Group Blog
 
<<
เมษายน 2554
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
8 เมษายน 2554
 
All Blogs
 
เล่าเรื่องราวให้เพื่อนเก่าฟัง



นานแล้วเนอะ ที่ไม่ได้อัพบล็อกเลย ไม่ได้มาเล่าเรื่องอะไรๆ ให้เพื่อนที่ชื่อพระจันทร์ยิ้ม(ชื่อบล็อก)ฟังเลย อะไรหลายๆ อย่างที่เคยทำ ก็ไม่ได้ทำเหมือนเก่า สมุดบันทึกถูกปล่อยว่างขาวสะอาดเป็นปีๆ บล็อกที่เคยเขีัยนอยู่เป็นประจำก็แทบไม่มีการเคลื่อนไหว หนังสือที่ซื้อมาก็ถูกตั้งทิ้งไว้ แต่ก็ยังขยันซื้อ โปสการ์ดที่เขียนบ่อยๆ ก็แทบไม่ได้หยิบจับ นานๆ จะได้เขียนซักครั้งเมื่อก้าวเท้าออกเดินทาง

ตั้งแต่ที่กลับมาเป็นนักศึกษาอีกครั้ง เวลาว่างก็ถูกดูดหายไปเกือบหมด อีกทั้งยังเจอภาระงานที่หนักอึ้ง จากการที่เพื่อนร่วมงานลาออก เปลี่ยนผู้บริหารใหม่ เหนื่อยจนแทบถอดใจ ไม่ได้เหนื่อยเพราะงานเยอะ แต่เหนื่อยเพราะต้องสู้กับคน พยายามบอกตัวเองให้อดทน แล้วจะผ่านช่วงเวลาแบบนี้ไปได้ หรืออย่างน้อยที่สุด ก็อดทนจนกว่าจะเรียนจบก้แล้วกัน อีกแค่ไม่นานหรอก (มั้ง)

ตอนนี้ก็จบไป 1 ปีแล้ว สำหรับการเป็นนักศึกษาป.โท เดือนหน้าก็ต้องเริ่มเสนอหัวข้อแล้ว ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะทำอะไรดี ไม่รู้เหมือนกันว่าที่เรียนมานี่ได้อะไรจริงๆ จังๆ บ้างมั้ย บางทีก็คิดเหมือนกันว่า หาเรื่องให้ตัวเหนื่อยเฉยๆ หรือเปล่า สิ่งที่เรากำลังเหนื่อยอยู่นี้มันจะได้เอาไปใช้ประโยชน์อะไรบ้างมั้ย แต่ก็นะ เราเลือกเดินมาทางนี้แล้วนี่ การเดินถอยหลังไม่ใช่นิสัยด้วยสิ สู้แล้วก็ต้องสู้ให้มันสุดๆ ไปเลย

บางครั้งรู้สึกเหนื่อย ล้า ล้าจนท้อไม่รู้จะไปบ่นไประบายที่ไหน เพราะบางเรื่องมันก้ไม่สามารถบอกหรือบ่นให้ใครฟังได้ แป๋วก็รู้ว่าแป๋วหายจากบ้านหลังนี้ไปนาน นานซะจนเพื่อนบ้านเก่าๆ เริ่มหายไปกันหมดแล้ว คนคุ้นหน้าคุ้นตาก็นานๆ มาทักทายกันที คิดถึงจังเลยค่ะ อยากกลับมาอัพบล็อกบ่อยๆ คุยกันบ่อยๆ เหมือนเมื่อก่อนเนอะ

แต่ทุกวันนี้ พอว่างจากการเรียนก็ต้องเคลียร์งาน แต่ก็จะเปิดหน้าจอ FB ทิ้งไว้ด้วย เหตุที่ไปสิงสถิตย์อยู่ที่ FB ส่วนหนึ่งเพราะมันง่ายและสะดวกรวดเร็วเหลือเกิน แต่กับบล็อก แป๋วจะพิถีพิถัน ในการตกแต่ง และเล่าเรื่องราวเสมอๆ ทำให้บางครั้งค่อนข้างจะใช้เวลานาน ในการเล่าเรื่องราวในแต่ละเรื่อง อย่างเรื่องไปเที่ยวน่าน ตั้งใจจะมี 2 ภาคจบ ไปเที่ยวตั้งแต่เดือนมกรา จนป่านนี้ภาค 2 ยังไม่ได้เริ่มเลย เอาเป็นว่า ขอติดไว้ก่อนนะคะ แล้วสัญญาว่าจะกลับมาพาเที่ยวน่านให้จบแน่นอนค่ะ

พอว่างจากงานและเรียน ก็อยากจะพักผ่อน แต่เพราะแป๋วเป็นคนชอบเดินทาง พอมีเวลาว่างเลยมักไม่ค่อยปล่อยโอกาสให้หลุดลอย บ่อยครั้งที่ออกเดินทางทั้งๆ ที่ร่างกายไม่พร้อม แต่ก็มีความสุขเสมอที่ได้ทำแบบนั้น ชีวิตคือการเดินทางค่ะ เดินทางค้นหาความสุข เดินทางล่าประสบการณ์ เดินทางตามหาใครบางคน เดินทางเพื่อเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เรามักจะได้อะไรๆ ทั้งดีและไม่ดีจากการเดินทางเสมอ รวมทั้งได้อาการเจ็บป่วยกลับมาด้วย จากการเรียนและทำงานหนัก พักผ่อนน้อย ทำให้ร่างกายอ่อนแอ จากเมื่อก่อนที่ป่วยบ่อยอยู่แล้ว ก็ป่วยบ่อยยิ่งขึ้น เคยมีเพื่อนบล็อกคนหนึ่งบอกว่า แป๋วเลิกกินข้าวได้แล้วนะ ก็กินยาเยอะขนาดนี้คงอิ่มไปหลายมื้อแล้วล่ะ ทุกวันนี้ชีวิตก็ยังวนเวียนอยู่กับคุณหมอ ทั้งๆ ที่กลัวคุณหมอซะเหลือเกิน

ไม่รู้จะบ่นอะไรแล้ว แค่คิดถึงเพื่อนเก่า คิดถึงบล็อกนี้ เลยอยากมาเล่า มาบ่นอะไรไว้บ้าง แค่นั้นเอง

สวัสดีปีใหม่ไทยล่วงหน้านะคะ ใครเดินทางไปไหนๆ ก็ขอให้ปลอดภัยกันทุกคนค่ะ




Create Date : 08 เมษายน 2554
Last Update : 8 เมษายน 2554 18:55:19 น. 5 comments
Counter : 366 Pageviews.

 
พักผ่อนให้เพียงพอด้วยน่ะครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 8 เมษายน 2554 เวลา:20:52:39 น.  

 
ชีวิตเมื่อก้าวเข้าวัยทำงานไม่หอมหวานเหมือนตอนเรียนหนังสือเลย

เป็นกำลังใจให้นะคะ



โดย: เด็ก(อยาก)แนว วันที่: 8 เมษายน 2554 เวลา:22:55:24 น.  

 
ขอให้เดินทางปลอดภัยเช่นกันค่ะ


โดย: jnnkongkod วันที่: 9 เมษายน 2554 เวลา:10:50:26 น.  

 
ตามมาเป็นเพื่อนใหม่แป๋วบ้างที่บล็อก..^^
สงกรานต์ใกล้เข้ามาแล้ว อีก 2 วันเท่านั้น
เร็วจริงๆเนอะแต่ละวันที่ผ่านไป


โดย: arakanji IP: 118.172.226.86 วันที่: 10 เมษายน 2554 เวลา:16:24:27 น.  

 
เพื่อนเก่า เก๋ากึ๊กมาแว้ว...สู้ๆ


โดย: พี่นีลเอง IP: 124.120.144.80 วันที่: 20 เมษายน 2554 เวลา:11:21:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

nupaew
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]












...ก็แค่ผู้หญิงขี้เหงาคนหนึ่ง...
ที่หลายๆ คนที่รู้จักมองว่า
ไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงซักเท่าไหร่
ทำไมก็ไม่รู้
ทั้งๆ ที่เราก็ว่าเราเป็นผู้หญิงสุดๆ แล้วนะ
(ตรงไหนอ่ะ)
ก็แค่ไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่
ซุ่มซ่ามนิดหน่อย
พูดจาตรงไปซักนิด ฯลฯ มันก็แค่นี้เอง
ก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนนึงนี่แหละ จริงป่ะ





...ก็แค่ผู้หญิง...
ที่ร้องไห้ง่ายๆ กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ดูหนังโศก ฟังเพลงซึ้ง อ่านหนังสือเศร้า
มันก็เคล้ากับน้ำตาได้ซะทุกครั้ง
เป็นผู้หญิงที่อ่อนไหว
(อยู่ลึกๆ จนไม่ค่อยมีใครมองเห็น)
ใจดี(อันนี้เรื่องจริงนะ)
แต่ถ้าทำให้เสียใจ ก็ฝังใจชั่วชีวิต
(ไม่ได้โอเว่อ แต่มันคือเรื่องจริงที่สุดแล้ว)



New Comments
Friends' blogs
[Add nupaew's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.