Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
5 กรกฏาคม 2551
 
All Blogs
 
... ที่มา ที่มี ...






โคลงเรื่องรามเกียรติ์นี้...
ได้คัดลอกมาจากแผ่นศิลาโคลงริมระเบียงวัดพระแก้ว
มีจำนวนทั้งหมด 712 แผ่น รวมทั้งสิ้น 4984 บท

การคัดลอก...ได้ยึดตามตัวอักขระอักษรเดิม
ซึ่งในปัจจุบันอาจเปลี่ยนรูปไป
โดยอาจมีบางอักขระ...ที่ผู้คัดลอกไม่แน่ใจ หรือไม่ชัดเจน
ก็จะทำเครื่องหมาย ---- ไว้ และทำ Link โยงไปหาภาพต้นฉบับ
เพื่อให้ผู้ที่เข้ามาอ่านได้ช่วยพิจารณา

ถ้าหากท่านใดอ่านแล้ว...พอจะสรุปว่าเขียนไว้อย่างไร
ก็ช่วยแจ้งไว้ ณ ที่ด้วยนะคะ

ทั้งนี้...ตัวผู้คัดลอกเอง...ต้องขอออกตัวก่อนว่า
ไม่ใช่ผู้ชำนาญในเรื่องร้อยกรองมาจากไหน
แค่ชอบอ่าน และ เขียนบ้างตามแต่เวลา และอารมณ์
คราวนี้ไปอ่านเจอโคลงที่วัดพระแก้วเข้า...ก็เกิดสนุก
แต่จะให้อ่านที่วัดจนจบ...เห็นจะต้องไปทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ประจำวัดแน่ๆ
ก็เลยถ่ายรูปเก็บไว้...เพื่อกลับมาอ่านต่อ
แล้วก็เลยเกิดความคิดว่า...น่าจะพิมพ์นำมาลง
เพื่อแบ่งปันให้แก่ผู้สนใจได้อ่านด้วย

การบันทึกภาพ...มีอุปสรรคบ้าง
เช่น ถ่ายออกมาไม่ชัด บางช่วงทางวัดก็ปิดกั้นส่วนที่กำลังบูรณะภาพเขียน
ทำให้ต้องไปถ่ายซ้ำอยู่หลายครั้ง
จนในที่สุด...ก็สามารถถ่ายมาได้เกือบครบทั้งหมด
คงขาดไปบางแผ่นเท่านั้น...ที่มีตู้ชั้นเหล็กบังอยู่

สำหรับผู้ที่สนใจ...ก็สามารถเข้ามาติดตามอ่านได้เป็นระยะ
เพราะโคลงมีจำนวนถึงสี่พันกว่าบท
ซึ่งคงต้องใช้เวลานาน...กว่าจะพิมพ์จบค่ะ


...เพรง.พเยีย...



................................................




ประวัติที่มาของโคลง

ในโอกาสฉลองกรุง 100 ปี
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5
ทรงชักชวนพระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และ พระสงฆ์
ซึ่งเป็นกวี นักปราชญ์ราชบัณฑิต
ให้ช่วยกันแต่งอธิบายภาพเขียนประกอบฝาผนัง ริมระเบียงวัดพระแก้ว
โดยพระองค์เองทรงนิพนธ์ถึงแปดห้องเป็นโคลง ๒๒๔ บท

(ห้อง...ในที่นี้คือ จากเสาในระเบียงต้นหนึ่ง ถึงเสาในผนังอีกต้นหนึ่ง)
จัดเป็นคำโคลงสี่สุภาพ ฉบับที่ยาวที่สุด ในภาคภาษาไทย













Create Date : 05 กรกฎาคม 2551
Last Update : 11 กันยายน 2551 6:00:36 น. 5 comments
Counter : 1949 Pageviews.

 
เจ้าค่ะ...
จะมาเอาไปเก็บในบล็อคพี่ด้วยนะคะ


โดย: สดายุ... วันที่: 6 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:07:20 น.  

 
ขอรูปไปใส่ในผลงานวิชาการนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ


โดย: ศศิ IP: 125.25.1.250 วันที่: 11 เมษายน 2552 เวลา:18:12:02 น.  

 
ขออนุญาตนำรูปบางส่วนไปอ้างอิงประกอบรายงานการศึกษาทางวิชาการเรื่องรามเกียรติ์นะครับ ไม่ลืมที่จะอ้างอิงแหล่งที่มาครับ ขอขอบคุณล่วงหน้าครับ


โดย: เจ้าหนูจำไม IP: 112.142.4.188 วันที่: 4 สิงหาคม 2552 เวลา:1:16:52 น.  

 
มีประโยชน์มากๆเลยค่ะ
ขออนุญาตนำกลอนและรูปไปประกอบการทำโครงงานหน่อยนะคะ

ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ :D


โดย: ^^ IP: 58.8.54.190 วันที่: 17 มกราคม 2553 เวลา:20:14:48 น.  

 
ขอข้อมูลและรูปไปทำรายงานนะคะ ขอบคุณมากค่ะ เว็บนี้ทำให้หนูอยากรู็เรื่องรามเกียรติ์มากขึ้น ^^


โดย: Mando mint IP: 202.28.27.3 วันที่: 20 กันยายน 2553 เวลา:0:13:34 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เพรง.พเยีย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]




... ฝนปรอย กับรอยยิ้ม ...



1.
๏ ละอองสายฝนชื่นจากคืนค่ำ
คงโปรยร่ำหยาดปรุงจนรุ่งสาง
หอมเอยหอม..กลิ่นไอยังไม่จาง
หอมบางบาง..ชื่นใจของไอดิน

๏ ร่วงจากฟ้าสู่พื้น..เพื่อชื่นฉ่ำ
โปรยหยาดน้ำทอดตัวไปทั่วถิ่น
เสียงเปาะแปะ..ไกล..ใกล้..เมื่อได้ยิน
ราวเพลงพิณร่ายดล..จากคนธรรพ์

2.
๏ ตรงเบื้องหน้า..ริมชาน..ลานลั่นทม
ลานอารมณ์ซ่อนโลก..ยามโศกศัลย์
ร้อนแล้ง..เย็นเยียบ..และเงียบงัน
สะท้อนวันเก่าเก่ากับเฝ้าคอย

๏ เนิ่นนาน..บนทางอันว่างเปล่า
กี่ครั้งเจ้า..บานรอจนร่วงผล็อย
ดอกสีขาวราวช้ำ..ซ้ำซ้ำรอย
เมื่อระทม..ด้วยพลอยแต่น้อยใจ

๏ หากยามนี้กลีบดอกเจ้าออกแย้ม
เมื่อแตะแต้มด้วยร่ำหยาดน้ำใส
เปาะแปะเมื่อพบ..กระทบใบ
เหมือนเจ้าไหว..ตามจังหวะเริงระบำ

3.
๏ สิ้นสุดแล้วสินะ..ความร้อนแล้ง
ที่ทิ่มแทงทุกคราวแห่งก้าวย่ำ
วนเวียนในกรอบกรงแห่งทรงจำ
ที่ตอกย้ำ..กำซาบกับภาพเงา

๏ พร้อมสายฝนชะล้าง..บางความหลัง
ฉันกำลังยิ้มรับให้กับเจ้า
เมื่อนึกถึงยิ้มบางบาง...ที่แบ่งเบา
ยิ้มของเขา..ฝากประทับ..ลงกับใจ

๏ มิต่างเลย..ชื่นปรายแห่งสายฝน
ดับทุกข์ทน..ด้วยหยาดสะอาดใส
จึงรู้ว่าชื่นเย็นเป็นเช่นไร
เมื่อเชื้อไฟมอดพ้น..ทุรนทุราย

๏ มิต้องมีหวานใดมาปรุงแต่ง
หรือเสกแสร้ง..งดงามด้วยความหมาย
มิต้องมีใดสรร..มาบรรยาย
ก็พร่างพรายงดงามด้วยความจริง

๏ ผ่านรอยยิ้ม..แทนคำ..แทนคุณค่า
ก็คล้ายว่า..โลกตรมเคยจมดิ่ง
กลับเต็มตื้นอุ่นแอบ..เมื่อแนบอิง
พร้อมพักพิงบนทาง..เพื่อวางใจ

๏ ละลายสิ้นในอุบัติเคยกัดกร่อน
ลบภาพตอน..เก่าเก่าเคยเผาไหม้
พร้อมสายฝนหล่นปรอย..แต่นี้ไป
จะหลั่งไหลแต่ยิ้ม..แห่งยินดี

๏ ขอบคุณในเจ้าของ..รอยยิ้มนั่น
มาแบ่งปันจนเกิด..รอยยิ้มนี่
ตามหัวใจใสสะอาดขึ้นวาดวี
พร้อมแต่นี้คร่ำครวญ..ไม่หวนคืน..
Friends' blogs
[Add เพรง.พเยีย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.