Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2551
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
5 พฤศจิกายน 2551
 
All Blogs
 

ตอนที่ 3 การเดินทางวันที่สอง ปีนสันหลังมังกร

ตื่นเช้าด้วยอาการไม่ค่อยแจ่มใสเท่าไหร่ แต่เดินทางเป็นหมู่คณะ จะมัวแต่นอนก็กระไร น้ำไม่อาบ แค่แปรงฟันล้างหน้าอย่างเดียวก็เรียบร้อย แล้วก็รีบพุ่งมาเก็บรูปวิวยามเช้าจากหน้าต่างห้องพัก มุมเดิมกับเมื่อคืน



ด้วยฝีมืออันอ่อนด๋อย...ก็ติดภาพสะท้อนของตัวเองมา อย่าเพิ่งคิดว่าเป็นวิญญาณนะคะ -___-“

ถนนหน้าโรงแรมคึกคักพอสมควร การจราจรที่นี่สับสนมาก คือ ทุกคนอยากจะไปอย่างที่ไป และต้องคอยระวังกันเอาเอง ^ ^” เสียงแตรไม่ได้หมายถึงไล่ แต่เตือนให้ระวัง





ตึกในบริเวณที่เราพักอยู่ ส่วนใหญ่จะมีการปรับปรุงซ่อมแซมโดยรัฐบาล เพื่อให้เมืองดูน่าอยู่

เราออกจากโรงแรมที่พักสายกว่าที่ไกด์นัดนิดหน่อย คือประมาณ 7.45 น. จากกุ้ยหลินตรงที่เราพักถึงสันหลังมังกร ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง ระหว่างทางพุทราก็ถ่ายไปเรื่อยเปื่อยจากหน้าต่างรถ ถ่ายก็ไม่เป็น แต่อยากถ่าย ^ ^” เพราะถ้าเที่ยวเอง ได้เดินเอง อาจจะมีโอกาสได้ไปเดินๆ สำรวจกับเค้าบ้าง



หน้าตลาดสด มอไซด์จอดกันแน่นเอี๊ยด ^ ^ นอกจากมอไซด์จะเป็นที่นิยมแล้ว จักรยานไฟฟ้าก็เป็นที่นิยมด้วย แต่มอไซด์ที่นี่ฮิตที่มีกะบะท้ายใส่ของด้วย

ปกติพุทราเป็นประเภทขึ้นรถปุ๊ปหลับปั๊บ ไม่ว่ารถนั้นจะเป็นรถอะไร แม้แต่รถไฟฟ้า BTS ^ ^” แต่คราวนี้พยายามดึงหนังตาไว้สุดฤทธิ์ เพราะไม่อยากพลาดบรรยากาศระหว่างที่เดินทางจาก กุ้ยหลิน ไป สันหลังมังกร สองข้างทางถ้าไม่เห็นบ้านคนให้ความรู้สึกเหมือนต่างจังหวัดบ้านเราเลย แต่ถ้าเห็นบ้าน ก็รู้ว่าคงไม่ใช่เมืองไทย ^ ^





ร้านใหญ่ๆปิดทำการ เพราะเป็นวันเสาร์







ล้อมรั้วไว้ คงเตรียมการบำรุงรักษา แต่พุทราว่า บ้านเก่าๆ มันก็ดูมีเสน่ห์ไปอีกแบบนะ ^ ^



บ้านใหม่เอี่ยม ที่โฆษณาโดยนักว่ายน้ำโอลิมปิก

บ้านในเมืองจีน เวลาซื้อไม่ได้เป็นสิทธิ์ของผู้ซื้อเลย แต่ยังเป็นของรัฐบาลอยู่ เหมือนซื้อเพื่อใช้สิทธิอยู่อาศัยที่นั่น ก็แล้วแต่ประเภทของอาคารว่า รัฐบาลจะให้อยู่กี่ปี ถ้าจำไม่ผิด ไกด์บอกว่า ประมาณ 50 -70 ปี ทำนองนั้น พอครบกำหนดบ้านหลังนั้นก็จะกลับเป็นของรัฐบาล ที่รัฐบาลจีนทำแบบนี้เพราะประชากรของจีนเยอะมาก คงกลัวว่าจะไม่มีที่ให้อยู่กันทุกคน รัฐบาลเป็นเจ้าของที่ดินเอง จะได้จัดสรรง่ายๆ



บรรยากาศคล้ายบ้านเราเหมือนกันแฮะ



ตำรวจใกล้ชิดประชาชน ^ ^



รถบรรทุกที่ใช้เครื่อง...ประมาณ คูโบต้า บ้านเรา ก็เป็นที่นิยม เห็นได้ทั่วไปในเมือง แต่พุทราถ่ายมาไม่ทัน



ร้านขายผัก ขาย(คิดว่า)หมูเล็กๆ ง่ายๆ ที่อาจจะคิดว่า หมู เพราะไม่แน่ใจว่ามันอาจจะเป็นหมาก็ได้ ^ ^”

ไกด์บอกว่า ที่กุ้ยหลินมีตลาดขายเนื้อหมาขนาดใหญ่ เป็นถนนทั้งเส้นเลย มีทั้งขายสดและปรุง มีร้านสุกี้ จะคึกคักเวลากลางคืน พุทราเกือบให้ไกด์พาไปแล้ว แต่แม่พุทราบอกว่า อย่าไปเลย รีบนอนจะได้ตื่นเช้า และไม่หลับบนรถ ซึ่งแน่นอนว่าก็ต้องเชื่อแม่ ไม่เชื่อแม่เดี๋ยวแม่งอน ^ ^”





พื้นที่ใช้สอยอเนกประสงค์ ถ้าไม่มีข้าวตากอยู่พุทราคงนึกว่าเอาไว้จอดรถ

แล้วก็มาถึงสิ่งที่เค้าร่ำลือกันมานาน พุทราได้เพียงแค่ฟัง ไม่เคยเห็นด้วยตา มาคราวนี้ได้เห็นแล้ว ....

เมื่อรถขับมาได้ครึ่งทาง รถก็จอดให้ทุกคนเข้าห้องน้ำที่ปั๊มน้ำมัน ... (ลืมถ่ายรูปปั๊มมาซะงั้น) ปั๊มใหญ่โต ท่าทางสะอาดสะอ้าน พุทราก็ได้โอกาสเข้าไปสำรวจ

ห้องน้ำมี 3 ห้องค่ะ ไม่มีซักห้องที่มีประตู และข้างในก็เป็นแบบนี้





เมื่อเข้าไปยลใกล้ๆ ก็เป็นดังรูปเนี่ยแหละค่ะ ในร่องน้ำที่ไว้ให้ทำธุระ ก็มีน้ำไหลตลอดเวลา แต่ดูท่า น้ำจะแรงไม่พอ เพราะยังมี...ของคนก่อนหน้าตกข้างอยู่เลยอ่ะ ^ ^”

พุทราไม่ได้ทำธุระในห้องน้ำ แต่มีสมาชิกทัวร์บางท่านเข้า ก็ต้องให้ญาติยืนบังให้อีกที ^ ^”

เท่าที่สังเกตหลายวัน เหมือนจะเห็นปั๊มยี่ห้อเดียว คือ SINOPEC

ที่บ้านเราในปั๊มจะมีร้านขายของ ประมาณ 7-11 ที่ SINOPEC ก็มีเหมือนกันค่ะ แต่ขายผลไม้ แม่ของพุทราขา shop พยายามจะซื้อเหมือนกัน แต่ไม่สำเร็จเพราะถามเค้าไม่รู้เรื่อง ว่าราคาเท่าไหร่ เหนือฟ้ายังไม่ฟ้าฉันใด ขา Shop เหนือแม่พุทราก็มีฉันนั้น ... คุณน้าท่านนึงซื้อกล้วยมาได้ กล้วยหอมลูกโต 5 ลูก 4 หยวน ( 1 หยวน ประมาณ 5 บาท )



หลังจากทุกคนขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็ออกเดินทางต่อ

ในที่สุดหลังจากรถเวียนไปเวียนมา ทางขึ้นเขาหวาดเสียว เราก็มาถึงทางเข้า “สันหลังมังกร”



บริเวณทางเข้ามีแผนที่สีซีดแผ่นใหญ่โชว์ไว้ ระหว่างรอไกด์ไปจัดการเรื่องค่าเข้าชม เราก็ดูป้ายไปพลางๆ



ไกด์ส่งสัญญาณว่าเรียบร้อยแล้ว เข้าได้...ลุย...



ระหว่างทาง ก็มีของขายเป็นระยะๆ ... ลูกอะไรเนี่ย...แปลกโคตร .... ถามไกด์ ไกด์ก็ไม่รู้ ไกด์ถามแม่ค้าให้ ได้ความว่า ... ประมาณ สับปะรดป่า ... คล้ายน้อยหน่ามากกว่าสับปะรดอีกนะเนี่ย ^ ^a



แม่ค้าขายคู่กับลูกเสาวรส .. เสาวรสลูกละ 1 หยวน .... พุทราไม่ค่อยได้ซื้อของ แต่พุทราว่าแพงนะ ลูกละ 5 บาทแน่ะ

เริ่มเดินขึ้นเขาแล้วคับ ^ ^” เป้าหมายของเรา คือ วงกลมนั่นแหละค่ะ T v T



สำหรับ ผู้สูงอายุ มีเกี้ยวให้บริการ ราคาหลังจากต่อรองแล้ว ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็น 400 หยวน ... แต่พุทราว่านั่งเกี้ยวมันเสียวกว่าเดินเองนะ เพราะ เวลาขึ้นเขา ทางมันเอียง คนนั่งเกี้ยวจะกลายเป็นคนนอนเกี้ยวแทน ^ ^”

เมื่อกำหนดเป้าหมายได้แล้ว ... เราก็ออกเดินเท้า





เดินผ่านร้านขายของที่ระลึก ได้ซักพัก ก็ เริ่มเห็นวิวภูเขา เส้นทางเดินไม่กว้างเท่าไหร่ เดินสวนกันได้ประมาณ 2 คน นิดๆ



แล้วเราก็เดินมาถึงสะพานลมฝน คือ สะพานที่มีเก้าอี้และหลังคาแบบนี้อ่ะค่ะ เกี้ยวที่เห็นในรูปก็คือ ที่เค้าจะแบกเราขึ้นไปน่ะแหละค่ะ



ที่นั่งพักลมเย็นๆ .... คุณป้าน่าจะกำลังถักรองเท้าขะมักเขม้น รองเท้าถักก็ดูเป็นของที่ขายกันเกือบทุกร้านเหมือนกัน



นั่งไปได้ซักพัก หลังที่ชุ่มเหงื่อก็เริ่มแห้ง ไกด์บอกว่าใครเดินต่อไม่ไหวก็นั่งเล่นที่สะพานก็ได้ แม้ว่าส่วนใหญ่ในคณะทัวร์จะเป็นคุณลุงคุณป้าซะส่วนใหญ่ แต่คุณลุงคุณป้าส่วนใหญ่ก็อยากจะเดินขึ้นไปให้ถึง

หน้าตาสะพานลมฝน



เดินขึ้นไปเริ่มเห็นนาข้าว ที่เพิ่งเกี่ยวไป ... นึกถึงเพื่อนช้าง เพื่อนช้างบอกว่า จะสวยมากถ้าเป็นช่วงข้าวออกรวงตอนปลายกันยา ... แต่มาทัวร์จะให้ทำไงได้ ช่วงข้าวออกรวงพุทราหาทัวร์ไม่ได้ พอได้ทัวร์ข้าวก็ถูกเกี่ยวไปหมดแล้ว เหลือแต่ตออย่างที่เห็น

คุณป้าในรูปเอาลูกเป็ดใส่ชะลอมมา แล้วเอามาปล่อยในนา ให้หาอะไรกิน ^ ^



บ้านที่เราเดินผ่าน กลายเป็นโรงแรมไปหมดแล้ว สังเกตได้จากโคมแดงที่ห้อยอยู่หน้าบ้าน นักท่องเที่ยวพวกฝรั่งชอบมาค้างบนนี้ จากทางเข้ามีบริการรับแบกกระเป๋าใบละ 50 หยวน ผู้หญิงรับจ้างแบกกระเป๋า ผู้ชายรับจ้างหาบเกี้ยว ... พวกเค้าถามนักท่องเที่ยวว่า “เกี้ยวล่ะ เกี้ยวล่ะ” ตลอดทาง ขยันจริงๆ ... ไม่รู้ว่ารายได้หลักของที่นี่ คือ การท่องเที่ยวหรือเกษตรกรรม ... เดินขึ้นไปก็อดคิดไม่ได้ว่า ... จะเจอชาวบ้านที่นี่ใส่สายเดี่ยวกางเกงยีนส์แทนที่จะเป็นชุดประจำเผ่ารึเปล่า ^ ^”

บ้านแถวนี้หลังโต๊ โต ... ไม่รู้ว่าอยู่กับหลายครอบครัว หรือว่าอยู่กับครอบครัวเดียวก็ไม่รู้



เดินผ่านลานตากข้าว ตากพริก ... แดง ใหญ่ ดกขนาดนี้ ไม่แปลกใจว่า ของมีชื่อแถวนี้ คือ น้ำพริก ไม่ใส่กะปิแบบเรา แต่มีแต่พริกล้วนๆ ทั้งขวด ^ ^”



เรายังคงเดินไปตามทางแคบๆ ขึ้นบันไดไปเรื่อยๆ ไม่คิดจะนับขั้นแล้ว เพราะแค่เดินก็หอบ ^ ^”



โฮ่ย....เส้นทางบันไดยังอีกยาวไกล ท้องฟ้าแจ่มใส แดดเริ่มแรง เหงื่อเริ่มแตกพลั่กๆ ^ ^





ระหว่างทางมีสาวน้อยให้กำลังใจด้วย



เราเดินลัดเลาะผ่านข้างบ้าน หน้าบ้าน ทะลุบ้าน ของชาวบ้านไป
ข้าวโพดที่แขวนไว้ตามบ้าน เพื่อให้โชคดีอุดมสมบูรณ์





บ้านสร้างจากไม้ล้วนๆ มีอุปกรณ์เก็บไว้ใต้ถุนบ้าน มีกระเบื้องมุงหลังคาเก็บไว้เป็นตั้งๆ ด้วย ^ ^





เดินมาจนขาสั่น ก็เริ่มเห็นนาขั้นบันได แต่ยังไม่ใช่จุดมุ่งหมายที่เราตั้งไว้ ยังต้องเดินต่อ ^ ^”





นางแบบในรูปมิใช่ใครที่ไหน ท่านแม่ของพุทราเอง ที่คุณนายเธอใส่เสื้อแขนยาวไม่ใช่หนาว แต่ท่านแม่กลัวดำ ^ ^” (แซวแม่ออกอากาศเฟร้ยเฮ้ย ^ ^)

ทางแคบลง ชันขึ้น



แล้วในที่สุด เราก็ถึง ... เจ็ดเดือนล้อมดาว ...

ตอนแรกพุทราก็...ไม่เห็นมีเดือนกับดาวเลย ... ไกด์บอกว่า นาส่วนที่เป็นยอดกลมๆตามลูกศรชี้นั่น คือ เดือน ค่ะ แต่พุทราก็นับไม่ครบนะ ^ ^”

อากาศเหมือนมีหมอกบางๆตลอดเวลาทำให้เห็นวิวภูเขาที่อยู่ไกลๆ ไม่ชัดนัก และ ก็เห็นแต่สีน้ำตาลๆ แต่พุทราก็ชอบนะ บรรยากาศ ทิวทัศน์ ผู้คน เป็นประสบการณ์ที่ดี และดีใจที่เดินถึง



หลังจากถ่ายรูปๆๆๆๆ เก็บภาพประทับใจกันเรียบร้อยแล้ว ก็ได้เวลาเดินลง ไกด์พยายามรักษาเวลาสุดยอด ตอนแรกพุทราก็งงว่าทำไมต้องรีบ ในเมื่อเราต้องเที่ยวแถวนี้ทั้งวัน ... ตอนหลังถึงได้รู้คำตอบ

สูงแค่ไหนก็มี...เจ้าเพื่อนซี้ 4 ขา



แรงงานหลักที่ใช้ในการขนสินค้า



จิ้งจกหรือตุ๊กแกก็ไม่รู้ เอามาตากแห้ง และเป็นของจริง ^ ^”



ลงจากสันหลังมังกรแล้ว ที่ที่เราจะไปต่อ คือ การแสดงของสาวเผ่าจ้วง..ใน Blog หน้านะคะ




 

Create Date : 05 พฤศจิกายน 2551
3 comments
Last Update : 6 พฤศจิกายน 2551 10:48:11 น.
Counter : 5065 Pageviews.

 





สวัสดีค่ะ วิวมุมสูงสวยแปลกตามากๆ

Photobucket

 

โดย: Sweety-around-the-world 11 พฤศจิกายน 2551 1:43:23 น.  

 

ชอบๆ

 

โดย: แฟะ IP: 192.168.2.18, 119.42.110.112 1 กันยายน 2553 13:58:00 น.  

 

สุดยอด สัปรสป่า เหมือน หน่อยหน่ามากๆ

 

โดย: mbxa IP: 171.4.133.35 9 ธันวาคม 2554 16:03:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


แค่ก้อนหินที่อยากบินได้
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ขอมี Blog กับเค้าด้วยคนนะคะ ^ ^

Friends' blogs
[Add แค่ก้อนหินที่อยากบินได้'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.