จินตนาการจากความว่างเปล่า
Imagination from the emptiness
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2557
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
24 พฤษภาคม 2557
 
All Blogs
 

กวีการเมือง #7

ในวันที่บ้านเมืองดั่งไร้แสง
น้ำใจแล้งนำปืนมาข่มขู่
เข้ายึดปล้นซึ่งอำนาจดั่งศัตรู
ไม่เคยรู้ว่ากำลังทำลายใคร

ประชาชนอย่างฉันก็คนหนึ่ง
ลองมองถึงซึ่ง "คน" เห็นอยู่ไหม
ที่กล่าวอ้างว่ารักษาสงบใด
แต่กลับไม่ปล่อยให้มีเสรี

เข้ายึดสื่อปิดกั้นทุกสิ่งสรรพ
ทำลายยับหมดสิ้นซึ่งศักดิ์ศรี
ตระบัดสัตย์ชาติทหารท่านย่ำยี
สิ้นความดีที่เคยเห็นเคยเป็นมา




 

Create Date : 24 พฤษภาคม 2557
8 comments
Last Update : 24 พฤษภาคม 2557 12:50:14 น.
Counter : 1132 Pageviews.

 

It would be great if we have key to fighting off the Coup in Thailand in the same method as the way these clusters of proteins on immune cells can. This new research from my university (Cambridge) truly inspires me that we can learn from the nature. The research said that: "When our bodies are under attack from foreign organisms, such as bacteria and viruses, our immune system orchestrates a complex fight-back involving many separate parts" (if we imagine that the foreign organisms = Military Army that attack human right and democracy in Thailand, the way to fight back is to involve all separated part and fight together...)

More info

 

โดย: ไร้นาม 24 พฤษภาคม 2557 12:53:20 น.  

 

(บทกวีภาษาไทย)

เมื่อเส้นสายของโปรตีนรู้เรียงร้อย
ทุกส่วนคล้อยส่งประสานเข้าต่อต้าน
สิ่งแปลกปลอมที่เกิดขึ้นผิดหลักการ
จักโค่นล้มมวลมารลงง่ายดาย

เพราะระบบอัตโนมัติของมนุษย์
กลยุทธตอบโต้ไม่ให้พ่าย
สอดประสานขานรับทั้งร่างกาย
สิ่งที่ยากจักเป็นง่ายในบัดดล

นี่แหล่ะหนาหนทางของชีวิต
รู้สร้างสิทธิ์ให้อยู่รอดในทางหน
ไม่ให้ใครมาทำร้ายร่างกายตน
รู้กำจัดสิ่งเปื้อนปนให้พ้นทาง

+++

(Translation in English)

The cluster of proteins combined...
To fight back foreign organisms all aligned...
Automatic, a system in our body...
Can neutralise the antigens so easily...
This is the path of human life...
Dealing with abnormality by united and fight...
The same as when military has invaded our democracy...
As people, we can join our forces for the victory...

 

โดย: ไร้นาม 24 พฤษภาคม 2557 12:54:05 น.  

 

ตามหาเท่าไรก็ไม่เห็น
ความเป็นอยู่ท่านดีหรือไม่
เป็นห่วง "ท่านชัช" แสนหนักใจ
จับท่านได้อย่าไร ไม่ควรเลย

ตอนเช้ายังเห็นท่านทำงาน
เพราะเอาการเอางานไม่เคยเฉย
ตกบ่ายเข้าประชุมถูกจับเอย
นี่หล่ะเหวยเมืองไทยไร้หลักธรรม

คนเค้าทำงานดีดีอยู่
รวมหมู่กักขังจนน่าขำ
แฟนคลับจะติดตามและจารจำ
และร้องร่ำเรียกหาให้ปล่อยท่านที!

 

โดย: ไร้นาม 24 พฤษภาคม 2557 13:28:59 น.  

 

เมื่อบอกอประกาศนัดกินข้าว
ก็เป็นข่าวให้ทหารเริ่มเคลื่อนไหว
มาล้อมกรอบร้านแม็คอย่างเร็วไว
แต่เช้าไงตั้งแต่ยังไม่ได้เวลา
ราชประสงค์คนเริ่มมาเวลานัด
เริ่มขืนขัด เริ่มถูกหิ้ว เริ่มออกหน้า
เริ่มมากัน เข้าเติมเต็ม ในพริบตา
ดั่งดารา ระยิบระยับ ประทับดิน
จากที่มืด กลับสวยงาม เมื่อดาวฉาย
นิมิตรหมาย ประชาชน ก่อภาพศิลป์
กระจัดกระจาย จนรวมตัว เกินกว่าจินต์
ไม่จบสิ้น ไม่ต้องมี ซึ่งแกนนำ

 

โดย: ไร้นาม 25 พฤษภาคม 2557 19:19:29 น.  

 

ยินเพียงเสียงบทกลอน
กลับสะท้อนสั่นคลอนใจ
กาพย์แก้วซับซ้อนใด
ไม่ยิ่งใหญ่เท่าใจความ
ชัดเจนและเที่ยงตรง
เลยยืนยงอยู่ทุกยาม
เฉือดเฉือนสังคมทราม
เพียงประนามด้วยความจริง

 

โดย: ไร้นาม 27 พฤศจิกายน 2557 22:55:35 น.  

 

ไม่พบเลยบทกวีใดในโลก
ที่สะท้อนทุกข์โศกนี้ให้เห็น
จึงต้องเขียนระบายด้วยจำเป็น
กลั่นเอาความแค้นเค้นเป็นคำความ
ไม่พบเลยคุณธรรมใดในโลก
ช่างชุ่มโชกลมปากหยันเหยียดหยาม
พูดอย่างหนึ่งทำอย่างหนึ่งดุจใจทราม
ลืมไปหมดแม้นิยามของ "ปรองดอง"
ไม่พบเลยคำ "สัญญา" ใดในโลก
สร้างวิโยคทุกข์ทนจนหม่นหมอง
"คืนความสุข" พูดเพียงคำอย่างช่ำชอง
กลับไม่ตรองลองทำตามสัญญา
สิ่งที่พบก็เพียงสองมาตรฐาน
ที่ล้างผลาญยุยงส่งเสริมฆ่า
ปิดตาตีอยู่ฝั่งเดียวไร้เมตตา
พวกของตนเหิมเกริมกล้ามิเคยปราม
อ้างไปเถิดคุณธรรมที่สูงส่ง
จรดลงจารึกไปมิอาจห้าม
แต่รู้ไว้ในจิตใจคนรู้ความ
จะไม่ทรามเฉกเช่นใจพวกคนดี
คนดีหรือแต่ทำไมดีแต่พูด
คนดีหรือไม่พิสูจน์ด้วยศักดิ์ศรี
คนดีหรือไม่กล้าสู้กลางเวที
คนดีหรือกลับย่ำยีหัวใจชน
จนแม้แต่ฟางบางบางเส้นสุดท้าย
ก็ดึงขาดง่ายง่ายไม่เคยสน
หารู้ไม่ว่าเกือบปีที่ต้องทน
มองคนปล้นสิทธิ์ชนอย่างใจเย็น
เพราะคิดให้โอกาสกลับไม่รู้
เพราะคิดให้กลับตัวอยู่กลับไม่เห็น
พอแล้วหนอความอดทนเกินจำเป็น
คงได้ฤกษ์เปิดประเด็นเล่นใต้ดิน

 

โดย: ไร้นาม 25 มกราคม 2558 22:11:43 น.  

 

ธรรมศาสตร์ยังมิได้.......หลับใหล
ยังอยู่เคียงคนไทย........เช่นนั้น
อักษรสื่อสารไป............แปรภาพ
เป็นหนึ่งในเชิงชั้น.........ปิดซ้อนซ่อนกล

+++

แม้คนไทยไม่ได่เห็นถึงคุณค่า
แม้เหนื่อยล้า... ยามที่บอกให้คนเห็น
แต่เพชรแท้ก็คือเพชรไม่แปรเป็น
ไม่ต้องเด่นให้มีค่าเพื่อคนดู

แม้อาจเห็นว่าเพชรเป็นเพียงกรวด
เพราะมันไม่ออกโอ้อวดให้สวยหรู
แต่คุณค่า "ความแข็ง" นั้นคงอยู่
คนได้เพชรจักทราบรู้เมื่อใช้งาน

เพราะเพชรแท้คือคาร์บอนที่สมบูรณ์
เกาะยึดเหนี่ยวเพิ่มพูนร้อยประสาน
สร้างคุณค่าเป็นธาตุแท้แต่บุราณ
ไม่ต้องการให้คนเจียรก็เพชรจริง

คนที่ไม่เห็นคุณค่าสิ่งมีค่า
แต่ก็ไม่อาจเปลี่ยนค่าสรรพสิ่ง
ของมีค่าก็มีค่าอย่าชังชิง
จนทอดทิ้งกดด้อยค่าน่าเศร้าใจ...

+++

ตื่นเถิดเสรีชน
ผู้คนอย่าหลับไหล
อย่าปล่อยสิทธิ์ท่านไป
ให้ใครมาถือครอง
เกินกรอบยึดอำนาจ
เสียงราษฏรจึงเรียกร้อง
นิติธรรมลองตรึกตรอง
กฏหมายต้องร่างจากใคร?
หากที่มาไม่ถูก
สร้างลูกแตกหน่อใหญ่
ลืมเลือนหรือกระไร
จึงทำได้ไร้หลักการ
อำนาจอธิปไตย
เน้นกฏใหญ่คือรากฐาน
กฏหมายจะจรดจาร
ต้องร่างผ่านผู้แทนชน

+++

พระพยอมท่านสอนให้รู้คิด
ตรองในจิตสักหน่อยกันดีไหม
คำพูดจริงที่ตักเตือนสังคมไทย
ให้รู้ไว้ไม่ควรถอนความเป็นธรรม

+++

เห็นข่าวรถไฟที่ล่าช้า
ก็นึกถึงหน้าท่านชัชชาติ
ถ้าท่านยังอยู่คงเด็ดขาด
คนเก่งถูกกวาดเพราะการเมือง

+++

เรียกคุณจาตุรนต์พบอีกครั้ง
เพื่อรำลึกความหลังหรืออย่างไร
จึงเรียกพบบ่อยบ่อยเกินใครใคร
นี่ใช่ไหมหลักทหารการปรองดอง?

+++

เพื่อนอังกฤษชักชวนกันให้ช่วยโหวต
คัดค้านโหดตามหลักการผ่านสิทธิ์เสียง
ให้ผู้แทนไปช่วยค้านอย่างพร้อมเพรียง
อย่างตรงเที่ยงบนหลักการผ่านสภา

โดยเน้นเลือกผู้แทนตามนโยบาย
ไม่เสียดายเสียงสิทธิ์ตนไม่กังขา
เพราะว่ารู้ว่าตัวแทนที่เลือกกา
จะตั้งหน้าเข้าไปพูดได้แทนตน

นโยบายก็ตั้งไว้ให้คนรู้
แล้วคนดูและรับทราบทุกแห่งคน
มองเงินรัฐ มองหลักการ ทุกชั้นชน
สามารถเลือกตามเหตุผลอย่างเสรี

+++

มองต่างแดนยังคงใช้สิทธิ์เสียง
ส่งสำเนียงเรียงร้อยให้โลกเห็น
ถูกสลายก็กลับมาอย่างใจเย็น
เปิดประเด็นเน้นเลือกตั้งที่เป็นธรรม

 

โดย: ไร้นาม 12 กุมภาพันธ์ 2558 0:15:00 น.  

 

ธรรมศาสตร์ยังมิได้.......หลับใหล
ยังอยู่เคียงคนไทย........เช่นนั้น
อักษรสื่อสารไป............แปรภาพ
เป็นหนึ่งในเชิงชั้น.........ปิดซ้อนซ่อนกล

+++

นักศึกษาเพียงแค่ล้อ....... การเมือง
กลับทำท่านขุ่นเคือง....... เช่นนั้น
อำนาจจากรุ่งเรือง.......... อาจตก- ต่ำนา
ตีทุบไม่อดกลั้น.............. น่าเศร้าเกินทน

+++

ลูกผู้ชายสมัยก่อนเคยสอนไว้
ว่าต้องให้เกียรติผู้หญิงและเด็กก่อน
ไม่รังแกพวกเขาไม่ตัดรอน
เป็นคำสอนแต่ก่อนเคยทราบมา

แต่ชายชาติ(อะไร?)สมัยนี้
ลืมสิ่งดีในอดีตหรือไรหนา
ทั้งผู้หญิงทั้งเด็กเด็กไม่นำพา
กลับตั้งหน้าตั้งตาราวีราน

บีบผู้หญิงออกจากงานที่คนเลือก
เอาใจเทือก- เถาเหล่าใดไม่สงสาร
บีบนิสิตนักศึกษาเฉกคนพาล
หรือสันดานท่านมิใช่ลูกผู้ชาย?

+++

จุฬาขยับอย่างปราชญ์
ให้ความรู้ราษฏร์
ผ่านเสวนา...

ทหารจับตามอง
เหตุใดไทยผอง
ใฝ่ปองสิทธิ์ประชา...

หาความรู้เถิด
แล้วจะประเสริฐ
เกิดรู้ปัญญา...

+++

ไล่ออก... เพื่ออะไรให้กังขา
คนก็ลาออกเองแล้วมิใช่หรือ
ปลุกกระแสมวลชนให้ร่ำลือ
เติมแต่งแต้มสร้างชื่อให้วีรชน...

+++

ภาษีของฉัน
แบ่งปันกันใหญ่
ยึดอำนาจไป
ไม่ให้เลือกตั้ง

แต่งตั้งพวกตน
เอาคนขึ้นรั้ง
เลือกญาติรับตังค์
น่าชังสลดใจ

+++

หาตังค์กับคน
เก็บจนเริงใจ
ภาษีขูดไป
ไม่คุมงบประมาณ

ไม่ได้เลือกมา
ตั้งหน้าเบิกบาน
เก็บเงินชาวบ้าน
คิดผ่านกฏหมายใด

ก่อนคิดเก็บเงิน
ประเมินหน่อยไหม
ใช้จ่ายอย่างไร
หรือไม่เคยสน

แต่งตั้งญาติมิตร
ใกล้ชิดปะปน
ใช้ภาษีชน
หรือไม่สนไม่ละอาย

+++

เมืองนอกเค้าชวนคุยเรื่องเลือกตั้ง
มีความหวังมีความฝันกันทั่วหน้า
คนแย้มยิ้มอิ่มสุขสบายตา
ต่างความคิดก็ยังมาพูดคุยกัน

แต่ประเทศบางประเทศสมัยนี้
จะพูดว่า "เลือกตั้ง" ทีอาจหวาดหวั่น
ถูกอำนาจนอกระบบสั่งเงียบงัน
ช่างน่าขันปิดกั้นเสียงประชาชน

+++

รณรงค์ยกเลิกกฎอัยการฯ
กฎทหารมิควรใช้ด้วยไหวหวั่น
ว่าประชาธิปไตยที่ใฝ่ฝัน
จะไม่มีที่มั่นให้หยัดยืน

+++

พรรคเก่าแก่ที่เราเคยเชียร์มา
ก่อนจะลาเลิกเลือกตอนวิกฤติ
สิบปีก่อนนั้นเคยชอบเพราะมองพิศ
แต่มาทราบว่ามองผิดน่าเศร้าใจ

สมัยยุคคุณพิชัยเคยดีอยู่
สมัยใหม่น่าอดสูเปลี่ยนเลือดใหม่
ไม่กล้าสู้ด้วยประชาธิปไตย
พอเลือกตั้งแพ้ถอดใจไม่ยอมลง

ปล่อยสิทธิ์เสียงประชาชนให้ถูกรอน
เลยต้องถอนตัวออกมาอำลาส่ง
จากเคยเชียร์ทุ่มสุดใจได้แต่ปลง
เดินออกมาจากไพรพงดงผู้ดี

+++

ท่ามกลางกรุงศิวิไลซ์
ที่ใช้อำนาจตรากฏ
ลักลั่นย้อนแย้งแฝงประชด
สร้างภาพพจน์พิศเห็นเช่นเงาลวง

เกือบหนึ่งปีก็ยังไม่สงบ
ภาษีงบลงไปท่านไม่ห่วง
ประชาชนไร้สิทธิ์จะถามทวง
เพราะติดบ่วงกฏเกณฑ์ไร้เสรี..

+++

งบทหารของไทยไฉนขึ้น
ดูแล้วมึนเงินทองฝืดเคืองจัด
เศรษฐกิจเลขถดถอยลงชัดชัด
แต่ทำไมไม่คิดตัดงบนี้เลย?

+++

กลางยุคมืดคนชืดชาต่อชีวิต
ไม่เห็นจิตประชาชนเชียร์เข่นฆ่า
ดำเป็นขาวราวไม่เห็นรอยน้ำตา
ทั่วพารากลางเมืองหลวงลวงหลอกคน

บทกวีนี่แต่งให้เงาอดีต
ที่วาดกรีดเกินขีดขั้นอันหมองหม่น
กลียุคเริ่มหรือไรใจเปื้อนปน
ผู้ทุกข์ทนต้องก้มหน้ามิจาบัลย์

ถูกใส่ร้ายในสิ่งที่ไม่ควร
ร่ำไห้หวนหมองหม่นทนโศกศัลย์
สงกรานต์เลือดห้าปีก่อนเกินรำพัน
อย่าแต่งปั้นป้ายสีใส่มวลชน

+++

หากนำคนเหยียบกฏหมายพิทักษ์กฏ
ก็คงลดหมดลงแล้วซึ่งคุณค่า
สันติราษฏรกลางสมัยไร้ธรรมา
หวังไม่ลืมจะรักษาศักดิ์ศรีตน

คนบางคนปิดถนนนำขบวน
เคยเชิญชวนให้คนร่วมชิงปล้น
ซึ่งสิทธิ์เสียงที่เป็นของประชาชน
ไม่ตรองสนถึงกฏหมายที่ไทยมี

สัญลักษณ์นำคนหยามปลดลงเหยียบ
ยากปานเปรียบสิ่งที่ทำไร้ศักดิ์ศรี
สร้างรอยแค้นให้คนรักสีกากี
ที่เคยทำคิดว่าดีได้อย่างไร

[Poem in English - Inspired by Shakespeare's Sonnet 57]
Nor dare I question with my sadness thought,
How you could be, or your affair suppose,
But, like a broken brick, bearing trick of nought
Shameful, how you could be so heartless to those

So true those fools seek truth that in your will,
Though you delude them, they think no ill.

Being your slave, what should they do but tend
Upon the direction and destiny of your desire?
They walked the path blaming the cops they spent,
To services to you, upon what you require.

So true that you forgot what rules you played,
Though you applied to the place that you just slayed

+++

อำนาจใดคว้าไว้ในมือท่าน
ประกาศลั่นว่าตนเองแสนยิ่งใหญ่
ยึดเก้าอี้มากับมืออย่างเกรียงไกร
ไม่ต้องมีผู้ใดมาเลือกตน

ละเมิดสิทธิ์ของคนอย่างชินชา
จึงแกล้วกล้าทำหลายอย่างโดยมิสน
จัดงานเลี้ยงหงเหมินหลอกผู้คน
ซ่อนเล่ห์กลแต่แรกก้าวไร้ภาคภูมิ

+++

เมื่อของโจรมาถึงแล้วคนรับ
คงยากจับหากผู้คนสนับสนุน
ผู้โดนปล้นน้ำตารินไร้ต้นทุน
แต่ยังดีที่อบอุ่นมีเพื่อนกัน

เพราะอย่างน้อยยังมีคนที่คิดเหมือน
ไม่ลืมเลือนทิ้งเสียงให้โจรสังสรร
บทกลอนนี้เขียนด่าโจรพร่ำรำพัน
ถ้าคุณนั้นมิใช่โจรอย่าร้อนใจ

คนรับของคงลืมใจคนโดนปล้น
ใครจะสนไม่เดือดร้อนไม่สงสัย
ว่าสิ่งของนั้นได้มาจากที่ใด
ได้ของฟรีก็ดีใจไม่สนเลย

+++

ให้โจรคุมทั้งกลไกนั้นถูกหรือ
ใครจะหือหากแอบปล้นกันอีกหนา
จะยอมเชื่อได้อย่างไรใจสงกา
ว่าโจรนั้นจะไม่มาแอบบิดเบือน ?

+++

รถกระบะห้ามนั่งท้าย
ออกกฏหมาย "คล้าย" สร้างสรร
มุมเดียวกลับเชื่อมั่น
จะหุนหันบังคับมา

ใช้สิทธิ์เผด็จการ
ไร้วิจารณ์ไร้สภา
ไร้ผู้แทนของประชา
ไร้คนกล้ามองต่างมุม

+++

สร้างเงื่อนผูกเกิดปมผสมร้อย
ทีละน้อยคอยวางร่างแหใหญ่
กางลงสู่ท้องทะเลที่กว้างไกล
งมจับไปได้ชีวิตติดแหมา

สังคมคนกิน-ดื่มลืมชีวิต
หักหาญสิทธิ์ปลิดปลงลงเข่นฆ่า
ธรรมชาติงดงามมิหวนมา
ด้วยเก็บเกี่ยวเพียงน้ำตาจากทะเล

+++

ชาวประมงลงแหเพื่อหว่านจับ
สัตว์ทะเลเลยขยับหลบหนีใหญ่
ชาวประมงพร่ำบ่นว่าทำไม
ไม่อยู่ให้เข่นฆ่า... เพียงหากิน

 

โดย: ไร้นาม 30 กันยายน 2560 1:46:40 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ไร้นาม
Location :
ปทุมธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]





"อ่านคนอ่านที่ความคิด
หาใช่ชื่อเสียงเรียงนาม"
Friends' blogs
[Add ไร้นาม's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.