และแล้ว เราก้กลับมาพบกันอีกครั้ง...
เคยเขียนถึงนังแก้ว แม่แมวลูก 3 ที่ทำงานไปแล้ว

อาทิตย์ก่อนนังแก้วหายไป พร้อมกับลูกๆ อาทิตย์เต็มๆ

พ่อยกมันบอกว่า คนข้างๆที่ทำงานขอไปเลี้ยง..

นำพาความชื่นใจมาให้กันเป็นแถว มันคงสบายล่ะ ไม่ต้องอดๆ กินน้ำข้างถนนให้เห็นอีกแล้ว..

แต่แล้ว สวรรค์ก้เป็นใจ ให้นังแก้วกับลูกสาวอีกตัว กลับมา

พ่อยกมันเล่าว่า ลูกสาวนังแก้วมันไม่แข็งแรง

จะคืนมาตัวเดียวก้กลัวไม่รอด เลย ส่งนังแก้วมาด้วย - -* ..



ไม่เป็นไร มันมาก้กอดรับด้วยความคิดถึง แล้วก็ตบจูบด้วย ปลาดุกย่างไป 1 ตัว ..

อิอิ รับขวัยกันขนาดนี้ แววตาค่อยสดใสทั้งแม่ทั้งลูก

แต่ ...

ลูกสาวนังแก้ว ท่าทางจะแย่พอสมควร

แถมต้องตากฝนบ่อยๆ สองคืนที่แล้ว เล่นนอนหัวตกเลย

เล่นเอาผมจิตตก เป็นไรป่าววะ

ท่าทางหงอยๆ แบบเหงามาก พี่น้องหายหมด แม่ก็ไม่ค่อยสน

มองเห็นเหมือนเด็กตัวเล็กๆ นอดขดริมผนัง

เฮ้อ น่าสงสารว่ะ เลยอามากอดหน่อย

ตัวรุมๆ ไม่รู้จะรอดมั้ย จมูกเขรอะเลยครับ..

เอาวะ เลิกงานปุ๊ป ปั่นจักรยานไปร้านส้มตำเจ้าประจำ

สั่งปลาดุกเลาะก้างมา 1 ตัว แล้ว ปั่นกลับที่ทำงานต่อ

กินอิ่มแล้วก้ ค่อยแช่มชื่น มีเขี่ยๆเล่นนิ้่วผมบ้าง

เออ ค่อยสบายใจหน่อย สัญญาณรอดเริ่มมา

เช้านี้ตบตูดด้วย ตรูดไก่ย่าง ทั้งแม่ทั้งลูก เออ แววตาค่อยสดใส..





ก็คงต้องช่วยๆกัน เลี้ยงดูกันต่อไป

รอดไปสองตัวแล้วก็เป็นพระคุณสำหรับคนที่ช่วยรับไป

ส่งคืนมาเพราะมันป่วย ก้ไม่เป็นไร ที่นี่ก็ยังพอจุนเจือกันได้ ..

ขอบคุณมากครับ .. ( ขอบคุณแทนพ่อยกมันอ่ะจ่ะ )..

แมวหลงทาง ไม่มีที่ไป ผมก็หวังลึกๆในใจ

เจ้านายจะใจดี ให้มันอยู่ต่อ ไม่ต้องไปใหนอีก

อย่างน้อย ที่นี่ ก็มีคนที่รักมัน แบ่งขนมนมเนย ข้าวปลากับมันบ้าง..

ยังไงก็ไม่อดตาย ..

ก้ดูแลกันต่อไป มันไม่เกเร ขอกินก็น่ารัก ไม่รื้อไม่ค้นถุงใส่อาหาร

แค่ดมๆ ผมดุก็แค่ร้องแหม๋วๆ น่ารักน่าชัง

เหนื่อยจัดๆวันใหน มันก้รู้นะ เอาอุ้งเท้ามานวดๆให้ น่ารัก..



น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ หยิบยื่นให้เค้าสักนิดเหอะครับ

เจอแมวลำบากที่ใหน เลี้ยงไม่ไหว ก้แบ่งหนมนิด ข้าวปลาหน่อย

อาจเสียทรัพย์ไปบ้าง แต่ รับรอง คุณจะได้จิตใจที่งดงามขึ้นอีกจม..



นายปลาดาว...


ปล.. แมวบ้างครั้งก็แสนงอน รักอิสสระ ไม่อยากผูกมัดกับคน เอาแต่ใจ

และ ก็ปราดเปรียวว่องไวตามประสา หากินเป็นแมวโขมย แต่ลึกๆ มันก้หากิ

หากินไปตามประสาแมวๆ วันใหนป่วย ถ้าช่วยได้ช่วยเถอะครับ เอาบุญ

อย่างน้อยไม่ได้อ่ะไร เค้าก็นั่งให้คุณลูปหัวลูปหางแก้เหงา ผ่อนคลายจิตใจ

แลกขนม แลกข้าวปลานิดหน่อยๆ ขอเหอะ ที่ชอบวางยาหมาแมวอ่ะ อย่า

ทำเลย ให้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอกครับ แมวไม่ว่าหรอก ขอแค่เอ้นดูพวกมันหน่อย ก้พอแล้วจ่ะ..



Create Date : 02 กันยายน 2552
Last Update : 2 กันยายน 2552 22:59:00 น.
Counter : 370 Pageviews.

7 comments
  
ขออนุโมทนาบุญนะคะ

ปลื้มใจคุณปลาดาว...พ่อยกน้องแมว...เจ้านายและผู้ร่วมมีจิตเมตตาทุกๆ ท่าน

หมาแมวมาสู่ โบราณว่า...เพราะที่นั้นๆ ร่มเย็น
เป็นบุญของแม่ลูกแมวครอบครัวนี้แล้วค่ะ

..."เอามากอดหน่อย"...อ่านแล้วต้องยิ้ม
ขอบคุณแทนแมวจริงๆ ค่ะ

อย่าทิ้งมันนะคะ
โดย: ตะวันเจ้าขา วันที่: 3 กันยายน 2552 เวลา:0:00:17 น.
  
ใจดีจริง ๆ
คุณยายเอื้อก็รักแมวเหลือเกินเหมือนกันค่ะ
โดย: แม่เด็กชายเอื้อ (viji ) วันที่: 3 กันยายน 2552 เวลา:15:52:56 น.
  
ไม่ได้แวะเข้ามานานนนน มีเพื่อนเปนแมวไปแล้วนิ^^
โดย: On the rOck One shOt. วันที่: 6 กันยายน 2552 เวลา:0:17:25 น.
  

อาถรรพณ์เลข ๙

ฉายแล้ววันนี้...




โดย: ลุงแว่น วันที่: 9 กันยายน 2552 เวลา:14:51:08 น.
  
วันนี้มาชวนไปเที่ยวตลาดโรงเกลือครับ

เที่ยวไปบ่นไปสไตล์ลุงแว่นเจ้าเก่า...

โดย: ลุงแว่น วันที่: 12 กันยายน 2552 เวลา:10:46:26 น.
  
หวัดดีจ้านายปลาดาว หายไปนานเลย สบายดีมั้ยเนี่ย

อ่านแล้วรู้สึกตื้อ ๆ ในหัวใจ รู้สึกดีจริง ๆ นะ ถึงแม้ว่าป้าเดซี่จะเกลียดแมวซะ

ที่นายปลาดาวบรรยายลักษณะของแมวมาเนี่ย อ่านแล้วได้ใจมากมาย คือ...

ถึงแม้ว่าป้าเดซี่จะเกลียดแมวเป็นชีวิตตับไต แต่เวลาป้าเดซี่จะเปรียบเทียบลักษณะของตัวเอง ก็จะเปรียบกับแมวนี่แหละ คือ หยิ่ง ๆ เชิ่ด ๆ รักสันโดษ จะเข้าหาคนอื่นก็ต่อเมื่อต้องการอะไรบางอย่างนี่แหละ
โดย: Oops! a daisy วันที่: 14 กันยายน 2552 เวลา:20:29:24 น.
  
สวัสดีครับ..

ผมอยากกลับไปเป้นเด็กจะตายครับ..


สนุกได้ง่ายๆ..

ไม่ยากเหมือนตอนโต..

เล่นซ่อนแอบได้โดยไม่ดูปัญญาอ่อนด้วย.

ฮ่ะๆๆ...



อยากกินแมว..




โดย: ต๊ายตาย..นี่มัน..!!! (อสัญแดหวา ) วันที่: 14 กันยายน 2552 เวลา:21:00:09 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

yjam
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ถนนบางสาย..

ทำไมมัันยาวจัง

บางเส้นก้สั้นนิดเดียว

แต่ เส้นใหนจะเป็นเส้นสุดท้ายวะ..

เดินทางไกลไปมั้ยเนี่ยชั้น..

จะไปใหน ไปทำไม ไปอย่างไรก้็ไ่มรู้

รู้แต่ ต้องก้าวเดินต่อไป

เท่านั้นเอง ..
กันยายน 2552

 
 
1
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog