Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2548
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
4 พฤศจิกายน 2548
 
All Blogs
 
ยามเมื่อฝนตก



สมัยเป็นเด็กเล็ก เวลาฝนตกห่าใหญ่ลงมา จะดีใจเริงร่า วิ่งเล่นใต้น้ำฝน กลัวก็กลัวว่าฟ้าจะผ่า เวลาฟ้าแล่บจะรีบวิ่งไปหลบใต้หลังคาหรือข้างโอ่ง เพราะรู้ว่าอีกไม่นานจะมีเสียงฟ้าร้องครืนๆ ตามมา

ฝนตกทีไร รู้แค่ว่า อยากเล่นน้ำฝน เคยคิดเหมือนกันว่าทำไมฝนตก แต่คิดไปตามเพลงเด็ก ที่ต่อมาวงนูโวเอาไปปรับทำเป็นเพลง
"ฝนเอยทำไมจึงตก ฝนเอยทำไมจึงตก
มันจำต้องตก เพราะว่ากบมันร้อง
กบเอยทำไมจึงร้อง กบเอยทำไมจึงร้อง
มันจำต้องร้อง เพราะว่าท้องมันปวด
ท้องเอยทำไมถึงปวด ท้องเอยทำไมถึงปวด
ท้องมันต้องปวด เพราะว่าข้าวมันดิบ..."
ไม่รู้ว่าไปจบอย่างไร จำไม่ได้ หรือว่ามีแค่นี้

มาถึงเวลามีลูกเอง ก็จะฮัมเพลงนี้บ้างยามฝนตก และลูกถาม
"มาม็อง ทำไมฝนต๊ก?"
"อือมม์ อธิบายยาวเลยนะ เอาแบบสั้นๆ ไปก่อนได้ไหม ตามเพลงนี้นะลูก"
ว่าแล้วก็เริ่มเลย ฝนเอยทำไมจึงตกๆ...
"ไม่เอา ไม่ร้อง ตองตังไม่ชอบ ถามว่า ทำไมฝนตก ไม่ร้องเพลง"
"ถ้างั้นเอาใหม่ เห็นฟ้าไหม เห็นเมฆไหม เวลาเมฆมีสีดำ เพราะมันมีน้ำอยู่เยอะ แล้วพอน้ำเยอะๆ น้ำก็ร่วงลงมากลายเป็นฝนไง"
"แล้วน้ำไปอยู่ในเมฆได้ยังไง"
"เอาไว้โตหน่อย มาม็องจะอธิบายให้ฟังใหม่ ตอนนี้ไปวาดรูปฝนตกก่อนก็ได้นะ"

เมื่อคืนฝนตก รุ่งเช้าจึงเหลือเพียงพื้นที่จอดรถนอกตึกที่เปียกชื้นเอาไว้ ระหว่างทางเดินไปโรงเรียน
"มาม็อง ทำไมมีรอยเส้นๆ บนพื้น"
"คิดว่าน่าจะเป็นรอยรถจักรยานมั้ง"
"ไม่ใช่ รถยนต์แน่ๆ"
"รถจักรยานลูก เพราะว่ารอยล้อมันเล็กๆ แบบนี้ อีกอย่างมีเส้นเดียว ถ้ารถยนต์จะใหญ่กว่านี้ และน่าจะมีรอย 2 เส้นใหญ่ แต่พอน้ำแห้ง รอยนี้ก็หายไป เป็นแค่รอยน้ำเท่านั้น"

ฟังดูแล้วคำตอบน่าจะเป็นที่ถูกใจ เพราะเจ้าตัวเปลี่ยนเรื่อง
"มาม็องๆ มีตองตังและมาม็องอยู่ในพื้น เห็นไหม"
ฉันนึกสนุก ด้วยเห็นว่าตองตังหยุดยืนสังเกตแอ่งน้ำที่ยืนเหยียบอยู่ พินิจเงาตัวเอง
"อ้าว แล้วเราร่วงลงไปได้ยังไงล่ะลูก จับมือกันเอาไว้ดีๆ นะ เดี๋ยวถ้ามาม็องร่วงลงไป จะได้ดึงมาม็องเอาไว้"
"ไม่ร่วง จับไว้แน่นๆ"
"จับแล้ว จับแน่นๆ"

ทั้งคู่ยืนเอาไว้เฉยๆ ไม่พูดจา เดี๋ยวร่วงลงไป
"ไม่ร่วงเลย ไม่ร่วงหรอกมาม็อง ตองตังกับมาม็องยังอยู่ตรงนี้เลย ที่เห็นนั่นเป็นเงานามาม็อง"
"อ๊า... ใช่แล้ว เป็นเงาลูก เหมือนเงาในกระจกหรือเปล่า ที่ไม่ใช่ตัวจริงของเรา แต่เวลาเราส่องกระจกเหมือนกับมีเราอีกคนอยู่ข้างใน อย่างที่หนูชอบเล่นในห้องน้ำ เปิดหน้าต่างกระจกมาชนกันไง"
"แล้วมีหลายตองตัง หลายมาม็อง"
"อือม์ มีตองตังหลายคน มีมาม็องหลายคน เอาละรีบๆ เดินเถอะ เดี๋ยวโรงเรียนปิด มาม็องเข้าไปส่งข้างในไม่ได้นะ"

เดินๆ ไป อดไม่ได้ที่จะฮัมเพลงไปเบาๆ
"ฝนเอยทำไมจึงตก มันจำต้องตกเพราะว่ากบมันร้อง..."
"มาม็องไม่ร้อง ตองตังไม่ชอบ"
"ทำไม มาม็องร้องไม่เพราะหรือลูก แต่มาม็องอยากร้องนี่นา"
"ไม่เอา ฝนไม่ตกแล้ว ไม่มีกบ"


Create Date : 04 พฤศจิกายน 2548
Last Update : 4 พฤศจิกายน 2548 16:09:18 น. 2 comments
Counter : 280 Pageviews.

 
มาแอบฟังคุณแม่คุณลูกเค้าคุยกัน
ตองตังนี่ช่างสังเกตุจริงๆ มีคำถามแปลกๆตลอด


โดย: Huiling IP: 202.5.82.158 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2548 เวลา:19:03:36 น.  

 
คุณพธูครับ
mail ไปหาแล้วนะครับ
ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง

คิดถึงทั้งคุณแม่ คุณลูกเลยครับ


โดย: น้าชายตองตัง IP: 203.156.6.40 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:23:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พธูไทย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บล็อกนี้เปิดไว้เพื่อเก็บสิ่งที่เขียนจากที่ต่างๆ เอามารวมๆ กัน
ไม่ได้เข้าบล็อคบ่อยๆ มาดูเฉพาะตอนที่จะเขียนอะไร
ดังนั้นถ้าใครมาเยี่ยมชมหรือเขียนถามอะไรเอาไว้ จะไม่เคยตอบ
เพราะกว่าจะตอบมันนานมาก และผู้ถามคงจะลืมไปแล้วว่าถามอะไร
Friends' blogs
[Add พธูไทย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.