Group Blog
 
<<
กันยายน 2549
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
2 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
So Far Away




ก.ย. 2539 - ก.ย. 2549

10 ปีแล้วซินะ เวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน
รู้สึกเหมือนฉันเพิ่งจะจมอยู่ในบ่อน้ำตาเมื่อไม่นานนี่เอง


ทำไมอยู่ๆ ก็คิดถึงเธอ....ทั้งที่ในห้วงความคิดของฉัน ไม่มีเธอผ่านเข้ามานานแล้ว
..
....
....
..
มันก็เรื่องเดิมๆ พอมีใครทำให้เจ็บช้ำน้ำใจ
ก็คิดถึงใครซักคนที่พอจะระบายความอัดอั้นตันใจได้

จะมีซักกี่คน..ที่ฉันจะร้องไห้ต่อหน้าเค้าได้เป็นวรรคเป็นเวร

แล้วก็มีไม่กี่คนหรอก...ที่จะเห็นความอ่อนแอของฉัน



แปลกนะ...เมื่อไหร่ที่รู้สึกอ่อนแอต้องคิดถึงเธอทุกครั้งไป
ทั้งที่เรื่องราวระหว่างเรามันก็ไม่น่าจดจำซักเท่าไหร่

เป็นเพื่อน --> เป็นคนรัก --> เป็นศัตรู --> เป็นคนแปลกหน้า --> เป็นคนรู้จัก

และก็คงไม่มีวันที่เราสองคนจะหวนกลับมาเป็นเพื่อนกันได้อีก
เพราะเราทั้งคู่ ต่างก็ใจแคบเกินไป...เกินกว่าที่จะยอมรับกันได้
(ขนาดนี้..ยังรับรู้เรื่องราวของกันและกันมากกว่าเพื่อนสนิทบางคนของฉันอีก..หุหุ)


ครั้งนี้ฉันคงไม่เล่าให้เธอฟัง..เพราะคนนั้น..
ไม่มีสิทธิ์เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำของเราทั้งสองคน


ช่างเหอะ!! แล้วเรื่องนี้ก็จะเป็นแค่อีกเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
แล้วมันก็จะผ่านไป เหมือนทุกครั้งที่เคยเป็น



ฉันว่า...ฉันเคยผ่านเรื่องที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตมาเมื่อ 10 ปีที่แล้ว
เรื่องจิ๊บๆ แค่นี้...เดี๋ยวก็ลืม!!!



เพลงนี้...เมื่อครั้งกระโน้น..ฉันซื้อเทปไปทิ้งไว้ที่ร้านม้วนนึง
ไปทีไรก็เปิดแต่เพลงนี้ จนเธอว่า "เพลงอะไรวะ....ฟังไม่รู้เรื่อง..เปิดอยู่ได้"
ใครจะเหมือนเธอล่ะยะ ฟังแต่ ทหารอากาศขาดรักไม่รู้จักเบื่อ!!!


---------------------------------------------------------
Title : ห่างไกลเหลือเกิน So Far Away
Artist : บอย โกสิยพงษ์
Album : Simplified


เวลามองขึ้นไปบนฟ้า
ฉันนั้น เห็นแต่ภาพเธอ อยู่ไกลกันจนสุดสายตา
รอคอยวันที่จะกลับมาหา
ถึงแม้มันจะแสนนาน แสนนานแค่ไหน

* อยากจะขอให้ได้พบ แค่เพียงขอให้ได้พบ
อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร
เธอจะขึ้นถึงฉันหรือเปล่า เธอจะเหงาบ้างหรือเปล่า
จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม

** เพราะว่าเราห่าง ไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น
เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน ฉันเองก็ไม่รู้
เมื่อไรจะได้พบ เธอ

เวลามองขึ้นไปบนฟ้า ฉันนั้นได้แต่ถอนใจ
น้ำตาก็ไหล ซึมออกมา
เราไกลกันอยู่คนละฟากฟ้า
ไม่รู้จะอีกนานไหม และฉันเองก็จะขอ

(*,**)

กลัววันเวลา พาหัวใจเธอเปลี่ยนจากฉันไป
อยากจะพบให้ใกล้ๆ ให้ตัวฉันได้มั่นใจ
ว่าทุกสิ่งจะไม่เปลี่ยนไปจากนี้

เพราะว่าเราห่าง ไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น
เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน

เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบ

ห่างไกลกันเหลือเกิน คิดถึงแต่เธอนั้น
เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบ เธอ.....
---------------------------------------------------------





ปล. วันนึงถ้าเธอบังเอิญผ่านเข้ามาเจอ เธอก็จะรู้ว่า...ฉันไม่เคยลืมเธอ




Create Date : 02 กันยายน 2549
Last Update : 29 กุมภาพันธ์ 2551 0:05:20 น. 5 comments
Counter : 300 Pageviews.

 
เนื่องจากข้าพเจ้ามีความปรารถนาเถลิงพระเกียรติทูลกระหม่อมน้อยของชนชาวไทย

ข้าพเจ้าจึงใคร่ขอเชิญชวนเพื่อนๆ เล่าประสพการณ์ในความทรงจำ อันมีต่อทูลกระหม่อมน้อย เพื่อเป็นการแบ่งปันประสพการณ์ที่สวยงาม

ประสพการณ์ดังกล่าว อาทิ เคยได้เข้าเฝ้า รับพระราชทานรางวัลจากพระองค์ และมีความประทับใจอย่างไร เป็นต้น

หากมีรูปประกอบ จักทำให้การแบ่งปันครั้งนี้ มีอรรถรสยิ่ง

ข้าพเจ้าจึงขอเชิญชวนเพื่อนๆมาณ ที่นี้


ขอขอบพระคุณ





โดย: Loyal Toast วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:18:59:43 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ


โดย: ratchy69 วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:19:04:35 น.  

 
เข้าใจความรู้สึกแบบนี้นะคะ


โดย: baybamboo (baybamboo ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:19:33:20 น.  

 
เป็นงัยค่ะ...วันนี้เจ้าของบล๊อกสบายดีป่ะเอ่ย..
ชอบเพลงนี้จังเลยค่ะ


โดย: ratchy69 วันที่: 5 กันยายน 2549 เวลา:9:37:24 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณ ratchy69 กะ คุณ baybamboo

สองสามวันมานี่ เบื่อสภาพแวดล้อมรอบตัวอ่ะค่ะ เลยงดเล่นอินเตอร์เน็ตไปซะดื้อๆ
ตอนนี้ความสุขเริ่มกลับคืนสู่ชีวิต ก็กลับมาเล่นต่อไป...


ใครจะดี...ใครจะไม่ดี...ก็ช่างเค้าเถอะเน๊าะ ยังไงชีวิตเราก็ต้องดำเนินต่อไปอยู่ดี

ยิ้มไว้ดีกว่า...


โดย: รังสิมา วันที่: 6 กันยายน 2549 เวลา:18:32:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Daonuae
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







คนก็เหมือนวงกลม
มีหลายด้านให้มอง
มี 360 องศา ให้เดินค้นหา มองเห็น
แต่คนเรามักจะหยุดอยู่แค่องศาแรก
ที่มองเห็น
และยึดคิดว่าสิ่งที่เห็น สิ่งที่รู้ ในด้านนั้น
เป็นทุกอย่างของคน คนนั้น
ไปเสียทั้งหมด

แต่เมื่อคนนั้นเริ่มหมุน
เปลี่ยนมุมมอง ทิศทาง ให้ได้ดู
ได้เห็น ได้รับรู้บ้าง
กลับบอกว่า เขาเปลี่ยนไป

ฉะนั้น
การจะรู้จัก คบหากับใครซักคน
ต้องเดินวนให้ครบ 360 องศา
ก่อน..ใช่มั๊ย???
ถึงจะสามารถรู้ได้ว่า คนนั้นมีกี่มุม ให้ได้มอง

...อยากรู้จักใครสักคน ต้องหัดเรียนรู้...
...ไม่ใช่เปลี่ยนแปลง...


Friends' blogs
[Add Daonuae's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.