เตเต้ 1 ขวบ กับอีก 2 เดือนแล้วค๊าบ
4 กย 55 หนูอายุครบ 1 ขวบ 2 เดือนเต็มแล้ว "เวลา" ผ่านไปรวดเร็วจริงๆ ตอนนี้ หนูหนัก 9.5 โล สูง 80 เซนติเมตร หุ่นเพรียวกำลังดีเลย อิอิ



เมื่อวาน พ่อกับแม่พาหนูไปหาหมอ หนูเป็นไข้หวัดธรรมดา ได้ยาฆ่าเชื้อ ยาแก้ไอ ลดน้ำมูก ยาแก้ไข้ และน้ำเกลือล้างจมูก  อาการตอนนี้ ดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีไข้แล้ว ยังมีไอและมีน้ำมูกนิดหน่อย ค่อยโล่งอกหน่อย เพราะแม่กังวลเกี่ยวกับไวรัส RSV ที่กำลังระบาดอยู่ในตอนนี้มากๆ ปอดของหนูเพิ่งจะทำงานได้ดีเอง แข็งแรงไวๆ นะครับเตเต้ลูกรัก

- ช่วงเดือนนี้ หนูนอนกลางวัน ช่วงบ่ายครั้งเดียว เล่นยาวไปจนถึงหัวค่ำเลย เข้านอนประมาณ 2 ทุ่ม ตื่นประมาณ 7 โมงเช้า นอนยาวดี พ่อกับแม่สบาย แต่กว่าจะหลับตานอนได้ ก็เล่นเอาเหนื่อยไม่น้อย ไม่เข้าหนูจริงๆ เลยนะ ง่วงสุดๆ ก็ไม่ยอมหลับซะงั้น

- กินข้าว 3 มื้อต่อวัน และเสริมขนม ผลไม้ อีก 1 มื้อ แต่ละมื้อจัดหนักพอตัว อิอิ แต่กว่าจะกินข้าวหมดแต่ละมื้อ ใช้เวลาร่วมชั่วโมงได้

- กินนมได้น้อยลงนิดหน่อย จากเดิมวันละ 24 ออนซ์ขึ้นไป เหลือวัน 18-20 ออนซ์

- ทำตามคำสั่งได้มากขึ้น เก็บของเข้าที่ได้ ซ้อนถ้วยได้ เอาห่วงในหลักได้ มีสมาธิดีขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย แค่นี้ก็แม่ปลื้มมากแล้วละ

- กลัวคนแปลกหน้า ถ้าพาออกไปข้างนอก ใครขออุ้มเป็นไม่ได้เลย เกาะเกี่ยวพ่อกับแม่อยู่นั้นแหละ ต้องใช้เวลาหลอกล่อพักใหญ่ๆ เลยกว่าหนูจะยอมให้อุ้ม หรือหอมแก้มได้ 

- บอกความต้องการของตัวเองได้บ้างแล้ว โดยการ "ชี้" ว่าหนูอยากได้อะไร 

- พูดถึงเรื่อง "ชี้" เมื่อก่อนเวลาอ่านนิทาน แม่จับนิ้วหนูแล้วชี้ ตามรูปหรือตัวหนังสือ แต่ตอนนี้ หนูเป็นคนจับมือแม่ชี้เองซะงั้น 555

- ยังลุกยืนเองยังไม่ได้ ต้องเกาะอะไรนิดหน่อย แต่ถ้ายืนแล้วลงนั่งเองได้คล่อง ยืนได้นานมากขึ้น แต่ยังไม่กล้าก้าวเดินเอง ก้าวได้ 1 ก้าวก็หยุด หรือไม่ก็หาที่เกาะเดินต่อ 

- หนูมีปัญหาเวลาลงน้ำหนักที่เท้า จะลงน้ำหนักที่ฝ่าเท้าด้านใน ขาด้านขวาแอ่นไปด้านหลังเล็กน้อย ทำให้การทรงตัวและก้าวเดินมีปัญหา (ซึ่งเป็นปัญหา่ส่วนใหญ่ของเด็กกลุ่มอาการเดียวกับหนู) แม่หารองเท้าที่ปรับปัญหาเหล่านั้นแล้ว และพยายามใส่ให้หนูตลอด หนูจะได้ใช้กล้ามเนื้อได้ถูกส่วน พยายามเข้านะลูก ฮึบๆๆ



หนูเริ่มเรียนรู้ เข้าใจ จดจำ และแสดงออกได้มากขึ้น แม่เองก็ต้องศึกษาเรื่องวิธีการปรับพฤติกรรมและอารมณ์ของหนูมากขึ้น เด็กๆ ที่ต้องการ การดูแลเป็นพิเศษแบบหนู จะมีปัญหาในเรื่องพวกนี้ด้วย

ยิ่งหนูโตขึ้นมากเท่าไหร่ การบ้านสำหรับแม่ยิ่งมากขึ้นเป็นทวีคูณ ข้อจำกัดของหนู อาจจะทำให้แม่รู้สึกเหนื่อย และหงุดหงิดไม่น้อย บางครั้งถึงกับรู้สึกแย่ และท้อ แต่แม่ก็พยายามและอดทนกับการฝึกซ้ำๆ หลายๆครั้ง (มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ) 



แล้วหนูก็ทำให้แม่รู้ว่า หนูต่างหากที่ต้องอดทนและพยายามมากกว่าแม่เป็นล้านเท่า ด้วยข้อจำกัดทั้งปวงที่หนูมีอยู่ แต่หนูก็สามารถทำได้ แม้ว่าต้องใช้เวลามากหน่อย 

จากนี้ไป แม่คงไม่รู้สึกแย่แล้วละ ขอบคุณหนูอีกครั้งนะครับ ที่คอยสอนให้แม่รู้จักคำว่า "พยายามและอดทน อย่างแท้จริง"

แม่รักเตเต้มากครับ






Create Date : 04 กันยายน 2555
Last Update : 5 กันยายน 2555 0:24:09 น.
Counter : 1060 Pageviews.

4 comments
  
อ่านบล็อกแม่เรย์แล้วน้ำตาจะไหลง่ะ สู้ๆนะค๊าบเตเต้ สู้ๆนะคะแม่เรย์ ^^
โดย: TOToTaNG วันที่: 5 กันยายน 2555 เวลา:17:47:18 น.
  
ไม่ได้มาเยี่ยมตั้งนาน คิดถึงเตเต้จัง โตขึ้นเยอะเลยเนอะ พัฒนาการก็ดีขึ้นตามลำดับ

ชอบภาพสุดท้าย อบอุ่นที่สุด
โดย: Jub_ka_Jib วันที่: 11 กันยายน 2555 เวลา:9:12:42 น.
  
ตามหาจนเจอ อิอิเราเป็นเพื่อนแจงค่ะ ปกติเข้ามาอ่านเรื่องของน้องเตเต้บ่อยๆ จนเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ได้เจอตัวจริง ดีใจมากเลยค่ะ เดี๋ยวจะแวะไปเยี่ยมใหม่นะคะถ้ามีโอกาส
โดย: U got it วันที่: 12 กันยายน 2555 เวลา:21:59:36 น.
  
ลูก...ทำให้เรารู้จักคำว่า อดทน จริง ๆ เน๊าะ
กว่าเขาจะกินข้าวหมดแต่ละมื้อ ต้องวิ่งตามด้วยบางที เหนื่อย หงุดหงิด พอควรเลยจ๊ะ
เตเต้..ทานได้เยอะกว่า ซีซีน่ะ เก่งจัง
โดย: Li Shana วันที่: 20 กันยายน 2555 เวลา:20:43:50 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ray.amp
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



New Comments
กันยายน 2555

 
 
 
 
 
 
1
3
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
30
 
 
All Blog