Group Blog
 
<<
มีนาคม 2556
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
26 มีนาคม 2556
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้...มีตะพาบ (ครั้งที่ 77) "อย่า" อยู่ห่างจากสายตาฉันจะได้ไหม


“อย่า” อยู่ห่างจากสายตาฉันจะได้ไหม

‘เป็นเหมือนกันไหม’

         ชอบให้คนที่เรารักมาอยู่ใกล้ๆ สำหรับฉัน ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย ไม่ต้องทำอะไรให้ก็ได้ ขอแค่ได้รับรู้ว่าอยู่ใกล้ๆ หรือมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบายดีก็พอใจแล้ว

         เวลากลับบ้าน ถ้ารู้ว่าใครคนใดคนหนึ่งไม่อยู่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ หรือน้องๆ ฉันจะรอคอยอย่างกระวนกระวายใจ จนกลับมาให้เห็นหน้าโน่นแหละถึงจะคลายใจ ทั้งที่ปกติก็แทบจะไม่ได้คุยกันเลย แต่แค่รู้สึกว่าได้อยู่ใกล้ๆ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับฉัน

         กับเพื่อนก็เหมือนกัน ปกติก็อยู่ด้วยกันแบบเงียบๆ แต่ละคนอยู่ในโลกส่วนตัวเป็นของตัวเอง บางครั้งแทบจะไม่ได้คุยกันเลย พอเลิกงานปุ๊บ เพื่อนจะนอน ส่วนฉันก็จะออกไปเตร่ๆ อยู่ข้างนอก

        เคยได้ยินว่าการอยู่ด้วยกันตลอดเวลา มันจะก่อให้เกิดภาวะกดดัน ทำให้รู้สึกขัดแย้งกันได้ง่ายๆ (ไปได้ยินหรืออ่านมาจากไหนไม่รู้) ฉันก็เลยตัดสินใจออกไปข้างนอกเอง เพื่อให้ต่างคนต่างมีเวลาส่วนตัวบ้าง

         พอกลับมาจากข้างนอก เพื่อนก็ดูละครไป ส่วนฉันก็อ่านนิยายไป ต่างคนต่างจมอยู่ในโลกส่วนตัวของตัวเอง มันเป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ จนเกิดอุบัติเหตุครั้งนี้แหละ ทำให้ฉันรู้ว่า ฉันติดเพื่อนมากกว่าที่คิด

         ทั้งที่ปกติก็มีห่างกันบ้าง เช่น ตอนเพื่อนกลับบ้าน (2-3 เดือนครั้ง) หรือฉันกลับบ้าน (ปีละ 2-3 ครั้ง) แต่ห่างครั้งนี้กลับเป็นความห่วงที่มาพร้อมกับความห่าง ก็รู้นะว่าต่อให้ไปก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก แต่ก็อยากไปเห็นกับตาว่ามันปลอดภัยดีแค่นั้นแหละ

         เมื่อวันเสาร์เลิกงานเสร็จก็รีบไปขึ้นรถเพื่อเดินทางไปเยี่ยมเพื่อนที่กรุงเทพฯ ตอนแรกชั่งใจอยู่ว่าจะขึ้นรถทัวร์หรือรถตู้ดี (รถทัวร์ก็ต้องไปลงสายใต้แล้วนั่งรถไปอนุสาวรีย์ต่อรถไฟฟ้าไปแล้วก็ต่อรถเมล์ไปอีกต่อ แต่ถ้ารถตู้ก็ลดระยะเวลาการเดินทางไปอีกหน่อย) สุดท้ายก็ตัดสินใจลองนั่งรถตู้ดู เพราะจะปอดแหกต่อไปก็ไม่ได้ต้องขึ้นลงแบบนี้อีกหลายอาทิตย์ แถมจะกลัวไปทั้งชาติก็ไม่เข้าท่า คงไม่มีอะไรร้ายแรงอีกแล้วแหละ (มั๊ง)

         ช่วงแรกๆ ก็นั่งจ้องเขม็งไปข้างหน้า พอมีรถเข้ามาใกล้ๆ ก็จะเสียววูบ พยายามหาเพลงมาฟังเพื่อให้ผ่อนคลาย จนไปถึงโดยสวัสดิภาพก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกและทำให้รู้สึกมั่นใจมากขึ้น

         ไปถึงเพื่อนมีสีหน้าสดใสขึ้น แผลที่คอก็ดีขึ้น แผลที่เชิงกรานก็ตัดไหมแล้ว ส่วนหัวก็ยังถ่วงไว้เหมือนเดิม แต่เสียงยังคงแหบเหมือนเป็ดและเจ็บคอเวลากลืนอาหารเหมือนเดิม หมอสงสัยว่าลวดที่มัดกระดูกไว้มันจะเด้งออกมา เพราะกระดูกท่อนล่างมัดได้ไม่แน่น เนื่องจากกระดูกบางและเริ่มจะร้าว หมอกลัวกระดูกจะหักเลยไม่กล้ามัดแน่นมาก ที่จริงเพื่อนอยาก X-Ray ดูว่ามันเป็นเพราะอะไรกันแน่ แต่หมอบอกว่ารอให้กระดูกติดก่อนค่อย X-Ray ว่าเป็นเพราะอะไรจะได้ไม่มีปัญหาเรื่องการนั่ง เพราะการ X-Ray อาจต้องยกคอ เสี่ยงต่อการทำให้กระดูกเลื่อนหรือไม่ติดได้ รอให้กระดูกติดก่อน ถ้ามีปัญหาอะไรค่อยผ่าตัดแก้ไขทีหลัง (ครั้งที่ 3) ซึ่งก็ต้องรออีก 4-6 อาทิตย์ จนหมอบอกให้ไปขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในโรงพยาบาลบ้าง เพราะที่คาดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไรยังเกิดปัญหาได้ พึ่งวิทยาศาสตร์ผลออกมาไม่ดี ก็ต้องพึ่งไสยศาสตร์ด้วย หมอบอกขำๆ

         ตอนแรกก็ชวนคุยแล้วก็เล่าโน่นเล่านี่ให้ฟัง สักพักเพื่อนบอกว่าเวียนหัว คลื่นไส้ จะอ้วก ฉันกับแม่ก็ลุกลี้ลุกลน จะเรียกพยาบาลให้ก็ไม่เอา แม่บอกว่าวันนี้มีคนมาเยี่ยมเยอะ คุยทั้งวันเสียงเลยแหบแถมยังไม่ได้นอน ฉันเลยเดาว่าคงเป็นเพราะไม่ได้พักผ่อนก็เลยเวียนหัว จนได้ยินเสียงกรนเบาๆ ก็เลยหันมามองหน้ากันแล้วหัวเราะ

         กลางคืนฉันก็ยังตื่นมาเป็นพักๆ เพราะเพื่อนปวดฉี่ แม่ก็เอากระโถนมาให้ฉี่เพราะตอนนี้เอาสายสวนออกแล้ว และต้องนอนอย่างเดียว

         ช่วงนี้ฉันนอนไม่หลับ แถมหลับไม่ค่อยสนิท ยิ่งหลังจากเลิกกินยาแก้ปวดคลายกล้ามเนื้อ (ที่มีฤทธิ์ทำให้ง่วง) ก็ยิ่งนอนไม่หลับ แล้วยังชอบสะดุ้งตื่นมากลางดึกประมาณตี 3 ตี 4 ทุกคืน จนรอบตาคล้ำ แต่ก็ไม่รู้ทำไง ทั้งๆ ที่ก็สวดมนต์ก่อนนอนแล้ว เห็นทีต่อไปคงต้องนั่งสมาธิร่วมด้วย เผื่อจะดีขึ้น

         ตอนเช้าฉันก็เดินไปซื้อข้าวมาไว้ให้แม่ และตักบาตร กลับมาก็หาน้ำให้เพื่อนกรวดอุทิศส่วนกุศลแล้วก็เอาลงไปเทข้างล่าง ระหว่างที่เทน้ำอยู่ก็เหลือบไปเห็นเม็ดดำๆ เล็กๆ อยู่ตามพื้นดินเต็มไปหมด ดูดีๆ ก็เลยรู้ว่ามันเป็นลูกคางคก น้ำในบ่อมันล้นเลยไหลออกมาตามน้ำกระจายอยู่ตามพื้นเต็มไปหมด

         ฉันนึกถึงวิชาชีววิทยา ลูกคางคกยังไม่มีขา แล้วมันอยู่บนบกได้ไหมหว่า ไปชะโงกดูในบ่อก็เห็นว่ายอยู่ในน้ำเยอะแยะเลย ก็เลยตัดสินใจตักกลับคืนบ่อ จะใช้มืออันหยาบกระด้างจับก็กลัวมันจะขี้แตก เลยเอาฝาขวดน้ำอัดลมแถวๆ นั้นตักแล้วเอาลงบ่อ แต่มันมีเยอะมาก กว่าจะตักเสร็จก็ปาไปเกือบชั่วโมง นั่งจนขาแข็งไปหมด เสร็จแล้วก็หาก้อนหินมากั้นทางน้ำไหลก่อนจะขึ้นห้องไป

         ไปถึงแม่ถามว่าไปไหนมา หายไปนานเชียว ฉันก็เลยเล่าให้ฟัง แล้วเพื่อนก็พูดขึ้นมาว่า “กิงกั๊วะ” ซึ่งภาษาบ้านฉันแปลว่าคางคก (สอนไปตั้งหลายคำมันจำแม่นแต่คำนี้ เจริญจริงๆ) แล้วก็หัวเราะใหญ่ พอเห็นสีหน้าสดใสของเพื่อนก็ทำให้ฉันกับแม่อดจะหัวเราะไปด้วยไม่ได้ หัวเราะเสร็จฉันก็พูดต่อ

         “เออสิ ลูกคางคกเยอะแยะเลย จะไม่ช่วยก็ไม่ได้ เดี๋ยวลูกน้องตายหมด”

         พูดจบมันก็ยิ่งหัวเราะ เพราะก่อนหน้านี้ตอนนอนอยู่ที่หอ ระหว่างที่เพื่อนดูละครอย่างตั้งใจและฉันก็นอนอ่านหนังสือ (นิยาย) อย่างคร่ำเคร่ง อยู่ๆ เสียงคางคกร้องก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบแถมร้องเสียงดังอีกต่างหาก จนเราสองคนหัวเราะขึ้นพร้อมกัน มันหันมาหาฉันแล้วบอก

         “ปุ๋ย ไปบอกลูกน้องให้เงียบหน่อยสิ ส่งเสียงรบกวนอยู่ได้ เป็นนางพญาคางคกไม่ใช่เหรอ”

         ฉันก็ได้แต่ส่งค้อนให้ แหม แต่ละฉายา ดีๆ ทั้งนั้น

          แม่ลูกคู่นี้เขาชอบทำซึ้งกัน ช่วงแรกที่ผ่าตัด เพื่อนไอทั้งคืน เราสองคนก็ต้องตื่นมาทั้งคืน แม่จะคอยใช้ทิชชูเช็ดเสมหะให้ ส่วนฉันก็จะฉีกทิชชูเป็นชิ้นๆ ให้สะดวกต่อการใช้ และครั้งที่มันอาเจียนจะร้องไห้เพราะความทรมาน มันก็ถามแม่ว่าแม่แหนื่อยมั๊ย ขอโทษที่ทำให้แม่ลำบาก ต้องเป็นภาระให้แม่ ทั้งๆ ที่ยังตอบแทนบุญคุณได้ไม่มากเลย ยังไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำให้อีกเยอะแยะ แม่ก็บอกว่าไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมาก ขอแค่ให้หายก็พอ ฉันก็ได้แต่ยิ้มและอดนึกถึงแม่ตัวเองไม่ได้ คนเป็นแม่นี่ทั้งน่านับถือ ทั้งน่ายกย่อง พระคุณท่านยิ่งใหญ่จนทดแทนเท่าไหร่ก็ไม่หมด หาอะไรมาเทียบก็ไม่ได้

         แล้วอยู่ๆ มันก็หันมาถามฉันว่าเหนื่อยมั๊ย ฉันก็แค่ยิ้ม แล้วบอกไปว่า “ไม่หรอก” ร่างกายไม่เหนื่อยแน่ๆ แต่หนักใจและเครียดเรื่องอาการของเพื่อนมากกว่า

         ฉันอยู่เป็นเพื่อนแม่จนถึงบ่ายๆ ก็กลับ ขากลับรถตู้ขับเร็วมากจนฉันผวาตลอดทาง แล้วก็มีรถกระบะตัดหน้า รถตู้ชะลอและบีบแตรยาวดังลั่นจนฉันใจหาย หัวใจเต้นแรงและคงจะไปกองอยู่ตาตุ่ม

         ฉันไม่เข้าใจเลย ทำไมคนขับถึงไม่สำนึกบ้างนะ ว่าไม่ได้มีแค่ชีวิตตัวเองแค่ชีวิตเดียว แต่ต้องรับผิดชอบชีวิต พ่อแม่พี่น้องลูกหลานของคนอื่นด้วย ถ้าเกิดอะไรขึ้น ไม่ใช่แค่ตัวเองจะเดือดร้อน คนที่โดยสารมาด้วยก็อาจจะบาดเจ็บ หรืออาจร้ายแรงถึงเสียชีวิตได้ แล้วรับผิดชอบไหวเหรอ ประมาทกันจริงๆ


         ช่วงนี้คิดอะไรไม่ค่อยออก เลยบ่นอะไรเรื่อยเปื่อยไปก่อน แถมยังรู้สึกว่าตัวเองเอ๋อๆ เบลอๆ มากกว่าปกติอีกหลายเท่า อาทิตย์ที่แล้วไปซื้อทิชชูที่ Big C แต่ดันยื่นบัตร Lotus ให้พนักงาน น้องชายถามว่า ไม่โดนพนักงานตบหรือไง ม่ายอ่ะ เขาก็แค่ยื่นบัตรคืนแล้วบอกว่า “บัตร Lotus ต้องยื่นที่ Lotus นะคะ” และฉันก็แค่อายจนแทบจะแทรกเคาท์เตอร์หนีแค่นั้นเอ๊ง คงอีกนานกว่าสติสตังจะกลับมาเป็นปกติ เฮ้อ!

ตอนนี้ต้องถ่วงหัวแบบนี้อีก 4-6 อาทิตย์


ขอขอบคุณภาพประกอบจาก //www.primary-surgery.org/ps/vol2/html/sect0232.html




Create Date : 26 มีนาคม 2556
Last Update : 26 มีนาคม 2556 18:37:55 น. 55 comments
Counter : 1657 Pageviews.

 
ขอให้เพื่อนหายเร็ว ๆ นะคะ
..
ว่าแต่ กล้าอะนะ
ลูกคางคกเชียวนะ

เล็กไม่กล้าแตะอะ แฮ่..


โดย: ปันฝัน วันที่: 26 มีนาคม 2556 เวลา:20:15:04 น.  

 
มาอ่านแล้วก็ได้เม๊นท์เป็นเบอร์สองแน่ะ 555++ ^^

อ่านแล้วก็ดีนะครับผม

ได้รู้ถึงความห่วงใยที่มีต่อเพื่อนที่เรารัก

เห็นความรักที่มีระหว่างแม่ลูก

และเห็นความรักที่มีต่อสัตว์ตัวน้อยๆด้วย

อ่านแล้วก็ซึ้งนะครับผม

ขอให้เพือนคุณปุ๋ยหายไวๆนะครับ

ดูรูปแล้วน่าจะไม่สบายมากเลยถ่วงหัวแบบนั้นน่ะ

แต่อายุไม่เยอะน่าจะหายได้ไวอยู่นะครับผม

ส่งดอกไม้มาเป็นกำลังใจครับ ^^







โดย: วนารักษ์ วันที่: 27 มีนาคม 2556 เวลา:15:33:44 น.  

 
โ อ.. น่ากลัว จัง ..
ขอเป็นกำลังใจให้ เพื่อนหายเร็วๆ นะคะ..
คนเฝ้าก็ต้องดูแลด้วยค่ะ ..เหตการณ์ บางอย่างเรา ไม่อาจคาดเดา ได้ และก็ห้ามไม่ได้ ซะด้วย..
ความผูกพัน ระหว่างเพื่อน มัช่างลึกซึ้ง เลยนะ..



โดย: tifun วันที่: 27 มีนาคม 2556 เวลา:16:29:23 น.  

 
เป็นความผูกพันน่ะคุณปุ๋ย จะบอกว่าความคุ้นชินก็ไม่ใช่ มีในหลายความสัมพันธ์ ไม่ใช่เฉพาะกับคนที่บ้าน แต่พี่ว่าเป็นความรู้สึกดีๆ นะ

เรารักกันมากขึ้น และรู้ความรู้สึกเรามากขึ้น ก็เมื่อตอนหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้แหละ

ขอให้คุณปุ๋ยและเพื่อน แข็งแรงกลับมาเป็นปกติ...ในเร็ววันค่ะ




โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 27 มีนาคม 2556 เวลา:17:14:59 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณปุ๋ย ขออนุญาติเรียกตามเพื่อนๆนะคะ

พี่แวะมาอ่านงานตะพาบค่ะ
ความรักกับคนในครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญจริงๆนะคะ
ความรักระหว่างเพื่อนก็เป็นสิ่งที่ดีค่ะ

ขอให้เพื่อนแข็งแรงและหายไวๆนะคะ


โดย: พี่ธัญ (ฟ้าของแม่ ดาวของพ่อ) (tanjira ) วันที่: 27 มีนาคม 2556 เวลา:19:17:17 น.  

 

เขียนได้ดีเลยนะคะ
อุ้มแวะมาอ่านค่ะ



โดย: อุ้มสี วันที่: 27 มีนาคม 2556 เวลา:20:18:43 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องปุ๋ยพี่กิ่งมาอ่านงานตะพาบค่ะ อ่านแล้วเห็นใจเพื่อนน้องปุ๋ยมากค่ะขอให้เพื่อนน้องปุ๋ยหายเป็นปกติในเร็ววันนะคะ

หลับฝันดีค่ะ





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 27 มีนาคม 2556 เวลา:22:18:03 น.  

 
มาอ่านงานตะพาบช้าไปหน่อยค่ะ ^^



โดย: lovereason วันที่: 27 มีนาคม 2556 เวลา:23:29:31 น.  

 
มาอ่านตะพาบครับ คุณปุ๋ย
ตักลูกคางคกกลับคืนบ่อได้บุญดีครับ

ขออานุภาพแห่งคาถาชินบัญชร และ บารมีหลวงปู่โต
ช่วยดลบันดาลให้เพื่อนคุณปุ๋ย มีอาการดีขึ้นครั


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 27 มีนาคม 2556 เวลา:23:57:34 น.  

 
Image Hosted by ImageShack.us


สวัสดียามเช้าขอรับ...
*************
ไม่ทราบเลยจริงๆว่าขึ้นบล็อกหน้าใหม่...อ่านถึงที่ว่าช่วยลูกคางคก...ทำให้คิดถึง สามเณร ลูกศิษย์ของพระสารีบุตร...ขณะที่เดินทางกลับจากบ้านเพื่ ลาบิดาและมารดา..เพราะทราบว่าอีกไม่กี่วันข้างหน้า ตัวของสามเณร ก็จะละจากสภาพการเป็นมนุษย์(ตาย)แต่ขณะที่เดินร้องให้อยู่ขณะนั้น..ก็มาเจอปลาจำนวนมากกำลังกระเสือกกระสนหาน้ำ...สามเณรเห็นดั่งนั้นก็เกิดสังเวชใจ ..และคิดว่าหากตัวของสามเณรไม่ช่วยปลาเหล่านี้ก็ต้องตายหมด...จากนั้นสามเณรจัดการช่วยปลา..เรียบร้อยแล้ว ก็เดินทางกลับมาหา พระสารีบุตร .. ที่วัด พอถึงวันครบกำหนด จนเลยมาแล้ว สามเณรก็ยังมีชีวิตอยู่ พระสารีบุตรแปลกมากๆเลยเข้าสมาธิ(ญาน)ไปดูว่าสามเณรไปทำไรมา...พระสารีบุตร ..เห็นจากญาน... จากนั้นก็เลย บอกต่อๆกันมาเรื่องให้ชิวิตสัตว์เป็นทาน

ท่านขุนฯ ก็ขออนุโมทนาบุญ กะคุณปุ๋ยด้วยนะขอรับ ...เรื่องนี้เป็นที่เล่ากันแพร่หลาย คิดว่าคุณปุ๋ยก็คงทราบ... แต่ที่ท่านขุนเขียนเล่าอีก..ก็เพื่อสรรเสริญบุญและอนุโมทนาบุญกะคุณปุ๋ย....


โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:8:00:59 น.  

 
หนนี้เขียนจากประสบการณ์ของตัวเองเลยนะครับ ^^
คนเราอยู่ด้วยกันต้องรักษาระยะเนอะ
ใกล้กันเกินไปก็ขัดแย้งกันบ่อย ห่างกันเกินไปก็ลืมกัน

ผมขับรถมาหลายปี ขอบอกว่ารถตู้กับปิ๊กอัพนี่แหละขับชั่วที่สุดละ ไม่รู้มันมีมนต์สะกดให้คนขับรถประเภทนี้ทำตัวห่วยแตกหรือไง แต่ดีๆก็มีครับ โดยเฉพาะพวกรถบริษัทที่ติดระบบบันทึกการขับขี่น่ะ
ข่มใจไว้ครับ ถ้านั่งรถตู้ไม่ได้ตลอดชีวิตนี่ใช้ชีวิตลำบากแน่นอน
เบิร์กแคมป์อดีตนักเตะทีมชาติฮอลแลนด์ก็กลัวเครื่องบินเพราะประสบการณ์วัยเด็ก จะไปเตะต่างประเทศต้องนั่งรถเมล์ไป
โชคดีที่บอลโลกครั้งที่เตะในช่วงอายุค้าแข้งของเขาเตะในยุโรปทั้งนั้นเลย ยกเว้นปี 2002 เตะที่ญี่ปุ่น-เกาหลี แต่ปีนั้นฮอลแลนด์ตกรอบคัดเลือกอยู่แล้ว ไม่ต้องไปเตะจริง

ยินดีที่อาการคุณเพื่อนดีขึ้นเรื่อยๆนะครับ และขออนุโมทนาบุญที่ได้ช่วยเหล่าคางคกลูกน้องให้กลับสู่แหล่งน้ำอย่างปลอดภัย (แต่ถ้าเป็นลูกน้ำสมควรปล่อยให้มันแห้งตายไปตามยถากรรม)

ผมยังไม่ได้สมัครคลับการ์ดเลยเนี่ย ซื้อของโลตัสบ่อยมว้ากกก


โดย: ชีริว วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:8:45:55 น.  

 
เข้าใจคนขับรถทำรอบเลยครับ เพิ่งกลับจากพม่ารอบนี้ ตอนลงพระธาตุอินทร์แขวนนั่งหลังรถบรรทุกผ่านทางชัน+ขรุขระด้วยสปีดสูงมว้ากกกก คนขับคงมันส์ แต่คนนั่งไส้เลื่อนหมด
ลูกน้ำในโอ่งผมตักราดลงอ่างครับ อยากหาปลาหางนกยูงมาปล่อยเหมือนกัน แต่กลัวตอนตักน้ำจะเผลอตักเอาปลาหางนกยูงไปด้วย


โดย: ชีริว วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:11:32:11 น.  

 
พี่ก๋าก็ตื่นเต้นครับน้องปุ๋ย
ไม่ได้ไปงานหนังสือเมื่อปีที่แล้ว
ปีนี้ได้ไปแล้ว



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:13:24:55 น.  

 
images by free.in.th
ขอให้หายวันหายคืน มีสุขภาพแข็งแรงดีดังเดิม
มีความสุขกันถ้วนหน้านะคะ ขอบคุณจ้า


โดย: เขมอนันท์ วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:13:38:34 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมและโหวตให้ด้วยนะครบัคุณปุ๋ย ^^

คนบางคนที่นอกกรอบมากๆ ผมว่าอยู่ห่างๆไว้ดีกว่า

เพราะชีวิตเขามาจากจุดทีมืดที่สุดจริงๆ

ไม่ใช่เขาผิดแต่เราและเขาจะมองต่างมุมกันมากๆเลยครับ

การคุยกันต้องจูนกันมากบางทีไม่ไหวครับผม แหะๆ

โหวตงานเขียนให้เป็นกำลังใจนะครับคุณปุ๋ย ^^







โดย: วนารักษ์ วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:15:30:31 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณปุ๋ย ไม่มีเวลาอ่านเลยค่ะ

พรุ่นี้อ่ะว่างทั้งวัน 555

2- 3 วันที่่ผ่านมาไม่ว่างเลย งานเข้าเยอะแยะมากมาย

อยากจะเป็นบ้าตายค่ะ เอิ๊กๆๆๆ

ว่าแต่หายดีแล้วใช่หรือเปล่าคะ

ยังไงก็ดูแลตัวเองค่ะ


โดย: maitip@kettip วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:17:12:14 น.  

 
บรรยายมาได้เห็นภาพเลยค่ะ มิตรภาพดี ๆ อย่างนี้
ซาบซึ้งใจแทนเพื่อนคุณปุ๋ย และหวังว่าจะเป็นพลังให้เพื่อนและคุณปุ๋ยหายกลับเป็นปกติในเร็ววันนะคะ


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:17:16:29 น.  

 
สวัสดีจ้ะน้องปุ๋ย น้องปุ๋ยดูแลเพื่อนได้อย่างดีเยี่ยม
ไม่ทอดทิ้งยามเพื่อนเจ็บป่วย
คนเราจะเห็นใจกันก็ตอนนี้แหละ
ขอให้เพื่อนหายเร็วๆนะจ๊ะ
และขอให้น้องปุ๋ยเจอแต่เรื่องดีๆด้วยจ้ะ



โดย: mambymam วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:17:56:46 น.  

 
ขอให้เพื่อนหายป่วยไวๆนะคะพี่


โดย: น้องผิง วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:20:05:41 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องปุ๋ย อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาจริงๆค่ะ พี่กิ่งเองก็เจอเหตุการร์แบบคาดไม่ถึงจริงๆค่ะ แต่บุญมากมายที่ไม่เกิดอันตรายใดๆเพียงแต่เสียหายเท่านั้น นับแต่นี้ต่อไปขอให้น้องปุ่ยพบเจอแต่โชคดีและเรื่องที่ดีๆนะคะ

หลับฝันดีค่ะ




โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:21:03:22 น.  

 
น้องปุ๋ยเป็นเพื่อนที่น่ารักมากค่ะ
ขอให้เพื่อนน้องปุ๋ยหายป่วยเร็ว ๆ นะคะ
และขอให้น้องปุ๋ยสุขภาพแข็งแรงค่ะ


โดย: AppleWi วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:22:26:46 น.  

 
ขอให้คุณเพื่อนหายเร็วๆสุขภาพกลับมาแข็งแรงเร็วๆครับ
ผมเคยนั่งรถตู้ที่คนขับประมาณนึกว่าตัวเองขับจรวดเหมือนกัน
ขับเร็วจะจะหลุดออกนอกโลก


โดย: Don't try this at home. วันที่: 28 มีนาคม 2556 เวลา:22:42:33 น.  

 
เข้าใจอารมณ์ที่ต้องห่างคนรัก กับตอนนั่งรถตู้เลยอ่ะค่ะ
ชาลีมีช่วงเวลานี้บ่อยๆ อ่านแล้วเลยอินไปด้วย


โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:0:00:58 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณประกาย
แวะมาส่งกำลังใจให้เพื่อนด้วยนะคะ
หายไวไว และมีสุขภาพที่แข็งแรงขึ้นเป็นลำดับนะคะ
คุณประกายเองก็ต้องมีสติเยอะๆ นะคะ
อะไรที่ผ่านไปแล้ว ก็ลืมๆ ไปบ้างค่ะ
ไม่เช่นนั้นก็ต้องผวา และวิตกกังวลเช่นนี้เสมอไป
ค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไปนะคะ เหตุการเลวร้ายเช่นนี้
เป็นใครก็ต้องทำใจลำบากค่ะ ปอยเข้าใจดีค่ะ
เป็นกำลังใจให้คุณประกายและเพื่อนเสมอนะคะ

เวลาไปห้าง ปอยก็หยิบบัตรผิดเช่นกันค่ะ
บัตรเยอะเกินไม่ว่าจะเป็น โลตัล บิ๊กซี เซ็นทรัล เดอะมอลล์ โรบินสัน ยังไม่รวมบัตรอื่นๆ อีกนะเนี่ย

ขาดแต่บัตร ATM เนี่ยล่ะค่ะ กร๊ากกก

สุขสันต์วันสุขนะคะคุณประกาย


โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:8:45:45 น.  

 
หายไวๆนะคะ
กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญในการฟื้นฟูจิตใจและสุขภาพ
"เริงฤดีนะ" มอบให้เกิน 100 สำหรับการกลับมาแข็งแรงดังเดิม
สู้ๆนะคะ

ขออนุญาต add friend..
หากเล่น facebook ก็ add กันได้ ที่ Or Rudy นะคะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:9:22:25 น.  

 
สำหรับเพื่อน/คนที่เรารักเรา care เป็นอะไร
ก็เหมือนตัวเราไม่สะบาย หรือ ป่วยไปด้วย
ให้เขาปฏิบัติตามคำสั่งของแพทย์ให้เคร่งครัด
อาการจะดีขึ้นแน่นอน..


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:9:25:05 น.  

 
แล้วก็ถึงวันดีอีกจนได้
วันที่ห้วงดวงใจเฝ้าจดจ่อ
พรุ่งนี้มะรืนนี้...คือที่รอ
ทำกันเสียให้พอกับผ่อนพัก

สวัสดีวันศุกร์ครับ


โดย: พันคม วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:9:53:35 น.  

 
สวัสดีครับน้องปุ๋ย

พี่ก๋าไปงานมาสองครั้ง
ไปเซ็นตอนหนังสือใหม่ออกนี่ล่ะครับ
เว้นปีที่แล้วเพราะไม่มีผลงานเล่มใหม่ออกมาเท่านั้นเองครับ






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:10:49:04 น.  

 
มาเร่ขายส้มตำขนุนจ้า



ว่างแล้วไปจกกันเร้วววววว
แซ่บๆคลายร้อนจ้า





โดย: mambymam วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:12:06:02 น.  

 
ขอให้เพื่อนหายเร็ว ๆ นะครับ

คนเป็นแม่นี่สุดยอดจริงๆ แล้วก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นกันได้ง่ายๆ ด้วย เหมือนมันต้องมีจิตวิญญาณความเป็นแม่ด้วยมั้ง (ฮา)

เดี๋ยวนี้คนขับรถกันน่ากลัวจริงๆ ครับ พวกเขาคิดแต่ว่าจะรีบให้เร็วขึ้นอีก 1 นาที ทั้งๆ ที่ถ้าพลาด เขาอาจจะเสียเวลาร่วม 1 ชั่วโมงเลยทีเดียว


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:15:14:35 น.  

 
รอฟังข่าวที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ

พรุ่งนี้วันหยุดคุณปุ๋ยคงไปเยี่ยมเพื่อนอีกแน่เลย

*** ขอบคุณโหวตค่ะคุณปุ๋ย


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:15:19:25 น.  

 
images by free.in.th
มาทักทาย อ่านให้แล้วนะคะ เขียนดีจัง

ขอเป็นกำลังให้น้องปุ๋ย พร้อมกับดูแลตัวเองให้มากๆนะคะ


โดย: เขมอนันท์ วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:16:15:26 น.  

 
จ๊ากกกกก นั่งน้ำลายยืดเปนหมาบ้าเลยหรา
กร๊ากกกกก
อ่านไปขำไป นึกภาพไปด้วย 5555
ช่วงนี้ยิ่งร้อนๆอยู่น่ะ

ป่านนี้คงกลับบ้านแล้ว
ไว้เจอกันพรุ่งนี้น้า



โดย: mambymam วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:17:50:26 น.  

 
เชื่อว่าหากมีรักแล้ว คงมีอาการนี้หลายคนแน่ๆ ค่ะ


โดย: sawkitty วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:18:52:39 น.  

 
อยากไปเซ็นต์มั่งจังเลยค่ะ

.
.


เขียนไปเรื่อยๆ
อย่าหยุดเขียนครับน้องปุ๋ย

วันนึงมันจะเป็นวันของเราครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:19:03:02 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: NENE77 วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:19:43:32 น.  

 
สวัสดียามค่ำค่ะคุณปุ๋ย

ปอมมาชวนทานสาคู - แคนตาลูปด้วยกันในวันศุกร์นะคะ



โดย: กาปอมซ่า วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:20:36:43 น.  

 
ปลาหางนกยูงบางทีก็เจอจิ้งจกมาโฉบไปทีละตัวเหมือนกันครับ บ้านเก่าผมเลี้ยงไว้ในตู้ มันหายไปวันละตัวสองตัว ไม่นานก็หมดตู้เลย ไม่รู้จิ้งจกหรือตุ๊กแก หรือตัวอะไรมาคาบไปกิน
บ้านเก่าติดสวนติดทุ่งนาด้วยครับ สารพัดสัตว์อยู่กันให้เพียบ


โดย: ชีริว วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:21:39:25 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องปุ๋ย พี่กิ่งชอบภาพนางในวรณคดีค่ะสวยมากๆ
ก็ส่งมาให้น้องปุ๋ยชมด้วย อิอิ เอามาจากในเน็ตเนี่ยแหละค่ะ

วันนี้เอามาฝากอีกภาพนะคะภาพของนางปอร์เชียค่ะ

หลับฝันดีมีความสุขค่ะ





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:23:03:54 น.  

 
เดี๋ยวมาใหม่
ไม่มีใครดูลูก





โดย: แม่มะเขือเทศ วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:23:42:06 น.  

 
แสดงว่าเพื่อนก็เป็นหนักเอาการนะคะ
ผ่าตัดหลายครั้งแล้วด้วย น่าสงสารจัง
เป็นกำลังใจให้ทั้งจขบ.และเพื่อนด้วยค่ะ
ขอให้หายไวๆ ทั้งทางร่างกายและจิตใจนะคะ

นอนหลับฝันดีค่ะ




โดย: ฝากเธอ วันที่: 29 มีนาคม 2556 เวลา:23:49:19 น.  

 


ทักทายวันหยุดขอรับ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

ประกายพรึก Diarist ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 3 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 30 มีนาคม 2556 เวลา:8:22:57 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะคะ
เป็นห่วงเพื่อนแล้ว อย่าลืมดูแลตัวเองด้วย



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 30 มีนาคม 2556 เวลา:9:39:01 น.  

 
ฝึกเขียนให้มากๆเข้าไว้น้องปุ๋ย อีกไม่นาน ความสำเร็จคงอาจเป็นของเรา..สักวัน


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 30 มีนาคม 2556 เวลา:12:27:12 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะคุณปุ๋ย
สบายดีนะคะ รักษาสุขภาพด้วยน๊าาา
อากาศร้อนๆแบบนี้ ^^



โดย: tanjira วันที่: 30 มีนาคม 2556 เวลา:14:03:53 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องปุ๋ย

ขอเรียกตามเม้นท์ข้างบนๆ นะคะ
ขอให้เพื่อนหายเร็วๆนะคะ

ถ้าร่างกายไม่ได้พักผ่อน หัวก็เผลอๆตามค่ะ
น้องปุ๋ยพักผ่อนมากๆนะคะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 31 มีนาคม 2556 เวลา:2:33:00 น.  

 
หวัดดีวันอาทิตย์..ที่อบอุ่นคับ...คุณปุ๋ย
ความงดงามของชีวิต..ยังมีให้ค้นหา..และเจอะเจอได้อีกเยอะเลยคับ...


โดย: biocellulose วันที่: 31 มีนาคม 2556 เวลา:10:32:26 น.  

 
มาเที่ยวกทม.เป็นไงบ้าง ร้อนตับแลบมั๊ยท่าน...คุณปุ๋ยเหรอ...555
ชื่อเหมือนนางงามจักรวาลนิ


โดย: พันคม วันที่: 31 มีนาคม 2556 เวลา:18:54:04 น.  

 
โห...ไอ้การ "ถ่วงหัว" นี่ น่ากลัวจังนะคะ แค่เห็นเครื่องมือก็สยองแล้วอ่ะ ช่วงนี้ไผ่ขี้เกียจๆ แล้วก็ร้อนๆ เบื่อๆ เลยไม่ค่อยได้เข้ามาเล่นบล็อคเท่าไหร่ ตอบช้าไปก็โทษทีนะคะ

อ่านแล้ว...รู้สึกเห็นใจคนเจ็บจริงๆ ทั้งเพื่อนและตัวคุณปุ๋ยเอง ยังไงก็ขอให้สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงไวๆ นะคะ สู้ๆ ค่ะ


โดย: คมไผ่ วันที่: 31 มีนาคม 2556 เวลา:21:23:41 น.  

 
อาการแหยงอะไรซักอย่างที่เพิ่งเกิดกับตัวเราผมก็เป็นครับ
เคยขับมอเตอร์ไซค์ล้มที่ที่นึง ทุกครั้งที่ผ่านไปตรงนั้นยังรู้สึกแหยงอยู่เลยครับ 5555


โดย: Don't try this at home. วันที่: 31 มีนาคม 2556 เวลา:21:28:22 น.  

 


สวัสดีเช้าวันจันทร์ขอรับ....


โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 1 เมษายน 2556 เวลา:6:26:55 น.  

 
สวัสดีในวันทำงานจ้ะน้องปุ๋ย
มาชวนไปดูดอกไม้สีจ๊าบๆๆๆ


สนุกกับงานนะจ๊ะ



โดย: mambymam วันที่: 1 เมษายน 2556 เวลา:8:16:54 น.  

 
ขอให้หายเร็วๆนะคะ


สวัสดีวันหยุดสุดท้าย (พระเยซูฟื้นคืนชีพค่ะ)
กับอาหารเช้าแบบง่ายๆนะคะ





โดย: ญามี่ วันที่: 1 เมษายน 2556 เวลา:9:27:39 น.  

 
พักนี้ร้อนจริงๆแหละ พี่น่ะหวิดคลั่งเต็มแก่
เหอๆๆ

นี่เลย ดับร้อนได้อย่างดี



ติมอร่อยๆจ้ะ พี่เคยบอกกับเพื่อนว่า
ถ้วยเดียวเอาไม่อยู่ ต้องทั้งโรงงานถึงจะคลายร้อนได้
แหม่ สุดๆไปเลย

ขอบคุณคะแนนที่ให้กับเฟื่องฟ้าสีจ๊าบนะจ๊ะ
ร้อนๆแบบนี้ ออกดอกดี๊ดีจ้ะ





โดย: mambymam วันที่: 1 เมษายน 2556 เวลา:9:43:34 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณประกาย
ช่วงนี้เดินสายนอกสถานที่ค่ะ
ไม่ค่อยมีเวลามานั่งประจำหน้าคอม
อดแว๊บเข้ามาทักทายเลย เฮ้อออ แอบเซ็งเล็กน้อย หุหุ

คุณประกายสบายดีนะคะ
วันหยุดเดินทางขึ้นมากรุงเทพ ตกลงได้ลายเซ็นต์พี่ก๋าหรือป่าวเอ่ย

ช่วงนี้อากาศร้อนจัด ระวังสุขภาพด้วยนะคะ



โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 1 เมษายน 2556 เวลา:10:44:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ประกายพรึก
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




* คนขี้เหงา ที่ไม่ค่อยมีสาระสักเท่าไหร่ ความสุข คือ การได้อยู่กับต้นไม้และได้อ่านนิยายโปรดสักเล่ม

* แต่ตอนนี้มีอีกอย่างคือแอบแวะไปอ่าน blog ของคนอื่น (ชอบแอบไปชม blog คนอื่นมากกว่า up blog ตัวเอง เพราะมีแต่คนเขียนดีๆ และ blog สวยๆ ก็เลยติดใจ)

* ตอนแรกสมัครเพราะจะติดตามนักเขียนคนโปรด (ทั้งนั้น) แต่ตอนนี้ ก็เริ่มเขียน เริ่มแต่ง และเริ่มติดตาม blog ของคนอื่นๆ เรื่อยๆ โดยเฉพาะดอกไม้ ใบหญ้า นิยาย ขยายไปสู่วงการอื่นๆ ฯลฯ

* สักวันหวังว่าจะขยันและมุ่งมั่นพอที่จะทำความฝันให้เป็นจริง ^-^
Friends' blogs
[Add ประกายพรึก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.