ความทรงจำเก่า ๆ ก่อนจะลืมเลือนหายไปกับกาลเวลา
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2552
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
13 มิถุนายน 2552
 
All Blogs
 
ผีดุ ที่สถาปัตย์ จุฬาฯ

เรื่องเล่าที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬา
สี่สิบปีก่อนหน้านั้น
สมัยที่เปิดคณะใหม่ ๆ
ไฟฟ้าที่คณะจะดับบ่อยมาก
ห้องน้ำห้องส้วมยังตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับตึกคณะ

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ต้องเรียนกันห้าปี
ต้องมีการทำภาคนิพนธ์ให้ผ่านการพิจารณาของอาจารย์
จึงจะจบและสำเร็จการศึกษาได้ตามหลักสูตร
ทำให้นิสิตปีห้า บางคนเรียนกันหกปี
เจ็ดปีถึงปีที่เก้าที่สิบแล้วก็มี
เพราะเรียนตกหรือเรียนซ้ำชั้น
(คณะสถาปัตยศาสตร์มีหลักสูตรการเรียนห้าปี)
ทำให้นิสิตส่วนมากต้องอยู่กันดึก ๆ ดื่น ๆ
เพื่อทำงานต่าง ๆ หรือที่คั่งค้างให้เสร็จ
หรือเพื่อให้เกิดมีไอเดียบรรเจิดในการทำภาคนิพนธ์
ส่วนมากจะนอนค้างคืนที่คณะของมหาวิทยาลัยเป็นประจำ

มีวันหนึ่ง
รุ่นพี่คนหนึ่งของคณะสถาปัตย์
ขณะที่ไฟฟ้าดับแล้ว
ด้วยความที่ปวดท้องจึงเดินไปที่ห้องน้ำ
ทั้ง ๆ ที่ไฟฟ้าดับไม่มีแสงสว่าง
แต่ด้วยความจำเป็นอย่างยิ่งยวด
เลยเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่ได้พกเทียนไขหรือไฟฉายไปด้วย

เมื่อนั่งลงบนโถส้วม
ปรากฎว่านั่งลงบนขาของคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในส้วม
แกร้องจ๊ากว่า ผีหลอก
วิ่งหน้าตื่นกลับเข้าไปที่ทำงาน
เพื่อน ๆ ต้องช่วยกันปลอบโยน
และช่วยกันพัดวีเป็นการใหญ่
ให้หายจากตื่นตกใจหรือใกล้จะเป็นลม

ตกลงว่าเรื่องนี้ทำให้แตกตื่นกัน
ทั้งมหาวิทยาลัย และภายในคณะ
กลายเป็นเรื่องเล่าขานสืบต่อกันมา
และตำนานประจำของมหาวิทยาลัย
ว่า ผีดุมาก ที่ห้องน้ำคณะสถาปัตย์ฯ

ทำให้ต่อ ๆ มา
ภายในคณะสถาปัตย์กรรมศาสตร์
การไปห้องน้ำแต่ละครั้ง
ต้องมีคนไปเป็นเพื่อนประจำตลอดมา
ยิ่งเวลาไฟดับแทบไม่มีใครอยากไปเลย
แม้ว่าจะมีเพื่อนร่วมทางด้วยก็ตามแต่

เรื่องนี้เพิ่งมาเฉลยกัน
ในวันครบรอบสถาปนาของคณะสถาปัตย์ จุฟาฯ
ที่ครบรอบมากว่าสี่สิบปีแล้ว
มีการจัดงานที่โรงแรมแห่งหนึ่ง
มีการเล่าเรื่องผีดุของคณะสถาปัตย์
จากรุ่นพี่คนที่นั่งบนขาของผีในห้องน้ำ

จู่ ๆ รุ่นน้องคนหนึ่งได้เดินมาหารุ่นพี่คนที่เล่าเรื่องนี้
พร้อมกับรับสารภาพต่อหน้ารุ่นพี่ที่เจอผีว่า
กำลังนั่งอยู่ดี ๆ พอดีจะลุกขึ้น
ก็รู้สึกว่ามีใครเดินเข้ามาในห้องน้ำ
กลัวก็กลัว แต่ก็ไม่กล้าลุกขึ้น

และแล้วก็ปรากฏว่ามีคนนั่งลงบนขาของตนเอง
แล้วมีเสียงกรีดร้องวิ่งออกจากห้องน้ำไป
ตนเองก็รีบลุกวิ่งตามออกไปภายหลัง
ก็ยังเห็นว่ารุ่นพี่ยิ่งวิ่งเร็วขึ้นไปอีก

เมื่อรู้ความว่ามีผีหลอกในห้องน้ำของคณะแล้ว
ก็ไม่กล้าไปรับสารภาพกับรุ่นพี่และเพื่อน ๆ ในคณะ
เพราะถ้าสารภาพถึงเรื่องดังกล่าว
คงถูกรุ่นพี่และเพื่อน ๆ ยำแน่ เลยเฉย ๆ ไว้
รวมทั้งสะใจที่สร้างตำนาน
ผีหลอกไว้ที่คณะได้ด้วยส่วนหนึ่ง

เมื่อให้คำรับสารภาพเสร็จต่อหน้ารุ่นพี่และเพื่อน ๆ แล้ว
ผลทั้งคู่และผู้ร่วมงาน
ต่างหัวเราะกันด้วยความสนุกสนาน
และยกโทษให้ซึ่งกันและกัน
เพราะต่างคนต่างแก่ด้วยกันแล้วทั้งคู่

เก็บความจาก ต่วยตูน (จำเล่มที่ไม่ได้แล้ว)


Create Date : 13 มิถุนายน 2552
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2557 17:40:35 น. 6 comments
Counter : 598 Pageviews.

 
ความลับนี้เก็บไว้นานมากเลยนะคะ ถ้าเฉลยตอนนั้นคงมีเคืองกัน แต่มาเฉลยตอนนี้ฮาเลยค่ะ


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 13 มิถุนายน 2552 เวลา:15:01:11 น.  

 
ถ้าเฉลยก็ไม่เป็นตำนาน
แต่เฉลยก็ดีมิฉนั้นจะฝังใจ
ว่านั่งบนขา..ผี..จริงๆๆๆ

ป่านนี้คงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
ไปแล้ว ระหว่างคนกับ ผี...ปลอม




โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 14 มิถุนายน 2552 เวลา:23:14:34 น.  

 
อ่านแล้ว แอบอมยิ้ม

ไม่น่าเชื่อว่าจะมีแบบนี้


โดย: Cawaii_ee วันที่: 17 มิถุนายน 2552 เวลา:9:42:09 น.  

 


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 9 สิงหาคม 2552 เวลา:10:55:11 น.  

 
ฮาดีอะค่ะ อิอิ


โดย: Tukta21 วันที่: 4 ตุลาคม 2552 เวลา:22:18:44 น.  

 


โดย: izephyr888 วันที่: 23 มกราคม 2555 เวลา:12:25:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ravio
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




เกิดหาดใหญ่ วัยเด็กเรียนหนังสือโรงเรียน Catholic คณะ Salesian มีนักบุญประจำโรงเรียน Saint Bosco, Saint Savio ชอบอ่านหนังสือ godfather เกี่ยวกับ Mafio ของพวกซิซีเลียน เคยเล่นเกมส์ Mario แล้วได้คะแนนนำเลยนำสระโอมาต่อท้ายชื่อเป็น Ravio ได้กลิ่นอายแบบ Italino เคยเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเรียนวิชาชีพทำมาหากิน แต่ไม่ใช่วิชาที่ชื่นชอบมากนัก เรียนอยู่กว่าเจ็ดปี ต้องกลับมาทำงานเป็นกรรมกรที่บ้านเกิด จนเริ่มเกิดความหลงรักชีวิตบ้านนอก และวิถีชิวิตชุมชนท้องถิ่นที่ตนอยู่และไปร่วมวงเสวนา

เกิดเดือนมีนาคม แต่ลัคนาราศรีตุลย์ ชอบไปทุกเรื่อง สุดท้ายทำอะไรที่ได้เรื่องไม่กี่เรื่อง แต่ส่วนมากมักไม่ได้เรื่อง

ชอบขับรถยนต์ท่องเที่ยวชมภูเขา ป่าไม้ น้ำตก แต่ไม่ชอบทะเลหรือชายหาด เพราะรู้สึกอ้างว้าง โดดเดี่ยว เมื่อคิดถึงชีวิตตนเองที่มาเปรียบเทียบกับสองสิ่งสองอย่างนี้ รู้สึกว่ามนุษย์เป็นเพียงชีวิตที่เล็กน้อยมากที่มาอยู่อาศัยในโลกใบนี้

ชอบอ่านหนังสือ ท่องเที่ยวใน Internet ชอบเดินทางท่องเที่ยวแถว ในละแวกท้องถิ่นบ้านเกิด นาน ๆ ครั้งจะขึ้นไปเยี่ยมเพื่อนที่กรุงเทพฯ หรือไปหาซื้อหนังสือแถวสยามสแควร์ ถิ่นเก่าที่อยู่และที่เรียน






Friends' blogs
[Add ravio's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.