ความหวาดกลัวต่อการคัดลอกและหวงแหนในงานของตัวเองมี...แต่ก็ไม่มากเท่ากับความปรารถนาดีที่อยากให้คนอ่านของเรามีความสุขกับทุกตัวอักษรในทุกวัน
ขอบคุณที่เป็นคนอ่านของเราค่ะ Copyright Act B.E. 2537
Link นิยายที่เว็บอื่นๆ ขวามือล่างสุดค่ะ
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2559
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
31 สิงหาคม 2559
 
All Blogs
 
แจ้งขอ Password อ่านนิยายเรื่องของขวัญ





นิยายเรื่องของขวัญ Version ตีพิมพ์ จะลงให้อ่านฟรีครั้งสุดท้ายที่ Bloggang นะคะ ดูชื่อเรื่องที่ซ้ายมือ หัวเรื่องคือ "ของขวัญ" ฉบับตีพิมพ์ โดยใช้ password เข้าอ่านค่ะ

ส่งข้อความเข้า inbox ขอ password ที่เพจ Facebook "ภูระริน ภูปรดา กุล" ไว้ได้ค่ะ แล้วจะทักกลับไปนะคะ มีระยะเวลาในการอ่านไม่นาน แล้วจะปิดค่ะ

ขอบคุณนะคะ แล้วพบกันค่ะ


ตอนที่ ๑

พ.ศ ๒๕๒๒ ปีมะแม

“ฝน……มาเจ้าข้า” เสียงพึมพำเบาๆ ดังออกมาจากผ้าห่มแพรสีนวลราวกับกำลังกระซิบบอกกล่าวใครบางคน “ฝนมาล้างเรือน ฝนดีฝนร่วง ฝนจากเมืองสวรรค์” แผงขนตายาวดำขลับกระพริบถี่เมื่อเปิดผ้าห่มแง้มออกมาดูท้องฟ้า ลมหอบเอากลิ่นดินคลุ้งขึ้นมาบนเรือน เสียงฝีเท้าของใครบางคน สะเทือนเข้ามาในห้อง เห็นชัดว่าคนวิ่งร้อนรนนัก

“มาแต่เช้าเลยฝน! พรรษานี้เห็นทีจะชุ่มฉ่ำ ยังไม่พฤษภาเลยมาเร็วจริง” นางบัวรีบวิ่งเข้ามาในห้อง หล่อนปิดประตูหน้าต่างพลางหันมาดูคนตัวเล็กในผ้าห่มด้วยความเป็นห่วง“โดนฝนไหมฝาง? หนาวไหมลูก?” เสียงฝนตกลงมาเร็วไม่ขาดสายราวกับจ้องไล่หลังคนให้รีบหลบเข้าใต้ชายคา ละอองฝนสาดเข้ามาเกือบถึงเตียงของฝาง

“ไม่หนาว ฝนมาเจ้าข้า ฝนมาล้างเรือน….”เสียงลูกรักขาดหายไปก่อนเจ้าตัวจะลุกขึ้นมาจากกองผ้าห่ม เด็กหญิงนั่งพับเพียบจ้องเขม็งไปที่มารดา“แม่...พรรษาแปลว่าอะไร?” 

คนตัวเล็กผมยาวดำขลับคลุมแผ่นหลัง ชุดนอนกระโปรงยาวสีขาวมีลายดอกไม้เล็กๆ สีชมพูขับดวงหน้าตัวเจ้าให้สดใส เด็กหญิงดึงชายแขนเสื้อยาวมาปิดข้อมือ ด้วยรู้สึกถึงความเย็นรอบกายมากขึ้นเรื่อยๆ

“พูดไม่เพราะ….ไม่เล่า”บัวอมยิ้มพลางส่ายหน้า

เจ้าตัวย่นคิ้วทันที “พรรษาแปลว่าอะไรคะแม่?”

“แปลว่าฤดูฝนลูก” บัวตอบเมื่อมานั่งพับผ้าห่มอยู่ใกล้ๆ ลูกสาว “วันเข้าพรรษาเป็นวันสำคัญในพุทธศาสนาวันหนึ่ง พระท่านจะจำพรรษาอยู่ที่วัดหรือที่ใดที่หนึ่ง ตลอด 3 เดือนในฤดูฝน แปลว่า ท่านจะไม่ไปนอนค้างที่อื่นเลย” บัวพยายามเล่าให้เข้าใจง่ายที่สุด ลูกสาวคนเดียวของเธออายุแปดขวบ บางอย่าง “ฝาง” เข้าใจอะไรได้ง่ายๆ แต่บางคำก็ยากเกินกำลัง เพราะโลกของคนตัวเล็กมีอยู่ไม่กี่สถานที่

“พระต้องอยู่วัดตลอดเลยเหรอ? ไม่อยากกลับบ้านเหรอ? คะ? ” เจ้าตัวเติมคำหลังให้ทีหลัง เพราะเห็นสายตาของแม่จ้องมา 

“ไปที่อื่นได้แต่ไม่นอนค้างคืน ท่านคงไม่อยากกลับบ้านหรอก แม่ว่าท่านจะตั้งใจเรียนพระธรรมวินัย เรียนหนังสือไงลูก” บัวลุกขึ้นไปจัดเตียงนอนให้ลูกรัก แม้ปากพูดแต่มือก็ไม่ได้หยุดทำงาน 

คนตัวเล็กดูเหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่เล่าให้ฟัง ริมฝีปากเล็กๆ กำลังพยายามจะตั้งคำถามอีก แต่ก็เปลี่ยนเป็นถอนหายใจแทนเสีย คำถามนั้นอาจจะเกินกำลังของเด็กแปดขวบ “ฝาง” จึงไม่ถามต่อ “จะสระผม ไปวัดกับแม่นะคะ” เด็กหญิงเปลี่ยนเรื่อง ทำให้คนเป็นแม่ต้องหันไปดูหน้า

“จะไปทำไม? ทำไมฝางถึงอยากจะไปวัดล่ะลูก? วันนี้ฝนตก ย่ำพื้นจะลำบากเอา ไว้คราวหน้าค่อยไปกับแม่ก็แล้วกันนะจ๊ะ” บัวดึงผ้าปูที่นอนให้เรียบตึงก่อนจะเดินออกไปจากห้องนอน

“จะไป!!” ฝางย้ำ

บัวหันมาสบตาลูกพลางยืนนิ่ง เด็กแปดขวบเห็นฝนแล้วอยากออกจากบ้านเป็นเรื่องปกติ แต่วันนี้ลูกสาว ของเธอดู “นิ่ง” และฉายรังสีประหลาดออกมาหลายครา “เจ้าข้า” นั่นแหละหนึ่ง สองจะสระผมในวันฝนตกทั้งๆ ที่ฝางเกลียดความเย็นยิ่งกว่าอะไร “ลูกเพิ่งสระผมเมื่อวาน ไม่ต้องสระอีกก็ได้”

“อยากสระค่า ไม่เป็นไร ขอไปด้วยคน วันนี้วันพระ” ฝางไม่รอให้แม่ตอบ เจ้าตัววิ่งออกไปจากห้องนอนทันที

“ใครสอนให้พูดเจ้าข้า ที่โรงเรียนสอนหรือไงนะ ประหลาดจัง! หรือวันนี้วันพระ พ่อคงอยากพบลูกสาว แต่เจ้าฝางรู้ได้ยังไงว่าวันนี้วันพระ! ประหลาดอีกแล้ว” แม้จะสงสัยแต่ก็ปล่อยให้ผ่านไป บัวรีบไปเตรียมตัวไปวัด

บัวและลูกสาวอยู่กับคนงานในสวนไม่กี่คน พ่อของลูกป่วยและเสียชีวิตไปตั้งแต่ลูกเพิ่งจะสี่ขวบ หลายปีที่ต้องอดทนและต่อสู้เพียงลำพัง บัวก็มีแต่ศาสนาและลูกเป็นที่พึ่ง เธอไปวัดบ่อยๆ แต่ไม่ได้พาลูกสาวไปด้วยทุกครั้ง นานๆ ให้ไปด้วยสักทีก็ดีเหมือนกัน 

ฝนหยุดตกแล้วเมื่อสองแม่ลูกกำลังเดินย่ำไปตามถนน ฝางพยายามเหยียบพื้นดินที่คิดเอาเองว่าแข็งที่สุดแล้ว แต่เจ้าตัวก็ติดหล่มโคลนเสียหลายครั้ง ร่างเล็กถือแค่ถุงหิ้วพลาสติกที่มีดอกบัวตูมห่อใบบัวใส่อยู่ช่อหนึ่ง เธอพยายามทรงตัวรักษามันไว้ด้วยเกรงว่าจะช้ำ เด็กหญิงก้มดูมันเป็นระยะ ก่อนจะหยุดเดินเอาเสียดื้อๆ!

ภาพเลือนรางของคนจำนวนหนึ่งกำลังเคลื่อนไหวอยู่อย่างรวดเร็วในแอ่งน้ำบนถนนที่ปลายเท้าของเธอ ภาพนั้นเปลี่ยนแปลงไปเมื่อกระพริบตา เด็กหญิงพยายามจับจ้องไม่วางตาแต่ภาพที่เห็นก็ยังเล็กราวกับดอกบัวตูมที่มองเห็นจากที่ไกลๆ “ทำไม….คนตัวเล็กจัง?” ฝางพึมพำอยู่เบาๆ ไม่นานนักแสงตะวันในเงาน้ำก็สะท้อนใส่ดวงตา ฝางเงยหน้าขึ้นมองฟ้าทันที ไม่มี! ไม่มีพระอาทิตย์! มีแต่เพียงหมอกหนาปกคลุมอยู่รอบกาย ฟ้าเพิ่งเริ่มสว่างหลังฝนตก กลิ่นดินยังคลุ้ง ฝางกลืนน้ำลายอยู่เงียบๆ มือซ้ายเกาศีรษะเบาๆ เมื่อมองไปที่ท้องฟ้าและในน้ำสลับกันไปมา เท้าเล็กๆ ตั้งใจก้าวให้เร็วขึ้น สมองของเด็กหญิงออกคำสั่งอยู่เงียบๆ “ไม่รู้…ไม่เห็น…"



Create Date : 31 สิงหาคม 2559
Last Update : 30 ตุลาคม 2559 8:07:12 น. 3 comments
Counter : 514 Pageviews.

 
รออ่านเล่มทีเดียวเลยค่ะ ได้ความคืบหน้าเรื่องตีพิมพ์ แจ้งให้ทราบบ้างนะคะ
สู้ๆนะ ส่งกำลังใจให้กับทุกเรื่องในชีวิตนะคะ


โดย: รัช IP: 110.78.149.253 วันที่: 12 กันยายน 2559 เวลา:11:36:03 น.  

 
ขอบคุณนะคะคุณรัช


โดย: Handmade วันที่: 12 กันยายน 2559 เวลา:12:36:17 น.  

 
สวัสดีค่ะ

โอ๋ต้องขอระงับการลงนิยายเรื่องของขวัญใน Bloggang นะคะ โอ๋ไม่สะดวกลงต่อเนื่องอย่างที่ตั้งใจ สำหรับท่านที่มี password แล้วที่เคยแจ้งขอมาก่อนหน้านี้ โอ๋จะให้ code เป็นของขวัญ สำหรับการ Download ฉบับ E-book ที่เว็บ Meb นะคะ ถือว่าเป็นของขวัญให้นะคะ ฟรี (: พร้อมแล้วโอ๋จะแจ้งชื่อไว้ให้ทราบทางเพจ ภูระริน ภูปรดา กุล อีกครั้ง (เพจหลักนะคะ)

รวมทั้งแฟนนิยายที่เคยสั่งจองมาและขอคืนเงินจองด้วยค่ะ ให้ทั้งสองกลุ่ม ขอคืนเงินจองไปแล้วก็จะให้ code ของขวัญในการ Download ฉบับ E-book ทางเว็บ Meb เหมือนคนที่ยังยืนยันการจองนะคะ

โอ๋จะแจ้งรายชื่อให้ทราบอีกทีทางเพจนะคะ

เสียใจที่ช้า ขอโทษที่ทำให้ต้องเสียเวลาและรอมาตลอด มันจะสำเร็จค่ะ

ขอบคุณนะคะ

ภูระริน ภูปรดา กุล


โดย: Handmade วันที่: 2 ตุลาคม 2559 เวลา:17:25:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Handmade
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]




คนเขียน..เป็นคนธรรมดา เราเขียนทุกอย่างเพราะอยากเขียนเท่านั้นเอง เป็นงานอดิเรก...ไม่ใช่มืออาชีพ ขอบคุณคนอ่านทุกคนที่เป็นกำลังใจให้ ขอบคุณที่แวะมาค่ะ



ลิขสิทธิ์ของงานเขียนทุกชิ้นในบล็อกนี้เป็นของผู้เขียนตามกฎหมายพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก ดัดแปลงหรือนำไปเผยแพร่ต่อด้วยวิธีใดๆ มิฉะนั้นจะเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์และจะดำเนินการตามกฎหมาย
Copyright Act B.E. 2537





New Comments
Friends' blogs
[Add Handmade's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.