วันพิเศษ.. กับคนพิเศษ.. คือความสุขที่พิเศษ..
Group Blog
 
 
สิงหาคม 2553
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
11 สิงหาคม 2553
 
All Blogs
 
พัทยา Eastern Grand Palace

ปีที่แล้ว (ปี 52) เรากับคุณชายตั้งใจไว้ว่าจะพาคุณพ่อ คุณแม่ของเรา แล้วก็คุณแม่ของคุณชายไปเที่ยว แต่ไม่ได้ไปพร้อมกันนะ เพราะชอบเที่ยวกันคนละแนว

คุณพ่อ คุณแม่ของเรา ท่านไม่ชอบเดินทางไกล เราเลยพาท่านไปพัทยา เพราะใกล้ที่สุดแล้ว

คุณแม่กับน้องสาวของคุณชาย บอกว่าอยากไปเกาะช้าง เพราะท่านยังไม่เคยไป

พอช่วงที่มีงานไทยเที่ยวไทย เราไปเลยเดินหาซื้อ Voucher มา 2 ที่ค่ะ (เลือกนานพอสมควร เพราะงบไม่เยอะแต่ก็อยากพาท่านเที่ยว)

เริ่มทริปพัทยาของคุณพ่อ คุณแม่เราก่อนนะคะ (ส.ค. 52)
(ทริปเกาะช้างไว้ Blog ต่อไปค่ะ)

ออกเดินทางจากกรุงเทพฯ เกือบสิบเอ็ดโมง เพราะคุณชายมีประชุมตอนเช้า (งานเข้าครับพี่น้อง) กว่าจะไปถึงโรงแรมก็ปาเข้าไปบ่ายโมงกว่าๆ

ไป Check in กันก่อน (จองไว้ 2 ห้อง 2 คืน)





ภายในห้องค่ะ (ไม่หรูหรานะคะโรงแรม 3 ดาวค่ะ)



















เรา request ห้อง pool view ทั้ง 2 ห้องค่ะ



มีห้อง Fitness ด้วย แต่ไม่ได้ใช้บริการหรอกค่ะ





สำรวจโรงแรมไปเรื่อยๆ (ไม่ค่อยมีอะไรให้สำรวจหรอกค่ะ โรงแรมเล็กๆ)

คุณแม่ : จะกินอะไรกันดี (ประมาณบ่าย 3 โมง)
เรา : (เอ๊ะ! มื้อไหนเนี่ย ) ไปกินอาหารทะเล ร้านเจ๊จุก2 กัน
คุณแม่ : กินสุกี้ MK ก่อนแล้วกัน อาหารทะเลไว้มื้อเย็นเหอะ
เรา : ก็ได้ (คุณแม่เราชอบกินสุกี้ MK มาก ใครถือหุ้น MK ต้องขอบคุณแม่เราด้วยนะ เพราะคุณแม่กินบ่อยมากๆๆๆๆๆ)

หลังจากทานสุกี้เสร็จก็ 4 โมงกว่าๆ (มื้อเย็นใครจะกินไหวเนี่ย)

ไปเที่ยวต่อ.. ตลาดน้ำสี่ภาคค่ะ













ร้านขายของเยอะมั่กๆ คนก็เยอะมั่กๆ















ผลัดกันถ่าย พ่อถ่ายลูก ลูกถ่ายพ่อ..



ไม่ใช่แต่เรากับคุณชายนะที่หวาน คุณพ่อกับคุณแม่ก็หวานซะ



พอเย็นก็กลับโรงแรม เรากับคุณชายก็ลงไปว่ายน้ำเล่นกัน







ส่วนคุณพ่อ คุณแม่ก็พักผ่อน นอนเอาแรงไว้ไปเที่ยวต่อพรุ่งนี้

อาหารเช้า Buffet ค่ะ คนเยอะมากๆ ไม่ได้ถ่าย Line อาหารนะคะ
จานนี้ของเราค่ะ



วันนี้เราจะไปเที่ยวเขาชีจรรย์ ไร่องุ่น Silver Lake













น้ำองุ่นอร่อยดีค่ะ ชอบๆ







ออกจากไร่องุ่น Silver Lake คุณแม่ก็ชวนไปซื้อผลไม้ที่ตลาด ก็เลยทานมื้อเที่ยงกันที่ตลาดเลยค่ะ

แล้วก็กลับโรงแรม พักผ่อน นอนหลับ

มื้อเย็น เราไปทานที่ร้านเจ๊จุก2 ร้านติดทะเลค่ะ อาหารอร่อยมั่กๆ บรรยากาศดี ราคาไม่แพงด้วย













วันสุดท้ายแล้วค่ะ ทานอาหารเช้าเสร็จ ก็ Check out เลย เพราะวันนี้มีโปรแกรมไปสวนเสือศรีราชา มีการแสดงของสัตว์เยอะแยะเลยค่ะ ทั้งจระเข้ หมูคิดเลข เสือ ช้าง น่ารักมั่กๆ

เชิญตามมาเลยค่ะ











อุ๊ย!!! ลูกหมูกินนมเสือ















พอดูโชว์จบ คุณพ่อ คุณแม่ คุณชาย ยิ้มกันทุกคนเลย ทำให้เรารู้สึกมีความสุขมากๆ เลยค่ะ

งั้นทริปนี้ขอตั้งชื่อหน่อยนะคะ " ทริปลูกกตัญญู "
(อย่าลืมดูทริปต่อไปนะคะ " ทริปลูกสะใภ้เอาใจแม่ผัว "

บ๊าย บาย..


Create Date : 11 สิงหาคม 2553
Last Update : 7 กันยายน 2553 9:58:52 น. 3 comments
Counter : 1494 Pageviews.

 



ขอให้มีความสุขในวันแม่นะคะ



โดย: หน่อยอิง วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:21:31:22 น.  

 
ขอตามมาเที่ยวด้วยคนค่ะ


โดย: iamorange วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:22:26:28 น.  

 
ขอแนะนำ ร้านอีก ร้านนึงค่ะ อยู่ในใจเราตลอดเลย


แนะนำร้านอาหาร พัทยา ร้านอาหาร ปูสดมาก (นามสมมุติ)
ชายหาด จอมเทียน

ได้ยินว่าเป็นร้านอาหารชื่อดัง เลยขอลองสักหน่อย
สั่งอาหารไปมากมาย อาหารจานแรกก็ถูกยกมาเสริฟ แต่กินไปสามสี่คำ แมลงวันเยอะมากๆ ต้องคอยใช้มือโบกไล่แมลงวันตลอดเวลา ถามพนักงาน ว่าทำไมแมลงวันเยอะขนาดนี้ เค้าบอกว่า “นี่เป็นหน้าแมลงวันให้ทำใจ”
ปัดไปได้สักพัก อาหารที่สั่งทยอยมา กองทัพแมลงวันก็เริ่มมาก ขึ้นเรื่อยๆจนน่ากลัว เริ่มรู้สึกว่ามือเดียวปัดไม่พอ ปัดทางซ้าย ทางขวาก็มา ปัดไม่ทัน สู้กับมันไม่ไหว ปัดกันจนเหนื่อย ก็ไร้ประโยชน์ แมลงวันพากัน ตอมลงไปในอาหารอยู่ดี นึกถึงหนอนแมลงวัน เลยต้องปลง รับประทานไม่ลง

เจ้าของร้านบอกว่า “คุณต้องทำใจ คนไทยกับแมลงวันเป็นของคู่กันไม่มีใครเอาชนะธรรมชาติได้ ”????

“คุณดูทำไมโต๊ะอื่นเค้ายังกินกันได้ ผมเปิดร้านมา สามสิบกว่าปีแล้ว”

เออจริง ด้วย …

หันไป มองโต๊ะอื่นเขา กินกันอย่างเอร็ดอร่อย เลยสงสัยว่าทำไมมันบุกมา
ตอมแต่โต๊ะเรา เราลอง เดินเข้าไปดูใกล้ๆ พระเจ้าช่วย !!! เห็นชัดๆว่า เค้านั่งกินกัน ท่ามกลางหมู่แมลงวันที่ตอมอาหาร เราเอามือไปโบกที่อาหารเค้า ฝูงแมลงวันก็บินฮือ ออกมาจากอาหารที่เค้ากำลังกินกันอยู่

ดีใจจังนึกว่า เราโดนอยู่โต๊ะเดียว -_-!

ตกลงนี่ เราบ้า หรือ พวกเขา เมา กันแน่ หรือเป็นเพราะตอนนั้นมีกันอยู่แค่สอง สาม โต๊ะ แมลงวันเลยรุมกันเป็นพิเศษ ถ้าเราโชคดี มาในวันที่มี ลูกค้าหลายๆโต๊ะ คงจะช่วยแชร์ๆ แมลงวัน กันไป คนละ สิบ ยี่สิบตัว

แต่ที่แน่ๆ เราไม่กล้ากินอาหารที่มีแมลงวันตอมมากมายขนาดนั้น ถ้าคุณ คิดว่าสี่ห้าตัว คุณกำลังคิดผิด เพราะมันมีเป็นร้อย แล้วในครัวจะขนาดไหนเนี่ย
เจ้าของร้านบอกว่า “คุณช่วยบอกวิธีกำจัดแมลงวันให้ผมหน่อย ถ้าตอบได้ ผมให้แสนนึง” เราบอกว่า คุณต้องรักษาความสะอาด ปิดถังขยะให้มิดชิด เค้ากลับไม่ฟังบอก “ทำไม่ได้ เป็นไปไม่ได้มันต้องมี เหมือนคุณห้ามไม่ให้เมืองไทยมียุงคุณทำได้ไหม” เราบอก นี่มันอาหารนะ ลูกค้าต้องอดทนเหรอ เค้าบอก “คุณเข้าใจมั้ยผมไม่ได้แกล้ง” (ตอบไม่ตรงคำถามเลย แล้วที่สำคัญเราแกล้งคุณเหรอ ที่กินไม่ได้) “ผมไม่สามารถ สั่งห้ามแมลงวันไม่ให้มาตอมอาหารคุณได้” (แต่เราก็ไม่สามารถกินอาหารที่มีแมลงวันตอมได้เหมือนกัน) เจ้าของร้านบอกว่า “คุณจะให้ผมทำยังไง ไหนคุณลองบอกผมสิ” เราพูดว่างั้นคุณบอกลูกค้าสิว่านี่เป็นหน้าแมลงวันนะ รับได้มั้ย ก่อนสั่งอาหาร ลูกค้าจะได้ทำใจล่วงหน้า หรือเตรียมตัวรับมือกับแมลงวันร้านคุณ เจ้าของบอก “ แล้วถ้าคุณเป็นผมหล่ะ คุณจะบอกลูกค้ามั้ย”

(อ้าว นี่คุณหลอกให้เราสั่งอาหารมากมาย แนะนำ ให้เราสั่งอาหารมาหลายเมนู มาวางเต็มโต๊ะให้แมลงวันร้านคุณ แย่งกิน เราผิดหรอเนี่ยที่เข้ามาสั่งอาหารร้านคุณ เวรกรรม)

เราเชื่อว่าถ้าคุณบริหารจัดการให้ดีกว่านี้ แมลงวันจะต้องน้อยลง จนเราพอกินอาหารได้บ้าง อย่างแน่นอน เราลองหา ในgoogle มีวิธีกำจัดแมลงวันมากมาย ถ้าคุณพยายามมันต้องลดลงบ้าง เพราะเท่าที่เคยทานร้านอาหารทะเลมาก็ยังไม่เคยเจออะไรแบบนี้

แต่นี่ดูเหมือนคุณชินและทำใจรับสภาพ ว่าแมลงวันมันคู่กันกับอาหารทะเล ทั้งๆที่ความสะอาด สำคัญเท่ากับรสชาติของอาหาร คุณกลับไม่ยอมให้ความสำคัญ ไม่ยอมจัดการอะไรเลย
ลูกค้าต้องทนรับสภาพอย่างเดียว ถ้าคุณทำใจให้เป็นธรรม เห็นใจลูกค้าบ้าง คุณจะเข้าใจสิ่งที่เราต้องการสื่อคืออะไร
เจ้าของร้านบอก “คุณโกรธอะไรมาใช่ไหม แล้วมาลงที่ผมใช่ไหม”
จะบ้าตายเราเพิ่งตื่นนอนมาอารมณ์ดีๆแท้ๆ แสดงว่าคุณไม่ได้รู้สึกเลยว่ามันสกปรกมาก กลายเป็นเราที่เป็นคนแปลก ในสายตาคุณ
สุดท้ายเราทนรับสภาพไม่ไหว ต้องยอมจ่ายเงินทั้งๆที่ไม่ได้กินอาหารเลย เจ้าของร้านดูบิลแล้วบอกว่า “เงินแค่นี้คุณมีปัญหาทำไม คิดให้ดีก่อนมีปัญหานะ คิดให้ดี”

แต่เราคิดว่าคำพูดนี้น่าจะเป็นคำพูดของเรามากกว่า อีกอย่าง เงินไม่ใช่ปัญหา เพราะเราไม่ใช่พวกหลอกกินอาหารฟรี แต่เรารู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมต่างหากที่ถูกคุณเอาเปรียบแบบนี้ เจ้าของร้านบอก “คุณเข้าใจมั้ยของผมทำออกมาแล้ว ผมลงทุนไปแล้ว” เราพยักหน้าบอกเข้าใจ
เจ้าของร้าน กลับพูดว่า
“คุณไม่เข้าใจหรอก คุณคิดถึงแต่ตัวเอง” ( อ้าว แล้วทีคุณหล่ะจะให้เรากินอาหารที่มีแมลงวันบ้าเลือด ตั้งหน้าตั้งตากินอาหารแข่งกับเราหล่ะ ถ้าเราท้องเสีย ท้องร่วง เข้า โรงพยาบาล หล่ะ ใครๆก็รู้เข้า โรงพยาบาล ที ไม่ต่ำกว่าหมื่น )
คุณก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เพราะคุณคิดถึงแต่ตัวเอง รู้แต่ว่าของคุณทำออกมาแล้ว คุณจะไม่ยอมขาดทุนเด็ดขาด ถ้าเป็นเมืองนอก ร้านคุณโดนสั่งปิดแน่
แต่จนใจ นี่เป็นประเทศไทย Thailand only T_T


อยากถามว่า ถ้าคุณซื้อแอร์มาใช้ที่บ้าน เกิดมันไม่เย็นขึ้นมา แล้วคนขายบอกคุณต้องทำใจ เมืองไทยมันเป็นเมืองร้อน คุณต้องทำใจ ผมไม่สามารถเปลี่ยนอุณหภูมิโลกได้ คุณจะรู้สึกยังไง คุณจะถามเค้ามั้ย ก็ในเมื่อคุณรู้ว่ามันเสีย แล้วคุณจะขายมาทำไม อาหารที่ทำออกมาแล้ว มีแมลงวันมาตอมอาหารมากมาย จนลูกค้ากินไม่ได้ก็ไม่ต่างกัน

เข้าใจว่าคุณลงทุนทำอาหารออกมาแล้ว แต่แมลงวันร้านคุณมันตอม จนสกปรกไปหมด กินก็กินไม่ได้ คุณยังจะขายให้เราอีกหรอ ทางร้านอ้างว่าเป็นความผิดเรา ที่เราเข้ามาสั่งอาหารเอง ถ้าเราไม่สั่งเขาก็ไม่ทำออกมา เฮ้อ….

ถ้าเจ้าของร้าน อยากจะขายอาหาร อย่างเดียว คิดว่าสภาพแวดล้อมบรรยากาศ ความสะอาด ในการทานอาหารไม่สำคัญ ล่ะก็ อย่าเปิดร้าน ให้คนนั่งทานจะดีกว่า ควรจะแนะนำให้ลูกค้าซื้อกลับบ้าน ไม่ใช่ปล่อยให้นั่งกินท่ามกลางฝูงแมลงวันแบบนั้น น่าจะมีจรรยาบรรณ สงสารสุขภาพลูกค้าบ้าง

ตอนแรกเราโกรธจนไม่ยอมจ่ายเงินแต่ คิดดูอีกทีคุณคงจะขาดทุนมากอย่างที่คุณว่า เลยยอมจ่ายเงินไป อาหารก็ต้องทิ้งไปทั้งหมดแบบนั้น เพราะไม่รู้จะเอาไปทำอะไร หรือ ไปฝากใครได้ ขนาดตัวเรา ยังไม่กล้ากิน

ไม่อยากมีบาปติดค้างต่อกัน แต่เวรกรรมที่คุณทำกับลูกค้านี่สิ ขอเชิญคุณรับตามสบาย เข็ดกับร้านอาหาร นี้ จริงๆ ต่อไปนี้ ขอเลือกร้าน ที่สะอาดเป็นหลัก อร่อยน้อยหน่อยดีกว่า จะได้กินไปคุยไปแบบสบายใจ ไม่ต้องคอยไล่แมลงวัน


โดย: แนะนำจากใจ IP: 10.0.1.12, 58.9.1.210 วันที่: 24 พฤศจิกายน 2553 เวลา:15:38:34 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

pupaew
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add pupaew's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.