ความทรงจำเก่า ๆ ก่อนจะลืมเลือนหายไปกับกาลเวลา
Group Blog
 
<<
มกราคม 2559
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
7 มกราคม 2559
 
All Blogs
 
ตำนานเสี่ยโรงเหล้า เบญจาบท

เช้าวันหนึ่งที่บ้านเริญ

แม่บ้านเดินไปกระซิบเริญ
ที่กำลังนั่งกินข้าวเช้าอยู่
บอกมีอาแปะคนมาขอพบเริญ
ยืนรออยู่ที่หน้าประตูบ้าน

" แกบอกว่ามาจากโรงงานขวด
เคยเป็นเถ้าแก่ของเฮีย
เฮียรู้จักจำแกได้แน่นอนและ
ต้องยินดีต้อนรับแกตลอด 24 ชั่วโมง "

เริญได้ยินดังนั้น
รีบเดินออกไปต้อนรับเถ้าแก่ทันที
พลางบอกว่า

" เสียมารยาท ๆ จริง ๆ ครับ
ที่ไม่ทราบข่าวล่วงหน้าว่า
เถ้าแก่จะมาหา
ขอโทษจริง ๆ ครับ "

เถ้าแก่โรงขวดเก่าบอกว่า

" ไม่เป็นไร ๆ  บอกตรง ๆ เลย
มีเรื่องจะขอช่วยเรื่องหนี่ง "

" บอกมาได้เลยครับ
ถ้าไม่เหลือบ่าฝ่าแรง
จะยอมลุยน้ำลุยโคลนไปช่วย
แม้ว่าจะบาดเจ็บล้มตายก็ยอมครับ  "

เริญตอบเถ้าแก่ให้สบายใจ

" ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก อาเริญ
อาตี๋เล็ก  อีไปทำงานที่โรงงานผลิตขวด
ที่ตอนนี้มีอยู่เพียง 3 เจ้า
เจ้านี้เป็นรายใหญ่ในศยมกุก
มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากคนหนึ่ง
อีจะขายหุ้นในกิจการไปเล่นหุ้น
กับฝากเงินในธนาคาร
เพราะคิดแล้วดีกว่าทำธุรกิจนี้

เพราะดูบัญชีแล้วขาดทุนมาตลอด
ปันผลก็ไม่ได้มาหลายปีแล้ว
แถมยังปวดหัวหลายเรื่องในบริษัทนี้

แต่อั้วกับลูกไม่มีเงินพอจะซื้อ
เลยมาถามลื้อว่าสนใจจะร่วมหุ้นไหม "

เถ้าแก่โรงขวดบอกเริญ

" ต้องรีบไหมเรื่องนี้ เถ้าแก่ "

เริญถามเถ้าแก่โรงขวดเก่า

" ไม่รีบนักหรอก  มีเวลาเกือบเดือน
เพราะต้องทำ Due Diligence Reports
คือ สำรวจทรัพย์สิน หนี้สิน ลูกหนี้ทั้งหมดก่อน
แล้วประเมินมูลค่าหุ้นที่ควรจะซื้อในกิจการนี้

หุ้นส่วนหลายคนก็ถอดใจแล้ว
เพราะมีแต่ขาดทุน ๆ ปันผลก็ไม่มีจ่าย "

เถ้าแก่โรงขวดเก่าบอก

" ได้เลยครับ เถ้าแก่ 
ผมขอเวลาคิดดูก่อนนะครับ "

เริญบอกเถ้าแก่โรงขวด
พร้อมกับเชิญกินข้าวเข้าด้วยกัน
เถ้าแก่ก็นั่งร่วมโตีะกินข้าง
พร้อมกับพูดคุยสัพเพเหระ
ก่อนลากลับบ้านในเวลาต่อมา




" โอวมักกุ้ยครับ
ขอความช่วยเหลือหน่อยครับ
ช่วยส่งคนไปสืบกับดู
ธุรกิจโรงงานผลิตขวดแก้ว
ดูว่าอนาคตในธุรกิจนี้เป็นไงบ้างครับ "

เริญโทรศัพท์บอกกับยอดกุนซือ

" ได้ครับ เฮีย  ขอเวลาสักสองอาทิตย์ได้ไหม "

โอวมักกุ้ย  บอกกับเริญ

" น่าจะได้ แต่ยิ่งเร็วยิ่งดีครับ "

เริญบอกกุนซือ  แล้วคำนวณว่า
ยังมีเวลาเหลืออีก 2 สัปดาห์น่าจะทันการ




ครบกำหนด 2 สัปดาห์
ที่ห้องประชุมบ้านของเริญ
มีโอวมักกุ้ย เริญ กับพ่อตา
แล้วเชิญลูกน้องอีก 2 คนที่ไปหาข้อมูล
กับทำการวิจัยในเรื่องตลาดขวดแก้ว

ที่ประชุมได้ถกเถียงแล้วสอบถามข้อมูลต่าง ๆ
จนได้ข้อสรุปที่น่าสนใจในความคิดเห็นนักธุรกิจ
ที่มักจะต่างกับพนักงานที่ทำการวิจัย
ที่มักจะมีความเห็นว่าไม่น่าสนใจ
มีความเสี่ยงเกินไป มีข้อจำกัดอีกมากมาย ฯลฯ

เหมือนกับตี๋ แม็ชชิ่ง กับ ดร.เสรี  คนดัง
แกชมด็อกเตอร์ว่าเก่งทุกเรื่อง ฉลาดทุกเรื่อง รอบรู้ทุกเรื่อง
แต่เสียอย่างเดียว ปอดแหก  ไม่กล้าเสี่ยงเหมือนนักธุรกิจ

ทั้งสามคนเลยจึงจัดการประชุมภายในอีกครั้ง
หลังจากพนักงานที่เชิญมาร่วมประชุมกลับไปแล้ว

" ธุรกิจนี้น่าสนใจมาก เฮีย
ดูจากตัวเลขและไส้ในธุรกิจ
แม้ว่าดูเหมือนจะขาดทุน หนี้สินมาก
แต่ถ้ามีการ Reengineering
หรือเพิ่ม productivity
มีโอกาสทำกำไรแน่นอน
แม้ว่าจะใช้เวลาสักหน่อย "

โอวมักกุ้ยนำเสนอ

" แล้วอาป้า ว่าไงบ้างครับ เรื่องนี้ "

เริญถามพ่อตา

" แล้วแต่พวกลื้อ
อาป้าใจจริงก็อยากวางมือเรื่องธุรกิจ
แต่ถ้าพวกลื้อสองคนอยากทำ ก็เห็นด้วย
เพราะธุรกิจของเราต้องพึ่งพาขวดอยู่

โรงงานผลิตขวดที่เราจะซื้อนี้
แม้ว่าจะผลิตให้เราเป็นประจำก็ชอบเล่นตัว
โก่งราคาเป็นประจำ  ดีได้โรงงานขวดเก่า
ช่วยประทังเอาขวดเก่ามาขายให้
ในบางเวลาเลยพอเอาตัวรอดได้

ส่วนอีกสองโรงงานก็พึ่งไม่ค่อยได้
กำลังผลิตก็ลมเพลมพัด
คุณภาพก็ไม่นิ่ง  แกว่งไปแกว่งมา
ขนาดขวดก็เล็กบ้างใหญ่บ้าง
ยัดใส่ลังเหล้ามีปัญหาตลอด

ไอ้โรงเบียร์ก็แสบเป็นประจำ
เวลามันสั่งขวดแก้วแต่ละที
แทบไม่เหลือกำลังผลิตให้เราเลย
ต้องใช้ขวดเก่ามาผลิตใส่เหล้าตลอด
เจอพวกตาทิพย์จะเห็นตำหนิที่ขวด
เสียราคากับความรู้สึกคนกินเหมือนกัน
จะขอนำขวดเข้าจากอินโดนีเซีย
ฝ่ายพวกรัฐบาลก็ไม่ยอม "

พ่อตาสรุปเหตุผล

" เฮีย  ผมว่าถ้าเราซื้อมันขึ้นมา
คราวนี้เราตัดปัญหาเรื่องขวดเหล้าไปได้

ส่วนโรงงานขวดเก่าก็เป็นพันธมิตรเราอยู่แล้ว
เรื่องนี้ไม่น่าจะมีปัญหากระทบอย่างใด
เพราะยังไงก็ต้องร่วมหัวจมท้ายในธุรกิจนี้

ถ้าเกิดมีโรงเหล้ารายใหม่ขึ้นมาแข่งกับเราในอนาคต
เราก็ยังมีโรงงานผลิตขวดต่อรองกับพวกมันอยู่
สามารถสะกัดยับยั้งการผลิตระยะยาวพวกมันได้  "

โอวมักกุ้ยเสนอเริญอีกครั้ง

ข้อสรุปในที่ประชุมตกลงซื้อกิจการนี้
โดยความเห็นชอบของเริญด้วย




ก่อนครบกำหนดหนึ่งเดือนเพียงหนึ่งวัน
เริญไปพบเถ้าแก่โรงงานขวดเก่าถึงที่บ้าน
แล้วตอบตกลงร่วมหุ้นทันทีแบบไม่มีเงือนไขมาก
ขอเพียงแต่ให้เถ้าแก่โรงขวดกับลูก ๆ 
ไปทำข้อตกลงเจรจาขอซิ้อหุ้นจากหุ้นส่วนรายใหญ่
โดยไม่ต้องบอกว่าเริญจะเข้าถือหุ้นในภายหลัง

ขอให้ทุกคนในครอบครัวเถ้าแก่โรงงานขวดเก่า
ยอมเป็นนอมินี Norminee ของเริญไปก่อน
เพราะถ้าเริญออกหน้าออกตาในงานนี้
รับรองราคาวิ่งแน่นอนทั้งในตลาดหลักทรัพย์
กับราคานอกตลาดหลักทรัพย์
เผลอ ๆ ต้องแย่งซื้อของถูกในราคาแพง

การโอนหุ้นรายใหญ่ในตลาดหลักทรัพย์ศยมกุก
สามารถทำได้โดยบริษัทหลักทรัพย์กับบริษัทหลักทรัพย์
ลูกค้าบริษัทหลักทรัพย์เดียวกันโอนให้ระหว่างกัน
และลูกค้าประเภทขาใหญ่ของบริษัททรัพย์
จะไม่มีราคาโผล่ในกระดานราคาตลาดหลักทรัพย์
ยกเว้นแต่การเข้าครอบครองเกินกว่าร้อยละ 5
ของจำนวนหุ้นบริษัทมหาชนที่ซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์
แต่จะเห็นอีกก็ต้องใช้เวลาไม่น้อยกว่า 5 วันทำการ
จึงจะเห็นว่ากิจการรายใดมีการ Take Over
หรือถูกซื้อไปจำนวนมากแล้ว
การเข้าครอบงำกิจการจึงทำแบบเงียบ ๆ ได้

และถ้าไม่อยากให้รู้ว่า
ผู้ใดเข้าเป็นคนซื้อหุ้นรายใหญ่ในกิจการ
แต่ไม่ประสงค์จะเข้าครอบครองกิจการ
ผู้นั้นก็สามารถนำหลักทรัพย์บริษัทนั้น
ไปนำฝากไว้ที่ THAI ABCDEFG
เพียงแต่ไม่สิทธิ์ออกสิทธิ์ออกเสียง
ในการเข้าประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัท
แต่รับเงินปันผลที่บริษัทจะจ่ายได้

เริญกับเถ้าแก่โรงขวดเก่า
จึงได้ครอบครองกิจการโรงงานผลิตขวด
แล้วจึงประกาศแต่งตั้งคณะกรรมการชุดใหม๋
มีลูกชายเถ้าแก่โรงงานขวดเก่าเป็นผู้จัดการใหญ่
ส่วนมือระดับรอง ๆ เป็นคนของเริญที่ส่งตัวไปร่วมงาน
พร้อมกับทีมผู้บริหารกับพนักงานที่ผ่านการคัดกรอง
จากโอวมักกุ้ย และ เริญ  

ส่วนพนักงานของเริญจะเป็นแบบประเภท
โตในที่เดิมลำบากแล้ว   เพราะเส้นทางตีบตัน
คนรุ่นเก่ากับหัวหน้าเดิมยืนขวางทางเดินอยู่
เลยส่งไปให้รุ่งในที่ใหม่จะได้เติบโตขยันทำงาน
มีไฟแรงพุ่งพรวดทำเงินรายได้กำไรให้เจ้าของ
แบบโตแล้วแตก ยิ่งแตกยิ่งโต ยิ่งรวย ยิ่งรวย

หลังจากซื้อโรงงานผลิตขวดแล้ว
มีการบริหารจัดการใหม่ทั้งหมด
กำลังการผลิตก็เพิ่มขึ้นอย่างมากมาย
พร้อมกับซื้อเทคโนโลยีผลิตขวดใหม่
เป็นการลงทุนที่คุ้มค่ามากแม้ว่าจะแพงมาก

เฉพาะมูลค่าเครื่องจักรกว่า 2,000 ล้านไพ
ถ้าตัดจ่ายค่าเสื่อมราคาสะสมปีละ 400 ล้านไพ
หรือร้อยละ 20 ต่อปี ก็จะหมดภายใน 5 ปี
แต่เครื่องจักรนี้ผลิตได้ยาวนานกว่า 20 ปี
เลยวางแผนตัดจ่ายปีละ 100 ล้านไพ
ทำให้กำไรขาดทุนเลื่อนเวลาออกไปอีกยาว

มีวิธีการแต่งบัญชีให้กำไรขาดทุนมากหรือน้อย
เป็นเทคนิควิชามารในวงการธุรกิจขอผ่านไปก่อน




ยุทธศาสตร์ต่อมาของเริญกับเถ้าแก่โรงงานขวด
เพื่อเพิ่มกำลังการผลิตและยอดขายโรงงานใหม่
ให้นำเอาขวดเก่าที่มาขายเถ้าแก่โรงงานขวดเก่า
ทุบทิ้งนำมาใช้เป็นเศษวัสดุประกอบผสมกับขวดใหม่
พอทำมากเข้า ๆ จะทำให้ขวดเก่าเริ่มขาดตลาด

ราคารับซื้อขวดเก่าก็เริ่มเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม
ยอดขายกับราคาขายของโรงงานรับซื้อขวดเก่าก็เพิ่มขึ้น
พร้อม ๆ กับต้นทุนก็เพิ่มขึ้นคู่ขนานกัน

แต่ราคาขายขวดใหม่ของโรงงานเริญ
กับกำลังการผลิตขวดใหม่ยังเหลืออีกมาก
เพราะขวดเก่ายังไงก็ถูกกว่าซื้อขวดใหม่

เริญ โอวมักกุ้ยและเถ้าแก่โรงงานขวดเก่า
ประชุมกันแล้วมีข้อตกลงกันว่า
ถ้าจะเพิ่มยอดขายขวดใหม่ในท้องตลาด
ต้องหาทางหยุดการซื้อขายขวดเก่าในท้องตลาด
หรือทำให้ขวดเก่ามีราคาน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
จะทำให้ไม่มีคนนำขวดเก่ามาขายให้กับคนรับซื้อขวดเก่า
พอไม่มีขวดเก่าในท้องตลาดเหลืออีกมาก
พวกโรงงานต้องยอมกลืนเลือดมาซื้อขวดใหม่จากเรา

ดังนั้น  ราคาหน้าโรงงานขวดเก่า
ที่รับซื้อขวดเก่าเข้ามาทำความสะอาดใหม่จึงเริ่มลดลง ๆ
จนแทบหาคนซื้อขวดเก่ามาขายน้อยลงมาก
ส่วนมากแทบไม่อยากนำมาขายเลย

พอรับซื้อขวดเก่ามาโรงงานขวดเก่า
ก็จะทุบทำลายขวดเก่าทิ้งทันที
ให้กลายเป็นเศษวัสดุโรงงาน
ยิ่งทำให้ขวดเก่าในท้องตลาดหายไป ๆ

ส่วนขวดเก่าที่ทุบทิ้งแล้วนำมาขายเป็นเศษวัสดุ(เศษแก้ว)
ใช้ผสมในกระบวนการผลิตในโรงงานผลิตขวด
กำลังการผลิตของโรงงานขวดใหม่ก็เพิ่มมากขึ้น
จนเรียกว่าเกินจุดคุ้มทุน  กำไร ๆ ๆ ๆ เห็น ๆ

ขณะเดียวกันก็เริ่มไม่ลดการขายเศษวัสดุแก้วทุบทิ้ง
ให้กับอีกสองโรงงานรายใหญ่ที่เหลือในท้องตลาด
ทำให้แม้จะซื้อมาจากโรงงานขายขวดเก่าเจ้าอื่นก็ได้น้อยลง
ทำให้โรงงานทั้งสองแห่งต้องลดกำลังการผลิตลง

จนในที่สุดต้องยอมยกธงแบบเพลงอริสมันต์  พงษ์เรืองรอง
สุดท้ายต้องยอมขายหุ้นส่วนใหญ่ให้กับเริญและพวก
กลายเป็นคนรับจ้างการผลิตให้กับโรงงานผลิตขวดของเริญไป

เริญ โอวมักกุ้ย กับพ่อตา
จัดงานฉลองภายในบ้านก่อนวันสิ้นปีใหม่
เพื่อฉลองชัยชนะของโรงงานผลิตขวดแห่งใหม่
กับประชุมวางแผนยุทธศาสตร์ว่าจะเข้าประมูล
แย่งชิงสัมปทานโรงงานผลิตเหล้าหรือไม่ในในปีหน้า





Create Date : 07 มกราคม 2559
Last Update : 1 มีนาคม 2559 21:57:19 น. 0 comments
Counter : 375 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
ravio
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




เกิดหาดใหญ่ วัยเด็กเรียนหนังสือโรงเรียน Catholic คณะ Salesian มีนักบุญประจำโรงเรียน Saint Bosco, Saint Savio ชอบอ่านหนังสือ godfather เกี่ยวกับ Mafio ของพวกซิซีเลียน เคยเล่นเกมส์ Mario แล้วได้คะแนนนำเลยนำสระโอมาต่อท้ายชื่อเป็น Ravio ได้กลิ่นอายแบบ Italino เคยเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเรียนวิชาชีพทำมาหากิน แต่ไม่ใช่วิชาที่ชื่นชอบมากนัก เรียนอยู่กว่าเจ็ดปี ต้องกลับมาทำงานเป็นกรรมกรที่บ้านเกิด จนเริ่มเกิดความหลงรักชีวิตบ้านนอก และวิถีชิวิตชุมชนท้องถิ่นที่ตนอยู่และไปร่วมวงเสวนา

เกิดเดือนมีนาคม แต่ลัคนาราศรีตุลย์ ชอบไปทุกเรื่อง สุดท้ายทำอะไรที่ได้เรื่องไม่กี่เรื่อง แต่ส่วนมากมักไม่ได้เรื่อง

ชอบขับรถยนต์ท่องเที่ยวชมภูเขา ป่าไม้ น้ำตก แต่ไม่ชอบทะเลหรือชายหาด เพราะรู้สึกอ้างว้าง โดดเดี่ยว เมื่อคิดถึงชีวิตตนเองที่มาเปรียบเทียบกับสองสิ่งสองอย่างนี้ รู้สึกว่ามนุษย์เป็นเพียงชีวิตที่เล็กน้อยมากที่มาอยู่อาศัยในโลกใบนี้

ชอบอ่านหนังสือ ท่องเที่ยวใน Internet ชอบเดินทางท่องเที่ยวแถว ในละแวกท้องถิ่นบ้านเกิด นาน ๆ ครั้งจะขึ้นไปเยี่ยมเพื่อนที่กรุงเทพฯ หรือไปหาซื้อหนังสือแถวสยามสแควร์ ถิ่นเก่าที่อยู่และที่เรียน






Friends' blogs
[Add ravio's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.