ศีลเป็นสะพาน บุญและทานเป็นเสบียง นิพพานคือ เป้าหมาย มาไปด้วยกัน ^^
Group Blog
 
 
กันยายน 2551
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
30 กันยายน 2551
 
All Blogs
 

อิสรภาพ เหนือ อิสรภาพ

lozocatlozocatlozocat





อิสรภาพ



พระอาจารย์เล่าถึงการที่พระไปสอนนักโทษในคุกทำสมาธิ หลังจากสอนผ่านไปหลายเดือนก็เริ่มสนิทสนม คุ้นเคยกัน จนวันหนึ่ง หลังชมเรียนทำสมาธิเสร็จแล้ว พระอาจารย์เลยเล่าเรื่องชีวิตและความเป็นอยู่ของพระ


ท่านเล่าว่า พระต้องตื่นตี3 ฉันละวันมื้อ ฉันทุกอย่างรวมๆ กันไม่มีแยกคาวหวาน แล้วก็ไม่ได้ฉันอะไรอีกเลย ยกเว้นมี ญาติโยมมาถวายเครื่องดื่ม ท่านไม่ฟังเพลง ไม่ดูทีวี ไม่ดูหรือเล่นกีฬา ไม่ดื่มแอลกอฮอลล์ ไม่มีเงิน ไม่ออกไปเที่ยว และ ไม่มีเซ็กซ์ ฯลฯ


นักโทษฟังต่างก็ รู้สึก อึ้ง และต่อมาก็ “สงสาร”พระมาก จนนักโทษคนหนึ่งลืมตัวว่าตัวเองอยู่ที่ไหน บอกว่า “ท่านอาจารย์ถ้าอยู่ที่วัดแล้วมันลำบากมากขนาดนั้น เชิญมาอยู่กับพวกผมที่นี้ดีไม๊?” แล้วพอรู้ตัวทุกคนในวงสนทนาก็ หัวเราะออกมาพร้อมๆกัน


นั่นซิ สวัสดิการในคุกยังดีกว่าที่วัด คุกมีให้กิน3มื้อ มีทีวีให้ดู มีเวลาออกกำลังกาย เตะบอล ฯลฯ แต่ทำไมคนที่อยู่ในคุกถึง อยากจะหนีออกมา แต่คนที่บวชเป็นพระทั้งๆที่ต้องใช้ชีวิตที่ลำบากดังที่กล่าวมา เขาก็ยังอยากจะบวช เพราะอะไร?


ท่านบอกว่าเพราะ“ความพึงพอใจ ความสุข และไม่ต้องการ อะไรอีกแล้ว“( content ) ถ้าที่ที่เราต้องการจะอยู่ เรามีความพึงพอใจ ที่ที่นั้นก็มีอิสระ แต่ที่ใดที่เรา ไม่อยากอยู่ เรา”ไม่พึงพอใจ ไม่มีความสุข “ ที่แห่งนั้นไม่ว่าจะดีเพียงไร ก็คือ “คุก” ดีๆนี่เอง


**********************


ครั้งหนึ่ง มีเด็กน้อย 5คน ร่วมกันเล่นเกมส์ เรียกว่า “เกมส์ขอพร” แต่ละคนขอได้1พรเท่านั้น เด็กน้อยคนที่1 บอกว่า “หนูอยากขอไอศกรีมค่ะ” เด็กคนที่2บอกว่า “หนูขอโรงงานทำไอศกรีมค่ะ” เด็กน้อยคนที่1 รู้สึกว่าตัวเองโง่จัง คนที่2 เขาฉลาดกว่าตัวเอง เพราะถ้ามีโรงงานไอศกรีม ก็เท่ากับว่าจะมีไอศกรีมกินตลอดไป


เด็กคนที่3 ว่า “ผมขอเป็นเศรษฐีพันล้าน เพราะถ้ามีเงิน พันล้าน ผมก็ซื้อ โรงงานไอศกรีมได้และแถมซื้อ โรงงานทำลูกกวาดได้อีกต่างหาก และซื้อของได้อีกหลายอย่าง “ เด็กคนที่2คิดว่าเราโง่จัง น่าจะขอแบบเด็กคนที่3 อยากจะกลับไปขอพรใหม่จัง แต่ทำไม่ได้แล้ว


พอถึงเด็กน้อยคนที่4 เด็กน้อยยิ้มแล้วตอบว่า “สิ่งที่ผมจะขอคือ พร 3ข้อ ข้อ1 คือ ขอให้มีโรงงานไอศกรีม และข้อ 2 ขอเป็นเศรษฐีพันล้าน และข้อ3 ผมขอให้ผมสามารถขอพรอีก 3ข้อต่อไปเรื่อยๆ”


เด็กทั้ง3คนแรกรู้สึกว่า ว๊าว!!! เด็กคนที่4นี้ ช่างอัจฉริยะจริงๆ
... แล้วพวกเรา(หรือคนทั้งโลก)ก็คงคิดว่า อยากจะเป็นเด็กคนที่4นี้ แหละ เพราะว่ามีเงินมากมาย อยากได้อะไรก็สามารถซื้อได้ทุกอย่างที่ขวางหน้า แล้ว ก็มีพรให้ขอไปอีกเรื่อยๆ เราอยากได้อะไรเราก็ขอไปได้เรื่อยๆ ไม่มีอะไรจะดีกว่านี้อีกแล้ว perfect!!


แต่เด็กน้อยคนที่5 ได้ขอในสิ่งที่เหนือกว่าทุกสิ่ง ก็คือ “เขาขอให้เขาไม่ต้องการขอ อีกต่อไป ขอให้ความอยากขอ นี้สิ้นสุด!!” เพราะเมื่อความอยากของเราจบสิ้นลง นั้นก็คือ เรามีความพึงพอใจ!!


เรามีความสุขในตัวเอง โดยไม่ต้องอยากหรือขึ้นตรงต่อสิ่งใดแล้ว อีกแล้ว เราเป็น"อิสระ" แล้วจริงๆ
เด็กคนที่5 นี้ก็คือ “พระพุทธเจ้า”


ตราบใดที่เรายังขอ นั่นหมายความว่า เรายังไม่พอใจ ไม่มีความสุขกับสิ่งที่ "เรามี เราเป็น" เราจึงต้องขอสิ่งใหม่อยู่ร่ำไป!! เรายังไม่เป็น”อิสระ” เรายังติดอยู่ในคุกที่"ไร้อิสระภาพ" แล้วเราพยายามที่จะหนี ด้วยการขอสิ่งใหม่!!!


อิสรภาพแท้จริงจึง ไม่ใช่อิสรภาพที่จะ”อยาก” แต่อิสรภาพที่แท้จริง ก็คือ ” การหลุดพ้นจากความอยากทั้งปวง “ ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน ฐานะยังไง ในร่างกายที่เจ็บป่วยมากเพียงใด " ถ้าใจเราพึงพอใจ" "ยอมรับในทุกสิ่งที่ตัวเอง"เป็นและเจอ" ได้แล้ว" ความสุขก็จะเกิดขึ้น พร้อมกับ อิสรภาพที่แท้...จริง .....






ย่าชอบเล่า


ปล ท่านได้พูดถึง ความพึงพอใจ แม้ใน"ร่างกายที่มีโรคภัยรุมเร้า" ยอมรับมันให้ได้ว่าความเจ็บป่วยเป็นส่วนหนึ่งที่คู่กับร่างกายและชีวิต

ถ้าเรายอมรับมันได้ เราจะได้รู้สึกถึงอิสระและไม่ทุกข์ทรมานกับร่างกายนี้(จนมากเกินไปนัก) ร่างกายของเราจะได้ไม่เป็นคุกที่ขังเราไว้


บางคนทนอยู่ใน"คุก"(ร่างกายที่เจ็บป่วย)ไม่ไหว แต่หนีไม่ได้เลยตัดสินใจ"ฆ่าตัวตาย!!!"







lozocatlozocat






 

Create Date : 30 กันยายน 2551
38 comments
Last Update : 1 ตุลาคม 2554 17:04:45 น.
Counter : 589 Pageviews.

 

 

โดย: Nissan_n 30 กันยายน 2551 20:27:51 น.  

 



ชอบมาฟังย่าเล่า

 

โดย: แม่อ้วนคนสวย 30 กันยายน 2551 20:53:47 น.  

 

สวัสดีครับคุณย่า

เข้ามาอ่านจนจบเลยครับ




ผมชอบเรื่องเล่าของนักโทษการเมืองชาวพม่า
เมื่อเขาถูกนักข่าวตะวันตกถามว่า คุณติดคุกที่ไหน ?

เขาตอบว่าในพม่ามีคุกอยู่สองแห่ง
คือ คุกที่มีกำแพง กับคุกที่ไม่มีกำแพง

อิสระของคนที่อยู่เหนือความอิสระ
และอิสระของคนที่คิดว่าตนเองมีอิสระ

มีความแตกต่างกันในความรู้สึกของผมครับ

 

โดย: ก๋า เก็กเสียง (กะว่าก๋า ) 30 กันยายน 2551 22:12:23 น.  

 

มีพักใหญ่ๆเลยครับคุณย่าที่ผมชอบอ่านหนังสือ
ที่เขียนโดยนักเขียนพม่าฝ่ายที่ต่อต้านรัฐบาล

แล้วผมก็พยายามหาข้อมูลที่เขียนโดยฝ่ายที่ชื่นชอบรัฐบาล

ครั้งหนึ่งผมเคยสงสัยว่าประเทศจีนที่ปกครอง
โดยคอมมิวนิสต์นั้น
ประชาชนจะอยากได้ประชาธิปไตยหรือเปล่า ?
ผมเคยถามคนจีนเค้าบอกตอบว่า

"ระบบอะไรไม่สำคัญ
ขอให้ฉันมีชีวิตที่ดีขึ้น
และขอให้ผู้นำเป็นคนที่ดี
จะระบบ ระบอบอะไรก็ไม่สำคัญ"



มันเป็นคำตอบที่ชวนให้คิดว่า
ประชาธิไตยกลวงๆแบบบางประเทศนั้น
คนในชาติมีความสุขจริงๆหรือ ?


 

โดย: ก๋าคุง (กะว่าก๋า ) 1 ตุลาคม 2551 7:29:14 น.  

 

อุ๊แอ๊ดย่าในเอ็มแล้วนะคะ อิอิ บางวันก็ออนไว้แล้วก็ไปทำงานอีกห้องนึง ไม่ตอบอย่างอนกันนะคะ แต่สัญญาว่ากลับมาหน้าคอมเมื่อไร่จะตอบทันทีเลยค่ะ
เมลล์อุ๊นะคะ oumon1@hotmail.com
ส่วนนี่ก็ชื่อค่ะ Monruedee Moonkhum
ถ้าต้องการข้อมูลอะไรเพิ่มเติมยินดีค่ะ
ยังไงก็ขอบคุณคุณย่ามากนะคะ ที่อุตสาห์จัดการให้ทุกอย่าง เกรงใจจังเลยค่ะ อิอิ ไม่ว่าผลจะว่ายังไงก็ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าได้ก็ดีใจ ถ้าไม่ได้ ก็ค่อยเอาเรื่องอื่นก็ได้ค่ะ เพราะการทำบุญอยู่ที่ความตั้งใจและความสุขใจที่ได้ทำค่ะ พิมพ์เรื่องไหนก็เหมือนกันค่ะ (แต่ขอให้ได้เถ๊อะ..เพราะอุ๊ชอบเรื่องที่ย่าเล่ามาก) อิอิ

 

โดย: อุ๊ค่ะ (oumon ) 1 ตุลาคม 2551 8:01:06 น.  

 

อิสระจากสิ่งทั้งปวงเป็นสุขอย่างยิ่งจริงๆ

อ่านแล้วรู้สึกว่า ไพเราะจับใจเหลือเกิน

 

โดย: ตั้งสติ 1 ตุลาคม 2551 8:16:43 น.  

 

อ่านแล้วก็รู้สึกว่าบางวันเราก็ติดคุกเหมือนกันค่ะ เบื่อที่ต้องมาทำงานทุกวัน และไม่มีมีคำว่าเสร็จ แต่พออ่านเรื่องที่ย่าเล่าเกี่ยวกับการ หยุดพัก มามองงานที่ทำเสร็จแล้ว ก็ดีขึ้นค่ะ เมื่อวานก็เลยพักซะเลย อิอิ

แล้ววันนี้ก็มาอ่านเรื่องอิสระอีก โดนอีกแล้วคะ...ชอบตรงเรื่องที่เด็ก ๆ เค้าขอกัน พออ่านปุ๊บ ความอยากในเรื่องต่าง ๆ มันลดลง แค่นั้นแหล่ะคุณย่าขา ความสุขมาทันที จริง ๆ ความสุขมันก็ไม่ได้มีกันยากเนาะ ขอบคุณเรื่องดี ๆ ค่ะ

 

โดย: อุ๊ อะเกน (oumon ) 1 ตุลาคม 2551 8:16:51 น.  

 

ย่าเอาเรื่องดี ๆ มาเล่าเสมอครับ

 

โดย: อัสติสะ 1 ตุลาคม 2551 8:19:54 น.  

 

อิสรภาพแท้จริงจึงไม่ใช่อิสรภาพที่จะ”อยาก” แต่อิสรภาพที่แท้จริง ก็คือ” การหลุดพ้นจากความอยากทั้งปวง

ชอบประโยคนี้มากเลยค่ะ

แวะเข้ามาอ่านบทความพร้อมกลับความรู้สึกเบิกบานใจค่ะ


 

โดย: taheart 1 ตุลาคม 2551 9:21:47 น.  

 

ความสุขเกิดขึ้นได้ที่ตัวเราค่ะคุณป้า
ขอบคุณเรื่องราวดีๆค่ะคุณป้า

 

โดย: กัญจนา 1 ตุลาคม 2551 9:28:46 น.  

 


มาเยี่ยมม มาทักทายครับ

มาอ่านเรื่องราวดี ๆ ที่เอามานำเสนอครับ

ถ้าผมเป็นเด็กคนที่ 5 ผมจะขอให้ "ยกเลิกคำขอของเด็กทั้ง 4 คนนั้นที่ขอ"

แล้วผมจะโดยเด็กทั้ง 4 คนนั้นรุมตื๊บไหมครับ?

อิอิ

 

โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) 1 ตุลาคม 2551 10:54:20 น.  

 

ความอยากของคนเราทำให้มนุษย์เราติดอยู่ในคุกจริง ๆ นะคะย่า เพราะทำให้เราอยากมีอยากได้ และต้องไขว่คว้าไม่มีที่สิ้นสุด

อ่านแล้วก็ปลง ๆ (สงสัยเราจะแก่เข้าขั้น)

 

โดย: แค่คนหนึ่งคน 1 ตุลาคม 2551 11:38:11 น.  

 

บางคนหนี “คุก”นี้ด้วยการฆ่าตัวตาย ซึ่ง เป็นเรื่องที่น่าเห็นใจมากๆเพราะเขาคงทนไม่ไหว และต้องการจะหนี จาก“คุก”(ร่างกาย)นี้จริงๆ
|
|
|
นั่นสิเนอะ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมคนที่มีความทุกข์มากๆ เค้าต้อง ฆ่าตัวตายด้วย
เค้าว่ากันว่า การฆ่าตัวตายเป็นบาป เกิดชาติไหนภพไหน ก้อจะต้องเวียนว่ายกับการตายแบบนี้ตลอดไป

 

โดย: มาเฟียหัวใจง้องแง้ง 1 ตุลาคม 2551 12:22:32 น.  

 

ผมเขียนหมื่นตาตอนนี้
ผมไม่ได้คิดคำตอบเลยครับ
หุหุหุ

ตอนนี้เหมือนมาแอบอ่านคำตอบของทุกคนก่อนครับ 5555

คุณย่าก็ตอบได้น่ารักมากครับ
เป็นหนทางที่ทำแล้วใจเราคงสงบมากทีเดียวครับ

 

โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) 1 ตุลาคม 2551 13:01:26 น.  

 

เอ็มว่า คุกที่แน่นหนามากที่สุดก็คือคุกที่ใจเราสร้างขึ้นมาค่ะ
มีแต่ตัวเองเท่านั้นที่จะไขเปิดประตูนี้ออกมาได้
บางคนยังหา"กุญแจ"สำหรับเปิดประตูไม่เจอ
บางคนมี"กุญแจ"แล้ว แต่ก็ไม่กล้าที่จะไขออกมาจากในนั้น
ไม่ทราบว่าจะมีสักคนนะคะย่าที่จะไขตัวเองออกมาจากคุกในใจได้

ขอบคุณนะคะย่า สำหรับเรื่องดีดี ให้ข้อคิดสอนใจ

 

โดย: discipula 1 ตุลาคม 2551 15:31:33 น.  

 

ความสุขที่แท้จริงก็คือความสุขจากการพอนี่เองนะคะ

ขอบคุณย่านะคะที่มีเรื่องดีๆมาเล่าเสมอๆเลย

 

โดย: nanida 1 ตุลาคม 2551 15:50:45 น.  

 

แวะมาเยี่ยมเยียนย่าคะ หวังว่าคงสบายดี
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: sawkitty 1 ตุลาคม 2551 17:45:17 น.  

 

ขอบคุณคุณย่านะคะที่แวะไปให้กำลังใจค่ะ


 

โดย: taheart 1 ตุลาคม 2551 20:34:02 น.  

 

แวะมาอ่านบทความดี ๆ ของคุณย่า

เข้านอนแล้วหรือยังเอ่ย

อากาศเริ่มเย็นลงแร้วน๊า


มาส่งความคิดถึง…รักษาสุขภาพนะคะ

คืนนี้ หลับฝันดีจร้า..

 

โดย: I_sabai 1 ตุลาคม 2551 22:10:55 น.  

 

หมูน้อยอ่านเรื่องของย่าไปกว่า 60%แล้ว ย่าล่าบ่อยๆๆนะ หมูน้อยจะตามมาอ่านอีก อ่านแล้วมีความสุขเพิ่มเยอะครับ ( ปล.ช่วงนี้กินเจ หมูเลยออกเที่ยวสบาย ไว้ช่วงปลาย มค.ค่อยเก็บตัว) แฮะ แฮะ
หลับฝันดีนะคับ

 

โดย: หมุตัวน้อย (mr.pure.fon ) 2 ตุลาคม 2551 1:10:57 น.  

 

ขอบคุณเจ้า คุณย่าฯ

อ่านแล้วรู้สึกดีจริงๆเลยเจ้าคุณย่าฯ
ได้แง่คิดเตือนใจ
ขอบคุณมากๆเลยเจ้า

 

โดย: แม่เฮือน 2 ตุลาคม 2551 1:32:59 น.  

 


good morning..คุณย่าค่ะ

 

โดย: I_sabai 2 ตุลาคม 2551 8:04:23 น.  

 



คุณย่าคะ..นู๋มาลาขึ้นบก..เอ้ย ..ขึ้นฝั่งหนึ่งวันนะคะ..

อิอิ ได้รับอิสรภาพให้ออกจากเกาะสวาทหาดสวรรค์..ฮี่ๆๆ

ไปธุระหนึ่งวันค่ะ ติดไว้..อยากอ่านอ่ะ แต่ต้องไปแร้ว..บ๊ายบายค่ะ..

 

โดย: หญิงจ่อย.. (sonnen ) 2 ตุลาคม 2551 9:05:36 น.  

 

ขอบคุณคุณย่าที่แวะไปเยี่ยมเยียนกันที่ blog ค่ะ

เข้ามา blog ย่าทีไร ได้ความสงบกลับไปทุกครั้งเลยค่ะ

 

โดย: แค่คนหนึ่งคน 2 ตุลาคม 2551 13:31:57 น.  

 

อืม
เรานี่กิเลสยังหนา มีแต่ขออยู่ร่ำไป

 

โดย: อิมาอิซัง 2 ตุลาคม 2551 17:00:15 น.  

 

ผ่านมาสวัสดีย่าค่ะ
แล้วก็นั่งรออ่านเรื่องต่อไปอย่างจดจ่อ อิอิ

คิดถึงย่าจัง

 

โดย: discipula 2 ตุลาคม 2551 17:04:13 น.  

 



อรุณสวัสดิ์ ... วันสีฟ้าค่ะ

มีแต่ความสุขนะคะ

 

โดย: ทิวาจรดราตรี 3 ตุลาคม 2551 7:59:30 น.  

 









สวัสดีวันศุกร์ครับ

มีความสุข รักษาสุขภาพ นะครับ

 

โดย: เซียน_กีตาร์ 3 ตุลาคม 2551 9:20:03 น.  

 


สุขสันต์วันหยุดค่ะคุณย่าที่น่ารักของหนูไอ...ไปเที่ยวไหนบ้างไหมเอ่ย..

 

โดย: I_sabai 2 พฤศจิกายน 2551 10:30:47 น.  

 

นู่คิดถึงย่าเลยมาเมนท์แวะมาหาบ้างน้า

 

โดย: น้ำฝน (mr.pure.fon ) 2 พฤศจิกายน 2551 13:14:29 น.  

 

หวัดดีคะคุณย่าชอบเล่า

เชคหลังไมด้วยคะ

 

โดย: อาลีอา 2 พฤศจิกายน 2551 13:30:33 น.  

 

เเวะมาอ่านเรื่อง
พร้อมเสริฟเครื่องดื่มยามบ่ายค่ะย่า

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: bibiena (bibiena ) 2 พฤศจิกายน 2551 13:43:12 น.  

 

- หวัดดียามดึกครับ

- ผมคบกับพี่รี่ตอนอายุ 19 ปี (เรียนปี 1) ครับ

- นักโทษเค้าหวังดีอย่างจริงใจเลยนะครับ

 

โดย: พี่รี่+ต๊อก 6 มีนาคม 2552 0:17:02 น.  

 

รอบ 2 จ้า

 

โดย: วันที่ท้องฟ้าแจ่มใส 6 มีนาคม 2552 0:55:40 น.  

 

ตอนนี้ผมก็ชอบครับคุณย่า
ท่านพูดได้เห็นภาพเลย
ว่ากรอบ
กฏ
ระเบียบ
วินัย
นั้นแตกต่างกันอย่างไร





 

โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) 6 มีนาคม 2552 8:01:01 น.  

 

หายไปนานเลยครับ

 

โดย: อัสติสะ 6 มีนาคม 2552 8:08:52 น.  

 

อากาศยังเลวร้ายอยู่ครับคุณย่า
เด็กที่บ้านยังป่วยกันอยู่เลยครับ
หมิงหมิงก็เพิ่งหายครับ

 

โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) 6 มีนาคม 2552 11:16:57 น.  

 

"เขาไม่ต้องการขอ อีกต่อไป ขอให้ความอยากขอ นี้สิ้นสุด” นี่คือ highlight ของชีวิตเลยนะคะ

แต่พวกเราชอบ “เก็บขี้ไก่” 5555 จับแพะชนแกะกับเรื่องวันก่อนของย่า (ประทับใจเรื่องนี้ค่ะ)

ปัญหาของเราคือ ไม่รู้จักพอ อยากได้ ได้แล้ว ก็อยากได้อันใหม่ มันก็ไม่รู้จบนะคะ

 

โดย: รัชชี่ (รัชชี่ ) 6 มีนาคม 2552 14:01:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ย่าชอบเล่า
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




ได้ฟังสิ่งดีๆ แล้วมีความสุข จึงอยากแบ่งปัน เพื่อเป็นกำลังใจให้กับทุกคน ชีวิตมีทั้งสุขและทุกข์ คละเคล้ากันไป แต่ขอให้เราจำไว้เสมอว่า ทุกอย่างจะผ่านพ้นไป ไม่ว่าทุกข์ หรือสุข

อย่าสิ้นหวังยามความทุกข์เข้ามาหาเรา และอย่าประมาทเมื่อเราอยู่ในเวลาแห่งความสุข

"อย่าดีใจมาก อย่าเสียใจนาน" เพราะทุกอย่างไม่เที่ยง

ย่าชอบเล่า
Friends' blogs
[Add ย่าชอบเล่า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.