ชีวิตหนุ่มโสดของ อันดามัน มีอันต้องวุ่นวาย เมื่อจู่ๆเขามีชื่อปรากฏอยู่ในพินัยกรรมของ “บุษบง สินสีคราม” ให้เป็นผู้รับมรดกของเธอ

มรดกจาก “ใครก็ไม่รู้” ทำให้อันดามันแปลกใจและยิ่งประหลาดใจเมื่อพบว่า มรดกที่ว่านั้นคือบ้านไม้สีขาวริมทะเลอันดามันซึ่งบุษบงระบุให้เขาเป็นผู้ครอบครองร่วมกับลูกของเธอ

แต่ที่ทำให้ชายหนุ่มตระหนกยิ่งกว่าก็คือพินัยกรรมยังระบุให้เขาเป็นผู้ปกครองเด็กคนนั้นด้วย

ไม่ใช่เด็ก !ลูกสาวของบุษบงเป็นหญิงสาวเต็มตัว และ ปรายแสง เป็นผู้หญิงดื้อรั้นที่สุดในโลกที่เขาเคยพบเจอมา

หนุ่มสาวเดินทางไปยังบ้านไม้ริมทะเลด้วยกันเพื่อหาคำตอบว่า เหตุใดบุษบงจึงเขียนพินัยกรรมเช่นนั้นอันดามันเกี่ยวข้องอย่างไรกับเธอ และเหตุใดจึงยกปรายแสงให้เขาดูแลทั้งๆที่เจ้าตัวไม่เต็มใจเลยแม้แต่น้อย

ยิ่งวันที่ค้นหาคำตอบหนุ่มสาวก็ยิ่งเข้าใกล้ความลับของใครบางคน

ความลับอันเกี่ยวโยงกับความรักอันยิ่งใหญ่เหนืออื่นใด คือเสน่หาหวานหอมที่ก่อตัวขึ้น ณบ้านไม้สีขาวริมทะเลอันดามัน...ยากจะต้านทาน

เมาท์มอยด์กัน(นะ)

รีวิวนี้อาจจะสั้นเพราะอ่านไว้หลายเล่มหลายเรื่องมาก แล้วก็ดองรีวิวไว้ทุกเล่มเช่นกัน ก็นะวันหยุดยาว ชาวบ้านเขาไปเที่ยวลั้นลากัน ส่วนชะนี นอนแห้งๆกอดไหดองอยู่บ้านค่ะนี่ก็พยายามแยกประสาทในการเขียนรีวิวอยู่นะ คืออ่านจบหลายเล่มและเนื้อเรื่องหลากหลาย ทั้งวาย Romanceดราม่าฆาตกรรม ทะเลทราย ฯลฯ ไปๆมาๆ มันจะพาลมารวมกันในเรื่องเดียวทุกทีเลย มาค่ะ .... เรามามึนกันที่เรื่องแรกกันก่อนนะโย่!

เสน่หาอันดามัน งานของ ดวงตะวัน เป็นนวนิยายเล่มที่ 2ในชุด #ภาพแห่งรัก ชื่อเรื่องก็บอกแล้ว #เสน่หาอันดามัน ตัวเอกของเล่มนี้คือน้องชายคนรองของเราค่ะ เล หรือ อันดามัน หนุ่มหล่อ โลกส่วนตัวสูง และอารมณ์ติสท์แปรปรวนเหมือนทะเลไม่ต่างจากชื่อของเจ้าตัว

แล้วหนุ่มโลกส่วนตัวสูงของเราอยู่ดีๆก็โดนยัดเยียดบางอย่าง เข้ามาในโลกของเขาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว อันดามันได้รับมรดกจากหญิงนิรนามผู้หนึ่งเป็นบ้านพักริมทะเลแถมพ่วงภาระเป็นหญิงสาวในตาคมขำ บุตรสาวคนเดียวของเจ้าของบ้าน ให้อยู่ในความปกครองของเขาและถ้าเด็กในความปกครองจะเป็นเด็กหญิงอายุไม่บรรลุนิติภาวะ อันดามันคงจะพอทำใจหากแต่หญิงสาวอายุ 20 กว่า ที่ห่างจากเขาเพียง 3 ปีอย่าง #ปรายแสง นี่ดูอย่างไรก็ไม่น่าจะอยู่ในวัยที่ต้องให้เขาคุ้มครองซักนิดทั้งความพยศของหญิงสาวในปกครองที่ทำให้เขาปวดเศียรเวียนเกล้านี่อีกเล่าโลกอันแสนสงบดั่งทะเลไร้คลื่นของอันดามัน กำลังจะมีพายุโหมกระหน่ำอย่างที่ชายหนุ่มก็อาจจะไม่รู้ตัวเองก็ตาม

นิยายเล่มนี้ขอแนะนำว่าจงเปลี่ยนจาก #เสน่หาอันดามันเป็น #เสน่หาปรายแสง ดีกำว่าไหมฮึ คือชัดมากว่าใครที่หลงเสน่ห์ใครกันแน่ นี่ชะนีไม่อยากจะเมาท์พระเอกเลยจริงๆให้ตายกลัวโดนแม่ยกน้องเลแกตบเอาคะคู้นนนน คือพระเอกเรื่องนี้ มโนฯหนักมากกกกกกกไม่เจอง่ายๆนะ ที่งานมโนฯจะเป็นของพระเอก #แย่งซีนนางเอกชัดๆเลยคือ อันดามัน แกเพ้อเจ้อมาก จะสังเกตได้ว่า พระเอกของเรา แกมักจะคุยคนเดียวตลอดเวลาหื่นเงียบๆในโลกส่วนตัวอีกต่างหาก

เราว่าเราเข้าใจอารมณ์ของ #ปรายแสง นะ คือช่วงอายุของปรายแสง อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อพูดง่ายๆ อยู่ในช่วงเกรียนน้อยอยากพิสูจน์ตัวเอง พึ่งเรียนจบ อยากแสดงแสนยานุภาพประมาณนั้น พอมาเจอผู้ชายเผด็จการ ที่แก่กว่าตัวเองไม่กี่ปีแล้วแถมต้องเป็นเด็กภายใต้การปกครองของเขาอีกต่อมเกรียนมันเลยระเบิดบรึ้มกลายเป็นโกโก้ครั้นช์ ซึ่งโดยพื้นฐานปรายแสงอาจจะไม่ใช่เด็กกร้าวร้าวแบบนั้นก็ได้มันน่าจะอยู่ในอารมณ์อยากงัดข้อเล็กๆมากกว่า

จบรีวิวแค่นี้นะ บอกแล้วว่าคิวยาวเรามากัดพระเอก แล้วเราก็วิ่งหนีไป 555+ แต่ให้เปรียบทียบ ผ.ช.เล่ม 2 กับ ผช.เล่ม1 เราชอบพี่หมีเล่ม 1 มากกว่านะ ..... ผช.คนนั้น ล่ำดี ชะนีอยากซบ 5555+