จินตนาการจากความว่างเปล่า
Imagination from the emptiness
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
3 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 
Bay Area #3


ย้อนรอยคืนวัน
สานฝันวันเก่า
เกินใจจะเหงา
เย้ยเย้าอารมณ์



พาลูกทีมไปชม Stanford มหาวิทยาลัยที่ฉันชื่นชอบอีกครั้ง คราวนี้ไปเที่ยวกันยามเย็นแบบไม่ได้วางแผนเลยลืมจดเบอร์โทรรุ่นน้องที่กำลังทำปริญญาเอกที่นั่นไปด้วย ไม่งั้นคงได้ชวนออกไปท่องราตรีสังสรรค์กัน (พอกลับมาก็ mesg ไปหาทีหลัง รุ่นน้องบ่นอุบเลยว่าคราวหน้าห้ามพลาดนะ - พลาดกันมาสองรอบแล้ว ^^')


มองไปสุดฟ้า
น้ำตาเกินข่ม
แต่จักไม่จม
ระทมไปไย



ตอนไปคราวนี้ฉันรีบไปซื้อ ของที่อยากหม่ำแต่ไม่ค่อยได้หม่ำตอนอยู่เมืองไทยยกใหญ่ น้องเชอร์รี่อ้วนๆ ที่นี่หวานอร่อยและถูกจริงๆ เสียดายอย่างเดียวเวลาส่วนตัวน้อยไปหน่อย (งานค่อนข้างแน่น) เลยไม่ได้มีเวลาไปฝังตัวในร้าน Border หาหนังสือที่อยากซื้อขนกลับเมืองไทย (ถ้าอยู่อังกฤษจะฝังตัวอยู่ในร้าน Waterstone)


ปลดปล่อยชีวิต
ลิขิตกันใหม่
เก็บเรื่องเศร้าใจ
ใส่ไว้วันวาน



สุดท้ายคิดว่าจะไม่ได้มีโอกาสไปดูพิพิธภัณฑ์กับเค้าเสียแล้ว trip นี้ก็ได้มีโอกาสได้ดูที่สนามบิน San Fran แถมเป็นสิ่งที่ฉันชอบด้วยคือดูอุปกรณ์การใช้ชีวิตของคนสมัยก่อน (เป็นของพวกนอร์ดิก) ซึ่งดูสวยงามอลังการทีเดียว นอกจากนั้นที่สนามบินตอนนี้ก็แอบตกแต่งไว้น่ารักตรงนึงที่แอบให้กำลังใจนักกีฬาที่กำลังจะไปแข่งโอลิมปิก


แม้ว่าวันคืน
รสขื่นขมหวาน
แต่เพียงไม่นาน
จักผ่านมันไป






Create Date : 03 สิงหาคม 2551
Last Update : 3 สิงหาคม 2551 21:08:55 น. 4 comments
Counter : 428 Pageviews.

 
จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้

แต่ที่ว่าเกิดจากฮาร์วาร์ด น่ะ

เขาว่าไม่จริง


Dispelling an Urban Myth

You may have heard a story that a lady in "faded gingham" (Jane Stanford) and a man dressed in a "homespun threadbare suit" (Leland Stanford) went to visit the president of Harvard, were rebuffed, and as a result, went on to found their own university in Palo Alto. This untrue story is an urban myth, and Stanford's archivist has prepared a response for those desiring more information:

For what it is worth, there was a book written by the then Harvard president's son that may have started the twist on actual events.

Leland Stanford Junior was just short of his 16th birthday when he died of typhoid fever in Florence, Italy on March 13, 1884. He had not spent a year at Harvard before his death, nor was he "accidentally killed." Following Leland Junior's death, the Stanfords determined to found an institution in his name that would serve the "children of California."

Detained on the East Coast following their return from Europe, the Stanfords visited a number of universities and consulted with the presidents of each. The account of their visit with Charles W. Eliot at Harvard is actually recounted by Eliot himself in a letter sent to David Starr Jordan (Stanford's first president) in 1919. At the point the Stanfords met with Eliot, they apparently had not yet decided about whether to establish a university, a technical school or a museum. Eliot recommended a university and told them the endowment should be $5 million. Accepted accounts indicate that Jane and Leland looked at each other and agreed they could manage that amount.

The thought of Leland and Jane, by this time quite wealthy, arriving at Harvard in a faded gingham dress and homespun threadbare suit is quite entertaining. And, as a former governor of California and well-known railroad baron, they likely were not knowingly kept waiting for too long outside Eliot's office. The Stanfords also visited Cornell, MIT and Johns Hopkins.

The Stanfords established two institutions in Leland Junior's name -- the University and the Museum, which was originally planned for San Francisco, but moved to adjoin the university.




โดย: คนหน้าเดิม IP: 203.146.189.100 วันที่: 4 สิงหาคม 2551 เวลา:9:08:39 น.  

 
--- คุณคนหน้าเดิม ---

Thank you for sharing a story na ka :)

I also don't know about this as well (not sure that which one is the truth). Only know that... someone used to told me the founder of Harvard is Cambridge student.

I really want to go to visit Harvard, MIT (i.e. the classic area in the US east side) once but not sure that I'll have a chance or not ^^'


โดย: ไร้นาม วันที่: 4 สิงหาคม 2551 เวลา:21:09:07 น.  

 
How come you don't visit me?!? :(


โดย: Mick IP: 128.12.150.56 วันที่: 5 กันยายน 2551 เวลา:22:26:39 น.  

 
--- Mick ---

Oh... so sad that I missed it. Hope to see you next time (if possible na ka).


โดย: ไร้นาม วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:0:56:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
ไร้นาม
Location :
ปทุมธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]





"อ่านคนอ่านที่ความคิด
หาใช่ชื่อเสียงเรียงนาม"
Friends' blogs
[Add ไร้นาม's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.