลยกลายเป็นว่ามียันต์ มีมวยไทยแทรกเข้ามาด้วย 555
การเข้าฌาณของไป่จิงเหวินก็เลยเกิดขึ้นด้วย
ปกติในนิยายกำลังภายในของจีนคงไม่ค่อยมีฉากเหล่านี้ครับ 555

 

โดย: กะว่าก๋า 21 สิงหาคม 2562 15:07:10 น.  

 

ปั่นเก่งจังค่ะพี่ไวน์
เรื่องขี้หลงขี้ลืมรุ้งก็เป็นนะ
บางครั้งดูเหมือนความทรงจำจะขาดช่วงไปดื้อๆ
นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก

 

โดย: เรียวรุ้ง 21 สิงหาคม 2562 16:05:35 น.  

 

เอ่อ...ชอบปลาตากแห้งนั่นจังค่ะ

เมื่อก่อนเวลาผ่านชุมชนริมทะเลจะได้กลิ่นปลานี่แหละเป็นประจำ
เดี๋ยวนี้ห่างไกลทะเลเลยคิดถึง
สมัยอยู่ใกล้ก็หาได้พิสมัยกลิ่นนี้แต่อย่างใด

 

โดย: เพรางาย 21 สิงหาคม 2562 17:08:17 น.  

 

เรื่องสร้างปราสาทหินนี่เก่งแต๊ ๆ เจ้า

 

โดย: tuk-tuk@korat 21 สิงหาคม 2562 17:55:18 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

 

โดย: กะว่าก๋า 22 สิงหาคม 2562 6:26:31 น.  

 


ธรรมชาติสวยงาม

 

โดย: newyorknurse 22 สิงหาคม 2562 8:26:08 น.  

 

กลับมาที่การเดินทางของคุณหมาป่าฯ เหรอคะพี่

สลับๆ กันลงอยู่ใช่ไหมคะ? งานของคุณหมาป่าฯ กับที่พี่เขียนเอง?

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 22 สิงหาคม 2562 9:57:32 น.  

 

นี่ถ้าผมเขียนให้ยาวแบบนิยายหลายร้อยตอน
คงต้องใส่บทอัศจรรย์บ้างครับ 555
แต่พอเป็นนิยายขนาดสั้น
ผมเลยลดความสำคัญของตัวละครที่เป็นผู้หญิงไปจนหมดเลยครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 22 สิงหาคม 2562 10:53:47 น.  

 

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตเจ้า

 

โดย: JinnyTent 22 สิงหาคม 2562 13:25:15 น.  

 

อ่านที่พี่ตูนไปเล่าให้ฟังแล้วก็อิจฉาความเป็นผู้ชายค่ะ 555

ถ้าผู้หญิงทำอะไรอย่างนั้นนี่บอกเลย มีสิทธิ์อันตรายนะคะ เหอๆ

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 22 สิงหาคม 2562 20:26:22 น.  

 



สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

 

โดย: กะว่าก๋า 23 สิงหาคม 2562 6:23:24 น.  

 

กระแสพะยูนและการอนุรักษ์กำลังมาค่ะ ต้องเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส

 

โดย: sawkitty 23 สิงหาคม 2562 11:49:46 น.  

 

สวัสดีมีสุขค่ะ

แพ้มะเขือยาวเหรอคะ แปลกดี
แต่เมนูยำของแม่ตะลี ใช้มะเขือม่วงค่ะ
ไม่ยาว...แฮ่ะ ลูกสัก5นิ้วได้
สีเกี่ยวกับการแพ้หรือเปล่าคะ
ขอบคุณกำลังใจใจด้วยค่ะ

 

โดย: ตะลีกีปัส 23 สิงหาคม 2562 14:28:14 น.  

 

จากบล๊อคผมนะครับ
แวะมาแก้ข่าวครับ เดี๋ยวนี้คารมเป็นต่อ รูปหล่อเป็นรองแล้วครับผม 5555

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 23 สิงหาคม 2562 19:21:12 น.  

 

อ่าน ๆ ไป เจอภาพสุดท้าย คิดถึงกลิ่นของเขาขึ้นมาเลยค่ะ
คิดไปคิดมาชักหิวข้าวแล้ว จะทอดปลาเค็มปลาแห้งก็ต้องดูลาดเลาค่ะ
เดี๋ยวชาวบ้านจะคิดว่าวางยาพิษ

 

โดย: ALDI 23 สิงหาคม 2562 19:52:02 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์


 

โดย: กะว่าก๋า 24 สิงหาคม 2562 6:40:27 น.  

 

ตามไปเที่ยวเมืองระนองด้วยครับ มีของดีมากมาย ทั้งประวัติศาสตร์ อาหารการกิน
จักรยานไปได้ทุกทีอย่างไม่เร่งรีบ ซึมซับบรรยากาศอย่างอ้อยอิ่ง ทุกมุมเมือง นี้เป็นข้อได้เปรียบกว่าพาหนะอื่นๆครับ

 

โดย: Insignia_Museum 24 สิงหาคม 2562 7:12:51 น.  

 

มาแอบเฉลยว่านางเอกเรื่องนี้บทน้อยมากครับพี่ไวน์
แต่ก็ชะตาพลิกผันเหมือนพระเอกเลย 555

 

โดย: กะว่าก๋า 24 สิงหาคม 2562 20:45:37 น.  

 

ไม่ควรลำบากสายตาเลยค่ะ คุณไวน์
ดาวพิษเนี่ยแปลทิ้งไว้แล้วก็อยากลงให้
คนชอบอ่านได้อ่านกัน ใครชอบอ่านก็อ่าน
ไม่สะดวกหรือไม่ชอบอ่านก็ผ่านค่ะ
สะดวกแล้วค่อยเก็บอ่านก็ได้
มีแค่ยี่สิบกว่าตอนเอง

ขอบคุณที่พยายามอ่านและให้กำลังใจนะคะ

 

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า 24 สิงหาคม 2562 21:26:16 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์


 

โดย: กะว่าก๋า 25 สิงหาคม 2562 6:24:42 น.  

 

สวัสดีเช้าวันอาทิตย์ค่ะพี่ไวน์

อ้อยังดองบล็อกอยู่ บ่ายๆเย็นๆ
อาจ up blog กับข้าว กับปลา

 

โดย: เริงฤดีนะ 25 สิงหาคม 2562 8:24:23 น.  

 

สุดยอดครับ

 

โดย: พันคม 25 สิงหาคม 2562 17:13:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#15


 
ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 77 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.