==>>มนุษย์ถูกสร้างให้มีหูและตาอย่างละสอง แต่มีปากเพียงหนึ่ง เพื่อให้เรา 'มอง' และ 'ฟัง' มากกว่า 'พูด'<<==
Group Blog
 
 
ธันวาคม 2557
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
8 ธันวาคม 2557
 
All Blogs
 
เดินทางไกลครั้งแรกกับทริปเกาหลีใต้



ทริปนี้เราเดินทางกันตั้งแต่วันที่ 12-16 เดือนพฤศจิกายนแล้ว แต่เพิ่งคิดได้ว่าเราน่าจะอัพลงบล็อกด้วยดีกว่า

ไปครั้งนี้ตั้งใจจะไปสัมผัสอากาศหนาวที่ไม่ต้องถึงกับหิมะ และดูใบไม้เปลี่ยนสีด้วย ไปกันเองไม่ง้อทัวร์ค่ะ มีพี่ที่เคยไปแล้วเป็นคนจัดทริป จริงๆ กะว่าจะไปต้นเดือน พย. แต่พี่อีกคนติดงานกว่าจะว่างก็ต้องขยับมาเป็นกลางเดือน

 ทริปนี้บินกับแอร์เอเซียกับผู้ร่วมทริป ประกอบด้วย 4 สาวนักเขียน

เวลาเดินทางคือ 8 โมงเช้า ก็ไปถึงสนามบินดอนเมืองตอนตี 5 กว่าๆ ขอปิดหน้าผู้ร่วมทริป เพราะไม่รู้ว่าเขาอยากเปิดเผยหรือเปล่า ค่าตั๋วไปกลับ 11,605.75 บาท (บวกค่าอาหาร 5 มื้อบนเครื่องแล้ว)

สั่งข้าวกินบนเครื่องด้วย มีสองมื้อ สปาเกตตี้จืดมาก >,< ข้าวไก่กิมจิอร่อยดี

ถึงสนามบินอินชอนบ่าย 3 กว่าๆ (เวลาเกาหลี) เดินไกลมาก แล้วต่อรถไฟฟ้าไปอีกอาคาร ทำเรื่องผ่านด่าน รอคิวประมาณ 40 นาที ไม่ถามอะไรเลย รอเขาคีย์ข้อมูล แล้วก็สแกนนิ้ว ขอบอกว่าเครื่องสแกนมีภาษาไทยด้วย 555 ไม่รู้ว่ามันมีตลอดหรือมีเฉพาะตอนที่ตรวจนักท่องเที่ยวคนไทย ... ก็ไม่โหดอย่างที่คิดไว้ เคยไปหาข้อมูล แบบว่าต้องเตรียมโน่นนี่นั่นไปเยอะมาก แต่มีเพื่อนคนนึง ต้องยืนนานหน่อย เพราะหน้าจริงกับรูปในพาสปอร์ตไม่เหมือนกัน เขาก็ให้เอาผมทัดหู กว่าจะผ่านมาได้ รอนานเลย

หลังจากนั้นก็ไปรับกระเป๋า เราก็เป็นกลุ่มท้ายๆ ล่ะ กระเป๋าบนสายพานใกล้หมด แล้วก็ไปเอาWi-Fi พกพาจากเจ้าหน้าที่  (เบ็ดเสร็จ 4 คน คนละ 487.50 ) เขาให้บัตร T-money มาใช้ด้วย หลังจากนั้นก็ไปรับตั๋ว KTX จากโซลไปปูซาน อันนี้ทำการจองออนไลน์ไปแล้ว แค่ยื่นใบจองให้เขาแล้วตัดบัตรเครดิตที่หลัง (คนละ 1,875 บาท ไป-กลับ)

แต่...กว่าจะหาเคาน์เตอร์เจอเนี่ย เดินวนๆ เวียนๆ อยู่ในสนามบินหลายรอบมาก 5555 กว่าจะจองตั๋วเสร้จกว่าจะออกมารอรถได้ ก็ 17.55 น. แล้ว (เวลาที่เห็นในรูป เป็นเวลาไทย ยังไม่ได้ปรับเวลาในโทรศัพท์)

อากาศหนาวเวอร์รรรรรร์  Smiley

เรานั่งรถบัสสาย6002 ค่ารถ 10,000 วอน ใช้เวลาเดินทางเกือบ 2 ชม. รถติดเป็นประปราย

3 ทุ่มกว่า ถึงที่พักแล้วว เราพักที่นี่ค่ะ ใกล้สถานีรถไฟใต้ดิน เอ่อออ...จำไม่ได้ว่าสถานีอะไร แต่เดินทางสะดวกมาก อยู่ตรงทางออกที่ 11 ของรถไฟใต้ดิน (ตรงนั้นออกได้ 2 ทาง 10-11 หรือ 11-12 ไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว) ด้านหน้ามีร้าน 7-11 ที่พักจะอยู่ในซอย เดินเข้าไประมาณ 50 เมตร

หลายคนสงสัย ขึ้นรถ 6 โมง เดินทางเกือบ 2 ชม. ทำไมถึงที่พักตอน 3 ทุ่ม ครือออออ หลงทางจ้าาาา 555555 คือจริงๆ มันง่ายนะ ลงรถที่ป้ายหน้าสถานีแล้วเดินย้อนลง นิดนึงก็ถึงละ แต่พอดีว่ากลุ่มเราอยากเดินสำรวจทางกันก่อน เลยเดินไปอีกทาง 55555 เดินไปไกลมาก ประมาณ 15 นาทีได้ ก็เอ๊ะ ไม่ไหวแล้วนะ มันไกลขนาดนี้เลยเหรอ ไหนบอกว่าแค่ไม่กี่ร้อยเมตรไง ก็ถามๆ คนแถวนั้น ไม่มีใครรู้จักเกสเฮ้าส์นี้อ่ะ Smiley  ก็เดินย้อนกลับไป แล้วเจอน้องๆ นักเรียนให้ความช่วยเหลือดีมาก เขาพิมพ์ข้อความเป็นเกาหลีแล้วแปลเป็นอังกฤษอีกที ก็จากตรงนั้นไม่ไกลเท่าไหร่ เดินไปอีก 2 แยกก็เจอละ

 ค่าที่พัก 4 คืน คนละ 2,920 บาท

หลังจากนั้นก็แต่งตัวเตรียมตัวตะลุยเกาหลี เราเริ่มออกเดินทางตอน 4 ทุ่ม (เวลาเกาหลี) ไม่รู้ว่าไปช้อปที่ไหน รู้แต่นั่งไป 2 สถานี ตรงนั้นเป็นห้างติดๆ กัน กว่าจะปิดก็ตี 4 โน่นเลย

เราจะเช็กอุณหภูมิตลอด เพราะอยากรู้ว่าอยู่ในอากาศแบบไหน เราเริ่มเที่ยวกันตอน 1 องศา กรี๊ดดดดดด Smiley

ไปห้างแถวนั้นแล้วก็เดินหาของกิน ...ก็แวะซื้อของกินเล่นแก้หนาวกัน อย่างละ 3-5 พันวอน

พออากาศเริ่มหนาวเราก็เข้าไปหลบในห้าง ตอน 5 ทุ่มเนี่ย 0 องศาไปแล้ว จนตี 1 เนี่ย -1 องศากันเลยทีเดียว แวะเข้าร้านหาอะไรกินแก้หนาวกันหน่อย คนอื่นสั่ง...อืมมมม อะไรสักอย่างที่คล้ายๆ ข้าวเปียก 555 แต่เป็นอาหารเกาหลีนะ เรียกไม่ถูก เราสั่งพัฟฟ์ไก่กับน้ำชาพีช (ติดใจชาพีช อร่อยมาก) รวมแล้ว 6,000 วอน กว่าจะกลับก็เกือบๆ ตี1ครึ่ง

ค่ารถแท๊กซี่เหมาจ่าย 20,000 วอน  ฟันหัวเบะไม่แพ้แท๊กซี่เมืองไทยเลยจ้าาา

รวมจ่ายวันแรก

ค่ารถบัส = 10,000 วอน

เติม T-money = 10,000 วอน

ค่าห้องพัก = 2,920 บาท (จ่ายเป็นเงินบาทให้พี่ที่จองออนไลน์ไป)

เสื้อกันหนาว = 70,000 วอน

ไส้กรอก+ของกินเล่นข้างทาง = 11,000 วอน

ถุงเท้า = 3,000 วอน

ค่าตั๋วไปปูซาน (ไป-กลับ) = 1,875 บาท (ตัดบัตรเครดิต)

ค่าแท๊กซี่ = 2,500 วอน

ซื้อสตรอเบอร์รี่ = 6,000 วอน

เช้าวันที่ 13/11/14

 เช้าวันนี้เรามีโปรแกรมไปตามหาพี่ชายกันค่ะ Smiley เราออกจากห้องพักกันตอน 8 โมงครึ่ง  ณ ขณะนั้น -2 องศา ไม่รู้แอฟวัดอากาศเพี้ยนป่าว แต่อากาศหนาวบาดปลายนิ้วมากๆ 55555555 กางเกง 3 ชั้น แทบเอาไม่อยู่

นั่งใต้ดินจากที่พักไปกี่สถานีไม่รู้ ไปลงที่ Cheongnyangni เพื่อต่อรถไฟไปที่สถานี Gapyeong อย่าถามว่าทั้งสองสถานีอ่านว่าอะไร 5555555  แดดจ้านะแต่ไม่มีความร้อนเลย ขนาดไปยืนตากแดดก็ยังไม่หายหนาว ต้องเข้าไปอยู่ในอาคาร ถึงจะดีขึ้น (ค่าตั๋ว 4,000 วอน)

ประทับใจคนเกาหลีอีกแล้ว คือตั๋วที่เราจองเนี่ย ที่นั่งจะแยกกัน ตอนที่จองก็ไม่ทันสังเกต จนหาทางลงไม่เจอก็ไปถามๆ เขา เขาก็ถามว่าทำไมถึงไม่จองใกล้กัน นี่มันอยู่คนละโบกี้นะ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็พาพวกเราไปติดต่อเจ้าหน้าที่เพื่อเปลี่ยนตั่๋ว แต่พอดีว่าเต็มแล้ว เปลี่ยนไม่ได้ เขาก็เหมือนจะเป็นห่วง มีวาดรูปในมือถือให้ดูว่า ตั๋วนี้อยู่โบกี้นี้ ตั๋วนี้อยู่โบกี้นี้ ตรงทางเท้าจะมีบอกว่าโบกี้ที่เราจะขึ้นอยู่ตรงนั้นตรงนี้ ก็โอเคไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวนั่งดูป้ายสถานีไปแล้วกัน

พอขึ้นรถได้ สักพัก...หลับ Smiley แต่ก็โชคดีที่รู้สึกตัวทันพอดี 55555

ถึงแล้วก็ไปรอแท๊กซีที่ด้านหน้า เสียค่ารถ 3,000++ วอน (เฉลี่ยค่าไป 750 ขากลับ 800 วอน) ที่นั่นสตาร์ทค่ารถที่ 3,000 วอน

ถึงแล้วก็แวะกินข้าวก่อน เขาว่าเป็นอาหารขึ้นชื่อของที่นั่น ตอนแรกมากระทะใหญ่มาก แต่พอผัดแล้วเหลือจานนิสสสสเดียว (หมดไปคนละ 8,000 วอน)

ถึงเวลาไปเกาะนามิแล้ว ค่าตั๋วไป-กลับ 8,000 วอน

ถึงแล้ว อากาศที่นั่น 4 องศา สบายๆ กันเลย

 ช็อกโกแลตร้อนที่นั่น อร่อยมาก Smiley จ่ายไปรวมๆ 7,000 วอน

คนไทยเยอะเวอร์ เดินไปทางไหนก็เจอคนไทย พูดภาษาไทย เหมือนอยู่เมืองไทย ป้ายอะไรก็มีภาษาไทยด้วย 


กลับจากเกาะเย็นๆ แวะไปกินข้าวที่ห้างที่เราไปเที่ยวกันคืนแรกและแวะซื้อของด้วย นมกล้วยอร่อยดีนะ กลิ่นกล้วยหอมตลบขึ้นมาเลย

บุฟเฟต์ 15,900 วอน

ซื้อถุงมือ+ผ้าคลุม 28,500 วอน

เสื้อแขนยาวซื้อให้น้อง 10,000 วอน

เติม T-money 5,000 วอน

ซื้อของในเซเว่น 4,800 วอน (เซเว่นที่นี่มีน้อยมากและไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าไหร่ เหมือนร้านมินิมาร์ททั่วไป ไม่ได้เปิด 24 ชม. ผิดกับสตาร์บัค มีเยอะเวอร์ๆ แทบจะทุกหัวถนน พอๆ กับเซเว่นเมืองไทย)


วันที่ 14/11/14

วันนี้เราต้องไปปูซานกัน

ออกจากที่พัก 6 โมง เสื้อผ้าวันนี้เราจัดเต็มมากๆ เสื้อ 3 ชั้น ฮีตเทคคอเต่า เสื้อกันหนาวจากยูนิโคล เสื้อกันหนาวเมดอินเกาหลี และผ้าคลุมเหมือนผ้าห่มก็ไม่ปาน 555555

 เที่ยวนี้ตกรถไฟความเร็วสูงด้วย เพราะเราต้องนั่งไปหลายสถานี รวมแล้วประมาณ 17 นาที แต่เราจองตั๋วรอบ 6.25 ไหนจะเดิน ไหนจะรอรถใต้ดิน ไหนจะหาชานชาลา สรุปว่าไม่ทัน Smiley แต่ก็เปลี่ยนตั๋วได้ค่ะ ได้รอบ 6.50

ถึงปูซานประมาณ 10 โมงกว่าๆ หลับไปตลอดทาง 55555 นอนสบายจริงๆ เลย

ถึงแล้วก็แวะกินข้าวกันก่อน ...เรื่องกินเรื่องใหญ่สำหรับสมาชิกทุกคน จ่ายไป 7,000 วอน เยอะมาก ข้าวผัดปลาหมึก กินไม่หมดด้วยอ่ะ

ภาพจากทางลงใต้ดินที่สถานีปูซาน เห็นลำแสงนั่นมั้ยคะ

และเมื่อเราซูมเข้าไปก็จะเห็น

.

.

.

คุณเป็นใครคะ เข้ามาอยู่ในเฟรมมือถือฉันได้ยังไง Smiley

อิอิ ตอนแรกก็ไม่เห็นหรอก เห็นแค่แสงมันสวยดีเลยถ่ายไว้ แต่พ่อหนุ่มคนนี้จู่ๆ ก็เข้ามาอยู่ในเฟรม ท่าทางรีบด้วยนะ แต่ก็ยังอุตส่าห์หยุดให้เราถ่าย เอ๊ย ยังหยุดถ่ายรูปป้ายหน้าสถานีอีก ถ่ายเสร็จรีบวิ่งไปเลย เราวิ่งตามไม่ทัน...เฮ้ย ไม่ใช่ เราก็รีบเหมือนกันแต่ก็ยังช้ากว่าพ่อหนุ่มคนนี้

อากาศที่นั่นสบายมาก แต่เมื่อเทียบกับเสื้อผ้าที่จัดเต็มไปแล้ว ต้องเรียกว่าร้อนเลยทีเดียว

แวะร้านกาแฟชิวๆ สักหน่อย 4,800 วอน

จริงๆ เราวางโปรแกรมว่าจะไปกินบุฟเฟต์ขาปู แต่เขาเริ่มเที่ยง ตอนนั้นก็บ่ายกว่าแล้วอ่ะ แล้วที่เราไปทะเลกับบุปเฟต์มันอยู่ไกลมาก ประมาณ 10++ สถานี และตอนนั้นก็เพิ่งกินข้าวกันมา ถ้าไปกินบุฟเฟต์อีก ก็คงไม่คุ้ม เลยคิดว่าไงเราไปกินข้าวเย็นที่ตลาดปลาแล้วกัน ก็โอเค เวลาช่วงบ่ายก็สบายๆ

ตกเย็นก็ไปเดินเล่นตลาดปลาและแวะกินข้าวกันที่นั่น จ่ายไปคนละ 34,000 วอน

หลังจากนั้นก็ไปเดินที่งานเทศกาลปูซานกัน อากาศเริ่มหนาวละ

เราออกจากปูซานกันประมาณ 2 ทุ่มกว่าๆ นั่งรถไฟความเร็วสูงกันอีกครั้ง ก็เหมือนเดิม หลับตลอดทาง 555555

ถึงโซลประมาณ 5 ทุ่ม อากาศหนาวมากแต่ไม่เป็นไร เรามีผ้าห่มส่วนตัวแล้ว

มื้อดึกมากๆ ณ ที่พัก (ประมาณตี 1 กว่า)



วันที่ 15/11/14

เช้านี้สบายๆ แล้ว เรามีโปรแกรมเดินเล่น ไปพระราชวัง นัมซาน และช้อปปิ้ง

อากาศวันนี้ ทำร้ายเสื้อผ้าแบบจัดเต็ม(อีกแล้ว)ของเรามากๆ Smiley

เราออกจากที่พักประมาณเที่ยง 55555 เจอประชากรเกาหลีในรถไฟใต้ดินแบบว่ามหาศาลล้านแปดมากๆ เบียดจนแทบไม่มีอากาศหายใจ งานอะไรต่างๆ ที่ศูนย์สิริกิติ์ที่ว่าแน่ๆ ต้องชิดซ้ายไปเลย เมื่อเจอประชากรรถไฟใต้ดินที่เกาหลี

เขามีงานอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเรือเซวอนล่ม

งานเทศกาลกิมจิ ไปลองชิมมาแล้ว กรอบอร่อยทีเดียว

แวะเที่ยวที่พระราชวัง ไม่ได้เข้าไปด้านในนะคะ ถ่ายแต่ด้านนอก

แวะกินข้าวมื้อแรกตอนบ่าย 3 กว่าๆ ที่ร้านอะไรไม่รู้ คุยกันไม่รู้เรื่องเลย ค่าใช้จ่ายน่าจะคนละ 8,000 มั้ง วันสุดท้ายหนักไปทางช้อปเลยไม่ได้จดรายละเอียดมา

ซื้อเสื้อกันหนาวตัวละ 9,900 วอน มา 2 ตัวด้วย

หลังจากนั้นก็เดินไปช้อปที่ตลาดอะไรไม่รู้ ซื้อช้อน+ส้อม+ตะเกียบเกาหลีมาฝากพี่สาวด้วย 1 แพค

หลังจากนั้นนั่งใต้ดินไปลงที่ไหนไม่รู้ 5555 เพื่อจะได้นัมซานทาวเวอร์

ต่อแท๊กซี่ไปประมาณ 3,000 วอนกว่าๆ ได้มั้ง และซื้อตั๋วเคเบิลคาร์แบบ ไป-กลับ 8,500 วอน

ผ้าห่มที่พกไปตลอดวันได้ใช้แล้วSmiley อากาศมันหนาวเวอร์ๆ จริงๆ นะ หนาวจนไม่อยากหยิบมือถือมาถ่ายรูปอะไรเลย แวะซื้อมันฝรั่งที่เป็นเกลียวๆ มากินด้วย 1 ไม้ เพิ่งขึ้นจากเตา ยังไม่ทันเป่าเลย เย็นซะละ .... อากาศช่างทำร้าย Smiley

3 ทุ่มกว่าเราก็กลับกัน นั่งรถบัสฟรีออกมา ตอนนั้นกะว่าจะนั่งแท๊กซี่ แต่เจอฟันหัวเบะอีกแล้ว เขาคิด 20,000 วอน ป๊าดดดดด นั่งมาแค่ไม่กี่พัน ขากลับเนี่ย เล่นเป็นหมื่นเชียวเหรอ โชคดีเพื่อนไปถามเจ้าหน้าที่ เลยรู้ว่าเขามีรถบัสบริการฟรีด้วย รถออก 3 ทุ่ม ก็ไปส่งที่เมียงดงเลย

ถึงเมียงดงตอน 3 ทุ่มครึ่ง

ช้อปผลิตภัณฑ์จากเกาหลีไปบานหทัย ไม่ได้ซื้อเครื่องสำอาง ส่วนใหญ่หนักไปทางบำรุงผิว ทั้ง Skin food , Nature Republic , Tony Moly (น้ำป้าเจี๊ยบสัญชาติเกาหลี) แล้วก็ไรอีกไม่รู้ 55555

แวะซื้อน้ำทับทิมสดด้วย น่าจะ 2 ลูกได้มั้ง ราคาถุงละ 5,000 วอน แพงใช้ได้เลย

กลับถึงที่พักก็เที่ยงคืนกว่าๆ ร้านค้าส่วนใหญ่ปิดกันตอน 4 ทุ่มกว่า คราวนี้โชคดีเจอแท๊กซี่กดตามมิตเตอร์ ก็ถือว่าไกลพอสมควร (น่าจะ 10,000 กว่ามั้ง จำไม่ได้)

จัดกระเป๋า จัดของกว่าจะเรียบร้อยก็เกือบตี 3


วันที่ 16/11/14 เช้าวันกลับ

 วันนี้เราต้องตื่นตี 5 เพื่อกลับบ้าน ขึ้นรถบัสตอน 5.30 น. หลับในรถอีกแล้ว 5555 แต่ก็ตื่นตอนที่ถึงสนามบินพอดี ทำเรื่อง นั่งคอย เครื่องออกประมาณ 9 โมงมั้ง

ขากลับเนี่ย เราเสียเวลากันมาก กว่าจะถึงไทยก็ 5 ทุ่ม เป็นการนั่งเครื่องที่ยาวนานมาก เพราะไปต่อเครื่องที่มาเลเซีย นั่งรอที่สนามบินประมาณ 5 ชม. ได้ ก็แวะกินข้าวที่สนามบิน (เบอร์เกอร์) และแวะซื้อช็อกโกแลตกลับบ้านเยอะแยะเลย ฟินนนนนน Smiley

ตลกตัวเองอีกเรื่อง เพราะหลับสนิทก่อนที่เครื่องจะเทคออฟ 555 จำได้ว่าเครื่องกำลังวิ่งไปตามทาง เราก็หันไปถามเพื่อนว่า เรามาจากอาคารไหน (ต้องนั่งรถไฟฟ้าต่อไปอีกอาคาร) เขาก็ชี้ๆ ตรงนั้นๆ เราก็พยักหน้างือๆ ไกลกันเนอะ ตอนนั้นเครื่องก็กำลังเร่งความเร็วเพื่อจะเตรียมตัวขึ้น ไม่น่าจะเกิน 10 วินาทีมั้ง ....เราหลับ  Smiley

รู้สึกตัวอีกทีตอนที่เขาปลุกให้กินข้าว 5555555

จริงๆ มีข้าว 3 มื้อ คือขากลับจากมาเลย์มาไทย แต่ไม่ได้ถ่ายไป เป็นอะไรก็จำไม่ได้ เพราะตอนนั้นปวดหัวมาก เป็นจังหวะที่เราก้มจะกินข้าว แล้วเครื่องวูบ เราก็เลยวูบตาม อาการปวดจี๊ดจากท้ายทอยขึ้นมาที่ตาเลยทีเดียว


กลับถึงไทย 5 ทุ่มกว่าๆ

Smiley จบทริปด้วยความประทับใจ Smiley






Create Date : 08 ธันวาคม 2557
Last Update : 21 พฤษภาคม 2559 13:56:18 น. 1 comments
Counter : 85 Pageviews.

 
ตามเที่ยวแดนโสมด้วยคนค่า


โดย: mariabamboo วันที่: 14 ธันวาคม 2557 เวลา:20:22:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

latics1
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]











ผลงานเป็นรูปเล่ม


บ้านของหัวใจ
(โพรเจกต์หอมลมหวน)
ปาลินี พิมพ์คำสำนักพิมพ์
v
v



คือแสงแห่งใจ
ปาลินี สนพ.อรุณ
v
v



กลลวงบ่วงหัวใจ
รีชณัีฐ สนพ.ธราธร
v
v



แทนใจด้วยรัก
ปาลินี สนพ.อรุณ
v
v



จัดหัวใจให้ลงรัก
ปาลินี สนพ. อรุณ
v
v



ในดวงตามีความรัก
รีชณัฐ สนพ. กรีนมายด์
v
v



เมื่อหัวใจได้เจอรัก
รีชณัฐ สนพ. กรีนมายด์
v
v



ซ่อนรักลวงใจ
รีชณัฐ สนพ.โซฟา
v
v



สองหัวใจแห่งรัก
รีชณัฐ สนพ.ชูการ์เรน
v
v


Friends' blogs
[Add latics1's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.