Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
24 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
อยากจะบอกใครสักคน

6:26 24/7/2550
Someone ...



.
.
.


เมื่อครั้งไประนองที่ผ่านมา
ก็ได้ไปเจอ "เพชร" ลูกของอาเอียด ...


เพชร เป็นเด็กที่ซนมากๆ ... ชนิดที่ทางโรงเรียนต้องให้ผู้ปกครองไปเซ็นรับรอง
ว่าถ้าเด็กคนนี้เกิดเป็นอะไรขึ้นมา ... ทางโรงเรียนจะไม่มีการรับผิดชอบใดๆ ...


เพชรเพิ่งจะอายุไม่ถึงสิบขวบเลย แต่ไปเล่นที่โน่นที่นี่ก็ทะเลาะกับเขา ...
มองอะไรหลายอย่างในตัวเพชร ... แล้วก็เหมือนกับส่องดูตัวเองในกระจกแท้ๆ ...


แม้บางครั้งยังรู้สึกเลย ว่าพ่อแม่ของเพชรเองก็ดูจะไม่ค่อยเข้าใจเขาเลย ...


.
.
.

พอเพชรเจอเราแล้วก็เหมือนจะดีใจนะ ไปไหนไปด้วย ... เดินไปไหนไปด้วย
เตรียมเสื้อผ้ามาให้อาบน้ำน้ำ เตรียมที่นอน นั่งเล่นเกมด้วยกัน
(ซึ่งเราไม่รู้เหมือนกัน ว่าจะชวนเราเล่นทำไม ... มันก็นั่งเล่นอยู่คนเดียว แล้วก็คุยๆ)

เพชรไม่อยากนอนเลยคืนนั้น .. อยู่จนดึกจนดื่น ...
พอถึงคราวเข้าห้องนอนด้วยกัน เพชรก็จะเอาโน่น เอานี่มาอวด
เอาการ์ดเกม เอาหนังสือการ์ตูน ถามเราถ้ายังไม่นอนอ่านเล่มโน้นนะ อ่านเรื่องนี้ไหม ...


.
.
.


ดูแล้วก็ขำ ... นึกถึงตัวเอง เข้าใจเขานะ เราเข้าใจเพชรนะ
บางครั้งก็เหมือนไม่มีใครเข้าใจตัวเขาเลย ...


.
.
.


เราเองก็เหมือนกันนะ ...
เราไปตั้งกระทู้ในเฉลิมไทยเมื่อหลายเดือนก่อน ... หลังจากที่ไปดูแสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้ามา
บอกว่า เมื่อไหร่มุข คำหยาบ เอาเท้ามาเล่นกับหน้า (บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยมสอง ซึ่งยังไม่เข้าในตอนนั้น) จะหมดไป
มุขนั่งขี้แล้วผีหลอก ...


เชื่อไหม ...
เราโดนด่าเปิงเลย ... หาว่าเป็นพวกอคติหนังไทย ... เป็นพวกคุณหนู (ไอ่เรารึก็งง ฉันสุภาพตรงไหนวะ ...)


แต่ ... พอหลังจากนั้น ...
หลังจากที่หนังหอแต๋วแตก โกยเถอะเกย์เข้า ... ก็มีคนตั้งกระทู้ เรื่องคำหยาบคายในหนังไทยขึ้น
แล้วก็ได้ขึ้นเป็นกระทู้แนะนำ ... ไม่โดนว่า ... หรือจะโดนตำหนิเลยสักแอะ ...




หรืออย่างบางเพลง ...
เราโพส ... ก็ไม่มีใครจะกล่าวถึงเพลงเลยสักนิด ... แต่เพลงเดียวกัน (ณ เวลาเกือบใกล้เคียงกัน)
กลับมีความเห็นชื่นชมเพลงเป็นร้อย ... ณ อีกที่หนึ่ง ...


.
.
.



คิดว่ามันเพิ่งเป็นรึเปล่า ...
เปล่าเลย ตลอดชีวิตที่ผ่านมาก็ต้องเจออะไรแบบนี้แหละ เจอจนชิน ...
บางครั้งเรานั่งมองสังคม ... มองแล้วก็อยากไปคุยกับเขา สนุกสนานเฮฮา ... กับเขาบ้าง
แต่เราก็เข้าใจนะ ... เข้าใจในสังคม

แล้วก็ ... เข้าใจในตัวเอง ...

แต่ดูเหมือนบางครั้งสังคมก็ไม่ค่อยยอมรับ ความคิดเห็นอย่างเรามากนัก ...
หรือยอมรับในตัวเรา ...


เราก็เข้าใจ เลยขอแยกตัวเองมาอยู่อย่างเงียบๆ ...



วันนึงเพชรก็ต้องเข้าใจนะ เพชรดีใจที่มีเราที่ดูเหมือนจะเข้าใจเขา ..
แต่เราอยู่กับเขาได้ไม่ตลอดไป ... เรานั่งเล่นกับเขา นอนกับเขาได้ไม่ตลอดไป ...



เวลาที่เราเจอคนอย่างนี้เราก็สงสาร ... แต่เรามองย้อนผ่านตัวเอง ... เรายังใช้ชีวิตที่ผ่านมาได้เลย
เพชรเองก็ต้องปรับตัว ...



เหมือนอย่างที่เราเคยเป็นมา ...




เหมือนอย่างที่เราเจอ ... หรือเรายอมรับกับมันได้ ...

.
.
.



เราอยู่ในโลกที่มีแรงอัตตา แรงอคติมากระทำต่อตัวเราสูงมาก
ซึ่งเราก็เข้าใจ ... ว่าแรงกระทำอาจเท่ากับแรงสะท้อน ...
เราอยู่ในโลกที่ต้องกระทำดีเป็นสองเท่าของคนทั่วไป เราถึงจะได้คำชมเท่ากับคนทั่วไป ...

บางครั้งเราก็เหนื่อยนะ ... เหนื่อยมากๆ ...



แต่เราก็ชินแล้วนะ ... ชินแล้วที่จะไร้เสียงตอบกลับใดๆ จากการกระทำอะไรของเรา
เราเข้าใจสังคม เราเข้าใจนะ ... แล้วเราก็เข้าใจตัวเรานะ ... สิ่งที่เราเป็น ...





แต่ ...

มันก็มีนะ ...


มันก็มีบ้างในบางครั้ง ...



ที่ ....















.
.
.





หนใดที่ใจเหงา ทุกคราวที่เราท้อ ขอเพียงแต่มีแค่ ใครคนหนึ่ง

ทุกข์จนสุดทนไหว ร้อนรนขึ้นยามใด อยากจะบอกใครซักคน



ถึงใครต่อใครเขา เห็นเราหมดความหมาย ขอเพียงแต่มีแค่ ใครคนหนึ่ง

ถึงวันที่สับสน ทุกข์ทนอยู่ในใจ อยากจะบอกใครสักคน

สักคน ที่จะรู้ สักคน จะได้ไหม สักคน ...


.
.
.


ถึงคราวที่สดใส ครั้งใดที่สุขสม ขอคนชื่นชมแค่ เพียงคนหนึ่ง

ถึงคราวที่มองฟ้า คว้าดาวได้ดังใจ อยากจะบอกใครซักคน



ใจเรามันเป็นเพียงแต่เนื้อ แค่ก้อนหนึ่ง มันจึงมีเวลาจะอ่อนแอ
เพียงตัวเราลำพังอ้างว้างไร้ทางแก้ จึงจำใจยอมทนเก็บไว้ แต่อยากจะบอกใครซักคน

.
.
.

เพียงคนเดียวจริงๆที่ขอไว้เป็นเพื่อน เพียงคนเดียวคอยเตือนและเข้าใจ

มีคนเป็นพันๆหมื่นแสนล้านที่บนโลก เพียงคนเดียวจะมีบ้างไหม ...


" อยากจะบอกใครสักคน "

.
.
.




สักคน ที่จะรู้ สักคน จะได้ไหม สักคน ...

.
.
.

เพียงคนเดียวจริงๆที่ขอไว้เป็นเพื่อน เพียงคนเดียวคอยเตือนและเข้าใจ

มีคนเป็นพันๆหมื่นแสนล้านที่บนโลก เพียงคนเดียวจะมีบ้างไหม ...


อยากจะบอกใครซักคน



ก็อยากจะบอกใครสักคน ...


อยากจะบอกใครซักคน ...


อยากจะบอกใครซักคน
...



.
.
.



index2




Create Date : 24 กรกฎาคม 2550
Last Update : 24 กรกฎาคม 2550 7:59:12 น. 9 comments
Counter : 619 Pageviews.

 
สวัสดียามเช้าจ้า

แวะมาเยี่ยม

ว่าง ๆ ก็มาทัทายกันนะ


โดย: Aui_haui วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:8:16:24 น.  

 
เป็นธรรมดาของโลก
ความยุติธรรมไม่มีในโลกหรอก
ไม่มีอะไรที่เท่าเทียมกัน..แม้แต่นิ้วของเราเอง
...
อย่าคิดมากเลย
...
ในการประสบความสำเร็จ อาจต้องอาศัยโอกาส
"โอกาส" ที่บางคนคิดว่าคือ"โชคชะตา"
...
แล้วคุณคิดว่า "โอกาส" กับ "โชคชะตา" เหมือนหรือต่างกัน
...ลองแลกเปลี่ยนความคิดกันดูนะ...


โดย: zzz IP: 202.12.74.8 วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:41:51 น.  

 
ใช่เลยสำหรับบทความนี้และตรงกับเรามาก


โดย: thawin_win@hotmail.com IP: 58.136.51.87 วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:47:57 น.  

 


จะเอาเพลงมะตะเอง

ยังจะเอามะ

ออนดิ

..............................

...ก็ไม่มีผลงานมาแลก

ยากส์



โดย: ตากลม (เ พี ย ง ค ว า ม ฝั น ) วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:17:11:25 น.  

 
สวัสดีครับ คุณ zzz

คุณอาจเป็น ...

- คนที่ผมไม่รู้จักบังเอิญผ่านเข้ามา ...
- คนที่ติดตามอ่าน ... จนรู้สึกเหมือนรู้จัก ...
- เพื่อน ...
- อื่นๆ ...


คุณอาจเป็นใครใดๆ ดังกล่าวมาก็ได้ใช่ไหม ...

แต่ที่แน่ๆสำหรับผม ... คุณเองก็ยังมีอัตตา ... ที่จะไม่แสดงตน
ผมไม่รู้ว่าคุณคือใคร แต่ผมก็เหมารวมเอากับคนที่กล่าวมาข้างต้นไว้ทั้งหมด ...


เพื่อนที่แม้ผมเขียนถึง ก็ไม่เคยจะมาเอ่ยหรือกล่าวอะไร ...
หรือใครที่แม้สนใจแต่ก็ไม่เคยเคยเอ่ยแสดงความคิดเห็น ...

ผมก็เหมารวมเอาคุณไว้ ... เลยแล้วกัน จึงไม่มีเหตุผลใดที่ผมต้องตอบคำถามคุณเลย

บางครั้งผมเองก็เขียนถึงเพื่อน ด้วยความรู้สึกดีจริงๆ ...
แต่ก็ไร้สิ้นซึ่งสัญญาณตอบกลับ ปล่อยให้เหมือนพูดบ้าอยู่คนเดียว ...


ทั้งๆที่ก็เขียนด้วยความรู้สึกดีๆนะ ... ก็กลับกลายเป็นถูกว่าว่าเป็นพวกยึดติดแทน

มันก็ต้องแลกอะไรมาเหมือนกันนะ เผื่อเกิดมีสาวๆเข้ามาหลงผิด ... กลายเป็น

" ยี้ ตาคนนี้ความหลังเยอะจัง "

แต่ก็ยังเขียน ซึ่งก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเขาก็ไม่ได้ขอ ...


.
.
.

แต่ไม่เป็นไรนะ อย่างที่บอก

เราก็เลือกๆ แต่คนที่แคร์ๆ สบายๆ ...

ปากหมาไปงี้ ไม่เหลือใครเข้ามาเลยก็ไม่แคร์

จะตั้งสโลโก้ ไว้ก็กลัวคนอ่านหมั่นไส้

" บล็อกคนหล่อ ไม่ง้อคนอ่าน ... "

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



แต่ก็จะตอบซ้าหน่อย ... (ตูพิมพ์มายืดยาว ...)


"โอกาส" กับ "โชคชะตา"


ผมลืมสองคำนี้ไปนานแล้วนะครับ ...

ผมซื้อลอตเตอรี่มาสิบกว่าปี ...

" ผมยังไม่เคยถูกรางวัลใดเลยครับ "

(เลียนเสียงเวลาโทรไปฟังผล)

สิบปี ... ซื้อมาประมาณ 70 เปอร์เซนต์ ของจำนวนงวดทั้งหมด


ยั ง ไ ม่ เ ค ย ถู ก เ ล ย ค รั บ


(เล่าให้เพื่อนฟังเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ทุกคนทำตาถลึง )

ไอ่เราก็นึกว่า เรื่องปกติ ...

มันตอบมากันสามคน แต่เป็นเสียงเดียวกัน


" ทำไมเมิงยังซื้ออยู่อีกวะ "




อ่าวแปลกหรอว่ะ ...


.
.
.

ช่วงนี้ผมเล่นหุ้น ..

เล่นมาได้ ปีกว่าๆ ตอนนี้โดยรวมก็ยังขาดทุนอยู่ ...


ผมเลยคิดได้ว่า ... ชีวิตนี้ไม่เสียน้ำ เอ้ย ... เสียเหงื่อ
คงไม่ได้อะไรมาได้ง่ายๆ สบายๆ


เมื่อคิดได้ดังนั้น ...

จึงเป็นเหตุให้ผมไปดู จะทำธุรกิจที่ระนอง ดังหัวบล็อกที่ผ่านมานั่นแหละครับ ..



(อู้ววววววววววววว แม่เจ้า ตูกลับมาได้ ไม่น่าเชื่อกลับมาเข้าเรื่องได้ ... ฮ่าๆ)



จริงๆ ผมควรจะโปรยไว้ว่า

" ผมอายุยี่สิบแปดแล้วนะ " ไว้ข้างต้น

แต่พักหลังนี่ ผมใช้บ่อยเกินไปเลยเลิกๆนะขอรับ ...



เพื่อต้องการที่จะบอกว่า

ผมเจอมาเยอะแล้วครับ ไม่ได้คิดไปเอง หรือ น้อยใจไปเอง


ประถม มัธยม ... มาในโลกอินเตอร์เนต


เล่นเนตนี่ก็ลองมาหมดแล้ว ...
ตอบคำถาม ลองเปลี่ยนชื่อดู (ก็ความคิดตูนี่แหละ ...)

คนก็มาเฮฮา เห็นด้วยดีนะ

อย่าให้พอเป็นชื่อผมเท่านั้นหละ

(เพื่อนบอกว่า หน้าตาผิดระเบียบหวะ ...)




บางครั้งหลังๆ เราก็เริ่มเอ่ยถึงใคร ก็เพื่อที่เราจะบอกว่า ...

นี่เราอ่อนลงแล้วนะ ... เราไม่ได้เหมือนอย่างเดิมแล้วนะ

แต่มันก็ไม่ได้แล้ว

มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น


ผมก็เลยเลือกๆเอาส่วนที่ตัวเองต้อง "ทำ" อย่างเดียวดีกว่า

ไม่รอหวังพึ่ง "โชคชะตา" หรือ "โอกาส" ที่ว่า ..

ไม่สนใจใคร ... ไม่ฟังเสียงใคร ...



แต่ก็มีบางครั้งนั่นแหละนะ ...


ที่ผมเอง ... "ก็อยากบอกใครสักคน ..."




.
.
.


(กรี้ดดดดดดดดดดดดดด เท่ห์โคตร กลับมาหัวข้อบล็อกได้ไงเนี่ย กรี้ดดดดดดด)


สุดยอดเลย





ถ้า ... บังเอิญ มีใครไม่คุ้นเคยกับผม ...
ผ่านมาอ่านเข้า (ถึงบรรทัดนี้) ...


ก็คงต้องร้อง อ๋อ ได้เลยทันที ...


" อ๋อ ไอ่นี่มันเป็นอย่างนี้นี่เอง ... "


ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ





โดย: Register_AC วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:16:20 น.  

 

อ่านแล้วขำอ่ะ...

สมน้ำหน้าไงก็ไม่รู้ - -"


โดย: เป้ (ฉันชอบคุณแน่ค่ะ ) วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:12:31 น.  

 

เข้ามาตอบอีกรอบ...
รู้สึกเหมือนจะรับผิดชอบคำพูดไงก็ไม่รู้ 55

ที่บอกว่าขำและสมน้ำหน้าน่ะหมายถึงเจ้าของกระทู้นะคะไม่ใช่เด็ก

เวลาที่เรารู้สึกว่าตัวเองแปลกแยกเราก็จะรู้สึกว่าตัวเองแปลกแยกทั้งปีทั้งชาติงี้แหละ
ทุกอย่างมันมาจากความคิดของเราค่ะ

ถ้าเราคิดว่าเราคือคนปกติเราก็คือคนที่ปกติ

- -"

ส่วนน้องเพชรน่ะ บางทีน้องเค้าอาจจะไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองแปลกกว่าคนอื่นด้วยซ้ำ
บางทีผู้ใหญ่ก็ชอบคิดแทนเด็กอ่ะเนอะ - -"
ชั้นว่าถ้าชั้นไปนอนกับน้องเค้าน้องเค้าก็ต้องเอาของมาโชว์ชั้นละว้า

เด็กแค่อยากมีเพื่อนน่ะลุง

- -"

เห็นวัยไกลกันไปนิด
น่าจะเข้ากันได้ นึกออกมะว่าตากับหลานมักจะเข้ากันได้ดี



โดย: เป้ (ฉันชอบคุณแน่ค่ะ ) วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:24:42 น.  

 
บล็อกเฟ้ยยยย ไม่ใช่กระทู้ ... หลงๆลืมๆจริ๋ง ...

.
.
.

ชั้นว่าถ้าชั้นไปนอนกับน้องเค้าน้องเค้าก็ต้องเอาของมาโชว์ชั้นละว้า
^
^
^

เราว่าน้องเค้ายังเด็กอยู่นะเป้ ... อย่าทำอะไรน้องเค้าเลย ... อย่าไปบังคับให้น้องเค้าโชว์เลย ...


(เราหนิอยากโชว์แทบตาย ... ไม่ยอมดู ...)



ปล. ปากดีมากๆ ... เดี๋ยวมี "เป้แค่เหนื่อยๆ ... " อีกร๊อกกกกกก


ฮ่าๆๆๆๆๆ



ฮ่าๆๆๆ (ขอหัวเราะอีกที)


โดย: Register_AC วันที่: 25 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:26:13 น.  

 
unbelievable !

น้องเพชรไม่ยักกลัวคุณเต้ยแฮะ


โดย: สุ่ม-4 IP: 203.144.228.147 วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:18:20:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Register_AC
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




 หยาบหน่อยนะ แต่จริงใจ
Friends' blogs
[Add Register_AC's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.