Group Blog
 
<<
มกราคม 2556
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
13 มกราคม 2556
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้...มีตะพาบ (ครั้งที่ 72) "บ้านเช่าหลังสุดท้าย ท้ายซอย 4"

ถนนสายนี้...มีตะพาบ (ครั้งที่ 72)



         เสียงโทรศัพท์มือถือยังคงดังต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะหยุด  ในเมื่อเจ้าของโทรศัพท์ยังไม่รับสายสักที  แต่ดูเหมือนคนปลายสายจะมีความพยายามพอสมควร  หรือไม่ก็คงรู้นิสัยของคนที่โทรมาหาดี  จึงยังคงโทรอย่างต่อเนื่อง  ไม่รีบร้อนวางสายไปเสียก่อน
        ร่างเล็กๆ ที่ซุกตัวอยู่กับผ้าห่มบนเตียงจำต้องพลิกตัวอย่างเกียจคร้านเพราะทนรำคาญเสียงเรียกจากโทรศัพท์ไม่ไหว
        ตอนตั้งริงโทนเธอก็ว่าเธอเลือกเพลงที่ชอบและคิดว่าเพราะที่สุดแล้วนะ  แต่ไหงตอนนี้มันถึงได้ฟังหนวกหูและน่ารำคาญนักวะ  หญิงสาวคิดอย่างหงุดหงิด  ก่อนจำใจเอื้อมมือคว้ามือถือบนหัวเตียงมากดรับ
         “โหล”
         “เอากี่โหลดีล่ะ  โณทัย”  เสียงปลายสายตอบมาพร้อมเสียงหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นต้นสายเงียบไปก็เอ่ยขึ้นต่อ
         “ตื่นยัง”
          “ยัง”  เธอตอบกลับอย่างรวดเร็ว
          “แล้วแมวที่ไหนกำลังคุยกับพี่อยู่ล่ะเนี่ย”  ปลายสายยังคงเอ่ยกลั้วหัวเราะต่อ  เหมือนคนเมากัญชา
หญิงสาวแกล้งถอนหายใจแรงๆ ให้อีกฝ่ายได้ยินก่อนจะตอบกลับไป
         “ก็ยังไม่ตื่นไง  แต่พอพี่ทิศโทรมาเลย ‘จำใจ’ ต้องตื่น  มีไรเนี่ย  โทรมาตั้งแต่เช้า  รู้ๆ อยู่ว่าน้องนุ่งเพิ่งจะได้นอน  ถ้าเหตุผลไม่ดีมีโมโหนะ”
        “โอ๊ย!  ดุจริง  น้องใครเนี่ย”  เขายังคงเอ่ยเย้าอย่างอารมณ์ดี
         “พี่แค่จะโทรมาเช็คดู  ว่าคุณรุ่งอรุโณทัยยังสบายดีอยู่หรือเปล่า  เล่นหายศีรษะไปทั้งอาทิตย์  ไม่โทรกลับบ้านเลย  โทรหาก็ไม่รับสาย  พ่อกับแม่เป็นห่วง  ยิ่งอยู่บ้านเช่าโกโรโกโสหลังนั้น  ทั้งพี่ทั้งพ่อทั้งแม่ก็ยิ่งห่วง  นี่ถ้าแกไม่รับโทรศัพท์อีก  พี่จะขึ้นไปดูด้วยตัวเองแล้ว  เมื่อไหร่จะย้ายออกบ้านหลังนั้นสักที ฮึ”
         คนเป็นพี่เรียกชื่อซะเต็มยศอย่างล้อเลียน  เพราะรู้ดีว่าเธอไม่ค่อยจะปลื้มชื่อตัวเองซะเท่าไหร่  ทำให้เธออดจะหงุดหงิดนิดๆ ไม่ได้  ก็คิดดูสิ  ชื่อของเธอยาวเป็นหางว่าว  อย่างกับชื่อนางเอกลิเก  เรียกทีคนเรียกแทบจะขาดใจ  เธอละไม่อยากแนะนำตัวด้วยชื่อจริงเลย  ให้ตายสิ! เพราะพูดชื่อตัวเองที  ลิ้นแทบจะพันกันทุกที
ยิ่งเพื่อนสนิทเธอเคยพูดไว้ว่า
‘ชื่อจริงของโณทัย  เพราะมากเลยนะ  ตอนแรกที่ได้ยินชื่อ  ก็คิดว่าต้องเป็นคนที่น่ารักหรือไม่ก็หน้าตาดีมากๆ เลย’
พูดงี้หมายความว่าไงฟะ  นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนสนิทที่แสนจะรักและเอ็นดูเป็นทุนเดิมแล้วล่ะก็  คงต้องมีเรื่อง!!!!
ไม่เข้าใจเลยจริงๆ  ต้องเป็นคนหน้าตาดีเท่านั้นรึไง  ถึงจะมีสิทธิ์ใช้ชื่อเพราะๆ ได้  คนขี้เหร่ไม่มีสิทธิ์งั้นสิ?  เหอะ!  ใครมันจะอยากเกิดมาขี้เหร่  ถ้าเลือกได้คงเลือกเกิดมาหน้าตาเหมือนอั้ม  พัชราภาหรือแอฟ  ทักษอรกันทั่วบ้านทั่วเมืองแล้ว  คงไม่เกิดมาเป็นอ้ำอึ้งหรือแอ๊บแออย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้หรอก
ส่วนคนปลายสายซึ่งเป็นพี่ชายบังเกิดเกล้าของเธอนั้นมีชื่อจริงสั้นๆ ว่า ‘ทิศ’ ชื่อเล่นก็ชื่อทิศ  สั้นซะจนน่าจะแบ่งเอาชื่อของเธอไปสักพยางค์สองพยางค์  ขนาดชื่อเล่นของเธอยังยาวมากกว่าเลย  เพราะพ่อแม่เรียกเธอว่า ‘โณทัย’ มาตั้งแต่เด็ก  ช่างไม่มีความบาลานซ์ในการตั้งชื่อซะเลยพ่อแม่เธอ
หญิงสาวหยุดคิดและกลับมาสนใจพี่ชายต่อ  เมื่อเริ่มจะลามปามไปยังบุพการีของตนเอง
“โณทัย  ฟังพี่อยู่หรือเปล่า”
“ฮื่อ”
คนเป็นพี่ถอนใจเฮือกใหญ่  เมื่อเข้าสู่โหมดเคร่งเครียด
“ย้ายออกจากบ้านหลังนั้นเถอะ  ถือว่าพี่ขอร้อง  พ่อกับแม่เป็นห่วงจนนอนไม่หลับกัน  ถ้าแกงกนักพี่ออกตังค์ให้ก็ได้  เอ้า!”  เขาเสนอให้อย่างใจป้ำ
หญิงสาวแอบเบ้ปากกับการพยายามเกลี้ยกล่อมของพี่ชายในรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ของเดือนนี้  ก่อนจะตอบคำตอบเดียวกันเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้เหมือนกัน
“โธ่!  พี่ทิศ  ไม่เห็นมีอะไรน่าเป็นห่วงสักนิด  พี่ทิศพูดซะพ่อแม่ต้องพลอยกังวลไปด้วย”
“ไม่น่าห่วงอะไรน่ะ  หา!  บ้านเช่าสัปปะรังเคของแกน่ะอยู่ลึกสุดถึงท้ายซอย  เปลี่ยวก็เปลี่ยว  บรรยากาศก็วังเวงอย่างกับบ้านผีสิง  แกอยู่เข้าไปได้ยังไงวะ”
“แหม  มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก”  เธอแก้ตัวอ่อยๆ
“มันยิ่งกว่านั้นอีก  ยัยโณทัย  พี่ขอยื่นคำขาด  ย้ายไปอยู่ที่อื่นซะ  ไม่งั้นพี่จะขึ้นไปจัดการเอง”
พี่ชายเธอแทบจะตะโกนใส่โทรศัพท์  จนเธอต้องยกโทรศัพท์ออกห่างๆ  ไม่งั้นหูเธอคงดับ
พอระบายอารมณ์เสร็จพี่ชายเธอก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่  ราวกับระอากับความหัวแข็งของเธอเต็มที  เพราะรู้ดีว่าน้องสาวอย่างเธอ ‘ดื้อเงียบ’ ขนาดไหน
“พี่ให้เวลาหนึ่งอาทิตย์นะโณทัย  ถ้ายังไม่ย้ายออกพี่จะไปช่วยย้ายเอง”
เสียงเรียกพี่ชายแว่วเข้ามาในโทรศัพท์เหมือนระฆังช่วยชีวิต  ทำให้พี่ชายเธอต้องเอ่ยลาอย่างเสียไม่ได้
“อย่าลืมย้ายออกมาซะ  พี่กับพ่อแม่จะได้สบายใจ  แค่นี้ก่อนนะ  พี่ต้องไปทำธุระก่อน  ว่างๆ พี่จะโทรมาใหม่”
         คนเป็นพี่เงียบไปสักพักก่อนจะเอ่ยขึ้นเบาๆ อย่างอ่อนโยน
“โณทัย  พี่รักแกนะ”
หญิงสาวอดจะเต็มตื้นกับความรักความเป็นห่วงของพี่ชายไม่ได้
“ค่ะ  หนูก็รักพี่”  เธอตอบกับไปอย่างอ่อนโยนพอกัน
เมื่อพี่ชายเธอวางสายไปแล้ว  เธอก็นอนคิดถึงเรื่องที่คุยกันเงียบๆ อยู่คนเดียว
เธอเพิ่งจะย้ายมาพักที่บ้านเช่าหลังนี้ได้ 3 เดือน  หลังจากที่เธอเปลี่ยนงานใหม่  ก็เลยต้องหาที่อยู่ใหม่เพื่อให้ใกล้กับที่ทำงาน
ตอนนั้นเธอตระเวนหาที่พักจนขาแทบพลิกก็ไม่มีที่ไหนว่างอย่างกับโดนแกล้ง  จนไม้รู้อะไรดลใจให้เธอเข้ามาในซอย 4 เธอเข้าไปเรื่อยๆ จนสุดซอยก็ได้พบกับบ้านหลังนี้ตั้งเด่นเป็นสง่าห่างจากบ้านอื่นๆ ไปพอสมควร
บ้านหลังนี้อยู่ในสภาพเก่าคร่ำคร่า  ต้นไม้โอบล้อมตัวบ้านจนดูครึ้ม  บรรยากาศวังเวงสุดๆ  และเธอก็ถูกใจสุดๆ เช่นกัน  เพราะตอนนี้เธอกำลังเขียนนิยายสยองขวัญอยู่  สภาพบ้านหลังนี้ทำให้จินตนาการเธอบรรเจิดและโลดแล่นอย่างฉุดไม่อยู่
พอไปถามหาเจ้าของบ้านจากคนแถวนั้น  และบอกจุดประสงค์ว่าจะเช่าบ้านหลังนี้  ก็ได้รับสายตาที่มองมาราวกับว่าเธอเสียสติไปแล้ว  แต่เธอไม่สนใจ  ยังคงดึงดันไปพบเจ้าของบ้านจนได้
เจ้าของบ้านเป็นชายชราร่างผอมสูง  หลังงองุ้ม  นัยน์ตาเศร้า  ท่าทางอมทุกข์  เมื่อรู้ถึงความต้องการของเธอก็ถามย้ำซ้ำๆ ทั้งยังพยายามเกลี้ยกล่อมให้เธอเปลี่ยนใจ  จนถึงขั้นข่มขวัญเมื่อเธอยืนยันจะขอเช่าบ้านหลังนี้
คุณตาเจ้าของบ้านเล่าว่า  บ้านหลังนี้เดิมเป็นบ้านของลูกชายกับลูกสะใภ้ท่าน  ท่านยกให้เป็นเรือนหอของทั้งสองหลังแต่งงาน  ทั้งสองอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขจนมีพยานรักด้วยกัน 1 คน
ตั้งแต่มีลูก  ลูกชายท่านก็มุทำงานหนักมากขึ้นเพื่อสร้างฐานะ  จนละเลยครอบครัวไปอย่างไม่ตั้งใจ
จนในวันหนึ่ง  เขากลับมาจากที่ทำงานหลังเที่ยงคืน  ก็พบว่าภรรยาและลูกถูกฆาตกรรมตายอย่างสยดสยองภายในบ้าน
เขาเฝ้าโทษว่าเป็นความผิดของตัวเองที่ละเลยครอบครัวและปกป้องภรรยาและลูกเอาไว้ไม่ได้  ถ้าเขาไม่มัวแต่บ้างานและกลับบ้านเร็วกว่านี้  ภรรยาและลูกของเขาก็คงจะไม่ตายอย่างน่าอนาถอย่างนี้
เขาจมอยู่กับความรู้สึกผิดและความทุกข์  ไม่ว่าคุณตาจะปลอบโยนอย่างไรก็ไม่ดีขึ้น  จนในวันหนึ่งเขาก็ฆ่าตัวตายตามภรรยาและลูกไป  เหตุการณ์ครั้งนั้นสร้างความเศร้าโศกให้กับคุณตาอย่างหนักที่ต้องเสียทั้งลูกชาย  ลูกสะใภ้รวมทั้งหลานคนเดียวไป  ท่านจึงย้ายไปอยู่ให้ไกลจากสถานที่ที่สร้างความเจ็บปวดและทุกข์ใจแก่ท่าน
เมื่อฟังท่านเล่าจบแทนที่เธอจะรู้สึกกลัว  กลับทำให้เธอรู้สึกว่าการเข้าไปอยู่ในบ้านหลังนั้นเป็นเรื่องที่ถูกต้องที่สุดแล้ว  เพราะเสียงหัวใจเธอกระซิบบอกเช่นนั้น
ตลอดระยะเวลาที่อยู่บ้านหลังนี้มา  ก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติ  เธออยู่อย่างสงบสุขเรื่อยมา  ถึงบ้านหลังนี้จะอยู่ในซอยเปลี่ยว  แต่กิตติศัพท์ความสยองขวัญของบ้านหลังนี้ก็ทำให้ไม่เคยมีข่าวขโมยหรือโจรเข้ามารบกวนผู้คนในซอยเลยสักครั้ง
แต่พอเดือนที่แล้วที่ทิศ  พี่ชายของเธอขึ้นมาเยี่ยม  เพื่อดูความเป็นอยู่หลังจากย้ายจากคอนโดเก่า  พอมาเห็นสภาพบ้านเช่าของเธอเท่านั้นแหละ  ก็โวยวายเป็นการใหญ่  แถมสำทับให้เธอย้ายออกไปให้เร็วที่สุด
พี่ชายเธอมาอยู่กับเธอแค่วันเดียว  ก็บ่นเรื่องบ้านของเธอเป็นร้อยรอบจนเธอเอือมระอา  นี่ถ้าไม่มีงานด่วนล่ะก็  พี่ชายเธอคงลากเธอออกจากบ้านไปหาที่พักใหม่ซะเดี๋ยวนั้นแน่
พอกลับบ้านไป  เขาก็โทรมาแทบจะทุกวัน  เพื่อถามว่าเธอย้ายออกจากบ้านไปหรือยัง  แล้วก็โวยวายทุกครั้ง  เมื่อได้ฟังคำตอบจากเธอ  จนเธอต้องแกล้งไม่รับโทรศัพท์บ้างเพื่อเลี่ยงคำบ่นของพี่ชาย
ไม่ใช่ว่าเธอไม่สนใจคำพูดของพี่ชายหรอกนะ  แต่เมื่อคิดจะย้ายออกทีไร  ก็เหมือนมีอะไรบางอย่างมาฉุดรั้งให้อยู่ต่อ  เธอรู้สึกเหมือนมีอะไรบ้างอย่างรบกวนจิตใจ  อะไรอย่างอย่างที่กระซิบบอกให้เธออยู่บ้านหลังนี้ต่อไป
หญิงสาวถอนหายใจอย่างอ่อนล้า  พยายามสลัดความรู้สึกวุ่นวายใจออก  ก่อนจะลุกตัวไปอาบน้ำเพื่อไปทำงานตามปกติ
พอแต่งตัวเสร็จก็เดินลงบันไดไปด้านล่าง  พอเปิดประตูออกไปก็พบคุณตาเจ้าของบ้านยืนอยู่หน้าบ้าน
พอทำความเคารพท่านเสร็จ  เธอก็เอ่ยถามขึ้นอย่างแปลกใจ
“คุณตา  คือ...  คุณตามาทำไมคะ”  เมื่อหาคำถามที่เหมาะสมไม่ได้  ก็เลยตัดสินใจถามออกไปตรงๆ
คุณตาถอนหายใจยาว  หน้าตายังทุกข์ทนหม่นหมอง  ท่านเงยหน้าขึ้นมองบ้านแล้วเอ่ยตอบแผ่วเบา
“วันนี้เป็นวันครบรอบวันตายของลูกชายตา  นานแล้วที่ตาไม่เคยมาใกล้ที่นี่”  ท่านเว้นช่วงไป  แล้วถอนหายใจอีกครั้ง
“อีกอย่าง  ตาจะมาดูหนูด้วยว่าเป็นยังไงบ้าง”
เธอมองท่านด้วยความเห็นใจ
“หนูสบายดีค่ะ  ไม่มีปัญหาอะไรเลย  แถมมีเงินเก็บตั้งเยอะ  เพราะคุณตาคิดค่าเช่าอย่างกับให้เปล่า”
เธอพยายามทำเสียงร่าเริง  เพื่อดึงคุณตาออกจากความเศร้า
ท่านยิ้มออกมานิดหนึ่ง  แค่นั้นก็ทำให้เธอดีใจที่ความพยายามไม่สูญเปล่า
“ดีแล้ว”
พอเห็นท่านทำท่าจะกลับไปซึมอีก  หญิงสาวเลยคิดว่าเธอคงต้องป่วยกะทันหัน  ไปทำงานไม่ได้อย่างปัจจุบันทันด่วน  แล้วเอ่ยชวนถามเสียงใส
“คุณตาจะไปไหนต่อหรือเปล่าคะ”  เมื่อเห็นท่านเงยหน้ามามองก็พูดต่อ
“คือ  หนูจะชวนคุณตาไปทำบุญน่ะค่ะ  ไปด้วยกันนะคะ”  พูดจบก็เอียงคอรอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ
“ไปสิ”  ท่านตอบกลับมาง่ายๆ  เมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้นของเด็กตรงหน้า  ทำให้เธอยิ้มอย่างกว้างขวาง
เธอพาคุณตาตระเวนทำบุญไปเรื่อยๆ จนเมื่อเห็นว่าท่านเริ่มเหนื่อยจึงพาท่านไปส่งที่บ้าน
หญิงสาวประคองท่านเดินเข้าบ้าน  แม้ท่าทางท่านจะดูเหนื่อยอ่อน  แต่ก็ดูเหมือนสีหน้าของท่านจะสดใสขึ้นกว่าเดิมมากมาย
“ขอบใจมากนะ”  ท่านเอ่ยขึ้นก่อนเธอจะกลับบ้าน
“ไม่เป็นไรค่ะ”  เธอตอบกลับอย่างสดใส  ทำให้ได้รับรอยยิ้มอ่อนโยนจากคุณตา
“ถ้าวันนี้หนูไม่พาตาไปทำบุญ  ตาก็คงจะจมอยุ่กับความทุกข์อย่างนี้ไปเรื่อยๆ  การได้ทำบุญในครั้งนี้ทำให้ตารู้สึกว่าจิตใจปลอดโปร่งขึ้น  ยิ่งได้ฟังพระท่านเทศน์ก็ยิ่งให้ตาคิดได้ว่า  ทุกสิ่งมันเป็นอนิจจัง  ไม่มีอะไรเที่ยงเลยสักอย่าง  ตาขอบใจหนูมากๆ ที่พาตาไปพบหนทางสว่าง”
หญิงสาวกุมมือท่านไว้แล้วยิ้มให้ท่านอย่างอ่อนโยน
“แค่คุณตารู้สึกดี  หนูก็ดีใจแล้วค่ะ”
เธอลาท่านกลับบ้านด้วยความรู้สึกปลอดโปร่ง
เธอกลับมาถึงบ้านในเวลาเย็นๆ พอดี  เมื่อมาถึงก็เห็นคุณป้าสามคนที่บ้านอยู่ใกล้ๆ บ้านเธอมายืนรออยู่หน้าบ้าน
พอเห็นเธอไปถึงพวกป้าๆ ก็ตรงรี่เข้ามาหา  ทำให้เธอเอ่ยทักไปด้วยความสงสัย
“คุณป้า  มีอะไรกันหรือเปล่าคะ”
‘คุณป้า’ แต่ละท่านมีสีหน้าลำบากใจและไม่สบายใจอย่างหนักจนเธอชักจะเป็นห่วง  ท่านสบตากันเหมือนจะเกี่ยงกันในที  ก่อนคุณป้าท่านหนึ่งจะหันมาพูดกับเธอ
“โณทัย  คือ  พวกป้าจะมาเตือนหนูน่ะจ้ะ”
“เตือน  เตือนเรื่องอะไรคะ”  เธอถามกลับอย่างฉงนในคำพูดของคุณป้า
“ป้าจะไม่อ้อมค้อมละนะ  หนูรู้ใช่ไหมว่าวันนี้เป็นวันครบรอบวันตายของเจ้าของบ้านหลังนี้  และทุกๆ ปีในตอนกลางคืนของวันนี้  พวกป้าๆ กับคนที่อยู่บ้านใกล้ๆ ก็จะได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากบ้านหลังนี้ทุกปี”  ท่านถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะพูดต่อ
“พวกป้าอยากให้หนูย้ายออกไปจากบ้านหลังนี้  อย่าอยู่ที่นี่ในคืนนี้เลยนะ  พวกป้าเป็นห่วง”
สีหน้าของพวกท่านแสดงความเป็นห่วงอย่างชัดเจน  เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เธอก็เข้าไปทักทายพูดคุยและซื้อของมาฝากเพื่อนบ้านของตัวเองอยู่เสมอ  และพวกท่านก็มีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อให้เธอเสมอมา
หญิงสาวยิ้มให้พวกท่านอย่างปลอบโยน
“หนูไม่เป็นไรหรอกค่ะ  อยู่มาตั้งนานไม่เห็นจะมีอะไรผิดปกติเลย”
“แต่มันไม่เหมือนกันนะโณทัย  คืนนี้มันไม่เหมือนกับวันอื่นๆ ที่ผ่านมา  ป้าขอร้องละ  ไปอยู่กับพวกป้าก็ได้  ขอแค่ผ่านคืนนี้ไปก่อนก็ยังดี”
“หนูไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ  หนูรับรองว่าหนูจะปลอดภัย”
ทั้งสามพยายามเกลี้ยกล่อมเธออย่างสุดความสามารถ  แต่เมื่อทนกับความดื้อแพ่งของเธอไม่ไหว  ก็จำใจต้องจากไปโดยทิ้งเพียงสายตาห่วงใยไว้ให้เธอ
หญิงสาวยิ้มและมองตอบอย่างอ่อนโยน  พยามยามทำจิตใจให้ปลอดโปร่ง  เธอหันหลังกลับเงยหน้าขึ้นมองบ้านด้วยสายตามุ่งมั่น  แล้วเดินเข้าบ้านอาบน้ำแต่งตัวสวดมนต์ก่อนเข้านอนตามปกติ
หญิงสาวสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเปิดประตูบ้าน  เธอหันไปมองนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าๆ
เธอลุกจากเตียงแล้วเดินลงบันไดไปเรื่อยๆ แล้วหยุดอยู่ที่เชิงบันได  ซึ่งมองเข้าไปเห็นห้องรับแขกของบ้านพอดี
ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังกอดร่างภรรยาและลูกแล้วร้องไห้ราวจะขาดใจ  เธอยืนมองนิ่งๆ มีเพียงแววตาเท่านั้นที่ปรากฏร่องรอยความสะเทือนใจ
แล้วภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไปเป็นภาพชายหนุ่มคนเดิมใส่ชุดสีดำสีหน้าเศร้าสร้อย  นั่งกินเหล้าอยู่เพียงลำพักภายในห้อง  พอเมาก็เริ่มฟูมฟายพร่ำขอโทษภรรยาและลูกอย่างหมดสภาพ
ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนมาถึงภาพที่เขานั่งกินเหล้าอยู่เช่นเคย  แต่วันนี้มีปืนกระบอกหนึ่งตั้งอยู่บนโต๊ะข้างๆ ขวดเหล้า  เขาค่อยๆ ยกปืนขึ้นมาจ่อที่ขมับตัวเอง  เธอจึงค่อยๆ เดินเข้าไปหา  เมื่อไปยืนอยู่ใกล้ๆ ชายคนนั้น  เธอก็เอ่ยขึ้นว่า
“พอเถอะค่ะ”
เขาปรายตาแดงก่ำที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตามามองเธอ  หญิงสาวมองกลับด้วยสายตาที่อ่อนโยนและปลอบประโลม  เธอพยายามกลั้นน้ำตาแห่งความสงสารอย่างเต็มที่  เพื่อพูดในสิ่งที่ต้องการ
“อย่าโทษตัวเองอีกเลย  มันไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก  มันเป็นเพราะเวรกรรมที่ทำร่วมกันมามากกว่า  ที่ทำให้พวกเขาต้องตายไปแบบนี้  อีกอย่าง  พวกเขาไม่ได้โกรธคุณสักนิด  ตรงกันข้าม  พวกเขาเป็นห่วงคุณมากที่คุณต้องมาติดอยู่ที่นี่ในสภาพนี้  เลิกทำร้ายตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าสักที  ไปสู่สุคติเถอะค่ะ”
หญิงสาวมองเขาอย่างอ้อนวอน
“เธอเป็นใคร”  เสียงเย็นๆ ถามขึ้นเมื่อเธอพูดจบ
น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลลงมาเป็นสาย  เธอเม้มปากแน่นเพื่อกลั้นสะอื้น  เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“จำหนูไม่ได้เหรอคะ  พ่อ”
พอพูดจบร่างตรงหน้าก็แข็งทื่อเหมือนถูกสาป  เขามองเห็นร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งซ้อนทับกับภาพหญิงสาวตรงหน้า  นานกว่าเขาจะครางชื่อที่แสนจะคุ้นเคยจากริมฝีปากซีดเซียว
“หนูเมย์”
“ค่ะ  พ่อ”
หญิงสาวสะอื้นฮักอย่างสุดกลั้น  โผเข้าไปหมายจะกอดผู้ชายตรงหน้า  แต่เมื่อไปถึงกลับสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่า  ได้แต่มอง ‘พ่อ’ ในอดีตด้วยสายตาเจ็บปวดและโหยหา
“ทำไม...”  เขาถามขึ้นด้วยความสับสนกับเหตุการณ์ตรงหน้า
“ตั้งแต่วันที่หนูกับแม่ตาย  เราก็เฝ้าดูพ่อมาตลอดด้วยความเป็นห่วง  และได้แต่เสียใจที่เป็นต้นเหตุให้พ่อต้องทุกข์ทรมานเพราะการจากไปของพวกเรา  หนูกับแม่พยายามสื่อสารกับพ่อ  แต่พ่อก็ทุกข์ใจเกินกว่าจะเปิดใจรับได้  พวกเราไม่รู้จะทำยังไง  จนถึงวันที่เราต้องไปเกิด  แม่ถูกดึงให้ไปเกิดก่อน  เหลือเพียงหนูที่เห็นพ่อในคืนสุดท้ายก่อนที่พ่อจะฆ่าตัวตาย  แต่หนูอยู่ห้ามพ่อไม่ได้  เพราะกรรมของเราตัดขาดไม่ให้เราพบกันอีก  หนูถูกดึงให้ไปเกิดก่อนที่พ่อจะกลายเป็นวิญญาณ”
หญิงสาวมองคนเป็นพ่ออย่างเศร้าสร้อยก่อนจะพูดต่อ
“หนูรู้ว่าพ่อจะยังคงจมอยู่กับความทุกข์  หนูจึงตั้งจิตอธิษฐาน  ขอให้มีโอกาสได้กลับมาที่นี่  เพื่อช่วยให้พ่อหลุดพ้นจากการจองจำด้วยความรู้สึกผิดของตัวเอง  พ่อคะ  หนูกับแม่ไม่เคยโกรธหรือโทษพ่อสักนิด  เรารู้ว่าพ่อทำทุกอย่างเพื่อพวกเรา  เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความผิดของพ่อ  เจ้ากรรมนายเวรเขามาทวงชีวิตของเขา  ยังไงพ่อก็ห้ามาไม่ได้หรอกค่ะ  พ่อเลิกโทษตัวเองสักที  นะคะ”
เธออ้อนวอนเขาทั้งคำพูดและสายตา
เขาขยับเข้ามาใกล้  อยากจะเช็ดน้ำตาให้ลูกสาวก็ทำไม่ได้  ทำได้เพียงร้องไห้ด้วยความซาบซึ้งในตัวลูกสาวของตน  ที่แม้จะข้ามภพข้ามชาติไปแล้วก็ยังห่วงใยพ่อที่ไม่ได้เรื่องอย่างเขา
“เมย์  พ่อขอโทษ  และก็ขอบใจนะลูก”
เขายื่นมือมาจับใบหน้าของลูกสาว  แม้สัมผัสไม่ได้  แต่แค่ได้มีโอกาสใกล้ชิดและได้พบกับลูกสาวอีกครั้ง  แค่นี้ก็ดีเหลือเกินแล้ว
หญิงสาวยิ้มให้เขาทั้งน้ำตา
“หนูรักพ่อค่ะ”
เขายิ้มกลับอย่างอ่อนโยน
“พ่อก็รักลูก  ลาก่อนลูกรักของพ่อ”
พูดจบร่างสูงนั้นก็ค่อยๆ จางลงกลายเป็นแสงวิบวับพร่างพรายก่อนจะจางหายไปจากสายตา
“ลาก่อนค่ะพ่อ”
เธอถอนหายใจอย่างเป็นสุข  เพราะได้ทำหน้าที่ได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว  หนังตาเธอเริ่มจะหนักอึ้ง  แล้วร่างของเธอก็ค่อยๆ พับและล้มลงบนโซฟา
หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างอ่อนล้า  เมื่อสายตาชิดกับแสงก็พบใบหน้าคมเข้มที่คิ้วขมวดยุ่งจนแทบจะเป็นปมอยู่ตรงหน้า  แต่พอเห็นเธอลืมตาก็ยิ้มกว้างอย่างยินดี
“ฟื้นแล้วเหรอ  โณทัย”
“พี่ทิศ”
เธอมองไปรอบๆ ตัวก็พบว่าอยู่ในห้องสีขาวสะอาด  คาดว่าจะอยู่ในโรงพยาบาล  จึงหันไปมองหน้าพี่ชาย
“เกิดอะไรขึ้นคะ”
คนเป็นพี่ตีหน้ายุ่งใส่
“พี่ควรจะถามแกมากกว่านะ  ว่าเกิดอะไรขึ้น  ทำไมถึงไปนอนหมดสติอยู่ที่บ้านหลังนั้น  คราวนี้ใช้ ‘พลัง’ ทำอะไรอีก”
ทิศรู้ดีว่าน้องสาวของเขาเป็นพวกมีความสามารถพิเศษในการติดต่อกับวิญญาณได้  แต่น้องของเขาก็ไม่ค่อยจะได้ใช้ความสามารถนี้นัก  เพราะใช้ทีไร  จะทำให้ร่างกายอ่อนเพลียและหมดแรกอย่างที่เป็นอยู่นี้ทุกที  ครั้งนี้น้องสาวเขาก็คงจะใช้พลัง  ซึ่งก็คงเกี่ยวกับบ้านหลังนั้นแน่ๆ ถึงได้อยู่ในสภาพนี้
เธอยิ้มเซียวๆ ให้ก่อนจะตอบคนเป็นพี่
“พี่ไม่อยากรู้หรอก”
คนเป็นพี่แยกเขี้ยวรับ  ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่
“พร้อมเมื่อไหร่ค่อยเล่าให้พี่ฟังก็แล้วกัน”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น  ก่อนร่างคุณตาเจ้าของบ้านจะเข้ามา  หญิงสาวพยายามยกมือไหว้แล้วหันไปมองพี่ชายเป็นเชิงไล่
เมื่อพี่ชายออกจากห้องไปแล้วคุณตาก็เอ่ยถามขึ้นด้วยความห่วงใย
“เป็นยังไงบ้างหนู”
หญิงสาวยิ้มให้ท่านก่อนตอบ
“ไม่เป็นไรมากหรอกค่ะ  แค่เพลียๆ นิดหน่อย  สงสัยช่วงนี้คงจะนอนน้อยไปหน่อยก็เลยเป็นลมไปน่ะค่ะ”
“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว  ตาเป็นห่วงแทบแย่”
คุณตามีท่าทีลังเลอยู่สักพัก  ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยขึ้น
“เมื่อวานตาฝันถึงลูกชาย  เขามาลา  บอกว่าจะไปเกิดแล้ว”
หญิงสาวสบตาท่านแล้วยิ้มอย่างยินดี
“ดีแล้วล่ะค่ะ”
ท่านถอนหายใจอย่างเป็นสุข  ก่อนจะมองหน้าเธออย่างแน่วแน่
“อีกอย่าง  ตาว่าตาจะบวช  เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้ลูก”
หญิงสาวสบตาแน่วแน่ของท่านก่อนจะยิ้มและพนมมือขึ้นจรดหน้าผาก
“หนูขออนุโมทนาสาธุด้วยค่ะคุณตา”
“ถึงวันนั้นตาจะบอกหนูอีกที  ไม่รู้ทำไมตารู้สึกเอ็นดูหนูเหมือนลูกเหมือนหลาน  นี่ถ้าหลานตายังอยู่ก็คงจะอายุมากกว่าหนูไม่กี่ปีหรอก”
ท่านมองมาอย่างเอื้อเอ็นดู
“ขอบคุณค่ะคุณตา”  
คุณตาท่านกลับไปแล้ว  พี่ชายเธอก็รีบโผล่หน้าเข้ามาในห้อง
“พี่โทรบอกพ่อแม่แล้วนะว่าไม่ต้องเป็นห่วง  หมอให้ดูอาการอีกสักคืน  พรุ่งนี้ก็คงจะกลับบ้านได้  อ้อ!  อีกอย่าง  พี่หาคอนโดใหม่ให้เราแล้วนะ  กลับไปก็ย้ายออกจากบ้านผีสิงหลังนั้นซะ”
พี่ชายเธอยังพูดถึงบ้านหลังนั้นด้วยความหงุดหงิด
“ไม่มีผีสิงแล้วล่ะน่า”  เธอพึมพำกับตัวเอง
แต่พี่ชายเธอยังอุตส่าห์ได้ยิน  เขาหรี่ตามองเธออย่างรู้ทันจนเธอต้องหันหลังให้  แกล้งทำเป็นอยากพักผ่อนเต็มทน
เธอยิ้มกับตัวเองด้วยความรู้สึกปลอดโปร่ง  ก่อนความอ่อนเพลียจะทำให้รู้สึกง่วงจริงๆ  ริมฝีปากยังคงแต้มไปด้วยรอยยิ้มน้อยๆ  ก่อนจะเข้าสู่นิทรารมณ์อันแสนสุข


เป็นคนที่ชอบเขียนหรือแต่งอะไรด้วยดินสอใส่กระดาษก่อนจะพิมพ์จริง  ซึ่งเป็นนิสัยของพวกที่ไม่มั่นใจในตนเอง  (อันนี้เขาว่ามา) เพราะฉะนั้นกว่าจะแต่งเสร็จ  กว่าจะได้พิมพ์  กว่าจะเสร็จ  กว่าจะได้ลงก็ช้ามากกว่าของชาวบ้านเขา  (อันนี้เป็นข้อแก้ตัวของคนที่ส่งงานสายเสมอ) ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
ตอนแรกที่แต่งกะจะแต่งออกมาเป็นแนวโรแมนติก  แต่งไปแต่งมาไหงกลายเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้  ต้องบอกว่าเรื่องมันพาไปจริงๆ
เรื่องนี้ถือว่าเป็นเรื่องสั้นขนาดยาวมากกกกกกกกก  ยาวมากกว่าทุกเรื่องที่เคยแต่งมา  ตอนแรกกะจะโดด  เพราะช่วงนี้ยุ่งจัด  เพลียทั้งกายเพลียทั้งใจอย่างบอกไม่ถูก  แต่ยิ่งแต่งยิ่งมัน  แถมช่วงนี้ยังไม่มีแต่แต่กะใจจะอ่านนิยาย  เพราะจิตใจมันหดหู่พิกล  ความซวยก็เข้ามาเป็นระยะ  เพื่อนบอกว่าเพราะปีนี้เป็นปีชง  ซวยกันเป็นแพ็คคู่  ไม่รู้ใช่ป่าว  แต่ซวยได้มันก็คงจะหายซวยได้เหมือนกันสิน่า
ช่วงนี้อาจจะผลุบๆ โผล่ๆ เหมือนริดสีดวง เอ๊ย ไม่ใช่  อาจจะหายศีรษะไปเป็นพักๆ เพราะยังหาทางจัดการกับความวุ่นวายของงาน  และความวุ่นวายใจของตัวเองยังไม่ได้
แต่จะพยายามโผล่หน้าไปทักทายนะคะ  ถ้าหายศีรษะไปนานก็อย่าว่ากัน  ที่สำคัญก็อย่าเพิ่งลืมกันไปซะก่อนนะคะ



Create Date : 13 มกราคม 2556
Last Update : 17 มกราคม 2556 17:05:54 น. 79 comments
Counter : 1547 Pageviews.

 
เปิดให้น้องปุ๋ยจ้าาาาา



โดย: mambymam วันที่: 13 มกราคม 2556 เวลา:19:27:59 น.  

 
มาอ่านตะพาบจ้า เขียนได้น่าอ่านและฮาเช่นเคย
สนุกดี แต่ แหม ยาวน่าดู อิอิ
กดไล้์ให้นะจ๊ะ



โอยยยย เห็นเม้นท์พี่ที่น้องปุ๋ยเอาไปแปะแล้วจะเป็นลม
แม่จ้าววว พิมพ์ไม่ได้ดูเลย นึกโมโหตัวเองอยู่
ผิดนิดเดียว ความหมายเปลี่ยนไป ราวฟ้ากับดิน
ตายๆๆๆๆๆๆ อายจริงๆจ้าาาาา 5555
ขออภัยด้วยน้า มะล่ายตั้งจายยยย



ขอบคุณสำหรับคำอวยพรจ้ะ
และขอให้งานยุ่งๆและเรื่องหัวใจผ่านไปด้วยดีน้าาาา
อวยพรให้อีกรอบ ขอให้เจอแฟนหล่อๆน้า อิอิ



โดย: mambymam วันที่: 13 มกราคม 2556 เวลา:19:33:18 น.  

 
ไม่สายหรอกครับ แต่เย็นเลย :)


โดย: นิราลัย วันที่: 13 มกราคม 2556 เวลา:19:37:11 น.  

 
สวัสดียามค่ำ มาส่งเข้านอนค่ะ


โดย: sawkitty วันที่: 13 มกราคม 2556 เวลา:21:23:34 น.  

 
คุณตาฝันถึงลูกชาย เขามาลาและไปเกิดแล้ว
เป็นเรื่องราวครอบครัวที่อ่านแล้วนิ่งเงียบในความคิด

จนกลายเป็นความสุขที่ได้รับก่อนหลับตาลงนอน
ด้วยความสบายใจ

^^


ตะพาบบ้านนี้ออกช้ากว่าใครเลยน้า
แต่ก็ติดตามอ่านค่า
เป็นกำลังใจให้สำหรับงานเขียนดีดีเช่นนี้ค่่า



โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 13 มกราคม 2556 เวลา:22:20:44 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องปุ๋ย ขอบคุณคำอวยพรปีใหม่ให้พี่กิ่งนะคะ ขอให้พรนั้นกลับมาตอบสนองน้องปุ๋ยหลายร้อยเท่านะคะ

มาอ่านงานตะพาบค่ะ พี่กิ่งมาช้าไปหน่อยวันนี้มีธุระทั้งวันค่ะ เข้าบล็อกซะดึกมากมาย

แต่มาอ่านตะพาบบ้านนี้แล้วขอบอก อ่านสนุกมากค่ะ น้องปุ๋ยเขียนเก่งมาเลยนะคะ เขียนได้เป็นเรื่องๆเลย พี่กิ่งอ่านเพลินเลยค่ะคิดว่าจะออกแนวน่ากลัวแต่ก็ไม่น่ากลัวนะคะ

พี่กิ่งไลท์ให้นะคะ

หลับฝันดีมีความสุขค่ะ





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 13 มกราคม 2556 เวลา:22:54:46 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรและการแวะไปเยี่ยมเยียนนะคะ ไผ่ก็พอๆ กันนั่นแหละค่ะ บางครั้งไปเยี่ยมไปเยือนบล็อคเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ก็ไปแบบจิ้มดูด แว๊บไปแว๊บมาเลย บ้าบออยู่แถวนี้ คริๆ ยังไงก็คิดถึงเสมอ เป็นกำลังใจให้ทุกย่างก้าวของชีวิตนะคะ สุขสมหวังตลอดปีค่ะ


โดย: คมไผ่ วันที่: 13 มกราคม 2556 เวลา:23:50:45 น.  

 
หายไปนาน ... กลับมาพร้อมงานเขียน
สลับซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม แถมน่าติดตามมากๆ เลยค่ะ
หญิงสาวโณทัย ไปๆ มาๆ กลายเป็นหนูเมย์ที่กลับชาติมาเกิดซะงั้น
และเป็นต้นเหตุให้ทุกอย่างคลี่คลายไปในทางที่ดี

อ่านแล้วลึกซึ้งมากเลยค่ะคุณประกาย

เขียนมาให้อ่านเรื่อยๆ นะคะ


คืนนี้นอนหลับฝันดีนะคะ



โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 14 มกราคม 2556 เวลา:0:19:37 น.  

 
สวัสดีวันปีใหม่ รอบที่ 3 แล้วมั้ง แหะ

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรค่ะ ขอให้คุณปุ๋ยมีแต่ความสุข สดชื่น สมหวัง
ตลอดปีและตลอดไป เช่นกันค่ะ

เขียนได้สนุกเหมือนเคย เรื่องออกแนวลึกลับแต่ไม่น่ากลัว
เป็นกำลังใจให้เขียนออกมาอีกเรื่อย ๆ นะคะ


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 14 มกราคม 2556 เวลา:13:46:56 น.  

 
หวัดดีคุณปุ๋ย....คุณ Nothai และ น้อง may

ยอดไปเลยคับ...ลดการสูญเสียโดยไม่ยั้งคิดได้....
มันมาก...ขอรออ่านเรื่องใหม่อีกนะคับ....


โดย: biocellulose วันที่: 14 มกราคม 2556 เวลา:17:52:59 น.  

 


ตามนั้นหล่ะคร๊าบบบบบบบ 555


โดย: พันคม วันที่: 14 มกราคม 2556 เวลา:19:28:49 น.  

 
มาปี 2013 แล้ว ฝีมือก็ยังคงยอดเยี่ยมเช่นเดิมครับคุณปุ๋ย ^^b ยกให้เป็นสุดยอดตะพาบของ กม. นี้อีกเช่นเคย

ปกติเวลาอ่านบล็อกยาวๆ ผมจะอ่านไปหน่อยนึงแล้วเลื่อนลงมาพิมพ์คอมเม้นท์แล้วค่อยเลื่อนกลับขึ้นไปอ่านต่อ เพราะกลัวจะลืมว่าจะเม้นท์อะไรบ้าง
แต่คราวนี้อ่านต่อเนื่องแบบวางไม่ลง ยิ่งกลางๆ-ท้ายๆเรื่องยิ่งน่าติดตามครับ ถึงนิยายจะแดงเถือกยาวพรืิดนิโหน่ยก็เหอะ ขึ้นย่อหน้าใหม่เคาะบรรทัดสองทีสวยกว่าครับ

ทีแรกก็นึกตามว่าจะจบแบบไหน คุณตาเป็นผีอีกคนหรือเปล่า? หรือนางเอกเป็นผี? คิดไปต่างๆนานา คิดว่านางเอกจะหัวโกร๋นตั้งแต่ตอนเห็นวิญญาณเจ้าของบ้านโผล่มารีเพลย์วีรกรรมให้ดูแล้ว แต่หักมุมซะประทับใจเลยครับ สุดท้ายรุ่งอรุโณทัย (ชื่ออะไรเนี่ย ลิเกจริงๆวู้!) ก็ปลดปล่อยพ่อในชาติที่แล้วกลับสู่แสงสว่าง
ทีแรกผมคิดว่าแม่ตาย แต่ลูกไม่ตายมีคนมาช่วยไว้ทันและถูกส่งไปโรงพยาบาล แต่พ่อไม่ทันรู้เรื่องนี้ เลยชิงฆ่าตัวตายตามไปติดๆ จากนั้นลูกสาวที่เติบโตขึ้นก็ตั้งใจกลับมาที่บ้านนี้เพื่อมาบอกความจริงกับพ่อให้พ่อเลิกรู้สึกผิด (ส่วนคุณตา อาจเขียนให้จำนางเอกที่โตขึ้นไม่ได้)
ถ้าตัดเรื่องพลังพิเศษไป นิยายผีจะคลาสสิคขึ้นครับ แต่ของคุณปุ๋ยทำให้มีการอธิษฐนว่าขอเกิดมาเพื่อช่วยเหลือพ่อตนเอง ก็ได้ความประทับใจในส่วนนี้เพิ่มอีกด้วย


โดย: ชีริว วันที่: 14 มกราคม 2556 เวลา:22:30:42 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: การเดินทางของใจที่เที่ยงแท้ (ขุนเพชรขุนราม ) วันที่: 15 มกราคม 2556 เวลา:5:59:33 น.  

 
ที่รักจ๋า...
คำอวยพร ส่งไปให้แล้วค่ะ
แต่ส่งไปอีกครั้ง ก็ขอบคุณนะค่ะ
งานเขียน น่ารัก สนุกดีค่ะ
ช้า แต่ ชัวร์
รอได้ค่ะ


โดย: รู้นะว่าคิดถึง วันที่: 15 มกราคม 2556 เวลา:8:06:35 น.  

 


ตอนแรกเปิดเข้ามาเห็นความยาวของตัวหนังสือที่อยู่ตรงหน้าแล้ว ...
คิดว่าอาจจะต้องถอยออกไปตั้งหลักก่อน ... ; p ...
แต่พอลองอ่านไปซักสี่ห้าบรรทัด ... ขำตาม ...
อ่านต่อไปๆ ... ขนลุกเลยค่ะ ... ปกติไม่อ่านอะไรแนวผีๆ เลย ... กลัวค่ะ ...
หลวมตัวอ่านแล้วก็อดลุ้นไม่ได้ว่าจะเป็นยังไง ...
หักมุมไปหักมุมมา ... แถมจบได้ดีมากด้วย ...
... ^___^ ... ชื่นชมมเลยค่ะ ...

ปล. สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังเช่นกันและขอให้คุณประกายพรึกมีความสุขมากๆ ... คิดสิ่งใดสมปรารถนา มีจินตนาการบันเจิดตลอดไปค่ะ ...^___^ ...


โดย: yourstarlight วันที่: 15 มกราคม 2556 เวลา:9:27:41 น.  

 
ชอบตะพาบบ้านนี้จริง ๆ


โดย: rommunee วันที่: 15 มกราคม 2556 เวลา:21:15:08 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ
มาตามอ่านงานตะพาบครับ ยอมรับว่าเรื่องสั้นในบล็อกนี้แต่งได้ดีมาก ๆ เลยครับ ผมคิดว่าผู้แต่ง (จขบ.) ต้องเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือ ชอบอ่านนิยายเรื่องสั้นเยอะแน่ ๆ เลยครับ ผมอ่านแล้วรู้สึกได้ว่าผู้แต่งมีการสร้างสำนวนของตัวเองใส่ลงไปในเนื้อเรื่องค่อนข้างเยอะ ถือว่าเป็นจุดที่เป็นเสน่ห์ส่วนตัวของผู้แต่ง รวมทั้งการให้รายละเอียดของตัวละครที่ทำให้ผู้อ่านสามารถจินตนาการจนเห็นภาพตัวละครตามได้นั้น ผมคิดว่าผู้แต่งต้องใส่ใจและตั้งใจเขียนเรื่องนี้มากเป็นพิเศษเลยครับ

ในส่วนประเด็นของพล็อตหรือโครงเรื่อง ผมคิดว่าผู้แต่งเขียนได้น่าติดตามดีครับ พล็อตอาจจะออกแนวลึกลับแต่เมื่ออ่านแล้วก็ทำให้ต้องคิดตามไปตลอดว่านางเอกมีอะไรดีหนักหนาถึงได้ไม่กลัวเอาเสียเลย? ในขณะที่ผู้แต่งก็พยายามบรรยายให้ผู้อ่านทราบตลอดว่ามันน่ากลัว (โดยบรรยายผ่านความรู้สึกของพี่ชายนางเอก) ดังนั้นผู้อ่านจึงต้องตามอ่านไปจนจบให้ได้ เพราะอยากรู้สาเหตุที่แท้จริง ซึ่งประเด็นนี้เป็นเสน่ห์หรือจุดขายของนักเขียนที่เก่ง ๆ เลยครับ แสดงว่าผู้แต่ง (จขบ.) มีแนวโน้มที่จะกลายเป็นนักเขียนที่ยิ่งใหญ่ได้ในอนาคตครับ (ผมเว่อร์ไปอ่ะป่าวหว่า?)

ในประเด็นเรื่องความยาวของเรื่องนั้น ผมคิดว่ามันยาวกำลังดีเลยครับ ความยาวขนาดนี้ยังเรียกว่าเป็นเรื่องสั้นแบบธรรมดาครับ ผมเคยอ่านเรื่องสั้นขนาดยาวที่ยาวกว่านี้เยอะครับ จขบ. ลองไปอ่านรวมเรื่องสั้นของนักเขียนซีไรท์ปีที่แล้วดูสิครับ (แดดเช้าร้อนเกินกว่าฯ) เรื่องสั้นในเล่มนั้นบางเรื่องยาวมากกว่า 30 หน้าอีกครับ ความยาวไม่ใช่ปัญหาของเรื่องสั้น ถ้าผู้แต่งสามารถควบคุมเนื้อหาให้อยู่ในพล็อตเรื่องได้ตลอด โดยไม่หลุดออกจากพล็อตหลักหรือโครงเรื่องหลักที่วางไว้ครับ

ที่น่าจะติก็คือเรื่องการจัดวางหน้า หรือการจัดย่อหน้าและเว้นบรรทัด ซึ่งผู้แต่ง (จขบ.) อาจจะมองข้ามในประเด็นนี้ไปก็ได้ครับ ในประเด็นนี้เป็นจุดสำคัญเลยที่จะทำให้ผู้อ่านอยากจะอ่านเรื่องของเราครับ ลองคิดดูว่าถ้าเกิดมีหนังสือเต็มพืดยาวติดกันไปหมดทั้งหน้า เรามองดูแล้วก็ไม่สบายตา ผู้อ่านก็คงคิดเหมือนกันและอาจจะตัดสินใจที่จะไม่อ่านเรื่องนั้นเลยก็เป็นได้ ทั้ง ๆ ที่เรื่องนั้นอาจจะดีมากก็ตาม ผมอยากจะให้ผู้แต่ง (จขบ.) ลองใช้วิธีย่อหน้าหรือเว้นบรรทัดเพื่อจัดรูปหน้าของเรื่องนี้ใหม่ อาจจะทำให้ดูน่าอ่านมากกว่านี้นะครับ

ขออนุญาตยกตัวอย่างนะครับ

ย่อหน้าแรก ที่เป็นฉากที่พี่ชายโทรมาปลุกน้องสาว

ย่อหน้าที่สอง ผู้แต่งเล่าถึงความเป็นมาของชื่อนางเอกและพี่ชาย

ย่อหน้าสาม กลับมาพูดเรื่องที่พี่ชายคะยันคะย่อให้นางเอกย้ายบ้านต่อ

ย่อหน้าที่สี่ พูดเล่าถึงประวัติของบ้านเช่าหลังนี้

ย่อหน้าที่ห้า นางเอกแต่งตัวลงมาเจอคุณตา ... ไปจนถึงพาคุณตาไปทำบุญ

ย่อหน้าที่หก นางเอกกลับมาถึงบ้านเจอ 3 ป้ามาทัก ...

ประมาณนี้ไปเรื่อย ๆ ครับ แล้วระหว่างคำพูดกับการบรรยายอาการของตัวละครนั้น ถ้าจะให้อ่านได้อย่างราบลื่นโดยไม่สะดุด ผู้แต่งควรจะมีการเว้นบรรทัดให้ดูสวยงามด้วยครับ


สำหรับพล็อตเรื่องผีหรือเรื่องลี้ลับนั้น ผมไม่ค่อยถนัดในพล็อตแบบนี้สักเท่าไหร่ ผมเลยไม่ขอวิจารณ์แนวของเรื่องนะครับ แต่ในระหว่างที่ผมอ่านผมยอมรับว่าบางช่วงก็แอบกลัวผีตามไปเหมือนกันนะครับ

และจุดสุดท้ายที่ผมสังเกตเห็นก็คือ เรื่องนี้ไม่มีพระเอก แต่ก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญครับ เรื่องสั้นหลาย ๆ เรื่องมีแค่ตัวละครเอกในการเดินเรื่องเท่านั้น ก็เป็นเรื่องสั้นที่สนุกสนานและน่าติดตามได้ครับ

ท้ายสุดนี้ผมอยากจะบอกว่า ผมอ่านเรื่องนี้แล้วผมชอบนะครับ ผมอยากจะให้กำลังใจแก่ผู้แต่ง (จขบ.) ในการเขียนเรื่องสั้นครับ อยากจะให้ลองเขียนอีกหลาย ๆ เรื่องครับ แล้วตามผมมาอ่านอีกก็ได้นะครับ เพราะว่าผมก็ชอบและรักการเขียนเหมือนกันครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 15 มกราคม 2556 เวลา:23:13:41 น.  

 

แสดงว่าโค๊ตในการแต่งบล็อกนี้มีปัญหา จขบ. ควรจะไปหาโค๊ตแต่งบล็อกใหม่ได้แล้วครับ ถ้ัาอยากจะอัพบล็อกที่เป็นเรื่องสั้น หรือบล็อกที่มีตัวหนังสือเยอะ ๆ

เพราะว่าคอมเม้นท์ข้างบนนี้ผมพิมพ์อย่างดี และมีการเว้นบรรทัดด้วย แต่ว่าโค๊ตของบล็อกนี้มันจับรวบไปหมดเลย เว้นบรรทัดก็หายไปด้วย ผมเลยกลายเป็นดูเหมือนว่าพิมพ์เป็นพืดติดกันเลย ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้วผมมีการเว้นบรรทัดไว้เยอะเลย

โค๊ตที่ทำให้ตัวหนังสืออยู่ตรงกลางหน้า มันไม่เวิร์คสำหรับบล็อกที่เป็นงานเขียนหรือบล็อกที่มีตัวหนังสือเยอะ ๆ ครับ มันเหมาะสำหรับบล็อกที่มีการลงภาพเยอะ ๆ มากกว่าครับ

ผมแนะนำว่า จขบ. น่าจะลองศึกษาและหาโค๊ตใหม่มาลงในบล็อกนี้ดูนะครับ

อิอิ



โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 15 มกราคม 2556 เวลา:23:18:59 น.  

 

เขียนดีแต่คนอ่านตาลายมากๆ
เห็นด้วยกับน้องกล่อง คอมเม้น์ข้างบนเลยค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:12:23:30 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรค่ะ^^


โดย: coji วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:16:48:08 น.  

 
สวัสดีวันครูค่ะน้องปุ๋ย วันนี้พี่กิ่งไปใส่บาตรมาเอาบุญมาฝากด้วยค่ะ

มีความสุขวันครูนะคะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:17:18:23 น.  

 
สวัสดียามเย็นค่ะ ทานข้าวเย็นหรือยังคะ


โดย: sawkitty วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:18:42:46 น.  

 
สวัสดีจ้าคุณประกาย

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตนะคะ

วันนี้งานยุ่งไหมเอ่ย
ส่วนของปอยเจองานเข้าไป
เพิ่งจะเลิก และเดินทางกลับถึงบ้านเนี่ยล่ะค่ะ เหอๆ

แวะมาส่งยิ้มพร้อมกำลังใจค่ะ
มีความสุขกับอาหารมื้อเย็นนะคะ


โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:19:00:53 น.  

 
ครับผม.. แกล้งแซวเล่นน่ะครับ


โดย: นิราลัย วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:19:34:30 น.  

 
พรดีๆ ซ้ำก็ไม่เป็นไรค่ะ คุณปุ๋ย พี่ชอบ


แกะกระดาษห่อของขวัญเร็วๆ ไม่ใช่เพราะจิตใจหยาบกระด้างหรอกค่ะ เพราะเรารีบอยากจะดูของข้างในห่อมากกว่า


สวัสดีวันครูค่ะคุณปุ๋ย


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:20:27:22 น.  

 
มาอ่านงานตะพาบคะ
อ่านจนเริ่มแสบตาเลย

จบแบบนี้ดีมากเลยคะ
ดูมีความสุขดีคะ



โดย: ปันฝัน วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:20:48:43 น.  

 


โดย: ญามี่ วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:20:53:17 น.  

 
แวะมาทักทายส่งยิ้มก่อนนอนค่ะ
หลับฝันดีนะคะ ^^


มีบอนฮกหลงจากบ้านมาฝากด้วยค่ะ
อย่าเผลอไปจิ้มที่รูปล่ะ






โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:21:20:16 น.  

 
เรื่องความยาวผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับว่ายังไง แต่ถ้าโค้ดเยอะๆมันนับหมดนะ คุณปุ๋ย paste จาก word ลงบนกล่องการเขียนบล็อกแบบใหม่ใช่ไหมครับ อันนี้คิดว่าโค้ดอะไรๆจาก word อย่างพวกตัวหนา จัดกลาง เลือกสี เลือกฟอนต์ ฯลฯ มันก็ตามมาด้วย ปกติผมพิมพ์ใส่ notepad มันมีแต่ text ล้วนๆครับ

สมัยก่อนตอนเขียนบล็อกเกม ผมโดนให้หั่นเป็นหลายๆบล็อกประจำเพราะเกิน 20,000 อักขระ เดี๋ยวนี้ไม่แน่ใจว่าเขาให้เท่าไหร่แล้ว บล็อกที่ยาวที่สุดของผมคือ Doraemon FAQs มี 27,000 กว่าอักขระครับ


โดย: ชีริว วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:21:51:10 น.  

 
พลังพิเศษในการติดต่อกับวิญญาณ ถ้าผมมีผมขะขอหวยจากผี
หวังว่าคงไม่โดนผีหักคอตายนะครับ 5555
ดีว่าในชีวิตผมไม่เคยไปนอนที่ไหนต่างถิ่นต่างบ้านเลย
ถ้าต้องเจอผีละก่อนขอวิ่งชายเดี่ยวร้อยเมตรก่อนดีกว่าครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:0:53:12 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องปุ๋ย








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:5:42:21 น.  

 


อรุณสวัสดิ์ครับท่าน

ตื่นนอนอย่างสดชื่น
ผ่านค่ำคืนที่เหน็บหนาว
รับพลังจากเดือนดาว
สู่สกาวแห่งอุทัย

กล้าแกร่งอย่างแข็งขัน
กับขยันทั้งวันได้
แช่มชื่นและสุขใจ
กับวันใหม่ตลอดวัน


โดย: พันคม วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:7:52:58 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณปุ๋ย เป็นยังไงบ้าง สบายดีนะคะ

อุ๊ไม่ค่อยได้มาเยี่ยมเลย สบายดีนะคะ

ช่วงนร้ขอหายหัวหน่อยนะคะ หางานหาการทำยู่ค่ะ

เดี๋ยวเข้าที่เข้าทางเมื่อไหร่คงได้มาหบ่อยๆ

งานนี้โดตะพาบเช่นเคยค่ะ ไม่ได้อ่านอย่าว่ากันนะคะ

ไปแระค่ะ รักษาสุขภาพนะคะ


โดย: maitip@kettip วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:13:21:52 น.  

 
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับน้องปุ๋ย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:14:02:00 น.  

 
ทักทายจร้า
ขอบคุณที่แวะไปทักทายกันค่ะ
เป็นเรื่องสั้นที่ยาวได้อีก อิอิ
สุขสันต์วันสีส้มค่ะ


โดย: NENE77 วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:15:04:52 น.  

 




โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:15:20:38 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณประกาย

ช่วงต้นปี ... ใครๆ ก็ยุ่ง
ส่วนปอยยุ่งเป็นบางวันค่ะ
เช่นเมื่อวาน กะ วันนี้ ตะลอนอยู่ข้างนอกตลอด
กว่าจะกลับเข้าบ้านมาได้ ก็มืดค่ำ เล่นเอาร่างกายร่วงโรย ฮ่าๆ

แต่วันนี้งดงาน แอบหนีเที่ยวไปไหว้พระมาค่ะ
เลยนำบุญมาฝากคุณประกายด้วยนะคะ
ขอให้ปีนี้มีแต่ความสุขความเจริญเน้อ



โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:18:15:12 น.  

 
สวัสดีวันพฤหัสค่ะคุณปุ๋ย


เรายังคุยกันต่อเรื่องของขวัญ ตั้งแต่ตะพาบตอนก่อนเลยเนาะ




โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:18:35:53 น.  

 
ขอบคุณคุณปุ๋ยจ้า . . . สำหรับคำพรวันปีใหม่

มีเค้กมาฝากหม่ำๆด้วยกันนะคะ



โดย: กาปอมซ่า วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:19:39:32 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องปุ๋ย วันนี้พี่กิ่งงานยุ่งมากๆเลยค่ะ ก็ไม่มีเวลาเข้าบล็อกเข้าเฟสเลยจ้า เพิ่งมีเวลาตอนนี้ต้องรีบตอบเม้นท์ก่อนเดี๋ยวดึกก็จะง่วงตอบไม่ไหวอีกแหละจ้า

เมื่อวานวันครูพี่กิ่งก็มีงานวันครูทั้งเช้าแลเย็นเลยค่ะ

ปี 56 นี้พี่กิ่งยุ่งแต่ต้นปีเหมือนกันเลยค่ะ

หลับฝันดีนะคะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:20:38:52 น.  

 
อยากรวยจะกล้าขอหวยจากผีครับ 555

ราตรีสวัสดิ์ครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 18 มกราคม 2556 เวลา:1:08:58 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องปุ๋ย






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มกราคม 2556 เวลา:6:03:21 น.  

 
สวัสดียามเช้าวันสุขค่ะ



ขอให้มีความสุขนะคะ


โดย: iamorange วันที่: 18 มกราคม 2556 เวลา:8:05:46 น.  

 
สวัสดีจ้ะน้องปุ๋ย เอาบานชื่นซ้อนมาฝาก





วันนี้ออนล่ะจ้ะ รอคนชอบบานชื่นไปชมน้าาาาา
อิอิ


โดย: mambymam วันที่: 18 มกราคม 2556 เวลา:9:18:34 น.  

 
หลับฝันดีค่ะคุณปุ้ย




โดย: ญามี่ วันที่: 18 มกราคม 2556 เวลา:19:55:16 น.  

 
โอ้โห บล็อกแกงค์สมัยนี้ให้ตั้ง 60000 อักขระ!!
แบบนี้ผมอัดอายาโกะให้จบในบล็อกเดียวยังได้เลยครับ (แต่คงโดนคนอ่านด่า)

สมัยนี้พื้นที่บนเน็ตราคาถูกขึ้น อะไรๆก็ขยายง่าย สมัยก่อนเว็บโฮสต์ที่ผมไปทำเว็บอยู่ ให้ที่แค่ 2 MB บีบขนาดรูปกันน่าดู
สมัยนี้ 1 GB สบายๆครับ


โดย: ชีริว วันที่: 18 มกราคม 2556 เวลา:23:57:13 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องปุ๋ย





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 มกราคม 2556 เวลา:6:45:55 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ทักทายยามบ่ายค่ะ


โดย: ตาลเหลือง วันที่: 19 มกราคม 2556 เวลา:13:40:20 น.  

 
คืนนี้ กะว่าจะอัพโจทย์ตะพาบครับ

ยังไม่ได้นับคะแนนเลยเน้อ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 19 มกราคม 2556 เวลา:13:55:57 น.  

 
สวัสดียามค่ำค่ะ วันนี้พาไปเชียงคาน


โดย: sawkitty วันที่: 19 มกราคม 2556 เวลา:19:17:08 น.  

 
สวัสดีกับวันหยุดอีกครั้งค่ะคุณปุ้ย

นึกบ้างไหมคะทุกวันเราทำงานมากไปหรือเปล่า?
แล้วพักผ่อนแต่ละวันเพียงพอไหมหนอ..




โดย: ญามี่ วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:9:59:02 น.  

 
หวัดดีีวันหยุดคุณปุ๋ย กะคุณตาเจ้าองบ้านร้อยล้าน...

มีความสุขในวันหยุดนะคับ


โดย: biocellulose วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:10:56:48 น.  

 
ยังนึกไม่ออก ว่าจะเปลี่ยนอะไรดีคือกันครับ

นึกก่อนๆ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:14:29:42 น.  

 
ขอบคุณคุณปุ๋ยที่ติดตามจนจบครับ อายาโกะจบแบบสุขหน่อยๆเศร้านิดๆนี่ผมชอบนะครับ มันตราตรึงใจดี
เดี๋ยวเดือนหน้าจะลงซีรียส์ใหม่ คราวนี้คงเลือกเรื่องที่มีเนื้อหาสบายๆหน่อยครับ


โดย: ชีริว วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:14:30:33 น.  

 
ช่วงนี้วุ่นวายในชีวิตเหมือนกันครับ กว่าจะแวะเยี่ยมเพื่อนบล็อกได้ครบก็ใช้เวลาไม่น้อยเหมือนกัน

อ่านแล้วได้ยิ้มเหมือนกัน เรื่องที่เขียนยาวใช้ได้เลยครับ แนะนำนิดนึงคือ อยากให้เว้นบรรทัดบ้างครับ มันติดกันหมดเลยถ้าไม่อ่านแบบรวดเดียวจบจะหาไม่เจอเลยว่าอ่านถึงไหนแล้ว


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:15:27:26 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องปุ๋ย พี่กิ่งก็ยุ่งๆพอกันค่ะ แหะ แหะ ที่ไปเที่ยวนั้นไปช่วงหยุดปีใหม่ค่ะ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยว่างไปไหนเหมือนกันค่ะ

ขอบคุณที่โหวตให้พี่กิ่งนะคะ

จะโหวตงานเขียนให้แต่วันนี้โหวตไปแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้พี่กิ่งมาโหวตให้นะคะ

มีความสุขยามเย็นค่ะ





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:16:24:05 น.  

 


โดย: พันคม วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:16:27:44 น.  

 

สวัสดียามดึกจ้าคุณปุ๋ย

ปอมมีพุดดิ้งมาฝากจ้า




นอนหลับฝันดีเพื่อพรุ่งนี้จะได้ตื่นมาอย่างแจ่มใสนะคะ


โดย: กาปอมซ่า วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:21:44:51 น.  

 
แหม... ชมซะผมเขินเลย 555
ดึกแล้ววววววฝันดีราตรีสวัสดิ์ครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:22:56:01 น.  

 
สวัสดียามดึกค่ะคุณประกาย

อยากเห็นและรู้จักลูกขุนแล้วสิค่ะ
อย่าลืมเอามาอวดกันมั้งน๊าาา
เจ้าญาญ่าจะได้มีเพื่อนเพิ่มขึ้นค่ะ

แวะมาส่งเข้านอนค่ะ
พรุ่งนี้เตรียมตัวลุยงานกันต่อไป
นอนหลับฝันดีนะคร๊าาา



โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 20 มกราคม 2556 เวลา:23:46:06 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะ

มีชาคาโมมายล์จากบล็อกใหม่มาเสิร์ฟค่ะ
ตามไปอ่านรายละเอียดได้ที่บ้านนะคะ ^^




โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 21 มกราคม 2556 เวลา:9:49:47 น.  

 
อ่านจบแล้ววว สุดยอดมากๆๆ เลยครับบบบบ

บล๊อกใหม่นะครับ พายเรืออกแอ่น กระแท่นต้นกุ่ม


โดย: Sleeping_prince วันที่: 21 มกราคม 2556 เวลา:10:51:37 น.  

 
สวัสดีจ้ะน้องปุ๋ย มีหนมมาฝากจ้ะ





ขอบคุณสำหรับกำลังใจ
แปะโป้งไว้ก่อนน้า



พรุ่งนี้ไปเก็บมะเขือเปราะกันมะ งิงิ


โดย: mambymam วันที่: 21 มกราคม 2556 เวลา:11:32:22 น.  

 


สวัสดีวันจันทร์ สุขสันต์วันทำงานจร้า ^_^



โดย: NENE77 วันที่: 21 มกราคม 2556 เวลา:14:29:43 น.  

 
สวัสดีวันทำงานค่ะคุณปุ๊ย

~เวลาใกล้จะจมน้ำตาย คุณได้คิดถึงอะไรบ้างคะ~





โดย: ญามี่ วันที่: 21 มกราคม 2556 เวลา:14:40:53 น.  

 


โดย: พันคม วันที่: 21 มกราคม 2556 เวลา:17:20:02 น.  

 
คุณปุ๋ยคงอัพบล็อกตะพาบฯ งวดหน้าแน่เลยค่ะ




โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 21 มกราคม 2556 เวลา:17:55:59 น.  

 
จะรออ่านตะพาบงวดต่อไปนะครับ "เปลี่ยน" อืม... เปลี่ยนอะไรดี?

วันนี้เพิ่มเติมเนื้อหาในบล็อกเก่านิดหน่อย มีเวลาก็แวะไปชมได้นะครับผม


โดย: ชีริว วันที่: 21 มกราคม 2556 เวลา:22:50:03 น.  

 
อ่านเพลินเชียวค่ะ


โดย: คมไผ่ วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:0:24:32 น.  

 
แวะมา ก็ราตรีสวัสดิ์เลยครับ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:0:27:21 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องปุ๋ย







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:5:53:18 น.  

 
สวัสดีคะน้องปุ๋ย ขอบคุณไปทักทายพี่กิ่งแต่เช้าค่ะ พี่กิ่งต้องเคลียร์งานเรียบร้อยก่อนค่ะถึงได้มาทักทายกันค่ะ

งานตะพาบน้องปุ๋ยคงรอต่อตะพาบตอนใหม่ต่อเลยใช่มั๊ย อิอิ เรื่อง "เปลี่ยน " พี่กิ่งยังนึกไม่ออกเลยค่ะ วันที่ 27 นี้แล้วน้า

ส่งดอกไม้สวยๆมาให้สดชื่นๆๆค่ะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:9:56:43 น.  

 
สวัสดีจ้ะน้องปุ๋ย เก็บบักเขือเปราะมาฝากจ้ะ





เผื่อจะทำซุบบัเขือ เป็นตาแซ่บ
ทำแล้วแบ่งพี่มั่งน่ะ อิอิ


พรุ่งนี้มาส่งกำลังใจ้าาาา
หมดแต่วันเลยวันนนี้ โฮๆๆๆ






โดย: mambymam วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:10:00:41 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ประกายพรึก Literature Blog ดู Blog


รีบมาโหวตก่อนจะขึ้นเรื่องใหม่ ^^
เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ ขอบคุณสำหรับโหวตด้วยค่ะ




โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:11:30:22 น.  

 
ความง่วงคือศัตรูของเรายิ่งกว่าเจ้านายอีกครับ 5555
สวัสดียามบ่ายครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:14:41:03 น.  

 
หวัดดีคุณปุ๋ย...
รีบเคลียรงานเสร็จไวๆๆนะคับ..
รออ่านเรื่องใหม่อยู่นะคับ....


โดย: biocellulose วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:18:02:42 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณประกายพรึก

มื้อเย็นนี้แวะมาชวนกันอ้วนด้วยคาโบนาร่าค่ะ อิ อิ



โดย: นุ้ย (นารีจำศีล ) วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:18:55:57 น.  

 
สวัสดียามค่ำค่ะ ทานข้าวหรือยังคะ


โดย: sawkitty วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:19:24:29 น.  

 
แวะมาส่งเข้านอนจร้า
ฝันดีนะคะ


โดย: NENE77 วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:22:24:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ประกายพรึก
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




* คนขี้เหงา ที่ไม่ค่อยมีสาระสักเท่าไหร่ ความสุข คือ การได้อยู่กับต้นไม้และได้อ่านนิยายโปรดสักเล่ม

* แต่ตอนนี้มีอีกอย่างคือแอบแวะไปอ่าน blog ของคนอื่น (ชอบแอบไปชม blog คนอื่นมากกว่า up blog ตัวเอง เพราะมีแต่คนเขียนดีๆ และ blog สวยๆ ก็เลยติดใจ)

* ตอนแรกสมัครเพราะจะติดตามนักเขียนคนโปรด (ทั้งนั้น) แต่ตอนนี้ ก็เริ่มเขียน เริ่มแต่ง และเริ่มติดตาม blog ของคนอื่นๆ เรื่อยๆ โดยเฉพาะดอกไม้ ใบหญ้า นิยาย ขยายไปสู่วงการอื่นๆ ฯลฯ

* สักวันหวังว่าจะขยันและมุ่งมั่นพอที่จะทำความฝันให้เป็นจริง ^-^
Friends' blogs
[Add ประกายพรึก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.