ทางที่เลือกทางนี้ จะมีมิตรภาพดีดีอยู่ด้วยค่ะ

ปญฺญา เจนํ ปสาสติ
ปัญญา เป็นเครื่องปกครองตัว

ดำเนินชีวิตด้วยการใช้ปัญญารักษาตัว ตลอดไป...นะคะ



ขอบคุณที่แวะเยี่ยมบล๊อกปอป้า พร้อมทั้งแอ้ดด้วย...นะคะ

ปอป้าเคยฝันและอยากเลือกทางเดินเหมือนคุณรุ่งฤดี
แต่ยิ่งแก่ ยิ่งปลีกตัวลำบากเหลือเกิน
เค้าว่า คนทำธุรกิจ เหมือนขี่หลังเสือ
ขึ้นไปขี่แล้วลงยาก เห็นท่าจะจริง...ค่ะ

สวัสดีครับคุณรุ่ง ^^

ชนบทน่าอยู่กว่ากรุงเทพเยอะครับ เห็นด้วยนะครับ

ตอนนี้ก็มาเป็นคน ตจว.เหมือนกัน

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะครับ

พฤหัสสวัสดีค่ะ

เส้นทางนี้เราอาจต้องวางในบางสิ่ง
แต่เราจะได้อีกสิ่งหนึ่งที่ดีกว่ามาแทนแน่นอน
เพลงเพราะและเข้ากับคำค่ะ

***ไม่จำเป็นต้องชนะทุกครั้งที่ถกเถียงกับผู้อื่นก็ได้***

รักษาสุขภาพ และอยู่กับสุขที่อิ่มเย็นนะคะ

ยินดีต้อนรับครับ

ผมไม่ได้บ่นเป็นอาจินต์หรอกครับ
นานๆก็ฟิวส์ขาดมั่ง เดี๋ยวก็หายบ้า

อนฺโธ ยถา โชติมธิฏฐเหยฺย

ขาดตาปัญญาเสียแล้ว ก็เหมือนคนตาบอด
เหยียบลงไปได้ แม้กระทั่งไฟที่ส่องทาง

ใช้ปัญญาเป็นแสงสว่างนำทางชีวิต ตลอดไป...นะคะ



ภาพในกล่องเม้นท์ น่ารักมาก...ค่ะ

สำหรับหนูแล้วสิ่งที่ป้าทำนั้นเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด .. เท่าที่ชีวิตมนุษย์คนนึง..ที่ได้มีโอกาสเกิดมาในโลกใบนี้ทำให้แก่บุพการีของเรา .. เป็นสิ่งที่หลาย ๆ ต้องแอบอิจฉาที่ป้าได้ทำแล้ว .. และกำลังทำอยู่ .. ส่วนสังคมของมนุษย์เงินเดือนที่ป้าเคยได้สัมผัสนั้น .. ถือเป็นละครอีกบทบาทนึง..ซึ่งป้าก็ได้ทำหน้าที่ตรงนี้ได้ดีที่สุด .. ป้ามีความรัก มีเมตตา มีความจริงใจให้กับพี่ ๆ น้อง ๆ เพื่อน ๆ ทุกคนที่ศูนย์ ICT ของเรา .. เราทุก ๆ คนที่ศูนย์ ICT ยังรักและคิดถึงป้าเสมอไม่เคยเปลี่ยนไม่ว่าจะนานสักแค่ไหนเพราะเราไม่ได้รักและนับถือกันแค่เพียงหน้าที่ การงาน แต่เรารักกัน "ด้วยจิตและวิญญาณ" ด้วยใจที่หวังดีต่อกัน ด้วยความจริงใจ .. ที่บริสุทธิ์ต่อกัน .. แม้วันนี้ที่โต๊ะและเก้าอี้ตัวนั้นที่ป้าเคยได้นั่ง "ร้องเพลง คาราโอเกะ" แบบค่อมคีย์เสมอ จะไม่มีป้านั่งอยู่แล้ว..แต่เสียงเพลงแบบร้องค่อมคีย์ และความดีของป้าที่ทิ้งไว้มากมายให้จดจำ..ยังหอมกรุ่นให้ได้ชื่นใจอยู่เสมอเวลาเดินเข้าไปในห้องนั้น.. (ด้วยรักไม่เคยลืม)

น้องบัวบาน...ที่น่ารักของพี่..ถ้อยคำที่แวะมาทักทายในบล๊อกแก๊ง...อ่านทุกบรรทัด...ลึกซึ้งกิใจจนเจาของบล๊อกแทบน้ำตาไหล..เพราะคิดถึงเพื่อนๆและที่ทำงานเลยนะคะ...

ชีวเตวาปิ สปฺปญฺโญ อปิ วิตฺตปริกฺขยา
ปญฺญาย จ อลาเภน วิตฺตวาปิ น ชีวติ

คนมีปัญญา ถึงสิ้นทรัพย์ ก็ยังเป็นอยู่ได้
แต่เมื่อขาดปัญญา ถึงจะมีทรัพย์ ก็เป็นอยู่ไม่ได้

ดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขด้วยสติและปัญญา ตลอดไป...นะคะ

....ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมครับ ตอนนี้ปรัญชานี้ เข้ากับคุณรุ่งฤดีเลย
คำว่า "พอ" คือจุดเริ่มต้นของ "ความสุข"
ขอให้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขครับ...

เทวว ตาต ปทกานิ ยตฺถิ สพฺพํ ปติฏฐิตํ
อลทฺธสฺส จ โย ลาโภ ลทฺธสฺส จานุรกฺขนา

ผลประโยชน์ทั้งปวง ตั้งอยู่ที่หลัก ๒ ประการ
คือ การได้สิ่งที่ยังไม่ได้ และการรักษาสิ่งที่ได้แล้ว

ใช้ปัญญาในทางที่ถูกที่ควร เพื่อผลประโยชน์ทั้งปวง ตลอดไป...นะคะ

น หิ จินฺตามยา โภคา อิตฺถิยา ปุริสสฺส วา

โภคะของใคร ไม่ว่าสตรีหรือบุรุษ ที่จะสำเร็จเพียงด้วยคิดเอา ย่อมไม่มี

ขยันหมั่นเพียรในการงานที่ถูกที่ควร ตลอดไป...นะคะ

ราโค โทโส มโท โมโห ยตฺถ ปญฺญา น คาธติ

ราคะ โทสะ ความมัวเมา และโมหะ เข้าที่ไหน
ปัญญาย่อมเข้าไม่ถึงที่นั่น

ขอบคุณทุกคำอวยพรที่มอบให้ปอป้า
ขอให้พรนั้น สนองตอบกลับคุณรุ่งฤดีร้อยเท่าพันทวี

มีสุขภาพแข็งแรง มีความสุขทั้งกายและใจ ตลอดไป...นะคะ

อุฏฐาตา กมฺมเธยฺเยสุ อปฺปมตฺโต วิธานวา
สมํ กปฺเปติ ชีวิตํ สมุภตํ อนุรกฺขติ

ขยันทำงาน ไม่ประมาท ฉลาดในวิธีจัดการ เลี้ยงชีพแต่พอดี
ย่อมรักษาทรัพย์สมบัติให้คงอยู่และเพิ่มทวีได้

ดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท ตลอดไป...นะคะ

อยากจะบอกว่าชีวิตที่คุณเลือก เป็นความฝันในบั้นปลายชีวิตผมเลยครับ รู้เปล่าผมอิจฉาคุณสุดๆเลย

ป.ล.ขอบคุณที่เข้าไปเจิมให้ครับ ผมก็ชอบเสียงของอิน บูโดกัน เหมือนกันครับ

ปญฺญาชีวึ ชีวิตมาหุ เสฏฐํ
ปราชญ์ว่า ชีวิตที่อยู่ด้วยปัญญา ประเสริฐสุด

พัฒนาปัญญาในทางที่ถูกที่ควร ตลอดไป...นะคะ

ขอบคุณสำหรับหัวใจที่มอบให้
ขอแปะหัวใจเป็นการตอบแทนค่ะ

สกมฺมุนา โหติ ผลูปปตฺติ
ความอุบัติแห่งผล ย่อมมีได้ด้วยการกระทำของตน

คิดดี พูดดี ทำดี เพื่อผลที่ออกมาดี ตลอดไป...นะคะ