มกราคม 2555

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
31
 
 
น้องอัยย์ 2 ขวบ 1 เดือน - 2 ขวบ 6 เดือน
2 ขวบ 1 เดือน ...อัยย์ของแม่กับปะป๊า โตแล้วนะ หนูรู้เกือบหมดทุกเรื่อง ช่างจำนรรจามากๆ

ครูประจำชั้นของน้องอัยย์คือครูจิต ครูจ๋า และมีพี่เลี้ยงคือพี่ตุ๊กตา .....น้องอัยย์ไม่เคยร้องไห้เลย และช่วยเหลือตัวเองได้เยอะมาก ทานข้าวได้เอง จนคุณครูที่โรงเรียนแปลกใจ รวมถึงคุณครูแอ็ด เจ้าของโรงเรียนมาถามแม่ว่า... คุณแม่เลี้ยงน้องอย่างไงค่ะ น้องทานข้าวได้เอง ไม่ต้องให้ครูช่วยป้อนเลย....// แม่ก็ตอบว่าน้องอัยย์ทานข้าวได้เองตั้งแต่ประมาณ 11 เดือน ยังเดินไม่ได้ หนูก็ป้อนข้าวเองแล้ว....จริงๆ ตั้งแต่อัยย์นั่งได้ตอน 6 เดือน พอผ่านไป 2 เดือน ....หนูก็พยายามทานข้าวเอง ตักโดยคว่ำช้อนบ้าง หกบ้างแม่ก็ปล่อยไป เพื่อฝึกอัยย์ ...และอัยย์จะได้ถูกฝึกเลิกแพมเพิสจริงจังก็ที่โรงเรียนหล่ะค่ะ

ป๊ากับแม่จะขับรถไปส่งน้องอัยย์ แล้วตอนเย็นแม่จะขับไปรับ.....ถ้าป๊าไม่ยุ่งมาก แม่ก็จะไปรับป๊าต่อด้วย แล้วเราจึงไปทานข้าวด้วยกัน....แต่จริงๆ อัยย์จะทานข้าวเย็นตอนประมาณ 16.30 น. แล้ว // คุณครูบอกว่า อัยย์ทานข้าวเก่งมาก บางมื้อเกือบ 2 จาน .แถมตอนเย็นๆ แม่ไปรับเกือบ 5 โมงตรงบ้าง 5 โมง 15 นาทีบ้าง แม่ก็ยังเตรียมขนม หรือผลไม้อีก // พออัยย์ถึงที่รถก็จะถามทันทีว่า ขนมหล่ะ ....แม่สร้างความเคยชินให้กับหนูหรือเปล่าเนี่ย... เฮ้อ อยากให้หนูตัวอ้วนๆ จัง หนูสูงอย่างเดียวเลยลูก

มีเรื่องขำๆ น่ารัก....อัยย์จะมีเพื่อนหลายคน มีน้องพรีม น้องจอม น้องภู น้องมุก.....แต่คุณครูบอกว่า จอมชอบเล่นกับอัยย์ และจอมชอบหอมแก้มอัยย์// ไปเปิดมุ้ง เพื่อจะปลุกอัยย์ให้ตื่น โดยหอมแก้มบ้าง เข้าไปนอนใกล้ๆ บ้าง // และเช่นเดียวกัน เวลาแม่ถามว่าอัยย์มีเพื่อนชื่ออะไรบ้าง อัยย์ก็บอกว่า จอม ถามต่อว่าจอมหล่อมั้ย อัยย์ตอบว่า หล่อ แล้วยิ้มแบบเขินๆ (เป็นความน่ารัก น่าเอ็นดูของหนู)

อัยย์ไปโรงเรียนได้ประมาณ 2 อาทิตย์ (อัยย์เข้าโรงเรียนเมื่อวันที่ 18 พ.ค. 2554) ลูกสาวแม่ก็ป่วย ต้องเข้าโรงพยาบาลไปเนื่องจากอาเจียน ตอน 2 ทุ่มของวันที่ 2 มิ.ย. 2554 เที่ยงคืนและตี 2 ของคืนวันที่ 3 มิ.ย. 2554 ดังนั้นตอนเช้า แม่กับป๊าเลยพาไปโรงพยาบาลวิภาวดี...ป้าหมอบอกว่าเป็นไข้ไวรัส นอนโรงพยาบาลไปประมาณ 4 วัน 3 คืน (3 มิ.ย. -6 มิ.ย. 54) ....ตอนที่หนูอาเจียน หนูบอกแม่ว่าอัยย์ปวดท้อง แล้วก็เห็นอ้วกของตัวเอง แล้วพูดว่า ....

"ตายแน่ๆ เลย”... แม่ก็ตกใจปนขำกับคำพูดของเด็ก 2 ขวบ 1 เดือน ...แม่ก็บอกว่าไม่เป็นไรหรอกลูก ไม่ตายหรอกลูก เดี๋ยวแม่พาไปหาป้าหมอนะ

// เห็นมั้ยว่าลูกสาวของแม่ช่างพูดขนาดไหน.....แม่ให้อัยย์หยุดเรียนไปประมาณ 4 อาทิตย์ แล้วเข้าไปเรียนใหม่ เมื่อประมาณวันที่ 11 ก.ค. 54

2 ขวบ 2 เดือน....อัยย์ช่างพูด เหมือนเดิม ต่อ ก-ฮ ได้จนจบแล้วนะ เช่น

แม่บอก ก เอย ก ....... อัยย์ตอบ “ไก่”

แม่บอก ข อยู่ใน ........อัยย์ตอบ “เล้า”

a-z ก็ตอบได้ ประมาณ ว่า

แม่บอก a- ant .... อัยย์ตอบ “มด”

แม่บอก b-bird .... อัยย์ตอบ “นก”

อัยย์ฝึกเลิกแพมเพิสแล้วถือว่า 5 วัน หนูจะฉี่รดใส่กางเกงประมาณ 1-2 ครั้ง เนื่องจากบางทีอัยย์ไปทำกิจกรรมข้างนอก แล้วคุณครูต้องดูพี่ที่เลี้ยงฝากตอนเย็นด้วย...เลยอาจจะมีฉี่บ้าง ...อันนี้แม่เข้าใจเองว่าหนูคงไม่กล้าบอกครู คงรอให้ครูถามว่าใครปวดฉี่บ้าง ไปฉี่กันนะ...เด็กๆ ก็จะไปเข้าห้องน้ำกัน เลยเป็นกิจกรรมอย่างหนึ่งด้วย.....

ตอนนี้ครูจ๋าเล่าให้ฟังว่า (ตอนนี้ครูจิตไปสอน อ. 1 แล้ว ก็เลยเหลือครูจ๋ากับพี่ตุ๊กตา 2 คน) บางทีอัยย์ก็จะบอกเพื่อนว่า อย่าวิ่ง อย่าซนนะ เดี๋ยวครูดุเอา ...แต่เพื่อนๆ ก็ยังวิ่งกันอยู่ // พอครูจ๋า บอกว่า นั่งให้เรียบร้อยนะ ...อัยย์ก็จะบอกว่า บอกแล้วนะ แล้วทำหน้าแบบว่า เห็นมั้ย บอกแล้วนะไม่เชื่อกันเลย

ตื่นนอนตอนเช้า เดี๋ยวนี้มีต่อร้องแม่กับป๊า เช่น อัยย์ขอนอนต่ออีกนิดหนึ่งนะ ขอนอนก่อน อัยย์อยากนอนต่อ แม่ปลุกหนูประมาณ 6.30 น. กว่าจะตื่นบางทีเฉไฉเกือบ 7 โมง....ทำให้แม่ต้องส่งปะป๊ากลางทางทุกทีเลย เมื่องั้นแม่มาทำงานไม่ทัน แน่ๆ ช้าสุดแม่ต้องขึ้นโทลย์เวย์อย่าเกิน 8.00 น. ขับบนโทลย์เวย์ประมาณ 15 นาที และขับต่อมาที่ทำงานรวมจอดรถประมาณ 15 นาที (จะต้องรถไม่ติดนะ)....ถ้าเป็นวันจันทร์ไม่ได้เลย แม่ต้องขึ้นโทลย์เวย์ประมาณ 7.40

อัยย์กลับไปโรงเรียนได้ 2 อาทิตย์ ....หนูก็เป็นไวรัสที่ชื่อว่า RSV เป็นไวรัสที่ระบาดช่วงหน้าฝนด้วย แม่พาอัยย์ไปหาป้าหมอไว เลยยังไม่ลงปอดต้อง อันนี้ต้อง X-RAY ดู คราวนี้หนูนอนโรงพยาบาลไป 6 วัน 5 คืน ตั้งแต่วันที่ 26 ก.ค. 2554 – 31 ก.ค. 2554 ต้องพ่นยา วันละ 3 ครั้ง เคาะปอดวันละครั้ง 4 วัน ติดกัน เนื่องจากน้องอัยย์ยังขากเสลดไม่เป็น ต้องใช้วิธีตบปอดเอา โดยนักกายภาพบำบัดครั้งละประมาณ 15-20 นาที เวลาพี่เค้ามาเคาะปอด อัยย์ก็จะหลับไปเลย ....ป้าหมอบอกว่าไวรัสตัวนี้มี 2 สายพันธุ์ ถ้าเคยเป็นสายพันธุ์หนึ่งแล้ว ก็สามารถเป็นสายพันธุ์ ที่ 2 ได้อีก แต่ความรุนแรงของโรคจะน้อยลง

// เดือนนี้เป็นเดือนที่แม่กับยายเศร้าใจที่สุด เนื่องจากรู้ว่าคุณตาของหนูป่วยเป็นมะเร็งตับ ซึ่งหมอบอกว่าจะอยู่ได้ 3- 6 เดือน....ช่างน่ากลัวเหลือเกินนะลูก.....แต่แม่ยังมีหนูที่เป็นกำลังใจให้ ...อัยย์หยุดโรงเรียนไปอีก 2 อาทิตย์ แล้วกลับไปเรียนใหม่ ....เฮ้อ เรียนๆ หยุด เนอะ

2 ขวบ 3 เดือน..... ตอนนี้หนูมีความสุขกับที่โรงเรียนมากๆ แม่ไปรับลูกตอนเย็น หนูก็จะบอกว่าอัยย์ชอบโรงเรียน แม่ก็ดีใจที่หนูชอบโรงเรียนนะ อยากให้ลูกมีความสุขทุกๆ วัน

แม่ให้อัยย์ฉีดวัคซีนไวรัสตับอักเสบเอ เข็มแรก ก่อนที่หมอบอกว่าจะต้องฉีดตอนประมาณ 2 ขวบ 6 เดือน ดังนั้นอัยย์จะฉีดอีกเข็มหนึ่งตอน เดือน ม.ค. 2555 ต้องห่างกัน 6 เดือน (ฉีด 2 เข็ม)

2 ขวบ 4 เดือน.....พูดเก่งมากๆ คำที่แม่ไม่คิดว่าเด็กจะพูด เช่น ....คุณแม่จ๋าชิมอันนี้หน่อยซิ คุณป๊าทำอันนี้ให้หน่อย

เดือนนี้เราเสียคุณตาทวดไป หลังจากรู้ว่าเป็นโรคมะเร็งได้แค่ 2 เดือนกว่าๆ แม่เสียใจร้องไห้ ตาทวดเสียวันเดียวกับวันที่ทำบุญบ้านที่เพชรบุรี และเป็นวันเกิดของยายอีกด้วย ..27 ก.ย. 2554 พูดแล้วมันเศร้าอ่ะ แต่อัยย์ก็รู้ว่าแม่เสียใจมาก แม่ร้องได้ อัยย์ก็ร้องด้วย อัยย์ก็จับหน้าแม่ หอมแม่

....แม่รักหนูมากเลยนะ

2 ขวบ 5 เดือน......การพูดการจาหนูฉะฉานมากๆๆๆๆ คุณแม่ ขอเชิญนั่งตรงนี้หน่อย เป็นเจ้าหนูทำไม หรือบางทีก็จะถามว่าทำไม ....พอแม่ตอบไป..อัยย์ก็จะตอบว่า อ้า ใช่ / อือ ใช่ หรือไม่ก็พูดคำว่าถูกต้อง

มีพี่เจมวิทย์ลูกพี่ตาล บอกว่าน้องไอน้ำ.....น้องอัยย์บอกว่า พี่เจมวิทย์ ไม่ถูกต้อง น้องอัยย์ชื่อน้องอัยย์ลี่นะ (Aily)

เดือนนี้หนูเป็นเจ้าหนูทำไม ทำไมตลอดเลยอ่ะ ไม่ว่าแม่ ป๊า ตา ยาย ยายทวด น้าไปรท์ น้าใหม่ จะตอบแล้ว หนูก็จะพูดว่าทำไมอ่ะ ทำไม่อ่ะ เช่น “อัยย์จ๋า หนูทานข้าวก่อนนะ” อัยย์ก็ตอบว่า ทำไมอ่ะ

แม่จ๋า.....อัยย์อยากไปเที่ยว ....ไปบิ๊กซี ไปโลตัส ไป เอฟ ซี คือ เค เอฟ ซี

อัยย์ท่อง a-z ไม่จบหรอกนะ อัยย์ท่องว่า a b c f g j k แล้วก็จบอ่ะ ...แต่ถ้าแม่ท่องนำว่า a –ant มด bird นก เนี่ย ก็พอได้จนจบนะ

อัยย์ไม่ได้ไปโรงเรียนเลย เพราะว่าน้ำท่วมบ้านเราที่รังสิต ....เราอพยพมานอนบ้านน้าเบญ 2 อาทิตย์ ตั้งแต่วันที่ 11 ต.ค. 2554 จนทุกคนเป็นห่วงอัยย์ ...ก็เลยกลับไปเพชรบุรีดีกว่า

ที่แม่รอเวลา ไม่ใช่รอเวลาว่าน้ำจะท่วมบ้านน้าเบญหรือเปล่า แต่รอว่าตาของหนูจะต้องทำคีโมเข็มที่ 2 เมื่อไร ...แต่พอดี หมอเค้าเลื่อนออกไป แม่เลยฝากอัยย์ให้อยู่กับยายได้ อัยย์เป็นขวัญใจประจำบ้านอยู่แล้ว

ลูกสาวแม่กับป๊า เป็นคนยิ้มหวานมาก แม่ชอบ แล้วถ้า...แม่ถามว่า “อัยย์รักแม่แค่ไหน” ... อัยย์ไม่ตอบแล้ว จับแก้มแม่แบบว่าขยี้แก้ม แล้วจูบที่ปากเลยนะ.... ยายตาเห็นยังหัวเราะใหญ่เลย แม่ก็ยิ้มแก้มปริอีกแล้ว

2 ขวบ 6 เดือน อัยย์กำลังจะพูดคำว่า คะ ค่ะ มากขึ้น หลังจากถูกฝึกมาหลายรอบ....แต่พอกลับไปอยู่กับยายกับตา ...ยายเลยบอกว่าหนูต้องพูดเพราะๆ นะ คะ ค่ะ ...พอยายพูดบ้างว่า เออใช่ ...อัยย์บอกว่า ยายต้องพูดว่าค่ะ ไม่ใช่เออ... เช่นเดียวกันเวลาแม่พูดกับยายว่า อื้อฮื้อ อัยย์ก็จะบอกว่าให้แม่พูด....ค่ะ

// หนูช่วยยายในการทำเรื่องสวนฉี่ สวนอึ... อัยย์จะช่วยเตรียมเป็นลูกมือ หยิบของให้ยายบ้าง ทิชชู ถุง ....

ตอนนี้หนูเลิกแพมเพิสแล้ว จะใส่ตอนไปข้างนอกกับเวลานอนกลางคืน บางทียายก็ใส่ให้ตอนนอนกลางวัน //แต่ถ้าอยู่บ้านไม่ได้ไปไหน จะไม่ได้ใส่แล้ว จะพาไปฉี่ที่ชักโครกผู้ใหญ่ ที่มีฝารองนั่งสำหรับเด็ก

คำพูดของหนูที่ทำให้แม่ต้อง surprise ตลอดคือ
ยายจ๋า....ยายไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวอัยย์จัดการให้เองนะ ไม่ต้องกลัว เช่น จัดการตียุง เป็นต้น

แต่มารู้ว่า....เวลาตอนไหนที่อัยย์กลัว / อัยย์จะบอกว่ากลัว ....แต่ปะป๊าจะบอกว่า อัยย์ไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวป๊าจัดการเอง....ทำให้รู้ว่า หนูก็ใช้ประยุกต์กับสถานการณ์ต่างได้

ยายจ๋า....วันนี้ ยายเป็นคุณลูกนะ น้องอัยย์เป็นคุณพ่อ แล้วก็บอกว่าวันนี้คุณพ่อจะทำพิชซ่าให้ลูกท่านนะ (หนูเล่นบทบาทสมมติมากขึ้น เปลี่ยนเรื่องได้ตลอด จริงๆ น้องอัยย์ก็เล่นมาตั้งแต่เกือบ 2 ขวบแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคนขาย ทำกับข้าว ทอดไข่เจียว เลียนแบบเสียงนก แมว สิงโต เสือ

นิสัยของหนูที่คล้ายแม่ม๊ากมากๆ คือ การที่หนูเสียงสูงใส่ปะป๊า เวลาถ้าไม่พอใจ คำว่าไม่พอใจคือว่า ถ้าให้หยิบอันนีแล้วไม่ใช่ก็ไม่ค่อยสบอารมณ์แล้ว แต่ไม่ใช่ว่าพูดครั้งแรกนะ หมายถึงเวลาที่ป๊าไม่เข้าใจหนูสัก 3 ครั้ง เช่น ป๊าได้ยินว่าเอาตุ๊กตาหมาเหรอ อัยย์บอกว่าไม่ใช่ แล้วป๊าก็ส่งตุ๊กตาหมาให้อัยย์ ...อัยย์ก็จะบอกว่าต่ายนะ ถ้ายังส่งผิดอีกก็จะขึ้นเสียงสูง ....เป็นกับปะป๊าคนเดียว....ยายบอกว่าติดนิสัยจากแม่ ....ยอมรับอ่ะ คงจะจริง

...แล้วอีกอย่างหนึ่งคือปะป๊าตามใจหนูมากๆ แทบจะไม่เคยดุ เคยตีด้วยมือบ้างแต่นับครั้งได้ แต่ถ้าเป็นแม่แล้ว ดุจริง ตีจริงกว่าปะป๊ามากมาย....อัยย์เลยจะกลัวแม่กว่าป๊า

นิสัยอีกอย่างหนึ่งก็คือว่า ถ้าใครดุหนู บอกว่าอย่าทำนะ แต่อัยย์ยังไม่เลิกทำ ถ้าแม่พูดถึง 3 ครั้งแล้ว อัยย์ยังทำ แม่ตีอัยย์ที่มือ...หนูก็จะก้มหน้าแล้วก็ร้องไห้

// หรือบางทีหนูก็ตีแม่กลับนะ แต่แม่ก็ตีกลับ หนูก็ยังตีกลับ ถ้าแม่ตีอีกทีหนึ่ง หนูก็จะก้มหน้าเบะแล้วร้องไห้ ...แม่ก็จะเอาหนูมากอด บางทีก็ยอมให้กอดบางทีก็ไม่ยอม ....แม่ก็จะปล่อยให้ร้องเลย แล้วก็บอกหนูว่าถ้าหนูสำนึกผิดแล้ว ค่อยมาหาแม่นะ ...อัยย์ก็จะร้องไห้ จนตาแดง แม่ก็สงสาร แต่ก็ต้องปล่อยไป เพราะว่าไม่อยากให้หนูเป็นเด็กนิสัยไม่ดี

เลี้ยงลูกบางครั้งคนเป้นแม่ก็ต้องดุลูกบ้าง ทั้งที่ในใจไม่อยากให้ลูกร้องไห้เสียใจเลย ....แต่เราก็ต้องเลี้ยงให้เค้าเป็นเด็กที่น่ารัก ไม่ใช่จะเอาแต่ใจตลอดเวลา อีกหน่อยลูกก็ต้องไปเจอโลกที่กว่างกว่านี้ แล้วจะรู้ว่าเหตุผลคืออะไร แต่ที่รู้แน่ๆ คือแม่ปู๋กับป๊ากิ๊มรักอัยย์เป็นที่สุด


...แม่รักหนูนะลูก...


Photobucket




Photobucket



Create Date : 25 มกราคม 2555
Last Update : 25 มกราคม 2555 20:48:37 น.
Counter : 783 Pageviews.

3 comments
  
เหมือนกันเลยค่ะเรื่องกลัวแม่ตัวเล็กที่บ้านก้อกลัวแม่
และก้อมีบ้างเหมือนกันที่ตีเค้าแล้วเค้าเอาคืน อิอิ


*ชอบชุดน้องที่ใส่เสื้อขาวกางเกงฟ้าจังค่ะน่ารักกกกกก
โดย: แม่น้องลูกแก้ว (skyandsky ) วันที่: 25 มกราคม 2555 เวลา:16:55:07 น.
  
น้องอัยย์น่ารักจัง เก่งด้วยค่ะ

โดย: iamnerisa วันที่: 26 มกราคม 2555 เวลา:21:31:13 น.
  
น้องน่ารักจังเลยค่ะ พูดเก่งจัง
โดย: แม่น้องฟ้าใส (เล็กใหญ่น้องฟ้าใส ) วันที่: 2 เมษายน 2555 เวลา:15:30:25 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

pukim
Location :
ปทุมธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



แม่ปู๋เป็นคุณแม่มือใหม่ค่ะ มีลูกสาวคนแรกชื่อน้องอัยย์คะ ตั้งใจเขียน blog เอาไว้ให้ลูก และอยากให้เพื่อนๆ ได้เข้ามาอ่านพัฒนาการของน้องอัยย์ และอยากแบ่งปันประสบการณ์ที่ได้เจอมากับแม่ๆ ทุกคนคะ

มีความสุขมากที่สุดที่ได้เป็นแม่จ้า

ยินดีต้อนรับสู่บ้านของน้องอัยย์นะคะ