เสือ..
เสือ...
นานหลายปี ที่ปล่อยให้เสือในตัวหลับไปนาน ปล่อยตัว ปล่อยใจ ปล่อยความคิดให้กลับไปเป็นเด็กน้อยๆ วันๆ เข้าเว็บนู้น ออกเว็บนี้ วิ่งพล่านเข้าบอร์ดนั้น นั่งๆนอนๆ ฝันหลายๆบอร์ดแบบไม่มีจุดหมายปลายทาง นานจนลืมไปแล้วว่าตัวเราเป้นใคร ทำไมเราปล่อยตัวเอง ให้ใหลไปตามกระแสได้ขนาดนี้นะ.. เกิดอ่ะไรขึ้นกับชีวิตฉัน เราเป็นอ่ะไร เราเกิดมาทำไม เกิดมาแล้วต้องมาทนทุกข์ ไขว่คว้าวุ่นวาย ค้นหาอ่ะไรกันนักกันหนา ไม่เข้าใจว่าการมีชีวิตอยู่แบบซังกะตาย กับการดิ้นรนไปสรรหาวัตถุภายนอกมาสุมๆไว้ เป็นสิ่งที่ถูกต้องจริงหรือ วั้นน รุ่งเช้าเรานั่งคิดปล่อยใจไปนาน ทำไมตัวเราที่เคยแข็งแกร่ง สายตาคมกล้า มองสบตาคนแบบไม่กลัวใคร เดินไหล่ตั้งอย่างทรนงคนเดิม หายไปใหน ทำไมวันนี้ เราเป็นแค่ตาแก่ อ้วนฉุ พุงพลุ้ย สายตาพร่ามัว เดินไหล่งองุ้ม เดินไม่สบตาใคร เราคนเก่าตายไปแล้วเหรอ เริ่มเกลียดตัวเองนิดๆ ทำไมปล่อยตัวเองอ่อนแอ อย่างนี้.. วั้นนี้อยากไปเป็นเสือตัวเก่า อย่างที่เคยเป็น มาคิดอีกที แค่อยากมันคงเป็นไปได้ยาก ฉันจะกลับไปเป็นเสือตัวเก่าให้ได้....
เขียนเมื่อ 12 มี.ค. 2551 06:59:01



Create Date : 16 มีนาคม 2551
Last Update : 16 มีนาคม 2551 19:32:22 น.
Counter : 218 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

yjam
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ถนนบางสาย..

ทำไมมัันยาวจัง

บางเส้นก้สั้นนิดเดียว

แต่ เส้นใหนจะเป็นเส้นสุดท้ายวะ..

เดินทางไกลไปมั้ยเนี่ยชั้น..

จะไปใหน ไปทำไม ไปอย่างไรก้็ไ่มรู้

รู้แต่ ต้องก้าวเดินต่อไป

เท่านั้นเอง ..
มีนาคม 2551

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
19
22
24
27
31
 
 
All Blog