Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
19 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
ระบายความเครียด T^T



ไม่เคยรู้ว่าตัวเองจะเครียดมากมายกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น พอเริ่มระอาก็กดปิดทีวีกดหนี ไม่ดูข่าว เมื่อปีก่อนๆ ที่มีเหตการณ์ชุมนุมกัน ก็เลือกที่จะไม่ตามข่าว แค่ดูบ้างพอให้รับรู้สถานการณ์ เพราะค่อนข้างจะเครียด

จนมาถึงเหตุการณ์ในคราวนี้ ได้รับผลกระทบมาบ้างเหมือนกัน ตั้งแต่แรกๆ ที่เริ่มการชุมนุม แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ หรือเดือดร้อนอะไรมากมายก็ตามข่าวบ้าง แต่ก็ไม่มาก จนหลังๆ เริ่มไม่อยากรับรู้ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะดู ต้องตามว่าในสถานการณ์นั้นๆ มีจุดไหนเกิดเหตุอะไรบ้าง มีคนรู้จัก เพื่อนฝูง ญาติพี่น้องเราบ้างมั้ย

ตอนกลับบ้านช่วงสงกรานต์ แป๋วต้องร้องไห้เพราะคนในบ้านแป๋วแตกแยกกัน ต้องทะเลาะกันเพราะเหตุการณ์ในครั้งนี้ ยังโชคดีที่ไม่ได้อาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน แต่มันจะมีความสุขได้มั้ยคะ บ้านที่เคยมีความสุข ญาติพี่น้องมากมายหลายคนต้องมาทะเลาะกัน มันส่งผลต่อสภาพจิตใจไปเต็มๆ

หลังจากวันนั้นก็เริ่มไหว้พระสวดมนต์(ปกติก็ไหว้อยู่แล้ว แต่ไมไ่ด้ขอพรมากมาย) ขอให้บ้านเมืองกลับเข้าสู่ภาวะปกติในเร็ววัน ไปไหว้พระ ทำบุญที่ไหน ก็ต้องขอพรข้อนี้ทุกครั้งไป ไม่คิดว่าตัวเองจะเครียดมากมาย เพราะก็ยังใช้ชีวิตประจำวันได้อย่างปกติ แต่หลังจากกลับมาจากบ้านหลังสงกรานต์ เริ่มนอนไม่หลับ ปวดหัวบ่อยๆ จนเหตุการณ์เริ่มรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ อาการก็หนักตามขึ้นมา

เมื่อ 2 สัปดาห์ก่อน แป๋วต้องสอบข้อเขียนเรียนต่อป.โท ก็รู้สึกได้ว่าตัวเองเครียด เลยตอบตัวเองว่าที่มีอาการแบบนั้นก็คงเพราะเครียดเรื่องเรียนต่อ พอสอบเสร็จก็มานั่งลุ้นผลอีกว่าจะสอบผ่านมั้ย ประกาศผลเมื่อวันที่ 14 พ.ค. 53 ตอนหกโมงเย็น วันนั้นทั้งวันไม่เป็นอันทำงาน เพราะมัวแต่จิตใจจดจ่ออยู่กับการประกาศผลว่าจะสอบติดมั้ย ไม่สมาธิในการทำงานเลย รอจนหกโมงเย็น ผลสอบก็ออก ปรากฏว่าแป๋วสอบผ่านข้อเขียน แต่ต้องมาลุ้นสัมภาษณ์กันอีก ซึ่งจะสัมภาษณ์ในวันที่ 17 พ.ค. 53 2-3วันก่อนวันที่ 14 แป๋วแทบจะไมไ่ด้ดูข่าวเลย เลยไม่รู้ว่าสถานการณ์ร้ายแรงไปถึงขั้นไหนแล้ว บอกตรงๆ กลัวตัวเองจะเครียดไปมากกว่าเดิม

จนวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา มีเวลาได้พักอยู่ห้อง มีเวลาตามข่าวสารบ้านเมืองมากขึ้น ตกใจ และสลดใจจริงๆ กับเหตุการณ์ที่บานปลายร้ายแรงขนาดนี้ พอรัฐบาลประกาศให้วันที่ 17-18 พ.ค. 53 เป็นวันหยุดราชการ ใจไม่ได้ยินดีกับวันหยุดเลยซักนิด วันสอบสัภาษณ์ป.โทก็ต้องเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 19 ก็เลยต้องพกพาความกดดันและความเครียดเรื่องการสอบต่อไป

จนถึงวันนี้สถานการณ์คืบคลานใกล้เข้ามาทุกที ใกล้ที่พัก ใกล้ที่ทำงานมากขึ้น สถานการณ์บานปลายไปทั่วกรุง รู้สึกเหมือนติดอยุ่ในวงล้อมไงไม่รู้ อยากกลับบ้านที่โคราชก้กลับไม่ได้ เพราะต้องแสตนด์บายเผื่อต้องมาทำงาน สอบสัภาษณ์ป.โทเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด ความเครียดมันเกาะอยู่ในใจมากขึ้นๆๆๆ นอนไม่หลับมาหลายคืน กินข้าวได้น้อยลง กว่าจะหลับก็ปาไปตี2ตี3 ทั้งๆ ที่ง่วงแสนง่วงก็นอนไม่หลับ ต้องรอจนเหนื่อยและเพลียหลับไปเอง ตอนเช้าก็ตื่นเร็วอีก เพราะเคยตื่นก็ตื่นตามปกติ ใจก็พะวงอยู่กับข่าว เฮ้ออออ

บางทีสิ่งที่แป๋วเจอมันอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับใคร ไม่ได้รุนแรงเหมือนที่ใครๆ พบเจอ แต่แป๋วค่อนข้าง sensitive กับทุกๆ เรื่อง เลยรู้สึกว่าตัวเองเครียดจริงๆ ไม่เคยพูดถึงเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเลยซักครั้ง ขอระบายออกมา้บ้างแล้วกันนะคะ




Create Date : 19 พฤษภาคม 2553
Last Update : 19 พฤษภาคม 2553 10:27:53 น. 11 comments
Counter : 217 Pageviews.

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:07:02 น.  

 
อยากกลับบ้านที่สุด ตอนนี้ T^T


โดย: nupaew วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:30:20 น.  

 
แป๋ว..ที่บ้านพี่ก็มี 2 สี เซ็งมานานแล้ว
เมื่อกี้พี่ไปธุระที่แม่กลอง ขึ้นทางด่วนขับรถผ่านแถวสะพานแขวนแต่เป็นสะพานอันใหม่นะ
มองไปที่เมืองกรุงมีควันดำลอยขึ้นเป็นชั้นบรรยากาศสีดำเลยอ่ะ แล้วก็มีควันที่ไฟไหม้ตึกช่อง 3 น่ากลัวสุดๆ สงสารคนที่อยู่แถวๆนั้นมากเลย
ใกล้ถึงบ้านรถก็ติดมากที่สุด คนแห่กันหนีกลับบ้าน ใจพี่ก็เริ่มหวั่นๆ ตอนที่รถติดน่ะ พี่รู้สึกกลุ้มใจเหมือนกัน
พี่มารายงานให้ฟัง อย่าเครียดตามนะ


โดย: Neilnuch_T วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:36:26 น.  

 
หวัดดีจ้าหนูแป๋ว
สู้ ๆ น๊า...


โดย: ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:08:17 น.  

 
คิดว่าเราเป็นเหมือนกันนะ...นี่ก็เพิ่งได้ระบายบ้าง
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า..มันจะเป็นยังไงต่อไป...
ชีวิตหลังจากนี้เปลี่ยนไปแน่ๆ อาจจะต้องเลิกทำงาน
เพราะลูกค้าทุกรายก็โดนกันไปเต็มๆ...
ยังไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้...จะเดินต่อไปยังไงดี
คงจะต้องนั่งนิ่งๆ...ภาวนา...ขอให้เหตุการณ์ดีขึ้น
ขอให้รู้ว่า...ตัวเองจะเดินต่อไปยังไง...


โดย: greenvases วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:12:13:54 น.  

 
พายุใหญ่พัดผ่านไปในไม่ช้า
บนท้องฟ้าย่อมจะมีแต่สดใส
แม้วันนี้อาจมีความทุกข์ใจ
แต่คงไม่นานนักจักรื่นรมย์
ก็ขอส่งกำลังใจฝากให้ท่าน
วันนี้ใจอาจหวั่นไม่สุขสม
เพียงเข้มแข็งอย่าให้ใจดิ่งจม
ความสุขสมเหล่าผองไทยคงไม่นาน


โดย: นายแจม วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:26:42 น.  

 
หวัดดีจ้า หนูแป๋ว
สถานการณ์คงใกล้เป็นปกติแล้วเนอะ
เหลือแต่การเยียวยา..เง้อ

ทานข้าวเที่ยงหรือยังจ๊ะ



โดย: ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ วันที่: 22 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:50:04 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องแป๋ว




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 พฤษภาคม 2553 เวลา:6:41:09 น.  

 
พี่ก๋าชื่นชมในสิ่งดีดีที่น้องแป๋วได้ทำนะครับ
เป็นสิ่งที่น่ารักมากครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 พฤษภาคม 2553 เวลา:7:40:18 น.  

 
บ้านพี่มีสองสีเหมือนกัน

สีขาวกับสีเหลือง...

พี่กับพ่อทะเลาะกันได้ทุ๊กวันที่เจอกัน
แต่เราไม่แตกแยก...ทะเลาะแล้วก็กอดกันทุกวันเลย 55++


โดย: NuHring วันที่: 23 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:18:16 น.  

 
เป็นกิจกรรมที่น่ารักมากๆเลยครับน้องแป๋ว
น่าชื่นชมครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:20:19 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

nupaew
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]












...ก็แค่ผู้หญิงขี้เหงาคนหนึ่ง...
ที่หลายๆ คนที่รู้จักมองว่า
ไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงซักเท่าไหร่
ทำไมก็ไม่รู้
ทั้งๆ ที่เราก็ว่าเราเป็นผู้หญิงสุดๆ แล้วนะ
(ตรงไหนอ่ะ)
ก็แค่ไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่
ซุ่มซ่ามนิดหน่อย
พูดจาตรงไปซักนิด ฯลฯ มันก็แค่นี้เอง
ก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนนึงนี่แหละ จริงป่ะ





...ก็แค่ผู้หญิง...
ที่ร้องไห้ง่ายๆ กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ดูหนังโศก ฟังเพลงซึ้ง อ่านหนังสือเศร้า
มันก็เคล้ากับน้ำตาได้ซะทุกครั้ง
เป็นผู้หญิงที่อ่อนไหว
(อยู่ลึกๆ จนไม่ค่อยมีใครมองเห็น)
ใจดี(อันนี้เรื่องจริงนะ)
แต่ถ้าทำให้เสียใจ ก็ฝังใจชั่วชีวิต
(ไม่ได้โอเว่อ แต่มันคือเรื่องจริงที่สุดแล้ว)



New Comments
Friends' blogs
[Add nupaew's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.