Group Blog
 
<<
กันยายน 2552
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
30 กันยายน 2552
 
All Blogs
 
...เหนื่อย...[บล็อกขอบ่นขอระบาย]




เมื่อ2อาทิตย์ก่อน แป๋วได้รับโทรศัพท์จากพ่อตอนเวลาประมาณ 1 ทุ่มของเย็นวันพุธ พ่อบอกว่าแม่เข้าโรงพยาบาล แป๋วก็ตกใจ เพราะคืนวันอังคารยังโทรคุยกันอยู่เลย แม่ก็ยังดีๆ อยู่ ไม่เห็นมีอาการอะไรเลย พ่อบอกว่า ตอนประมาณตี5 แม่ปวดท้องมาก พ่อเลยพาส่งโรงพยาบาลในอำเภอ หมอก็ตรวจนู่นตรวจนี่ แล้วบอกว่าเป็นไส้ติ่งอักเสบ ต้องผ่าตัด แม่ก็ไม่ยอมผ่า เพราะแม่บอกว่า แม่เคยปวดท้องแบบนี้ทุกๆ เดือน เวลาที่เป็นประจำเดือน ไปให้หมอที่คลีนิกแถวบ้านฉีดยาให้ก็หาย (แม่ปวดแบบนี้มา4-5เดือนแล้วค่ะ) แต่บังเอิญวันนั้นหมอที่คลีนิกไม่อยู่ซักคน พ่อก็เลยพาแม่ส่งโรงพยาบาล หมอพูดยังไง แม่ก็ไม่ยอมผ่า หมอก็เลยบอกว่า ก็เลยแต่ญาติกับคนป่วย ว่าจะผ่าหรือไม่ผ่า รอจนเที่ยงแม่ถึงยอมผ่า หมอก็เลยส่งแม่เข้าโรงบาลในจังหวัด

พอไปถึงโรงบาลในจังหวัดหมอก็อัลตาซาวน์ดูอีกรอบ แต่ก็ไม่เจอแผลไส้ติ่งอักเสบ แล้วก็ตรวจทุกอย่างใหม่หมดอีกแล้ว จนหกโมงเย็น หมอก็มาบอกแม่ว่า ผลการตรวจเป็นไส้ติ่งอักเสบ อัลตาซาวน์ไม่เจอ แต่ก็ต้องผ่าตัด ก็ให้นอนรอ โรงพยาบาลนี้เป็นโรงบาลขนาดใหญ่ คนไข้เยอะมาก แม่แป๋วต้องนอนบนเตียงรถเข็น ไม่มีห้องให้อยู่ พ่อก็ทำเรื่องจองห้องพิเศษไว้หลังผ่าตัด ซึ่งก็ไม่แน่ใจเลยว่าจะได้ห้องรึป่าว หมอก็ให้รอจนถึงตี2ของอีกวันถึงทำการผ่าตัด แม่ปวดท้องตั้งแต่ตี5 จนถึงตี2 ของอีกวัน ผ่าเสร็จ ก็เข็นเตียงออกจากห้องผ่าตัดมาไว้ในห้องรวม แล้วก็ไม่สนใจอีกเลย ขนาดน้ำเกลือหมดขวดจนเลือดไหลแล้ว ยังไม่มาเปลี่ยนให้ เรียกพยาบาลคนใกล้ๆ ตัว ก็ไม่ทำให้ กลับตะโกนถามว่า ใครดูแลคนไข้เตียงนี้ เฮ้อออ

พอแม่ออกจากห้องผ่าตัด พ่อก็ตามเรื่องห้องพิเศษที่จองไว้ แต่ก็ไม่มีห้องว่างเลย พ่อก็เลยขอทำเรื่องส่งตัวกลับไปนอนพักที่โรงพยาบาลในอำเภอที่บ้าน แป๋วออกจากกรุงเทพตอนบ่ายของวันพฤหัส ไปถึงโรงพยาบาลบาลที่ผ่าตอนประมาณ6โมงเย็น ก็รับแม่กลับไปโรงพยาบาลเลย ไปถึงโรงพยาบาลที่บ้านก็ทุ่มกว่าๆ พ่อไปติดต่อเรื่อง แม่ก็เข้าห้องเปลี่ยนชุดล้างแผล พออกมาจากห้องล้างแผลเพื่อรอไปห้องพักนั่นแหละ เราถึงได้รู้ว่า แผลที่แม่ผ่าไส้ติ่งมี 2 แผล แผลยาวประมาณ 1 ฝ่ามือ ตรงท้องด้านขวา และตรงกลาง จากที่แป๋วเคยเห็นแผลของเพื่อน ยาวแค่ประมาณ1นิ้ว เป็นแผลเล็กๆ ทางด้านขวา แต่แผลของแม่ยาวมากๆ และก็มีถึง 2 แผล แป๋วก็สงสัย แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไม แม่เองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงมี2แผล มารู้เอาตอนที่พยาบาลล้างแผลให้ แล้วถามว่า ทำไม่ถึงมีแผลผ่าตัด2ที่ล่ะคะ

แค่แม่เข้าโรงพยาบาลก็ทำแป๋วเครียดอยู่แล้ว กังวลไปหมด เจ็บแทนแม่ กลัวแผลกระเทือน นอนเฝ้าทุกวัน แม่ขยับตัวทีก็สพดุ้งตื่นที แทบไมได้หลับไม่ได้นอน เช้าวันศุกร์หมอเข้ามาดูอาการตามปกติ พยาบาลมาล้างแผลให้ แล้วก็บอกว่า พยายามเดินมากๆ ลำไส้จะได้เข้าที่ จะได้หายท้องอืด ไม่ปวดท้อง แม่ก็พยายามที่จะเดิน แต่คนที่โดนผ่าตัดก็ต้องเจ็บแผลอยู่แล้ว ก็เดินมากไม่ค่อยได้ แล้วแผลยังยาวอีกด้วย 2 แผลแน่ะ แม่ก็พยายามฝืนเดิน แต่ก็ได้ไม่มาก แป๋วก็เลยถามเพื่อนที่เป็นพยาบาลว่า แม่จะออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไหร่ เพราะแป๋วกังวลว่าถ้าแป๋วต้องกลับมาทำงานแล้วใครจะเฝ้าแม่ เพื่อนก็บอกว่า ก็ยังต้องนอกอีกหลายวัน ต้องรอให้กินข้าวได้ก่อน รอให้แผลหายมากกว่านี้ จนเช้าวันเสาร์หมอก็เข้ามาตรวจ แล้วถามแม่ว่า ได้เดินมั่งรึป่าว แม่ก็บอกว่าเดิน เดินเข้าห้องน้ำ เดินไปมาอยู่ในห้อง หมอบอกว่าก็เดินแค่นี้น่ะสิ ถึงไม่หายท้องอืดซะที ถึงปวดท้องอยู่แบบนี้ เดินแค่ในนี้ไม่พอหรอก ต้องเดินออกไปข้างนอกด้วย แป๋วก็เลยบอกว่า แผลมันเจ็บนะคะหมอ ก็พยายามเดินแล้ว แต่มันเดินมากไมได้ หมอก็หันมามองหน้าแป๋ว แล้วก็กลับไปพูดกับแม่ต่อว่า หมอจะบังคับให้คุณกลับบ้านนะ เพราะคุณไม่ยอมเดิน เดี๋ยวตอนบ่ายหมอเข้ามาตรวจอีกรอบ แป๋วก็โมโหหมอค่ะ โกรธก็โกรธ คนยังไม่หายเลย จะบังคับให้ออก หมอพูดจบก็เดินออกไปเลย สรุปว่าวันนั้นแม่ก็ต้องกลับบ้าน

กลับมาอยู่บ้านแป๋วก็ไปบอกพี่ที่เป็นพยาบาลที่อยู่แถวบ้านไว้ว่า ให้ช่วยมาล้างแผลให้แม่หน่อย จนกว่าแผลจะหาย มีพ่อกับหลานคอยดูบ้าง แล้วก็มีเพื่อนบ้าน เพื่อนแม่ แวะมาดูบ้าง ก็พอเบาใจว่ามีคนช่วยดูแลแม่ให้ วันอาทิตย์แป๋วก็กลับกรุงเทพ ด้วยความที่ยังสงสัยอยู่ว่า ทำไมหมอถึงต้องผ่าท้องแม่ 2 ที่ แป๋วก็เลยถามพี่ที่เป็นหมอที่รู้จักกัน เค้าก็ให้คำตอบมาในแบบคาดเดา เพราะเค้าไม่ได้เป็นคนผ่า แต่ก็บอกว่า ถ้าเราสงสัยเกี่ยวกับการรักษาก็เข้าไปถามหมอได้ เค้าบอกอยู่แล้ว แป๋วก็เลยคิดว่าจะต้องกลับบ้านอีกรอบ เพื่อไปขอคุยกับหมอที่ผ่าตัด แต่ก็มีพี่อีกคนแนะนำให้ลองโทรเข้าไปก่อน ถ้าไม่ได้เรื่องยังไงก็ค่อยไปเอง

เช้าวันพุธ แป๋วก็เลยโทรเข้าไปที่โรงพยาบาลในจังหวัดที่บ้าน เพื่อขอคุยกับหมอคนที่เป็นคนผ่า แต่ก็ไม่ได้คุย พยาบาลที่รับสายบอกว่า ไม่สามารถตามตัวคุณหมอให้ได้ เพราะคุณหมอทำงานอยู่หลายที่ (แป๋วรู้มาว่าหมอที่ผ่าเป็นหมอเอ็กซเทิร์น)แป๋วก็เลยถามว่า แล้วหมอจะเข้ามาที่นี่อีกเมื่อไหร่ เธอก็บอกไม่รู้ มีอะไรให้บอก จะช่วยแนะนำให้ แป๋วก็เลยบอกว่า แม่ผ่าตัดไส้ติ่ง แล้วแผลที่ผ่าตัดมี2 ที่ แล้วก็แผลยาวมากๆ ก็เลยสงสัยว่าทำไมหมอถึงต้องผ่า 2 ที่ เลยอยกาจะขอคุยกับคุณหมอหน่อย ถ้าคนป่วยเป็นอะไรร้ายแรงก็ค่อยพามาหาหมอก็แล้วกัน ดูที่เธอตอบสิคะ ได้ยินแล้วมันจี๊ดมากๆ เลย แป๋วก็เลยบอกว่า ตอนนี้ยังไม่ได้เป็นอะไร แค่สงสัยเลยอยากจะขอคุยกับคุณหมอ เธอก็บอกว่า ปกติต้องมีใบนัดนะ รอมาพบหมอตามนัดก็แล้วกัน แป๋วก็เลยบอกว่า ไม่มีใบนัด หมอไม่ได้บอกอะไรเลย เพราะพอผ่าเสร็จ ที่นี่เตียงเต็ม ไม่มีเตียงให้นอนพัก ก็เลยขอทำเรื่องส่งตัวไปพักที่โรงพยาบาลในอำเภอ เธอก็ตอบกลับมาว่า งั้นก็ไปคุยกับหมอที่นั่นสิ ให้หมอที่นั่นดูแล ก็คุณขอทำเรื่องออกเอง แป๋วก็จี๊ดอีกรอบค่ะ แล้วบอกว่า จะไปถามหมอที่นั่นได้ยังไงว่าทำไมต้องผ่า 2 ที่ ในเมื่อหมอที่นั่นไม่ใช่คนผ่า ก็จะมาขอคุยกับหมอที่ผ่าเนี่ยะได้มั้ย (ตอนนั้นแป๋วเริ่มน้ำเสียงไม่ดีแล้วค่ะ โมโหพยาบาลมากๆ) เธอก็เลยตอบประโยคเดิมกลับมาว่า ก็ถ้าเป็นอะไรร้ายแรงก็ค่อยพามาหาหมอก็แล้วกัน แป๋วก็อึ้งไปกับคำตอบของเธอ เธอก็ย้ำคำพูดเดิมอีกครั้งแล้วก็วางสายไป

แค่แม่เข้าโรงพยาบาลก็เครียดพออยู่แล้ว ยังมาเจอเรื่องน่าปวดหัวอีก เดินทาง ไม่ได้พักผ่อน เลยยิ่งเครียดไปใหญ่ รู้สึกล้าเอามากๆ กำลังคิดๆๆ ว่าจะทำไงต่อดี 1 ชั่วโมงหลังจากนั้น เพื่อนที่เป็นพยาบาลโทรมาบอกว่าแม่เข้าโรงพยาบาล แผลอักเสบ แป๋วหูอื้อตาลายไปหมด ร้องไห้ มันอาจเกิดจากความเครียดด้วย พอรู้ว่าแม่เข้าโรงพยาบาลอีกครั้งเลยยิ่งไปกันใหญ่ วันนั้นทั้งวันไม่เป็นอันทำงาน รีบส่งใบลาทันทีเพื่อจะกลับบ้าน

แผลจากการผ่าตัด เย็บไม่ดี ทำให้แผลเปิด และติดเชื้อ มีหนองออกในช่องท้อง ก็เลยต้องเปิดแผลไว้ เพื่อทำการล้างแผลจากข้างใน แล้วก็ฉีดยา สงสารแม่มากๆ เลยค่ะ เจ็บแล้วเจ็บอีก แต่โชคดีที่แม่เป็นคนร่างกายแข็งแรง แผลก็เลยหายเร็ว ตอนนี้แผลเริ่มแห้งแล้ว ออกจากโรงพยาบาลแล้ว เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา แป๋วทั้งเครียด ทั้งเหนื่อย ล้าไปหมด เลยทำให้ช่วงนี้ค่อนข้างจิตตกอย่างแรง

จนถึงวันนี้แป๋วก็ยังไม่ได้คุยกับหมอที่เป็นคนผ่า เพราะแม่ก็ไม่เอาเรื่อง แม่บอกว่าตรวจดูแล้วก็ไม่มีอะไรผิดปกติ แป๋วอยากจะรู้ แต่ก็สู้ก็ทำคนเดียว ก็ล้าก็เหนื่อย ในเมื่อทุกคนเฉยๆ แป๋วก็เลยปล่อย เพราะไม่อยากเครียดมากไปกว่านี้แล้ว แต่ใจจริงๆ ก็ไม่อยากปล่อยไปแบบนี้ แต่ด้วยอะไรรอบๆ ตัวไม่เอื้ออำนวยที่จะทำอะไร ก็เลยพอ

หมอที่ดูแลแม่ที่โรงพยาบาลในอำเภอสันนิษฐานว่า หมอวินิจฉัยไปแล้วว่าเป็นไส้ติ่งอักเสบ พอผ่าแล้วถึงจะไม่ได้อักเสบก็ต้องสรุปตามที่วินิจฉัย ที่แผลยาว ก็คงเพราะหาแผลไส้ติ่งอักเสบไม่เจอ ก็เลยผ่ายาวเพื่อหาไส้ติ่งแล้วตัดออก ส่วนแผลตรงกลาง ก็คงผ่าดูว่ามีอะไรผิดปกติในช่องท้องรึป่าว ถึงทำให้แม่ปวดท้อง แต่หมอก็ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วเป็นยังไง หมอแค่สันนิษฐาน หมอที่ผ่าเค้าก็ผิดที่ไม่บอกผู้ป่วยหรือบอกญาติว่าทำไมต้องผ่า 2 ที่ ถึงวันนี้แป๋วก็ยังสงสัยอยู่ว่าทำไม





Create Date : 30 กันยายน 2552
Last Update : 30 กันยายน 2552 12:58:43 น. 20 comments
Counter : 299 Pageviews.

 
มาทักทายค่าาา : )


โดย: onedermore วันที่: 30 กันยายน 2552 เวลา:11:25:04 น.  

 
โหย อยากจะโทรไปหาพยาบาลคนนั้นอีกครั้งนึงแล้วพูดว่าถ้าเป็นแม่ของคุณแล้วมีคนมาพูดด้วยอย่างนี้ คุณจะรู้สึกยังไง แล้วก็จะกระแทกหูโทรศัพท์ให้ไปเลยค่ะ..อ่านแล้วก็จี๊ดๆ จังเลย แต่ยังไงก็ขอให้คุณแม่สุขภาพแข็งแรงเร็วๆ นะคะ ตัวคุณลูกก็อย่าเครียดมากนะ เราต้องเข้มแข็งค่ะ สู้ๆค่ะ


โดย: Oujang วันที่: 30 กันยายน 2552 เวลา:12:48:06 น.  

 
โห.......เจอแบบนี้ ต้องฟ้องเลยหนูแป๋ว

เป็นพี่ขวัญน๊า....จะถามหมอคนนั้นว่า ห้องผู้อำนวยการโรงพยาบาลไปทางไหนค่ะ

หมอที่อยู่ไม่สามารถตอบคำถามได้ จะไปถามกับผู้อำนวยการเอง หวังว่าคงจะเก่งกว่าหมอที่นี่นะ

เฮ่อ......เข้ามาถอนหายใจกับน้องสาวด้วยอีกคน
ระบบโรงพยาบาลรัฐ ไม่ดีก็แย่ไปเลยอะ...บังคับให้คนไข้ต้องทำใจ


โดย: NuHring (พี่ขวัญเอง) IP: 192.168.0.105, 61.19.24.122 วันที่: 30 กันยายน 2552 เวลา:15:42:18 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึกแย่จัง..กับหมอและพยาบาลพวกนี้
สรุปว่าก็ไม่รู้ใช่มั้ยว่าเป็นอะไร
แล้วตกลงที่ผ่าไป ยังไงเนี่ย
พี่อ่านแล้วรู้สึกกลัวจัง
เพราะพี่เองก็ใกล้ผ่าตัดเหมือนกัน อีก 2 อาทิตย์แล้ว..กลัวๆ

ขอให้คุณแม่หายป่วยหายเจ็บไวๆนะคะ
ตอนพี่ผ่าตัดครั้งกระโน้น เค้าก็ให้พี่เดินเหมือนกัน แต่ไม่ได้บังคับให้เดินมาก แค่ให้แผลยืดหยุ่น แต่พี่จำได้ว่ามันเจ็บมากเลยล่ะตอนเดินน่ะ

ปล.หมอเอ็กซ์เทริ์นเป็นยังไงอ่ะ อธิบายหน่อยจิ


โดย: Neilnuch_T วันที่: 30 กันยายน 2552 เวลา:18:39:55 น.  

 
งั้นวันนี้พี่ก็ไปเจอหมอเอ็กซเทริ์นมา 3 คนเลยซิ


โดย: Neilnuch_T วันที่: 30 กันยายน 2552 เวลา:18:58:23 น.  

 
อืม ในฐานะคนวงการนี้ ก็รับฟังค่ะ แล้วต้องคอยเตือนตัวเองว่าทำอะไรต้องนึกถึงคนไข้เสมอ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 30 กันยายน 2552 เวลา:21:11:00 น.  

 



♪..แวะมาทักทายยาม ค่ำ ๆ วันจันทร์จ๊ะ...♪



☺...ขอให้มีความสุข มาก มาก นะจ๊ะ...☺


โดย: หนุ่มน้อยแห่งลุ่มแม่น้ำบางปะกง วันที่: 5 ตุลาคม 2552 เวลา:19:35:41 น.  

 
น้องแป๋ว คุณแม่คงดีขึ้นมากแล้วนะจ๊ะ
ยังไงก็ขอให้หายไวๆนะ

แล้วสรุปว่าเป็นไส้ติ่งจริงๆรึเปล่า

พวกหมอ พยาบาลคงกลัวเรื่องฟ้องร้อง เพราะมีเยอะมากๆเดี๋ยวนี้ เค้าเลยไม่อยากพูดอยากตอบอะไร คงหวังให้เงียบๆไป ไม่ได้บอกว่าหมอพยาบาลผิดนะ แต่น่าจะตอบให้เคลียร

แสดงความคิดเห็นเฉยๆ ไม่ตั้งใจพาดพิงใครค่ะ

ส่วนโปสการ์ดน้องแป๋วพี่ได้รับแล้ว มาวันที่1 เลยเอาไปทบเดือนตุลาแทน





โดย: ก้าวไปตามใจฝัน วันที่: 6 ตุลาคม 2552 เวลา:10:32:42 น.  

 
แวะมาเป็นกำลังใจให้จ้า


โดย: Khew IP: 118.173.176.27 วันที่: 7 ตุลาคม 2552 เวลา:10:08:25 น.  

 
แวะมาทักทายนะค่ะ


โดย: หนุนหนุน (mydearja ) วันที่: 7 ตุลาคม 2552 เวลา:19:18:33 น.  

 
Tags Maker is a Text Image Generator to write Messages, Comments or Tags on Pictures

ขอบคุณ ที่ไปเม๊นท์ให้กำลังใจนะคะ
เรื่องของคุณแม่ จขบ.
ขอให้ท่านหายป่วยไว ๆ ด้วยค่ะ


โดย: มินทิวา วันที่: 7 ตุลาคม 2552 เวลา:20:28:21 น.  

 
แวะมาเยี่ยมหนูแป๋วค่ะ
คุณแม่อาการดีขึ้นหรือยังคะ
ขอให้ท่านหายไวๆนะคะ


โดย: รัตตมณี (kulratt ) วันที่: 7 ตุลาคม 2552 เวลา:22:23:09 น.  

 
สวัสดีค่ะหนูแป๋ว
พี่รัตน์ยังต้องพึ่งยากับคุณหมออยู่ค่ะ
งานก็เพลาๆลง ..ตามประสาคนแก่
ขอบคุณค่ะ


โดย: รัตตมณี (kulratt ) วันที่: 8 ตุลาคม 2552 เวลา:19:12:40 น.  

 
แวะมาเยี่ยม ถึงเพิ่งจะทราบว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แย่จังเลยค่ะ อ่านแล้วโกรธแทน แต่ครั้นจะไปคาดคั้นเอาความจริง ถ้าเราไม่มีเส้นสาย ไม่มีอำนาจในมือก็ลำบากเหมือนกัน (แปลว่าหนูควรเข้าหาสิ่งที่พี่บอกข้างต้น อาจพอช่วยอะไรได้ กรั่กๆ)

พี่ขอให้แป๋วเข้มแข็งทั้งร่างกายและจิตใจนะคะ หนูต้องดูแลคุณแม่เน้อ ดังนั้นอย่าลืมดูแลตัวเองด้วย อย่าไปเครียดหรือเป็นทุกข์ให้คุณแม่เห็นนะคะ ท่านจะยิ่งกังวล

สู้ๆ นะคะ ขอให้คุณแม่หายไวๆ ค่ะ


โดย: ...ศุวิลา... IP: 125.24.124.48 วันที่: 9 ตุลาคม 2552 เวลา:0:08:08 น.  

 
Tags Maker is a Text Image Generator to write Messages, Comments or Tags on Pictures

มีความสุขกับวันสุข นะคะ


โดย: มินทิวา วันที่: 9 ตุลาคม 2552 เวลา:9:45:27 น.  

 
การไปหาหมอเดี๋ยวนี้น่ากลัวนะ บางที ชีวิตเราก้แขวนอยู่บนเส้นด้าย

ยายพี่ก็เคยหวิดไส้ติ่งแตกมาแล้ว ดีที่เอะใจเพราะอาการไม่ดีขึ้น พอถึงมือหมออีกคน เขาก็บอกว่า ไส้ติ่งเกือบจะแตกแล้วต้องผ่าด่วน

เฮ้อ การไม่มีโรคเนี่ยเป็นลาภอันประเสริฐจริงๆ

ป.ล. รวบยอดไปเที่ยวเหนือช่วงปีใหม่เลยเป็นไงน้องแป๋ว ^ ^


โดย: บินหลา (ภูชิดา) IP: 124.120.40.155 วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:15:07:04 น.  

 
emo


โดย: หนุ่มน้อยแห่งลุ่มแม่น้ำบางปะกง วันที่: 12 ตุลาคม 2552 เวลา:22:41:54 น.  

 
ขอให้คุณแม่หายเร็วๆนะจ๊ะ


โดย: ณ มน วันที่: 15 ตุลาคม 2552 เวลา:10:40:10 น.  

 
เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่คิดจะแวะมาอ่านวันนี้ หมดเวลาแล้ว แต่พอแวะมาทักทายได้


โดย: E21FNPP วันที่: 15 ตุลาคม 2552 เวลา:15:14:04 น.  

 
เรื่องนี้
แค่ทำใจ
ไม่รู้ว่าจะพอหรือเปล่า
...หมอไม่เจ็บไส้ติ่งบ้าง
ก็ให้รู้ไปเนอะ...


โดย: bondsp วันที่: 7 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:53:12 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

nupaew
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]












...ก็แค่ผู้หญิงขี้เหงาคนหนึ่ง...
ที่หลายๆ คนที่รู้จักมองว่า
ไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงซักเท่าไหร่
ทำไมก็ไม่รู้
ทั้งๆ ที่เราก็ว่าเราเป็นผู้หญิงสุดๆ แล้วนะ
(ตรงไหนอ่ะ)
ก็แค่ไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่
ซุ่มซ่ามนิดหน่อย
พูดจาตรงไปซักนิด ฯลฯ มันก็แค่นี้เอง
ก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนนึงนี่แหละ จริงป่ะ





...ก็แค่ผู้หญิง...
ที่ร้องไห้ง่ายๆ กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ดูหนังโศก ฟังเพลงซึ้ง อ่านหนังสือเศร้า
มันก็เคล้ากับน้ำตาได้ซะทุกครั้ง
เป็นผู้หญิงที่อ่อนไหว
(อยู่ลึกๆ จนไม่ค่อยมีใครมองเห็น)
ใจดี(อันนี้เรื่องจริงนะ)
แต่ถ้าทำให้เสียใจ ก็ฝังใจชั่วชีวิต
(ไม่ได้โอเว่อ แต่มันคือเรื่องจริงที่สุดแล้ว)



New Comments
Friends' blogs
[Add nupaew's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.