Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2550
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
6 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
แมลงสาบ น่าเกลี๊ยด น่าเกลียด ไต่กันยั๊วะเยี๊ยะทำลายข้าวของ

ใครยังพอจำเพลงโฆษณานี้ได้บ้างยกมือขึ้น?.............................อ่า ป้าๆยกมือกันเป็นแถวเลยน่ะ

วันนี้ต้องขอกันเลย ขอเขียนถึงเจ้าสัตว์โลกน่ารักชนิดนี้หน่อยเหอะ ไม่รู้ชาติก่อนทำบุญด้วยอะไร ชาตินี้เลยต้องมาร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเจ้านี่(อย่างไม่เต็มใจ)อยู่เป็นประจำ

ก็เมื่อวานนี้อ่ะจิ นึกครึ้มอกครึ้มใจไรไม่รุ อยากกินส้มตำขึ้นมา มันเปรี้ยวปากจี๊ดๆ อยู่เฉยไม่ไหวแล้ว
เลยเดินออกมาแถวหน้าปากซอยบ้าน ด้อมๆมองๆหาร้านเจ้าเก่าที่เคยกินนานมาแล้ว ตอนแรกคิดว่าจะปิดไปแล้วแต่โชคดี(หรือโชคร้าย)ร้านยังอยู่ที่เดิม

เดินไปร้านไม่พูดพร่ำทำเพลง "แม่ค้าาา ขอตำปู พริกเม็ดเดียว เปรี้ยวๆถุงนึง...."

ขอบรรยายสภาพตรงนั้นนิดนึงนะคับ ตรงหน้าแม่ค้าก็จะเป็นโต๊ะวางพวกวัตถุดิบ(เหมือนร้านส้มตำทั่วไป)ส่วนด้านหลังของแม่ค้าก็เป็นกำแพงร้าน
ระหว่างแม่ค้ากะลังตำอย่างเมามัน ผมดันเหลือบไปเห็นแมงสาบเกาะอยู่กำแพงหลังแม่ค้า บรึ๋ยยย ตอนนั้นก็พยามไม่มองมัน "อย่าเข้ามาใกล้กรูน่ะมรึงงง......" กัวๆแต่ยังโล่งใจเพราะมีแม่ค้ายืนบังๆอยู่

ผมละสายตาได้แป๊บนึง หันมามองอีกที เอ่อ...มันกะลังจะเดินมาเกาะหลังแม่ค้า ใกล้เข้ามาทุกทีๆ(ตอนนั้นตำเสร็จพอดี)
ด้วยความที่เป็นคนคุณธรรมนำวิชาการ ต้องการปกป้องหญิงสาว(แม่ค้าส้มตำ)ที่กำลังตกอยู่ในอันตราย ผมเลยจะเตือนแม่ค้าว่าแมงสาบกะลังจะไต่ขึ้นหลัง

เดชะบุญ พ่อคุณแมงสาบเหมือมีพลังจิตรับรู้ว่าใครกลัวไม่กลัว... ณ วินาทีที่ผมกะลังจะอ้าปากเตือน (ขอให้คิดเป็นภาพสโลว์น่ะ) มันก็บินจากกำแพงกระพือปีกสองร้อยครั้งต่อวินาที มาเกาะที่ไหล่............ของผม T_T
นานเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์ (จริงๆแล้วแค่เสี้ยววินาที) ผมไม่ได้กรี๊ดสาวแตกหรอก แต่สะดุ้งตกใจโยนถุงส้มตำทิ้งตกพื้นดังแผละ มืองี้ปัดเป็นพัดลม แม่ค้าก็ตกใจว่าเป็นอะไร ปัดไปปัดมาแมงสาบหลุดไปอยู่บนพื้น(ท่าทางมึนๆ)

ตอนนั้นสติหลุดอย่างแรง อารมณ์เหมือนเพิ่งรอดจากเครื่องบินตก คนที่นั่งในร้านมองซุบซิบกันใหญ่เลยง่ะอยากจะหันไปบอก "ป๋มไม่ได้กัวววน๊าา แค่ขยะแขยง...."

โชคดีแม่ค้าใจดี รู้จักกันด้วย แกก็ทำถุงใหม่ให้ เลยได้ส้มตำกลับบ้านมา แต่ก็ไม่ได้กินเลยง่ะ รีบเอาเสื้อไปยัดเครื่องซักผ้า แล้วอาบน้ำ ขัดสีฉวีวรรณเอาให้หนังกำพร้าหลุดกันเลยทีเดียว อยากจะตัดไหล่ตัวเองทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด
คนที่กลัวแมงสาบน่าจะเข้าใจ ถ้ามันมาเกาะส่วนไหนถึงตัวจะหลุดไปแล้ว ก็ยังรู้สึกขยะแขยงส่วนที่มันเกาะอยู่ดีเหมือนวิญญาณมันยังอยู่

สงสัยต้องไปทำบุญล้างซวยเก้าวัดซะแล้ว ชาติหน้าเกิดมาฉันใดขออย่าให้ได้เจอกันอีกเลย
จริงๆแล้วมีเหตุการณ์อีกมากมายที่ผมต้องไปเกี่ยวพันกับแมงสาบ กะว่าถ้าเรียนป.โท จะทำวิจัยเรื่องนี้เลย หึ

ที่ผ่านมาก็ได้รวบรวมความรู้เกี่ยวกับแมงสาบไว้พอควร ใครเกลียดแล้วเจอเจ้านี่บ่อยๆคงพอรู้มาบ้าง

อย่างถ้าเราไปเจอมันยืนนิ่งอยู่ อย่าไปจ้องมันเด็ดขาดน่ะคับ พวกนี้มันมีเรดาร์ ใครกลัวมันจะวิ่งเข้าหาทันที แล้วไม่วิ่งธรรมดา วิ่งแบบไร้ทิศทาง ซ้ายที ขวาที สุดท้ายมาจบที่เท้าเรา ไม่รู้มันมีหนวดไว้ทำหอกอะไร(ไหนว่าใช้นำทาง)
ตัวที่ยังเป็นเด็กทารกไม่เท่าไหร่ แต่ไอ้พวกวัยที่มีเมนแล้วนี่ดิ ปีกดำขลับ ตัวอวบอ้วน หยึยยยยย

มันวิ่งยังน่ากลัว แต่ยังไม่เท่าท่าไม้ตาย กามิกาเซ่ อันเป็นที่เลื่องลือไปทั่วสมาคมเกลียดแมงสาบ
อย่าเชียวนะคับ อย่าให้มันได้สยายปีกของมันขึ้นบิน วิ่งหาบังเกอร์ไม่ทันกันทีเดียว เพราะมันจะบินโฉบเฉี่ยวไปมา อย่างไร้ทิศทางพร้อมจะพุ่งตัวเข้าไปเกาะได้ทุกคน

แล้วที่น่าหนักใจที่สุดคือ เราจะกำจัดมันยังไง?? กฎของผมมีอยู่ว่า ฆ่าได้แต่ห้ามเละ(เพราะจะเอาศพไปทิ้งลำบาก ไม่กล้าจับ)ส่วนใหญ่ก็ใช้การตี แต่มันไม่ค่อยตาย แบบว่าไม่กล้าลงน้ำหนักแรง อยากเอาแค่สลบๆ เผชิญหน้าแต่ละครั้งเลยต้องใช้เวลากำจัดนานมาก ถ้าทนไม่ไหวจริงๆก็เอาไบกอนมาฉีด เอาไปจ่อใกล้ๆแล้วฉีดให้ชุ่มเลย

ไม่แน่ใจว่ามันตายเพราะไบกอน หรือสำลักน้ำยาตาย ก็มันใกล้มากน้ำยายังไม่ทันเป็นไอเลย ฮ่าๆๆ(บ้าไปแล้วตอนนั้น)
หรือมีอีกวิธีนึง ซึ่งจะยากหน่อย คือทำให้มันนอนหงาย
ในโลกของแมงสาบจะมีคติอยู่ว่า "แมงสาบทำได้ทุกอย่าง ยกเว้น พลิกตัวจากหงายเป็นคว่ำ"
ถ้ามีความสามารถพอให้มันนอนหงาย จะไม่มีทางเลยที่มันจะพลิกตัว ได้แต่ปั่นจักยานกลางอากาศจนสิ้นลมไปในที่สุด

เฮ้อ..เหนื่อย เรื่องแมงสาบเล่าแล้วยาว มีวีรกรรมเยอะมาก ตั้งแต่ โดนไต่,กินก๋วยเตี๋ยวหมดชามแล้วมีแมงสาบลอยอืดขึ้นมา ,แมงสาบอยู่ในรองเท้าใส่หลายวันก็ไม่รู้ ฯลฯ

สรุปว่าผมเกลียดสัตว์ที่มีมากกว่าสี่ขาทุกชนิด ยกเว้น ปู








Create Date : 06 พฤษภาคม 2550
Last Update : 6 พฤษภาคม 2550 2:58:26 น. 16 comments
Counter : 1021 Pageviews.

 
ว้าย เอารูปสัตว์น้อย เพื่อนร่วมโลกมาลงได้ไงค่ะเนี่ย....

ที่บ้านเจี๊ยบจะเรียกว่า กะจั๊ว แต่ที่โรงเรียน เพื่อนๆๆมักจะเรียกกันว่า ปีเตอร์ ทำไมก็ไม่รู้ ...

เอาเป็นว่าแปะไว้ก่อน เดี่ยวมาเล่าเรื่องราว ของเพื่อนน้อยน่า...นี้กันนะค่ะ เดี๋ยวพาลูก2คนไปหาหมอก่อน คริๆๆๆ


โดย: เจี๊ยบจัง วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:9:03:15 น.  

 
ตัวหย่ายมากค่ะ.....อึ๋ยส์

ลูกสาวกลัวเจ้า4ขาชนิดนี้มากๆ




โดย: Hana* วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:9:36:35 น.  

 
ฮ่าๆๆๆๆ เขียนเล่ามาได้ฮามาก นึกภาพออกเลย แบบฉีดไบก้อน จ่อๆที่ตัวแมงสาบ ฮ่าๆๆๆ

ส่วนตัวไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่แต่ขยะแขยง เจอเป็นต้องหาหนังสือเล่มหนาๆ ทับมัน ( ส่วนใหญ่หนังสือโทรศัพท์ ทับเละแล้วก็ฉีกหน้านั้นทิ้ง เก็บไว้ทับแมลงสาบใหม่ หรือไม่ก็หารองเท้ามาตี รองเท้าที่ใส่ในบ้านนั่นแหล่ะ ตีให้เหลวแหลกไปเลย )

เวลาที่ไล่ตีแมงสาบ จะขนลุกทันทีที่มันบินเพราะไม่รู้ว่ามันจะบินไปไหน ส่วนใหญ่ชอบบินฉวัดเฉวียนตัวเรา นี่พิมพ์ไปยังขนลุกไปเลย ไม่ชอบแมลงสาบบินจริงๆ


โดย: LilyAi วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:33:03 น.  

 
เคยมีเพื่อนที่กลัวแมลงสาบจริงๆ เค้าเล่าว่า เมื่อก่อนเค้าไม่เคยกลัวแมลงสาบ แต่มีวันนึงเค้านอนที่พี้นในหอ แล้วจู่ก็มีแมลงสาบวิ่งมาที่ตัวเค้า ประมาณ 5-6 ตัวได้ ตั้งแต่นั้นมาเค้ากลัวแมลงสาบมาก กลัวชนิดที่ว่า เห็นแล้วร้องไห้เลยล่ะค่ะ ตอนแรกที่รู้จัก ยังคิดว่าเว่อร์เลยค่ะ แต่พอคบกันไปจริงๆ เออ เค้ากลัวจริงๆแฮะ เวลาเจอแมลงสาบทีไร นึกถึงเพื่อนคนนี้ทุกทีเลยล่ะค่ะ


โดย: LilyAi วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:36:16 น.  

 
โอ้โห้ เขียนเล่าซะนึกภาพออกเลยนะคะ

สำหรับแมลงสาบ ไม่ค่อยกลัวค่ะ แต่ขยะแขยง



โดย: Omiya วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:59:58 น.  

 
เอ่อขอต่อว่าหน่อยนะคะ จะลงรูปมันทำไมค่ะ 555+ .. จะเป็นลม

เกลียดมาก เกลียดมาย เกลียดจนอยากจะย้ายโลกหนีไปจากมันเลยทีเดียว

มันชั่วร้ายมากเลยคะ บินมาเกาะได้เน๊อะ .. มันเป็นสัตว์ที่ท่าทางไร้สมอง แต่เจนจัดในความคิดมนุษย์มากๆ

สามารถรู้ได้ว่าใคร ไม่รักมัน T^T

พูดแล้วเศร้า .. ยังไม่เคยมีประสบการณ์สยองขวัญขนาดนั้น เพราะแค่เห็นไกลๆ หรือได้กลิ่นตัวมัน หนีก่อนโลดด


โดย: fonejank วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:14:24:40 น.  

 
มาแล้ว หลังจากแปะไว้หลายชั่วโมง

ประสบการณ์กะไอ้แมงสาบเนี่ยเยอะค่ะ เมื่อก่อนอยู่ตึกแถว เยอะมากๆๆ เวลาจะลงไปกินน้ำในครัวที่ ยังกับจะไปรบ ต้องเตรียมกระดาษหนังสือพิมม์ม้วนๆๆ กำไว้ในมือ ตา หูต้องไว ยิ่งเห็นมันวิ่ง ตุ๊ดๆๆๆ มาที่มุมตู้หล่ะก็ ตัวใครตัวมัน หลบให้ดี

ตอนเด็กๆๆ ไปบ้านอาม่า ที่ต่างจังหวัด ก็ไปแกล้งเด็กแถวบ้านค่ะ อายุไล่ๆๆกัน บอกว่าเอาขนมมาจากกรุงเทพฯ แหม่ได้ชื่อว่ามาจากกรุงเทพฯใครๆๆก็อยากลอง ก็ลองให้เด็กแถวบ้าน มันหลับตา แล้วก็อ้าปาก แต่ตัวเจี๊ยบเองไม่ได้เป็นคนหยิบนะ ลูกพี่ลูกน้องเป็นคนหยิบ เอากะจั๊วที่ตายแล้วใส่ปากมัน กร๊ากๆๆๆ จนเวลานี้ ล่วงเลยมา10กว่าปี มันยังไม่หายโกรธเลย


ส่วนวิธีกำจัด เห็นปุ๊บ ก็*ป๊า กะจั๊.........วววว* พ่อเจี๊ยบ ก็เดินา เอามือตะปปเลย แล้วก็กำมัน ไม่ให้หลุดมือ พอมันสลบๆๆ ก็จับหักคอ จิ้มน้ำพริก เฮ้ยไม่ใช่ หักคอ โยนทิ้งออกนอกบ้าน.... แต่เดี๋ยวนี้ พอย้ายมาบ้านเดี่ยว ไม่ค่อยมีให้เห็นเลย แต่ถ้ามี ก็เสร็จน้องหมา4ขา ที่บ้าน

แล้วในที่นี่ มีใครเคยเจอ น้องจั๊วที่ญี่ปุ่นยังเอ่ย ขอบอกว่าเจี๊ยบเจอมา3ครั้งแล้ว ก็ไอ้ห้องที่เราอยู่เนี่ย มันอยู่ชั้น1 ง่ายต่อการปีนเข้าหา แล้วไอ้ห้องข้างบน มันก็ของรกเหลือหลาย น้องจั๊วญี่ปุ่นนี่ หุ่นจะดีกว่าของบ้านเราหน่อย หุ่นจะเพรียวๆๆ แต่ตัวดำ เหมือนไอ้มืดเลย ....

พอแค่นี้แล พิมพ์ไปก็ขนลุก...


โดย: เจี๊ยบจัง วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:18:41:15 น.  

 
ฮ่าๆๆๆๆ พี่ว่าคนในร้านอาจจะซุบซิบกันว่า แกๆๆ แกว่าเดี๋ยวมันจะหลุดกรี๊ดแต๋วแตกมั้ยวะ ฮี่ๆๆๆ
แล้วน้องฝนก็ไม่หลุด เอ๊ะหรือว่าแมนจริงๆๆ ไม่เป้นแบบคำหมอทำนาย ฮี่ๆๆ **แซวกลับมั่งไปแซวรุ่นพี่ที่บล็อกเหรอ กิกิกิ**

ไม่เกลียดปู เพราะชอบส้มตำปู หรือน้องปู จ๊ะ อีกก๊อกกะการแซว ฮี่ๆๆ

แมลงสาปพี่ไม่กลวอ่ะเจอนี่อยากตบบี้ๆๆ ถึงจะเหม็นก็เหอะ
แต่อยากเอาให้ตายฮ่าๆๆ
บางทีไปหอเพื่อน บ้านเพื่อนมันกรี๊ดๆๆ ขอให้เราช่วย
ก็ช่วย เอาทิชชู่มา จับเลย มือไวมากดิชั้น แล้วปล่อยลงชักโครกกดน้ำ ดูแล้วสะใจ ฮ่าๆๆ บางทีก็เอาน้ำร้อนลวก โหดไปมั้ย

ตอนอยู่ไทยทำให้สามีดูบ่อยๆๆ
แบบว่าเฮียแกก็เป็นแบบน้องอะ
โวยวาย
กลัว แมงเล็กแมงน้อยไปหมด
พี่เป็นเมียที่ดีต้องปกป้องตลอดเลย ฮ่าๆๆ

พี่นี่จิ้งจกตุ๊กแก หนอน เหนิน ก็ไม่กลัว

กลัวแต่หนู กะสัตว์มีขนอ่ะ
กลัวไม่กล้าจับเพราะไม่รู้ว่าอะไรอยู่ใต้ขนมันมั่ง บรื๋อส์ กลัวๆๆๆๆ แมวหมานี่ดูได้แต่ให้รัก กอด โอ้ยไม่เอากลัวขนมัน แต่หมาสวยๆๆนี่ทำใจลูบๆๆมันได้ แต่ให้อาบน้ำให้ก็ยังกลัวขนมันจริงๆนะ

หนูนี่ แหวะเลย อี๋ๆๆๆ
หนูไทยแถวสยาม**น้องฝนต้องเคยเจอแน่ๆเด็กเตรียมเหมือนกัน**
ใหญ่ยิ่งกว่าแมว แหวะ เคยเจอครั้งนึง มันวิ่งมาจากซอกตึก มาชนเท้าเราเฉย อ้วกจะแตก เดินแบบ ขาลากไปเลย แบบขาอ่อนหมดแรงและแขยงรองเท้าตัวเองอ่ะ เดินเป็น นังเป๋ไป ทั้งวันเพราะ แขยงรองเท้าตัวเองอ่ะ แต่ต้องทนเพราะต้องเรียนพิเศษอ่ะ

พอจะนึกออกเลยอารมณ์คนกลัวอะไรเนี่ย แหวะๆๆเนอะ



โดย: แม่บ้านณ.โตเกียว วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:36:50 น.  

 

โรคเดียวกันค่ะ เกลียดแมลงสาบต้องใช้คำว่าทั้งเกลียดทั้งขยะแขยง

แวะมาทักทายค่ะ


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:39:21 น.  

 
จึ๋ยๆๆๆ วันนี้มาเจอตัวน่าเกลี๊ยด น่าเกียดเลย มะได้กัวนะ แต่เกลียดค๊า อย่าได้เจอกานเลยชาตินี้

ปล.ส่งเมล์ไปให้เรื่องเรียน เซมอน ได้รับป่าวคะ


โดย: Aiko (Yushi ) วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:47:31 น.  

 
เล่าซะ เห็นภาพลอยมาเลยค่ะ ไม่กลัวน่ะค่ะ แต่ขยะแขยงเหมือนกันค่ะ แต่เห็นที่ไหน ก็อยากจะฆ่าตายให้ได้ ไม่ค่อยกับมันเท่าไหร่


โดย: alda (Alda ) วันที่: 7 พฤษภาคม 2550 เวลา:0:27:36 น.  

 
ทำไมผู้ชายถึงเกลียดแมลงสาปจัง แอนเห็นมาแทบจะทุกคนเลยค่ะ


โดย: thattron วันที่: 7 พฤษภาคม 2550 เวลา:13:38:55 น.  

 
แว๊บมา .. บอกว่า

ขอบคุณสำหรับกำลังใจมากๆน่ะคะ

อัพแล้วค่ะ


โดย: fonejank วันที่: 7 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:57:12 น.  

 
โอย อ่านแล้วกลัวอ่ะอ่ะ หยะแหยงสุดๆ แต่ตอนนี้อยู่ญี่ปุ่นยังไม่ยักกะเห็นเลยนะคะ เอ๊ะแต่ไม่ควรจะกล่าวถึงสัตว์โลกล้านปีตัวนี้เลย เด๋วมานจะโผล่มาให้ยลโฉมเจงๆ แค่คิดตอนมันบินก็กลัวแล้วค่ะ กลัวๆๆ สัตว์บ้ารัยก็ไม่รู้ ไม่สูญพันธ์ซะที ชิ่วๆ

อ้อ ยินดีที่ได้รู้จักนะค้า เด๋วได้กล้องมาจะอัพบลอกเกี่ยวกะเกียวโตให้ได้ชมบ่อยๆนะก๊ะ


โดย: I love Garfield วันที่: 7 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:44:20 น.  

 
กรี๊ดสลบ........ไม่กลัวหรอกนะ ไอ้เจ้าตัวนี้ แต่ขยะแขยงมากกว่า ตัวมันออกจะเหม็น ๆ ด้วยนะ พี่ว่า

น้อง 寂しい雨 เนี่ย เขียนได้ฮา จริง ๆ เลย (น่าจะไปเขียนหนังสือขายหัวเราะ นะ ท่าทางจะขายดีแน่ๆ เลยจ๊ะ) อ่านไปก็หัวเราะ ขี้แตก ขี้แตน ไปด้วยน่ะ


โดย: Kana Jan วันที่: 7 พฤษภาคม 2550 เวลา:21:54:08 น.  

 
ฮ่าๆๆ น่าเห็นใจคนกลัวแมลงสาบ วันหลังจะแนะวิธีที่เราใช้ คือใช้ถุงครอบมันเลยแล้วมัดปากถุงให้สนิท เอาไปทิ้งไกลๆ (ถังขยะหน้าบ้านคนอื่นจะดีที่สุด อิอิ)
คุณฝน มีพรสวรรค์ในการเล่าเรื่องมากๆเลยค่ะ ไว้ว่างๆจะแวะมาอ่านอีก


โดย: CheLover วันที่: 8 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:12:00 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ฝนเหงา
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ไม่ได้รักแม่ปลาเท่าชีวิต.....แต่แม่ปลาคือชีวิตของพ่อปลา
Friends' blogs
[Add ฝนเหงา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.