ความทรงจำเก่า ๆ ก่อนจะลืมเลือนหายไปกับกาลเวลา
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2561
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
26 พฤษภาคม 2561
 
All Blogs
 

ระเบิดตกค้างในลาวพบได้แทบทุกวัน










Freedom from Fear



เรือที่ทำจากระเบิดเก่าผสมผสานกับถังน้ำมันเครื่องบินรบ มีใช้งานกันในหมู่บ้านชาวลาว Photo credit: Mark Watson




แม้ว่าสงครามเวียตนามจะยุติไปแล้วกว่า 40 ปี
แต่ความตายยังคงเป็นมรดกตกทอดที่ยาวนาน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศลาว
เพราะกองทัพสหรัฐฯ ได้ทิ้งระเบิดในลาวมากกว่า 2 ล้านตัน
ในช่วงสงครามระหว่างปีพ.ศ. 2507 ถึง พ.ศ. 2516
เพราะสหรัฐฯ ต้องการตัดเส้นทางโฮจิมินห์ที่เวียตกงใช้เดินทัพผ่านลาวเข้าสู่เวียตนามใต้
โดยสหรัฐฯ ได้ตั้ง ฐานทัพอากาศในไทย
เพื่อบินเข้าไปโจมตี/ทิ้งระเบิดใน ลาว เขมร เวียตนามเหนือ และ เวียตนามใต้
ทำให้ลาวเป็นประเทศที่มีการทิ้งระเบิดมากที่สุดในโลก/จำนวนประชากรชาวลาว
เพราะยุทธการทิ้งระเบิดของสหรัฐฯ ในลาวมีขึ้นมากกว่า 580,000 ครั้ง
เทียบเท่ากับการทิ้งระเบิดทุก ๆ 8 นาทีตลอด 24 ชั่วโมงต่อวันเป็นเวลา 9 ปี
แต่ก็ยังมีระเบิดตกค้างประมาณร้อยละ 30 ที่ยังรอการระเบิดอีก/ยังไม่ได้ปลดชนวนระเบิด
ทั้งยังระเบิดได้ในสถานที่ที่ไม่คาดคิดและในเวลาที่ไม่คาดคิด
เช่น เด็กกำลังวิ่งเล่นแล้วไปโดนระเบิดเก่า หรือชาวบ้านไปกระทบถูกโดยไม่คาดคิด




เด็ก ๆ ยืนใกล้กับลูกระเบิดที่ถอดชนวนแล้ว Photo credit: Mark Watson




สาเหตุหลักของการบาดเจ็บล้มตายคือ
ชาวบ้านพยายามปลดชนวนลูกระเบิดขนาดใหญ่
เพื่อนำไปขายทั้งโลหะและสารวัตถุระเบิดภายใน
ให้กับพ่อค้าของเก่า หรือ พ่อค้าอาวุธสงคราม

ปลอกระเบิดที่มีน้ำหนัก 2,000 ปอนด์ (907.1847 กิโลกรัม)
สามารถขายได้มากกว่า 100 เหรียญสหรัฐ(ราว 3,200.-บาท)
ลูกระเบิดที่ว่างเปล่าสามารถมองเห็นได้ทั่วทั้งประเทศลาว
ในรูปแบบใหม่ ๆ เช่น เรือแคนู ภาชนะบรรจุต่าง ๆ
ไปจนถึงเสาเรือนบ้านพักที่ยกพื้นหนีน้ำท่วม


เมื่อช่างภาพ Mark Watson ได้เดินทางไปทั่วในลาวด้วยจักรยาน
ท่านรู้สึกประหลาดใจที่เห็นระเบิดเหล่านี้ถูกนำกลับมาใช้ซ้ำในแบบต่าง ๆ
" เศษซากของระเบิดเก่ามีการใช้งานกันอย่างกว้างขวาง
โดยถูกนำมาใช้ในบ้านเรือนและหมู่บ้านของผู้คน
มีเกือบทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่ เสาเรือน ถังน้ำ กระดึงวัว "


การเก็บกู้ปลดชนวนระเบิดโดยชาวบ้าน
แม้ว่ามีความเสี่ยงตายกับอันตรายอย่างแรง
แต่ชาวบ้านจำเป็นต้องทำเพราะความยากจนส่วนหนึ่ง


" ที่ดินทำการเกษตรยังต้องปล่อยให้รกร้างว่างเปล่า
เพราะยังมี UXO (อาวุธยุทโธปกรณ์ที่ยังไม่ระเบิด)
และนี่เป็นปัญหาหลักที่ยืดเยื้อมาก
เพราะชาวบ้านไม่กล้าหว่านไถ ถ้ารู้ว่ายังมี UXO อยู่
พื้นดินที่ไร้รอยไถจึงไม่เหมาะสมกับการปลูกพืชที่มีคุณภาพดี "
David Hayter จาก Mines Advisory Group (MAG)
ซึ่งเป็นองค์กรพัฒนาเอกชนที่ทำงานด้านการตรวจจับและกำจัดทุ่นระเบิดและระเบิด
โดยมีพื้นที่เป้าหมายราว 1,600 ตารางกิโลเมตร(ราว 1 ล้านไร่)


ความคืบหน้าในการกำจัดระเบิดก็ยังทำได้ล่าช้า เพราะรัฐบาลลาวมีงบประมาณจำกัด
ในขณะที่ชาวบ้านยังคงได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตจากการระเบิดโดยบังเอิญ
นับถึงปีพ.ศ. 2555 มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยประมาณ 29,000 คนจากอุบัติเหตุดังกล่าว

ประมาณการว่ามีลูกระเบิดมากกว่า 270 ล้านลูกที่หย่อนลงในลาวช่วงสงครามเวียตนาม
ระเบิดที่ลงในลาวจำนวน 210 ล้านลูกก็ยังมากกว่า
การทิ้งระเบิดในอีรัค ช่วงปีพ.ศ. 2534 2541 และ 2549 รวมกัน

ระเบิดในลาวมากกว่า 80 ล้านลูกที่ยังไม่ได้ปลดชนวน
เกือบ 40 ปีแล้ว มีระเบิดน้อยกว่า 1% ที่ถูกปลดชนวนและถูกทำลายทิ้ง
มากกว่าครึ่งหนึ่งของระเบิดทั่วโลกยังตกค้างอยู่ในลาว
ทุก ๆ ปีจะมีชาวลาวตายจากระเบิดราว ๆ 50 คน ลดลงจาก 310 คนตั้งแต่ปีพ.ศ. 2551
จำนวน 60% มาจากอุบัติเหตุที่ทำให้ตายคาที่ และอีก 40% มักจะเป็นพวกเด็ก ๆ

ในระหว่างปีพ.ศ. 2536 ถึงปี 2559 สหรัฐฯ ได้ใช้จ่ายเงินถึง 4.9 ล้านเหรียญสหรัฐทุกปี
ในการกำจัดวัตถุระเบิด/อาวุธยุทโธปกรณ์ที่ยังไม่ระเบิด UXO ในลาว

เฉพาะในปีพ.ศ. 2556 สหรัฐฯ ต้องจ่ายเงินถึง 13.3 ล้านเหรียญสหรัฐทุกวัน(เพราะเร่งดำเนินการ)
กับผลความเลวร้ายในการทิ้งระเบิดอย่างต่อเนื่องในลาว 9 ปี
ทำให้ในปีพ.ศ. 2556 สหรัฐฯ ต้องใช้เงินถึง 130 ล้านเหรียญสหรัฐ
มากกว่าเงินที่ใช้ในการกำจัดระเบิดในช่วงเวลา 24 ปี (118 ล้านเหรียญสหรัฐ)




พื้นที่ถูกทิ้งระเบิดในลาว กับ สภาพหลุมระเบิดในปี 1983 Photo: Titus Peachey





เรียบเรียง/ที่มา


https://goo.gl/Zy9U2D
https://goo.gl/5GgVMi
https://goo.gl/ApJKBK









บ้านที่ใช้ระเบิดเก่าตกแต่งร่วมกับสวนหย่อม Photo credit: Mark Watson



กระถางดอกไม้จากลูกระเบิดเก่าผ่าซีก Photo credit: Mark Watson



เสาเรือน Photo credit: Mark Watson



ถังน้ำ Photo credit: Mark Watson



กระดึงวัว Photo credit: Mark Watson



เสาขนำ Photo credit: Mark Watson



Photo credit: Mark Watson




เรือดัดแปลงจากระเบิดเก่า Photo credit: Mark Watson



Photo credit: Mark Watson



ระเบิดสหรัฐขนาด 1000 ปอนด์ (453.592 กิโลกรัม) ที่ฝังอยู่ในถนนใกล้Moung Taoy เขต Salavan
ทีมเก็บกู้ระเบิด UXO Lao ต้องใช้เวลาถึง 20 วันในการขุดค้นและปลดชนวน Photo: Marcus Q. Rhinelander





ทีม MAG เตรียมปลดชนวนระเบิดในลาว Photo: MAG/Sean Sutton




มีนาคม 1971


นักรบกองโจรลาว ใช้ช้างลำเลียงเสบียงอาวุธ
และนักรบกองโจรลาวบางคนก็เดินเท้า
เพื่อไปร่วมรบกับกองทัพปลดแอกประชาชนเวียตนาม
ใกล้กับทางหลวงหมายเลข 9 ในเขตลาวตอนใต้

ในขณะที่เวียตนามใต้พยายามที่จะขัดขวาง/ทำลายเส้นทางดังกล่าว
ยุทธการ Lam Son 719 มีเป้าหมายขึ้นมาเพื่อทดสอบสมรรถนะ
ของกองทัพเวียตนามใต้ที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐฯ แต่ก็พ่ายแพ้ลง
เพราะมีภาพหายนะของกองทัพเวียตนามใต้
ที่ต่างวิ่งหนีเอาตัวรอดด้วยความกลัวตาย






 

Create Date : 26 พฤษภาคม 2561
1 comments
Last Update : 27 พฤษภาคม 2561 9:35:23 น.
Counter : 527 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเพรางาย

 

ต้นเหตุก็มาจากการพยายามแบ่งฝักแบ่งฝ่ายกัน ทำให้ประเทศที่ไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงต้องเข้าร่วมและกลายเป็นที่ทิ้งระเบิด

แม้จะน่าชื่นชมในการพยายามตัดแปลงเพื่อนำชิ้นส่วนของระเบิดไปใช้ แต่ความเศร้าใจนั้นมีมากกว่า

ดีใจที่สหรัฐยังแสดงความรับผิดชอบด้วยการส่งเงินมาช่วยในการเก็บกู้ระเบิดเพื่อปลดชนวน เหมือนกับพยายามล้างบาปให้กับเผ่าพันธุ์ตัวเองในอดีต แม้จะไม่อาจเทียบเท่าความเสียหายที่ลาวได้รับ แต่ก็ยังดีกว่าบางราย บางคน บางประเทศ ที่แค่ขอโทษยังไม่เป็น แล้วจะให้รับผิดชอบ...ได้ยังไง

 

โดย: เพรางาย 26 พฤษภาคม 2561 10:28:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#15


 
ravio
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




เกิดหาดใหญ่ วัยเด็กเรียนหนังสือโรงเรียน Catholic คณะ Salesian มีนักบุญประจำโรงเรียน Saint Bosco, Saint Savio ชอบอ่านหนังสือ godfather เกี่ยวกับ Mafio ของพวกซิซีเลียน เคยเล่นเกมส์ Mario แล้วได้คะแนนนำเลยนำสระโอมาต่อท้ายชื่อเป็น Ravio ได้กลิ่นอายแบบ Italino เคยเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเรียนวิชาชีพทำมาหากิน แต่ไม่ใช่วิชาที่ชื่นชอบมากนัก เรียนอยู่กว่าเจ็ดปี ต้องกลับมาทำงานเป็นกรรมกรที่บ้านเกิด จนเริ่มเกิดความหลงรักชีวิตบ้านนอก และวิถีชิวิตชุมชนท้องถิ่นที่ตนอยู่และไปร่วมวงเสวนา

เกิดเดือนมีนาคม แต่ลัคนาราศรีตุลย์ ชอบไปทุกเรื่อง สุดท้ายทำอะไรที่ได้เรื่องไม่กี่เรื่อง แต่ส่วนมากมักไม่ได้เรื่อง

ชอบขับรถยนต์ท่องเที่ยวชมภูเขา ป่าไม้ น้ำตก แต่ไม่ชอบทะเลหรือชายหาด เพราะรู้สึกอ้างว้าง โดดเดี่ยว เมื่อคิดถึงชีวิตตนเองที่มาเปรียบเทียบกับสองสิ่งสองอย่างนี้ รู้สึกว่ามนุษย์เป็นเพียงชีวิตที่เล็กน้อยมากที่มาอยู่อาศัยในโลกใบนี้

ชอบอ่านหนังสือ ท่องเที่ยวใน Internet ชอบเดินทางท่องเที่ยวแถว ในละแวกท้องถิ่นบ้านเกิด นาน ๆ ครั้งจะขึ้นไปเยี่ยมเพื่อนที่กรุงเทพฯ หรือไปหาซื้อหนังสือแถวสยามสแควร์ ถิ่นเก่าที่อยู่และที่เรียน






Friends' blogs
[Add ravio's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.