Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2549
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
26 กรกฏาคม 2549
 
All Blogs
 
บอลห้าลูก กับชีวิตที่สมดุลย์


บรรยากาศในวันนั้นฉันจำได้ดี เพราะเพิ่งผ่านไปอีกฤดูฝน
และวันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ฝนตกลงมาไม่ขาดสาย
เดิมทีฉันรู้สึกเหนื่อยและเหงามากที่สุดในชีวิต
แต่เมื่อฉันได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ความรู้สึกจึงเปลี่ยนไป
ฉันหยิบหนังสือเล่มดังกล่าวมาแนบไว้ที่อก
ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเปี่ยมหวัง
รู้สึกถึงพลังแห่งความกล้า สายฝนที่เริ่มซาได้ชะล้าง
ความทิฐิิถือดีจนบางลง หลังจากที่ฉันได้อ่านงานเขียนที่กล่าวถึง
บอลห้าลูก โดยผู้เขียนได้หยิบยกบอลห้าลูก
มาอุปมาเปรียบเปรยถึงการดำเนินชีวิตไว้ได้อย่างน่าทึ่ง

งานเขียนนี้เองที่เป็นส่วนหนึ่งในการตัดสินใจครั้งสำคัญ
เปิดมุมมองชีวิตของฉัน ให้แจ่มชัดขึ้น ฉันตัดสินใจยื่นใบลาออกจากการเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ครบหนึ่งปี
งานที่ฉันรักยิ่ง งานที่ทุกคนต่างให้การยอมรับ งานที่ฉันทุ่มเทให้ความสำคัญ
จนลืมไปว่า…
ฉันมีใครอีกคนเฝ้ารอคอยความรัก ความห่วงใยจากฉันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

ผู้เขียนหนังสือที่ฉันอ้าง กล่าวถึง บอลห้าลูก ไว้ว่า…

" ชีวิตเป็นดั่งเกมที่ต้องโยนและรับบอลห้าลูก บอลที่มีชื่อว่า
‘งาน’ ‘ครอบครัว’ ‘สุขภาพ’ ‘เพื่อน’ และ ‘ความกลมเกลียว’
หน้าที่ของเราคือ เลี้ยงลูกบอลทั้งห้าไว้อย่าให้ตกถึงพื้น
ในช่วงชีวิตหนึ่ง ลูกบอลลูกที่สำคัญที่สุดที่เรากลัวตกที่สุดคือ ลูกบอลงาน
เราตั้งหน้าตั้งตาเลี้ยงลูกบอลลูกนี้เหมือนชีวิตมีลูกบอลใบเดียว
ตราบจนเมื่อชีวิตได้ล่วงผ่านไปสักช่วงหนึ่ง
เราจึงเพิ่งตระหนักว่า... งานเป็นลูกบอลลูกเดียวในห้าลูกที่ทำด้วยยาง ตกพื้นเมื่อไหร่มันจะกระเด้งกลับขึ้นมาหาคุณได้อีก แต่บอลที่เหลืออีกสี่ลูก คือ... ครอบครัว สุขภาพ เพื่อน และ ความกลมเกลียว นั้นทำด้วยแก้ว
เมื่อใดที่คุณปล่อยให้ตกพื้น มันจะเกิดรอยแตกร้าวที่ไม่อาจประสานได้ ลูกบอลยางเป็นลูกบอลใบเดียวในห้าใบที่ดูแลตัวเองได้
แต่ลูกบอลแก้วอีกสี่ใบ ต้องการการดูแลใส่ใจจากคุณ...”

ฉันเริ่มเข้าใจความหมายของ บอลห้าลูก ก่อนที่มันจะสายเกินแก้
ฉันจึงค่อยๆ เริ่มจัดสมดุลย์ให้กับชีวิตตัวเอง
ที่ไม่ได้มีเพียงชีวิตเดียว การแต่งงานที่ก่อร่างจากรากฐานของความรักนั้น ได้มีอีกหนึ่งชีวิต เข้ามาเติมเต็มให้ชีวิตเป็นหนึ่งเดียว

โดยช่วงที่ฉันได้ตัดสินใจลาออกจากงานนั้น ได้มีอีกหนึ่งชีวิตน้อยๆ
กำลังรอคอยวันที่จะออกมาดูโลก ฉันกลับมาช่วยธุรกิจของสามี
ตั้งหน้าตั้งตาดูแลลูกน้อยในครรภ์ โดยมีสามีที่น่ารักคอยดูแลเอาใจใส่ คอยประคับประคองอารมณ์แปรปรวนของคนท้อง
และฉันก็ไม่รีรอที่จะทำหน้าที่ภรรยาดูแลสามีด้วยความเก้งๆ กังๆ แต่ตั้งใจ

มีคนใกล้ชิดส่วนหนึ่งที่ไม่เข้าใจว่า…
เรียนจบถึงปริญญาโทเป็นตั้งครูบาอาจารย์ ก็ดูเหมาะสมเข้าที
ลาออกไม่เสียดายหรืออย่างไร? ฉันตอบว่า ฉันเสียดาย แต่ฉันจะเสียสละ เพื่อครอบครัวที่ฉันรัก และกำลังเติบโต
ฉันไม่อยากเห็นภาพครอบครัว กระเซ็นกระสายไปคนละทิศละทาง

มาถึงวันนี้ ลูกสาวตัวน้อยของพ่อกับแม่ได้มีชีวิตเกิดมาอยู่ในสังคมโลก
โดยฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าฉันจะทำหน้าที่ใหม่ที่เพิ่มขึ้นมาคือ
“แม่” ได้ดีเพียงใด แต่ฉันจะตั้งใจทำหน้าที่ รับอาชีพใหม่นี้ ให้ดีที่สุด
ฉันตั้งใจจะเลี้ยงลูกด้วยตัวเองโดยไม่มีพี่เลี้ยง
ไม่ส่งลูกไปอยู่สถานเลี้ยงเด็กที่ไหน ตอนนี้ลูกสาวของฉัน“น้องฟ่่าน” จวนจะครบหกเดือน อาจมีบ้างบางคราที่รู้สึกเหนื่อยล้า
แต่ความสุขที่ได้สัมผัสนั้นมากกว่ามาก

ตอนนี้ฉันพอมีเวลาและพลังของฉันยังคงเหลือเฟือ
จึงกลับมาช่วยงานของสามีอีกครั้ง
บางวันนำงานมาทำที่บ้าน
บางวันก็กระเตงลูกไปทำงานด้วยกัน
พอถึงวันหยุดเรามักจะขับรถเที่ยวพาลูกไปเยี่ยมคุณปู่ คุณย่า คุณตา คุณยาพบปะญาติพี่น้องทั้งสองฝ่าย เย่ียมเยือนเพื่อนสนิทของเรา
เพื่อให้ลูกได้รับความรัก
และรู้จักการเข้าสังคมกับคนรอบข้างบ้างนอกจากพ่อกับแม่

ฉันมีเวลาได้ดูแลตัวเองมากขึ้น ทั้งสุขภาพกาย สุขภาพใจ
ออกกำลังกาย อ่านหนังสือ ฟังเพลง

มาถึงวันนี้ฉันไม่เสียใจที่ลาออกจากงานที่ฉันรัก
เพราะฉันได้เรียนรู้งานที่มีคุณค่าสำหรับฉัน
ฉันได้ผสานชีวิตในการงาน ครอบครัว และตัวเอง ไว้ได้จนลงตัวและสมดุลย์

ฉันเครียดน้อยลง และมีความสุขมากขึ้น

ฉันสุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไข้ได้ป่วยอย่างแต่ก่อน

ฉันได้ตื่นขึ้นมาเห็นหน้าคนที่ฉันรัก

และนอนหลับตาอย่างอิ่มใจยามค่ำคืนไปพร้อมๆ กับสามีและลูก

คืนหนึ่ง…สามีพูดกับฉันว่า...
“ขอบคุณนะจ๊ะที่เสียสละชีิวิตเพื่อผมและลูก
ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณและลูกให้ดีที่สุดเท่าที่ชีวิตผมจะทำได้”

ฉันหันมายิ้มตอบให้สามีและลูก พร้อมกับร้องเพลงกล่อมที่ร้องซ้ำๆ
เหมือนเดิมทุกคืน
พ่อและลูกหลับฝันหวานไปก่อนเพลงจะจบ
จากนั้นฉันจึงเข้านอน รีบหลับไวไว
เพื่อจะได้เข้าไปอยู่ในความฝันของเค้าทั้งสองคน

ราตรีสวัสดิ์จ๊ะ…พ่อตัวดีและสาวน้อยที่รักยิ่งของฉัน.

----------------------------------

มารู้จักผู้เขียนกันหน่อย…คุณแม่ลูกหนึ่ง สาวน้อยน่ารักวัย 6 เดือน
หลังจากจบนิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประเดิมงานแรก
เป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งทางภาคใต้
และลาออกมาเพื่อ ทำการ Well Balance ให้กับชีิวิต
อาชีพปัจจุบัน เป็นคุณแม่เต็มเวลาและแม่บ้านที่รีดผ้ายังต้องปรับปรุง (คุณสามีบอกไว้).



Create Date : 26 กรกฎาคม 2549
Last Update : 3 ธันวาคม 2549 11:52:09 น. 7 comments
Counter : 552 Pageviews.

 
อ่านแล้วซึ้งเลยค่ะพี่...
ดีใจมากที่ได้มาอ่าน...
จะไปหาหนังสือเล่มนี้มาอ่านโดยอ่าน...
ขอบคุณมากค่ะพี่


โดย: Eswat's Girl (Eswat's Girl ) วันที่: 29 กรกฎาคม 2549 เวลา:13:21:30 น.  

 
หนังสือเล่มนี้ ชื่อว่าอะไรค่ะ...
จะได้โทรเช็คตามร้านหนังสือได้ถูกต้องค่ะ
ขอบคุณค่ะ


โดย: Eswat's Girl (Eswat's Girl ) วันที่: 29 กรกฎาคม 2549 เวลา:13:27:08 น.  

 

น้องถามถึงหนังสือ

ที่พี่อ้างถึงใช่ไม๊ค่ะ
"Bliss@everywhere สราญใจไม่เลือกที่
โดย อมิตา อริยอัชฌา หน้า 132-133
จริงๆ แล้ว บอลห้าลูก เค้าอ้างมาจากนิยายเรื่อง "รักเรานั้น นิรันดร" แปลจาก Suzannne'
diary for
nicholas ของคุณ James
patterson แปลโดยนิรามิษค่ะ
ค่ะ

ขอบคุณที่ชอบนะจ๊ะ



โดย: ประมุขขวัญ วันที่: 31 กรกฎาคม 2549 เวลา:14:06:57 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและซาบซึ้งในความเป็นแม่และภรรยาจ๊ะ


โดย: miz u so much วันที่: 2 สิงหาคม 2549 เวลา:14:03:06 น.  

 
อยากดูภาพความเติบโตของเจ้าตัวน้อยจ๊ะ


โดย: miz u so much วันที่: 2 สิงหาคม 2549 เวลา:14:04:51 น.  

 







"วันที่11-18สค.นี้ น้องอินกับแม่ขวัญจะลัดฟ้าไปหาคุณตาคุณยายที่นครศรีธรรมราชครับ แม่ขวัญคงไม่ได้อัพบล็อกช่วงนั้น แต่กลับมาจะรีบอัพครับผม อย่าลืมคิดถึงน้องอินนะครับ"





โดย: miz u so much วันที่: 8 สิงหาคม 2549 เวลา:15:25:04 น.  

 
ชอบจังค่ะคอลัมน์นี้ เราเป็นคนนึงที่ต้องเลือกระหว่างงานกะครอบครัวเหมือนกันแต่ก็ดีใจที่ตัดสินใจไม่ผิดเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให่กับตัวเองค่ะ ดีใจกะคุณฟอมด้วยนะคะ


โดย: แม่บ้านณ.โตเกียว วันที่: 6 ธันวาคม 2549 เวลา:19:49:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ประมุขขวัญ
Location :
ตรัง Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เคยรู้สึกว่า...มาแต่งงานกับพ่อสองสาว
ทำไมชีวิตไม่สบายเหมือนอยู่กับครอบครัวตัวเอง

คาดหวังให้ชีวิต...เหมือนดังใจ
พอไม่ได้ดังหวัง พาลโกรธ หงุดหงิด
ตามประสาคนเอาแต่ใจ

เค้าว่ากันว่า...แต่งงานแล้วคือ สุขสมหวัง จบบริบูรณ์
แต่จริงๆ แล้ว เราว่า เรื่อง เพิ่งจะ เริ่ม...

ที่ผ่านมา เผชิญ ฟันฝ่า กับบางเรื่องที่คิดว่า...หนักหนา
แต่พอดูคนข้างๆ สูดหายใจลึกลึก เรื่องบางเรื่องก็เบาบาง

ความเป็นแม่ไม่ใช่แค่หน้าที่ แต่ทำด้วยหัวใจ
ชีวิตคู่ไม่ใช่สิ่งผูกมัด แต่คือความผูกพันธ์ ให้กำลังใจ

วันนี้มีเจ้าตัวเล็กทั้งสอง กับผู้ชายใจดี

ชีวิตก็ อิ่ม และ อุ่น

มีสุข มีทุกข์ เป็นสีสัน

ไม่ล้น ไม่ขาด

แต่พอดี พอใจ กับสิ่งที่มี ที่เห็น และเป็นไป


ครอบครัวของเรา ในแบบของเรา

รักที่สุดเลย

แม่ฟอมจอมป่วน
Lilypie Kids birthday PicLilypie Kids birthday Ticker Lilypie Kids birthday PicLilypie Kids birthday Ticker Daisypath Anniversary Years PicDaisypath Anniversary Years Ticker Lilypie Maternity tickers hit counter
Friends' blogs
[Add ประมุขขวัญ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.