เล่าตอนที่แม่คลอดหนูมั่งดีกว่า เดี๋ยวความทรงจำจะเลือนลาง
ประมาณตีสาม ของวันที่ 4 กค 54 นอนหลับกำลังดีเลย อยู่ๆ แม่ก็รู้ปวดจิ๊ด เจ็บที่บั้นท้ายสุดๆ นอนพลิกซ้ายก็แล้ว พลิกขวาก็แล้ว ทำยังไง้ยังไง ก็ไม่หลับ ลุกเข้าห้องน้ำละกัน ระหว่างเดินเข้าห้องน้ำ รู้สึกมีน้ำอุ่นๆ ไหลลงมาตามขา
แม่ : อุ้ย! ปวดฉี่ ขนาดอั้นไม่อยู่เลยเหรอนี่

ถึงห้องน้ำ เห็นเลือดสีแดงสด ไหลตามขา ลงมา ตกใจมากๆ เดินออกมาบอกพ่อว่า เดี๋ยวจะไป รพ แล้วนะ
แม่ : รีบอาบน้ำ สระผม (อ่านประสบการณ์แม่ๆที่เคยคลอดก่อน เก็บรายละเอียดไว้เป็นอย่างดี) เปลี่ยนเสื้อผ้า พร้อม...
พ่อ : รีบอาบน้ำ ตรวจเช็คของที่เตรียมไว้สำหรับไป รพ พร้อม...

แม่ : เดี๋ยวเปิดเน็ต อ่านอีกทีนะ ว่าอาการแบบนี้ ไป รพ ได้เลยป่าว ??
พ่อ : อืม เดี๋ยวนอนรอละกัน
แม่ : ข้อมูลที่ได้ ถ้าเป็นแบบนี้ กว่าจะคลอดก็ 8-9 ชั่วโมง แต่ถ้าปวดท้องทุก 5 นาที ต้องรีบไป รพ

ประมาณ 04.30 น แม่ตัดสินใจไป รพ ให้คุณหมอตรวจละกัน เพราะแม่เริ่มรู้สึกปวดท้องถี่มากแล้ว ไม่รู้ว่าปวดแบบนี้หรือเปล่า ปวดแบบเกร็งๆ ท้องแข็งๆ

ถึง รพ ประมาณ 05.00 น บรรยากาศเงียบมากๆๆๆ
คุณพยาบาล : ปวดท้องแล้วเหรอค่ะคุณแม่
แม่ : ค่ะ ประมาณ ตี 3 มีเลือดสีแดงสดออกด้วยค่ะ
คุณพยาบาล : เชิญคุณแม่ด้านในคะ คุณพ่อ เชิญที่ห้องรับรองนะคะ ของส่วนตัว ฝากไว้ที่คุณพ่อเลยนะคุณแม่

คุณพยาบาล : ชั่งน้ำหนัก ตรวจปัสสาวะ วัดความดัน วัด sat ของหนู ดูว่าท้องแข็งถี่ขนาดไหน
คุณหมอ : อ่านประวัติ ตรวจภายใน ปากมดลูกเปิด 3.5 เซน
คุณพยาบาล : admit เลยมั้ยค่ะ
คุณหมอ : admit เลย ถ้าวันนี้ ยังไม่คลอด พรุ่งนี้ จะให้ยาเร่งละ
คุณพยาบาล : สวนก้น ทำความสะอาด......
แม่ : เข้าห้องน้ำ ทำความสะอาดร่างกาย

เวลาประมาณ 05.50 น
ขึ้นเตียง นอนรอคลอด
คุณพยาบาล : คุณแม่ ถ้าหิวน้ำ ปวดเข้าห้องน้ำ แจ้งได้นะคะ หลับให้สนิทนะคะ

ประมาณ 06.25 น
คุณพยาบาล : มาตรวจภายใน ปากมดลูกเปิด 6 เซนแล้วคะคุณแม่ ต้องให้เปิด 10 เซนนะคะ ถึงจะคลอดได้
แม่ : อีกนานไหมค่ะ รู้สึกปวดมากเลยคะ
คุณพยาบาล : แต่ละเคส ไม่เหมือนกันคะ บางคนก็ใช้เวลานาน บางคนก็แป๊บเดียว เดี๋ยวใกล้คลอดจะปวดมากกว่านี้อีกนะคะ หายใจเข้าลึกๆ ช่วยได้คะคุณแม่

ประมาณ 06.45 น
แม่ : คุณพยาบาลค่ะ ปวดฉี่ค่ะ
คุณพยาบาล : เดี่ยวให้ฉี่บนเตียงเลยนะคะ มาพร้อมกระโถน
แม่ : รู้สึกว่า ปวดมาก เหมือนปวดอึ แต่อึไม่ออก แล้วน้ำคร่ำก็แตก ไหลมาตลอด คุณพยาบาลก็แวะมาดู แต่ไม่ได้ว่าอะไร ตอนนั้น แม่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

ประมาณ 06.50 น
คุณหมอ : ตรวจภายใน คุณแม่อยากเบ่งหรือยังค่ะ
แม่ : ค่ะ ปวดมากเลยคะคุณหมอ
คุณหมอ : คลอดได้แล้วละ พยาบาลก็กรูเข้ามาที่แม่ ทำอะไรบ้างก็ไม่รู้ ไวมากๆ
ตอนนั้น ในใจแม่ พูดกับหนูตลอด ว่า น้องเตเต้ แม่ปวดเหลือเกิน แม่พร้อมจะเจอกับหนูแล้วละ แม่ไม่ไหวแล้ว ออกมาได้แล้วนะครับคนดีของแม่ พร่ำๆๆๆๆๆๆ (มากมาย)

ถึงห้องคลอด (ระหว่างทาง ได้ยินเสียงพยาบาลบอกตลอดว่า คุณแม่อย่าร้องคะ หายใจเข้าลึกๆ เดี๋ยวไม่มีแรงเบ่ง)
คุณหมอ : คุณแม่เบ่ง เบ่งแบบเมื่อกี้นะคะ
แม่ : เบลอๆๆๆ
คุณหมอ : เบ่งคะคุณแม่
แม่ : เบ่ง เบ่ง เบ่ง
คุณหมอ : หัวออกมาแล้วคะ เบ่งไหล่อีกทีนะคะ
แม่ : เบ่ง หรือเปล่าไม่รู้ รู้แต่ว่า ง่วงนอนมากกกกกกกกกก เพลียสุดๆ

คุณพยาบาล : คุณแม่ๆๆๆๆๆๆ ดูสิน้อง ผู้หญิง หรือ ผู้ชาย
แม่ : ผู้ชายคะ เห็นเท้าหนูแล้ว เท้าหนูแปลกจัง ขอดูหน้าหน่อยสิ เป็นยังไงนะลูก อ่าาาา... หนูเป็นดาวน์ๆๆๆๆ แม่อึ้งงงงงง

เวลา 07.08 น หนัก 2,890 กรัม ดช คะ พยาบาลขานบอก
เสียงร้องของหนูเบาๆๆ คุณหมอ และคุณพยาบาล ช่วยกันดูแลหนู
คุณพยาบาล : คุณแม่อายุเท่าไหร่แล้วค่ะ
แม่ : 31 ค่ะิ ตอนนั้น แม่อยากหลับ แต่หลับไม่ลง มีแต่คำถาม??? เกิดอะไร ทำไม ???? แม่ผิดพลาดอะไร???
คุณพยาบาล : ให้คะแนนน้องเท่าไหร่คะ
คุณหมอ : นาทีแรก 9 , สามนาทีหลัง 10

คุณหมอ : คุณแม่คลอดรกนะคะ เบ่งอีกทีคะ
คุณหมอ : คุณแม่รู้จักกลุ่มอาการดาวน์ซินโดรมไหมคะ
แม่ : เคยได้ยินคะ
คุณหมอ : หมอว่า น้องมีสิทธิ์เป็นนะคะ เดี๋ยวส่งให้คุณหมอเด็กตรวจให้ละเอียดอีกทีคะ
แม่ : อึ้งงง มึนนนน งงงงง ได้แต่คิดในใจ คุณหมอน่าจะให้เราได้พักก่อนค่อยบอกก็ไม่ได้เนอะ เฮ้ออออออออ

เวลาประมาณ 08.30 น ออกจากห้องคลอด มาที่ห้องพักฟื้น ก่อนไปห้องพัก
ผู้ช่วยพยาบาล มาบอกวิธีคลึงมดลูก วัดความดัน และบอกอะไร อีกมากมาย แต่แม่จำไม่ได้ ตอนนั้น แม่ไม่สนใจอะไรแล้ว แม่คิดถึงพ่อของหนูที่สุด อยากพูด อยากบอก อยากเล่า มากมาย.....

เวลาประมาณ 09.00 น
พยาบาล นำอาหารมาให้ แม่บอกว่า ไม่หิว พยาบาลแนะนำให้ทานนิดหน่อยก็ได้ แล้วค่อยพัก เพราะกว่าจะได้กินอีกที คือ ช่วงเย็น เลย

เวลาประมาณ 10.00 น
ผู้ช่วย พาไปที่ห้องพัก ชี้แจงรายละเอียด การเข้าพัก มากมาย..... จำไม่ได้

พ่อกับอานุ้ย รออยู่ที่ห้องพักแล้ว ทั้งสองมาถึงประมาณ 09.30 น
แม่ : หมอบอกว่า ลูกมีสิทธิ์เป็นดาวน์นะ
พ่อ : ก็หมอบอกว่า ไม่เป็นนี่นา
แม่ : หมอมาบอกแล้วเหรอ (แม่ดีใจมากๆ)
พ่อ : ก็ตอนท้องไง
แม่ : ตอนนี้ ไม่ใช่แล้วละ ......................

เวลา 12.20 น อานุ้ยกลับไปทำงานก่อน เลยอดเจอหนู เพราะเค้าให้เยี่ยมตอน 13.00 น พอถึงเวลาปุ๊บ พ่อก็ลงไปหาหนูที่ห้องเด็กอ่อนเลย

เวลา 13.30 น พ่อขึ้นมาที่ห้อง
แม่ : มาไวจัง เจอลูกป่าว
พ่อ : เจอ น่ารักดี เทียบกะเด็กคนอื่น ลูกเราดูตัวเล็กไปเลย กำลังหลับสนิทเลย น่ารัก เห็นแป๊บเดียวเอง ลูกเราอยู่ด้านในสุด ติดกับเครื่องวัดอะไรไม่รู้ เค้าจะพาไป echo นะก็เลยขึ้นมา

เวลา 15:00 น แม่หลับๆ ตื่นๆ (ก่อนหน้านี้ พยาบาลบอกว่า บ่ายโมง ก็จะพาเด็กมาที่ห้องได้ ) รอหนู ก็ไม่มาสักที คิดว่าหลัง echo จะพาหนูมาหาแม่เลย
แม่ : ทำไมเค้ายังไม่พาลูกมานะ
พ่อ : คงทำ echo ยังไม่เสร็จมั่ง

เวลา 15:20 น ลงไปดูลูกดีกว่า แต่ไม่เจอหนู พยาบาลบอกแม่ว่า น้องไปทำ echo ยังไม่กลับคะ แม่บอกให้พยาบาลโทรแจ้งถ้ามาหนูมาแล้ว

เวลา 16:40 น อาแตะมาหา แล้วลงไปดูหนูที่ห้องเด็กอ่อน แปร้บเดียวก็ขึ้นมา แล้วบอกว่า หนูอยู่ห้อง NICU
ระหว่างที่เรากำลังคุยกัน คุณพยาบาลก็เข้ามาแจ้งว่าหนูอยู่ห้อง NICU พ่อกับแม่ สามารถเข้าเยี่ยมได้ ญาติเข้าไม่ได้

เวลาประมาณ 17:20 น แม่ถึงห้อง NICU ฟังรายละเอียดและขั้นตอนการเข้าเยี่ยม จากพยาบาลประจำห้อง กว่าจะได้เจอหนูก็ปาเข้า 17:40 นแล้ว เค้าให้เยี่ยมถึง 18:00 น

ร่างกายหนูเต็มไปด้วยสายอะไรมากมาย เห็นแล้วปวดใจสุดๆ แม่ถึงกะกลั้นน้ำตาไม่ไหว น่าสงสารลูกชายของแม่จัง
ขอบตาของหนูเหมือนมีรอยไหม้ๆ คาดว่า ผ่านจากการอบมา หนูหลับสนิท

หัวหน้าพยาบาล รายงานอาการของหนู คร่าวๆ
- หนูหายใจแล้วเขียว จึงต้องให้ออกซิเจน
- ติดเชื้อในกระแสเลือด คุณหมอ ให้ยาผ่านสะดือ เลยตัดสะดือของน้องเพื่อให้ยานะคะคุณแม่ ขอโทษที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้าคะ
- คุณหมอเจาะเลือดน้องไป 4 หลอด เพื่อตรวจนะคะ

แม่กับพ่ออยู่กับหนูประมาณ 30 นาที ก็กลับห้องพัก

เพื่อนๆที่ทำงานมาร่วมแสดงความยินดีกับแม่ แม่อยากจะเล่าให้เพื่อนๆ ฟังมากๆๆๆๆ แต่พูดไม่ออก เพราะคุณหมอก็ไม่ confirm ถึงตัวของแม่คิดว่าใช่ แต่ก็หวังลึกๆๆๆ ให้ผลการตรวจออกมาว่า "หนูไม่เป็น"
แม่สนทนากับเพื่อนด้วยรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ ทำเหมือนไม่มีอะไร แต่ข้างในใจแม่หม่นหมองมากๆๆๆ

ประมาณ 3 ทุ่ม คุณพยาบาล มาถามว่า ปวดแผลฝีเย็บมากมั้ย แม่บอกว่า ทนไหว แต่คุณพยาบาลก็ให้ยาพารา กินกันไว้

แม่คิดวนเวียน อยู่กับเรื่องของหนู เกิดอะไรขึ้นกับแม่ มีคำถามมากมายที่ผุดขึ้นมา คิดวกไปวนมา จิตใจวุ่นวายสับสนมากมาย

แล้วก็คิดได้ว่า ถ้าหนูเลือกได้ หนูก็คงไม่อยากเป็นแบบนี้ คิดถึงความน่ารักตอนที่หนูอยู่ในท้องของแม่ ตอนคลอดแม่ก็เจ็บไม่กี่ชั่วโมง หนูน่ารักขนาดนี้ ทำไมแม่ถึงได้เศร้า คิดได้แบบนี้ น้ำตาแม่ไหลไม่หยุดเลย แม่บรรยายถึงความรู้สึกนั้น ไม่ถูกนะ
แม่รู้สึกเสียใจ ว่าทำไม ถึงรับในสิ่งที่หนูเป็นไม่ได้ ทั้งๆ ที่หนูก็น่ารักออกซะขนาดนี้ หนูทำให้แม่มีความสุขมาโดยตลอด แม่รักหนูตั้งแต่อยู่ในท้อง เรายังไม่ได้เจอกัน พอเจอกัน แล้วทำไม แม่ึถึงต้องเศร้า ....

แม่ร้องไห้หนัก เสียงสะอึ้นเริ่มดังขึ้นๆ เพราะแม่รู้สึกละอายใจ ละอายใจอย่างบอกไม่ถูก

พ่อลุกขึ้นจากที่นอน มาปลอบ แม่ได้แต่พึมพำ บอกพ่อว่า หนูน่ารัก หนูน่ารักมาก แต่ไม่สามารถพูดอย่างอื่นได้

แล้วแม่ก็หลับๆ ตื่นๆ คิดถึงหนูมากมายๆๆๆ

ปล แม่จำเวลาไ้ด้ค่อนข้างแม่น เพราะมีนาฬิกาติดอยู่เกือบทุกที่ ที่แม่อยู่ และแม่ต้องการจดจำ ทุกวินาที ที่จะเราจะได้พบกัน....


เสียดายจริงๆ ที่มีแค่พ่อกับแม่





ป้าเจี๊ยบ แม่ขวัญ น้าปิ๊ก และน้าแม็ค รีบมาเยี่ยมหนูเลยน๊า แต่ก็อดได้เจอหนู คนหล่อก็งี้ เล่นตัวนิดนึง




Create Date : 14 ธันวาคม 2554
Last Update : 14 ธันวาคม 2554 21:16:00 น.
Counter : 1179 Pageviews.

10 comments
  
อ่ะๆๆ...แวะมาเจิมคนแรก ^^
เอาน่ามันผ่านพ้นมาตั้ง 5 เดือนแล้วน๊า ทุกอย่างก้อดีขึ้น เตเต้พัฒนาการดีกว่าเด็กคนอื่นๆอีกนะ
มี๊เรย์อาจจะเหนื่อยหน่อย แต่ผลที่ได้คงคุ้มนะ
ขอแค่น้องปลอดภัยและแข็งแรง จะเป็นยังไงก็เป็นลูกแม่ เนอะ คุณแม่
สู้ๆนะ
โดย: zenkwang วันที่: 15 ธันวาคม 2554 เวลา:17:36:13 น.
  
วันนั้นที่คนเป็นแม่ ลืมไม่ลงจริง ๆ เลยเน๊าะแม่เรย์
โดย: Li Shana วันที่: 16 ธันวาคม 2554 เวลา:15:39:35 น.
  
อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงความเข้มแข็งของคำว่าแม่มากๆเลยคะ
ขอบคุณทีี่มาแชร์ความรู้สึกดีๆให้อ่านคะ เป็นกำลังใจให้
นะคะ
โดย: berrynooknik วันที่: 19 ธันวาคม 2554 เวลา:16:13:20 น.
  
ทุกวัน ทุกคืน ที่ผ่านพ้นไป สุดท้ายแล้ว ทุกๆๆ อย่างจะดีขึ้น ดีขึ้น ...
แม่ขวัญ
โดย: แม่น้องมิ่ง (ming_kwan_cha ) วันที่: 21 ธันวาคม 2554 เวลา:17:14:40 น.
  
ยังไงทุกวันนี้เตเต้ก็เป็นเด็กแข็งแรง และจะเป็นเด็กดีของคุณพ่อคุณแม่ตลอดไปค่ะ
โดย: Jub_ka_Jib วันที่: 23 ธันวาคม 2554 เวลา:10:37:27 น.
  
ใกล้ปีใหม่แล้วพาลูกชายไปเที่ยวไหนบ้างอย่าลืมเอารูปมาอวด
คนใกล้คลอดโดนกักบริเวณนะค้า
โดย: berrynooknik วันที่: 23 ธันวาคม 2554 เวลา:14:21:45 น.
  
โดย: Li Shana วันที่: 24 ธันวาคม 2554 เวลา:18:51:00 น.
  


ขอให้คุณแม่เรย์ ลูกน้อย และครอบครัว มีความสุขพบแต่รอยยิ้ม นะคะ

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆ วิธีสังเกตุอาการก่อนไปคลอดคะ ตอนนี้กำลังกังวลมากมายเลยคะ อิอิ
โดย: berrynooknik วันที่: 25 ธันวาคม 2554 เวลา:8:41:21 น.
  
ป้าตามมาร้องไห้ด้วยคน
แต่ตอนนี้เตเต้เก่งสุดยอด
เรย์กะวุฒิก็สุดยอดคุณแม่-คุณพ่อ เช่นกันจร้า
โดย: พี่ธีร์กะน้องธาม IP: 202.32.8.238 วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:50:52 น.
  
แม่เรย์ เราผ่านเรื่องเดียวกันมาในเวลาที่ไม่ห่างกันมากนัก อ่านของแม่เรย์แล้วรู้สึกว่า แม่เรย์เก่งจังเลย เข้มแข็งสุดสุด และเราก็จะเข้มแข็งต่อไปและตลอดกาลเน้อแม่เรย์เน้อ แอบน้ำตาซึมเลยอ่ะ สู้ๆ ...
โดย: แม่เหมียวกะน้องไทม์ IP: 182.53.202.154 วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:16:15:03 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ray.amp
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



New Comments
ธันวาคม 2554

 
 
 
 
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31
 
All Blog