'*^-+...ถึงวันนี้ไม่ใช่วันที่ดี...แต่ไม่นานนี้จะเป็นวันของเรา...+-^*'

Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
15 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 

ฟ้าหม่น ฝนพรำ เดินย่ำแฟรงเฟิร์ต


อากาศที่ว่ากันว่าตอนกลางวัน 5 C ตอนกลางคืนตกไปถึงเกือบติดลบ มันช่างหนาวและชาไปทั้งตัว ยังประกอบกับฝนที่พรำอยู่ทั้งวันด้วยแล้ว ฟ้าขมุกขมัว อากาศชื้น ๆ เย็น ๆ ต้นไม้ผลัดใบจนโกร๋นทั้งต้น อารมณ์ที่มองฟ้ามองนกก็ไม่ค่อยแจ่มใสเท่าไหร่



วันแรกมาถึง Hotel Isabella...เป็นโรงแรมที่ค่อนข้างห่างจากตัวเมืองไกลพอสมควร อยู่ใจกลางหมู่บ้านที่กึ่งเมืองกึ่งชนบท ดีก็ตรงที่มี Mall ค่อนข้างใหญ่อยู่ติดกับหลังโรงแรมเพียง 20 ก้าว



ชาอุ่น ๆ ที่มีไว้คอยต้อนรับแขกผู้มาเยือนก็เป็นอีกอย่างที่น่ารักของการใส่ใจเล็ก ๆ น้อย ๆ มีชาหลากหลายชนิดให้ผู้ผ่านไปมาได้เลือกสรร ทั้งชาแอปเปิ้ล ชาเขียว ชาคาโมไมน์ ชาผลไม้ นอกจาอบอุ่นร่างกายจากอากาศหนาวจัดแล้ว กลิ่นชาร้อน ๆ หอม ๆ ยังทำให้คนไกลบ้านอบอุ่นใจขึ้นมาด้วยเช่นกัน






หลังจากมาถึงโรงแรมตอนบ่าย ๆ...หมายจะเดินเล่นชมเมืองกับเพื่อนสาว แต่หลังจากเดินฝ่าสายลมหนาวจัดของลมแรกในแฟรงเฟิร์ตได้ไม่ทันไร ก็พร้อมกันเปลี่ยนใจกะทันหัน เพราะไม่สามารถสู้อากาศแสนโหดร้ายนั้นได้

สุดท้ายก็ต้องจบลงที่ห้างใกล้ ๆ หลังโรงแรมเพื่ออบอุ่นร่างกาย




บรรยากาศคริสมาสก็ใกล้เข้ามาทุกที กลิ่นไอหิมะและต้นคริสมาสเริ่มคุกรุ่น ตุ๊กตาตกแต่งเริ่มมีให้เห็นกลาย ๆ ผู้คนเมืองเบียร์ยิ่งคึกคักเป็นพิเศษในวันอาทิตย์...จับจ่ายของใช้และของขวัญเพื่อเตรียมการสำหรับเทศกาลสำคัญที่ใกล้เข้ามา
ไม่รู้เหมือนกันว่าในวันคริสมาสและปีใหม่ที่สมควรต้องอยู่พร้อมหน้าทานข้าวเย็นกับครอบครัว...ตอนนั้นจะไปเร่ร่อนอยู่ที่ไหนกัน?






ตกเย็นเพียงยังไม่ทันเวลาเคารพธงชาติเมืองไทย มองไปทางไหนก็มืดมัวไปหมดเสียแล้ว ไฟตามบ้านเรือนติดพึ่บพั่บสว่างไสว คืนทั้งคืนนอนหลับไปพร้อมเสียงลมหวีดหวิวนอกหน้าต่าง ขนาดมีผ้าห่มอุ่น ๆ ให้ซุกนอน มีฮีทเตอร์ทำความร้อนข้าง ๆ ยังอดหนาวสั่นจากความเย็นจัดของบรรยากาศไม่ได้...และเวลาเช้าก็ดูเหมือนจะแสนช้า แสงอาทิตย์แทบจะไม่มีให้เห็นสักลำแสง



หลังจากรับประทานอาหารเช้าอิ่มหนำสำราญจากไส้กรอกหมูและแฮมเลื่องชื่อของเมืองไส้กรอกแล้ว ก็มี Party Birthday เล็ก ๆ ให้กับรุ่นพี่คนไทยคนหนึ่งที่ติดไฟลท์มาด้วยความบังเอิญ คาบเกี่ยวกับวันเกิดของเธอพอดี ทานเค้ก ถ่ายรูป...เพื่อนลูกเรือที่แม้จะไม่ใช่ครอบครัวของเธอจริง ๆ แต่อย่างน้อยคำอวยพรอบอุ่น ๆ ก็คงจะพอทำให้เธอคลายความคิดถึงบ้านและมีวันเกิดอีกวันที่ดีในเยอรมัน

...สุขสันต์วันเกิดค่ะ พี่สาว...


วันนี้แสงอาทิตย์พอมีให้เห็นบ้าง ช่วงสาย ๆ แต่เมฆก้อนใหญ่ ๆ ดำ ๆ ที่ขอบฟ้าก็ดูเหมือนจะกระเถิบใกล้เข้ามาทุกที ทำให้การเดินชมเมืองต้องวิ่งหลบฝนพรำ ๆ ตอนช่วงปลายก่อนถึงที่หมาย ซึ่งจะเป็นที่ใดไม่ได้นอกจากสถานที่ shopping ของถูก ๆ ดี ๆ อีกแห่งหนึ่ง



เยอรมันหรือแม้แต่ประเทศอื่นในยุโรปที่ฉันไม่รู้...มีวิธีการประหยัดค่าใช้จ่ายหรือประหยัดพลังงานอย่างน่ารักจนอดชื่นชมไม่ได้...ตามห้างหรือร้านขายของชำทั่วไป หากต้องการถุงพลาสติคก็ต้องจ่ายเงินซื้อ ผู้จะมาจับจ่ายก็ต้องเอาถุงมาเองหรือใช้ถุงผ้าแทน...ช่วยภาวะโลกร้อนไปได้มากกว่ามากอย่างแน่นอน

อีกอย่างหนึ่งที่เห็นและสัมผัสได้ก็คือ รถเข็นสำหรับจับจ่าย ต้องหยอดเหรียญ 1 ยูโรเพื่อนำออกมาเมื่อเอารถเข็นไปคืน ก็จะได้ 1 ยูโรคืนมา เป็นการประหยัดการจ้างคนเก็บรถเข็นอีกทางหนึ่ง แสดงให้เห็นความมีระเบียบวินัยของคนยุโรปอีกอย่าง...ไม่รู้ว่าถ้ามีระบบนี้ใช้ในบ้านเรา จะทำได้นานสักเท่าไหร่กัน?



ของที่ซื้อมาก็มากเหลือเกิน เห็นขนมอะไรก็อยากซื้อ อยากกินไปเสียหมด โดยเฉพาะช่อง “เครื่องดื่มแอลกอฮอล์” และช่องเย็นที่เต็มไปด้วย “ผลิตภัณฑ์หมู” สองสิ่งที่ดูจะคิดถึงมากเป็นพิเศษ เพราะหากินไม่ได้ในคูเวต แต่ก็ไม่สามารถขนเข้าประเทศได้เช่นกัน ยังความเสียดายมาเป็นที่สุด



เยอรมัน...อีกชาติหนึ่งที่มีความขึ้นชื่ออย่างมากเรื่อง “ชาตินิยม” สืบเนื่องมาแต่ไหนแต่ไร จนแม้กระทั่งปัจจุบันนี้ก็ตาม ทุกหนทุกแห่งมีแต่ภาษาเยอรมันทั้งนั้น ผลิตภัณฑ์หมดทุกอย่าง ไม่มีภาษาอังกฤษเลย แคชเชียร์หรือแม้พนักงานตามห้าง หาคนพูดภาษาอังกฤษแทบไม่มี...แม้แต่รายการโทรทัศน์ ต้องกดรีโมทจนเมื่อยมือกว่าจะเจอช่องภาษาอังกฤษซึ่งก็เป็นช่องศาสนาคริสต์ที่พูดถึง Bible และ Jesus ทั้งวัน...นอกนั้น เป็นภาษาเยอรมันทั้งหมด แม้แต่หนังต่างประเทศ ก็เป็นพากษ์ทับ ไม่ทำแม้แต่ Subtitle ...สร้างความลำบากแก่นักท่องเที่ยวโง่ ๆ ยิ่งนัก



ความขมุกขมัวของอากาศยังคงมีอย่างต่อเนื่อง จนมีทีท่าว่าแผนจะไปล่องเรือท่องแม่น้ำไรน์ หรือว่า Sight seeing รอบเมืองจะล่มเอาได้ง่าย ๆ
ความหนาวเย็นก็ดูจะคุกคามหนักกว่าเก่า รองเท้าบู๊ทและโค้ทแสนจะหนา เหมือนจะไม่ได้บรรเทาให้ลมเย็น ๆ ข้างหน้าใจดีขึ้นเลยสักนิด...



การเดินเล่นรอบ ๆ เมือง แม้จะรับรู้ได้ถึงความเป็นยุโรปและเยอรมันจากหนุ่มสาวหน้าตาดีแต่งตัวหนาว ๆ เดินไปเดินมาแล้ว แต่ก็กลับไม่ได้รู้สึกว่ามีรูปไหนที่น่าถ่ายรูปและน่าบันทึกไว้สักเท่าไหร่...จับกล้องขึ้นมากดเมื่อใดก็เป็นต้องกดลบทิ้งทุกครั้งไป เพราะรู้สึกว่ามันแห้งแล้ง จืดชืด ไม่มีชีวิตชีวาเลยสักนิด...ดูแย่กว่าที่มันเป็นเสียอีกมาก จึงไม่มีเหตุผลที่จะเก็บรูปถ่ายที่ดูแย่กว่าความเป็นจริงไว้ดูในวันหลังเลย!






Bailey Irish Cream และไวน์แดง ดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่อุ่นที่สุดในเวลานี้...นอกจากคลายความหนาวแสนหนาวนั่นแล้ว ราตรีอันแสนยาวในเหมันต์ก็ยังเป็นราตรีแสนสบายเสียด้วย...



ตื่นมาในเช้าวันที่ 3 ของแฟรงเฟิร์ต ไส้กรอกหมูแฟรงเฟิร์ตเตอร์ของผู้หิวกระหายดูจะอร่อยยิ่งขึ้นกว่าเก่า เพราะเหมือนแสงอาทิตย์ที่ปลายฟ้าดูสว่างเจิดจ้า เป็นสัญญาณว่าวันนี้ฟ้าฝนจะไม่ใจร้ายเกินไปเช่นวันก่อน ๆ และอีกอย่างก็คือ มีข่าวลือมากลาย ๆ จากคูเวตว่าในวันพรุ่งนี้ที่เราต้องทำไฟลท์กลับนั้น อาจมีการ Stike ประท้วงขึ้นเงินเดือนของ Flight Engineer นั่นหมายความว่าอาจไม่มีไฟลท์เลยทั้งวัน และก็แน่นอนว่าเราไม่มีเครื่องจะทำกลับ ก็ต้องอยู่ต่อจนอาจจะถึงวันศุกร์ก็เป็นได้...ช่างเป็นการทาน Breakfast ที่ดีอะไรเช่นนี้...

แต่ไม่ทันให้ผู้เดินทางได้ดีใจนานเท่าไหร่ ฝนและเมฆก้อนใหญ่ ดูเหมือนจะถาโถมกันมาไม่ให้ซุ่มให้เสียง แสงจ้า ๆ ที่ปลายฟ้าเมื่อสักครู่ ก็หายวับไปเสียไม่มีหลงเหลือ และวี่แววการกลับมาของมันก็ดูเหมือนจะไม่มีด้วยเช่นกัน ดับแสงของวันทั้งวันและวันของฉันลงไปอย่างไม่ใยดี



เพื่อนสาวคนนึงที่ตอนนี้ไปติดอยู่กัวลาลัมเปอร์ 9 วันก็ส่ง msg. ข้ามทวีปมาเล่าถึงปัญหาเลวร้ายที่เกิดกับเธอ...ฉันยิ่งเหงากว่าเก่าจับใจ อยากอยู่ใกล้ ๆ เธอและอยากให้เธอมาอยู่ใกล้ ๆ ตรงนี้ด้วยเหมือนกัน...ฉันมาทำอะไรที่นี่นะ ที่ FRA นี่??

หยิบ Overcoat และรองเท้าบู๊ทคู่เก่งออกไปเดินเล่นอีกครั้ง เสียงลมหวีดหวือที่คำรามจากหน้าต่างห้องเมื่อครู่ดูจะร้ายแรงกว่าที่คิดมากนัก เมฆก้อนดำ ๆ อากาศชื้น ๆ ลมแรง ๆ ผู้คนเดินก้มหน้าก้มตาหดตัวเล็กจิ๋วทำให้ใบไม้ที่ถูกปลิดร่วงจากต้นดูเศร้ากว่าเดิมหลายขุม



ร้านโทรศัพท์และ INTERNET ที่หมายก็ปิดซ่อมบำรุงเอาวันนี้...ร้านรวงต่าง ๆ อย่างร้านกาแฟให้นั่งพักอุ่น ๆ ก็ดูเหมือนจะยังไม่พร้อมให้ใครมาอุ่นตัวสักที่...

สิ่งที่ทำได้ตอนนี้ก็คงเพียงติดอยู่ในห้องโรงแรม ขดตัวในผ้าหนา ๆ ดูทีวีช่องศาสนาที่กำลังร้องเพลงขอบคุณพระเจ้าแกล้มเสียงลมอันน่ากลัว...อยากเอาแจ๊คเก็ตสีขาวมีเฟอร์ที่เพิ่งซื้อมาเมื่อวานไปอวดตน ก็คงได้แต่ปล่อยให้มันนอนอุ่น ๆ อยู่กับบู๊ทและโค้ทสีดำ...หรือว่าภาพถ่ายที่ว่าเศร้าเกินไปจนต้องลบทิ้ง มันเป็นความเศร้ากรุ่นเหงาในใจของตัวเองกันนะ? ซึ่งไม่ว่าจะลบรูปถ่ายทิ้งไป แต่ก็ดูเหมือนจะลบอารมณ์จริง ๆ ข้างในไม่ได้ง่าย ๆ เสียอย่างนั้น






รู้สึกเหมือนว่าอาการหวัดที่ยังไม่ค่อยจะหายดีแต่อาทิตย์ก่อน จะเยี่ยมหน้ากลับมาในคืนนี้...ไม่ว่าจะอย่างไร ฉันกับลมหนาวก็ดูจะทำใจให้รักกันและไปด้วยกันไม่ได้เลยสักที ยิ่งเข้ามาเผชิญมันใกล้ ๆ อย่างสองสามวันนี้แล้ว ยิ่งดูเหมือนว่าจะไม่สามารถญาติดีกันได้เลย...

อารมณ์ที่คุกรุ่นขุ่นมัวดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์กับอากาศอย่างจงใจ จนพี่สาวคนหนึ่งถึงกับทักว่า “อารมณ์เหมือนอากาศตอนนี้ไม่มีผิด”

คงได้แต่หวังว่าอีกครึ่งวันสุดท้ายที่เหลือ จะพอมีแสงให้เก็บภาพสวย ๆ ไว้ในความทรงจำได้สักภาพ...อย่างน้อยที่สุด คืนนี้ก็หลับตาลงอย่างมีความหวังเหมือนที่ช่อง 3 ABN บอกว่า God, He never leaves us.



เช้าวันสุดท้าย...มีแสงอ่อน ๆ ส่องลงมาจากฟ้า แต่เบื้องล่างก็ยังคงมีเมฆเกาะกลุ่มหนา Moring Walk เช้านี้ สดใสกว่าวันที่ผ่าน ๆ มา แต่ความหนาวเหน็บก็ยังคงไม่ปรานีเช่นเคย เหมือนมีน้ำแข็งก้อนบาง ๆ เกาะเป็นกลุ่มที่หน้า นิ้วมือนิ้วเท้าที่ถูกป้องกันอย่างหนา ก็ยังรู้สึกชา ๆ จนคิดถึงเดือนเมษาฯเมืองไทยจับใจ




ข่าวลือที่ว่าไฟลท์จะ Cancelled ก็ยังคงเป็นแค่ข่าวลือ ดีเลย์สักนาทีก็ไม่ดีเลย์...

แล้วภาพสวย ๆ ในความทรงจำที่อยากได้ ก็หาไม่ค่อยมีสักเท่าไหร่ ได้แต่เดินเล่น ๆ ไปมองฟ้าท้าลม...และแล้ว ก่อนจะก้าวขึ้นรถไปสนามบิน หิมะแรกในเยอรมันก็โปรยปรายลงมาให้เห็น สมกับที่ฟ้าครึ้มมาหลายวันเสียเหลือเกิน

แม่ชอบบอกเสมอว่า "การเดินทางทุกครั้ง เป็นการเปลี่ยนองศาชีวิต" และคงได้อะไร ๆ กลับมาเสมอ ๆ อยู่ที่ว่าจะเก็บเกี่ยวมันได้เพียงไหนและอย่างไร

...การเดินทางครั้งนี้ อย่างน้อยที่สุดก็ได้เรียนรู้ว่า หลายเรื่องที่เรากำหนดได้แต่อีกหลายเรื่อง ก็กำหนดไม่ได้อย่างฟ้าฝนและอากาศเป็นต้น แต่สิ่งเดียวที่กำหนดได้ ก็คือ อารมณ์ของตัวเอง ว่าจะทำให้เหงาจับใจหรือปล่อยไปสบาย ๆ
อย่างน้อยที่สุด เช้าวันสุดท้าย ก็ได้เห็นแสงอาทิตย์เมืองเยอรมัน และหิมะแรกของฤดูหนาว ความสวยงามดีดีที่กำหนดเอง




และแน่นอนที่สุด อีกเรื่องที่น่าดีใจ...นอนกอด Allowance เก็บเงินไปเต็ม ๆ...อย่างน้อยฟ้าฝนก็ทำให้คนไม่ได้ใช้ตังค์!!











 

Create Date : 15 พฤศจิกายน 2550
35 comments
Last Update : 18 ธันวาคม 2550 16:22:06 น.
Counter : 547 Pageviews.

 

เวลาทำรูปเป็นสีโทนสีเปีย
ดูคลาสสิกดีจังเลยครับ

อิจฉาจังครับ
ตอนนี้อยากไปเที่ยวก็เที่ยวไม่ได้แล้ว
งานตรึมทั้งงานหลัก งานรอง
งานหลักคือการทำบล้อกครับ 555555


ชอบรูปจักรยานที่จอดเอียง
แล้วมีใบไม้ร่วงอยู่ด้านหน้า
วางรูปสวยครับ


ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ

 

โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) 16 พฤศจิกายน 2550 7:36:03 น.  

 

น้องเค้าอยู่เชียงใหม่ครับ
คงขายแถวๆสันกำแพงนี่แหละครับ
วันละ 150 ลูก บ่ายๆก็หมดแล้วครับ

ท่าทางจะจบสูงด้วยครับ
ดูมีความรู้ดี
แต่ที่ดีกว่าระดับการศึกษา
คือความนอบน้อม ความมีมารยาท
และความขยันครับ

 

โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) 16 พฤศจิกายน 2550 8:05:39 น.  

 

ได้เลยครับ
ผมชมตัวเองไปแล้วครับ 5555
เดี๋ยวถ้าเจอน้องคนนี้จะชมให้อีกทีครับ

 

โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) 16 พฤศจิกายน 2550 8:58:40 น.  

 

ภาพสวยจังเลยค่ะ

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมนะคะ

 

โดย: หยุ่ยยุ้ย IP: 203.146.83.92 16 พฤศจิกายน 2550 10:12:25 น.  

 

แวะมาชิมชาเมืองหนาว เที่ยวให้สนุกนะคนไทยไกลบ้าน

 

โดย: พราน (ตาพรานบุญ ) 16 พฤศจิกายน 2550 10:26:49 น.  

 



เจออากาศแบบนี้รักษาสุขภาพนะคะ

 

โดย: ปักเป้าจุด 16 พฤศจิกายน 2550 10:47:29 น.  

 

ขออนุญาต add ไว้เป็นเพื่อนอีกคนได้มั้ยคะ

ชอบจังเลย ที่นำเรื่องราวต่างบ้านต่างเมืองมาให้ชม
คนด้อยโอกาสอย่างโมกสีเงิน ขออนุญาตเก็บเกี่ยวประสบการณ์การเดินทางจากบล๊อกนี้นะคะ
ขอบคุณที่แวะไปเเชร์กันที่บล๊อก

 

โดย: โมกสีเงิน 16 พฤศจิกายน 2550 13:12:45 น.  

 

รูปอออกมาเป็นสีนี้สวยจังค่ะ
กึ่งอบอุ่นกึ่งเหงาๆ
สวยทุกรูปเลย

 

โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท 16 พฤศจิกายน 2550 21:09:02 น.  

 

โอ้โห น่าไปจริงๆค่ะ

แต่ขอถามนิดนึง

ใช้กล้องอะไรคะ แล้วก็ภาพแบบนี้เรียกว่าอะไรอ่ะ

สุขสันต์วันเกิดพี่สาวด้วยค่ะ

 

โดย: เชอรี่ (JAN_CHERRY ) 16 พฤศจิกายน 2550 23:55:18 น.  

 

^
^
ขอบคุณค่ะ

ใช้กล้องแคนนอนโง่ ๆ ธรรมดาเลยค่ะ
แล้วมาปรับเอาในคอมพ์
ไม่รู้เหมือนกันว่าเรียกว่าอะไรนะคะ แหะ ๆ
ทำให้เป็นซีเปียน่ะค่ะ

 

โดย: ดุ่บดั่บ (PoYoKo ) 17 พฤศจิกายน 2550 0:55:01 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ทำรูปแบบนี้ก็ดูคลาสสิคดี
บรรยายได้เยี่ยมมากค่ะ

มาเยอรมันช่วงฤดุใบ้ไม้ร่วง
จะสวยเฉพาะเวลาใบไม้เปลี่ยนสี่
นอกนั้นไม่มีอะไรน่าดู แถมหนาว
ถ้าหนาวก็สวยเฉพาะหิมะตก นอกนั้นหนาวมากๆ

ถ้ามาเยอรมันอีก
ขอแนะนำให้มาช่วงฤดูใบไม้ผลิกับฤดูร้อน
สองช่วงนี้อากาศดีและมีดอกไม้สวยๆให้ชม

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

 

โดย: ข้ามขอบฟ้า 17 พฤศจิกายน 2550 3:07:41 น.  

 

Photo Sharing and File Hosting at Badongo.com
<
<
สนใจรูปนี้ครับ Bailey Irish Cream ไม่ได้ทานมานานเเล้ว

ทานครั้งสุดท้ายตอนอยู่ปี 2 คงต้องให้คนไปหาซื้อเเล้วสิ

ดีใจครับที่ได้รู้จักคุณ

 

โดย: มหาสำลี 17 พฤศจิกายน 2550 6:06:14 น.  

 

^
^
อร่อยจริง ๆ ค่ะ
หวาน กลมกล่อม นุ่ม...

แทบไม่รู้ตนว่าว่ามีแอลกอฮอล์ในเลือด
พริ้มเชียวล่ะค่ะ ฮ่ะๆ

 

โดย: ดุ่บดั่บ (PoYoKo ) 17 พฤศจิกายน 2550 7:16:02 น.  

 

ขอบคุณกับบรรยาศที่ดูเศร้าๆนะค่ะ

 

โดย: Imaginewing 17 พฤศจิกายน 2550 9:39:35 น.  

 

รูปแรก

จักยานกับใบไม้

รองเท้าตัวเอง ชอบ 3 รูปนี้จังคะ

อากาศหนาวๆ ภาพซีเปียดูแล้วก็ทำให้อุ่นๆเนอะ แต่ออกเหงาๆเศร้าๆนิดนึง

 

โดย: วาฬอันดามัน 17 พฤศจิกายน 2550 11:41:50 น.  

 

รูปก็ชวนเหงา
คำก็ชวนเหงา

ไม่รู้ว่าเจ้าของบล็อกเหงาหรือเปล่า
แต่ว่ากันว่าคนไกลบ้าน เหงาทุกคน

 

โดย: 9A 17 พฤศจิกายน 2550 13:16:29 น.  

 

ภาพสวยเชียวครับ

โดยบรรยากาศจากภาพถ่ายแล้ว

ให้ความรู้สึกอบอุ่นทีเดียวครับ

เป็นเมืองที่ร่มรื่น

เงียบสงบ

และน่าอยู่ครับ

หวังว่าคงไม่รู้สึกโดดเดี่ยวนะครับ

 

โดย: นายอร 17 พฤศจิกายน 2550 13:24:42 น.  

 

เหมือนได้ไปเองเลยค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ว่างๆแวะไปฟังเพลงอีกนะค่ะ

 

โดย: วนิส 17 พฤศจิกายน 2550 17:16:06 น.  

 

ชอบรูปต้นคริสต์มาสค่ะ

ใกล้ถึงคริสต์มาสแล้วเน๊าะ

 

โดย: little_fuku 17 พฤศจิกายน 2550 23:18:05 น.  

 

กรั๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ

ถึงวันนี้ไม่ใช่วันที่ดี...แต่ไม่นานนี้จะเป็นวันของเรา

วันนี้วันเสาร์อะคะ ไม่ใช่วันดีแน่นอน คริ ๆ

 

โดย: เป็นกำลังใจให้คุณ 17 พฤศจิกายน 2550 23:24:32 น.  

 

กะก๋าตัวจริง
อัพบล็อกทุกวันครับ
ปีนี้สัญญากับตัวเองเอาไว้
ว่าจะเขียนบันทึกลงบล็อกทุกวันครับ 5555

ปีนี้ว่ากันอีกที

ขอบคุณสำหรับคำชมเรื่องเพลงครับ
ผมแต่งให้น้องๆในบล็อกนี่แหละครับ

 

โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) 18 พฤศจิกายน 2550 7:27:00 น.  

 

แวะมาแอบเอารูปไปจะว่ากันไหมเนี่ย อิอิ

มีความสุขมากๆนะคะ วันหยุดนี้

พรุ่งนี้ทำงานอีกแล้ว

 

โดย: เชอรี่ (JAN_CHERRY ) 18 พฤศจิกายน 2550 14:51:37 น.  

 

ปีนี้ชอบพี่คิ้มคนเดียวเลยครับ
คอนเสิร์ตอื่นที่ดูมายังไม่มีประทับใจเลยครับ

 

โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) 18 พฤศจิกายน 2550 16:49:06 น.  

 

แวะมาเยี่ยมครับ

 

โดย: คนขับช้า 18 พฤศจิกายน 2550 19:21:13 น.  

 

ขอบคุณที่แวะไปชมดอกไม้ เลยต้องมาขอชิบน้ำชาเมืองเบียร์ (ได้บรรยากาศดีนะค่ะ)

 

โดย: ดอกฝิ่นในสายลมหนาว 18 พฤศจิกายน 2550 21:25:30 น.  

 

สวัสดีคะ

นอนหลับฝันดีนะคะ

คริ ๆ วันนี้เป็นวันดีของคุณหรือยังคะ

แต่วันนี้เป็นวันอาทิตย์ของยิ้มคะ คริๆ

 

โดย: เป็นกำลังใจให้คุณ 18 พฤศจิกายน 2550 21:50:12 น.  

 

ภาพสวยมากเลยค่ะ
คลาสสิคดีนะคะ

แวะมาทักทายก่อนเข้านอนจ้า

 

โดย: หนึ่งเดียวในใจ 19 พฤศจิกายน 2550 2:12:42 น.  

 

มะแมวมาช้าไปหน่อย
มะแมวไม่ฉะบายยย

เพื่อนมะแมวกำลังจะไปเรียนต่อเยอรมัน
แ้ล้วมะแมวก็ฝันอยากไปเยอรมัน

คงได้ไปเยือนเยอรมัน ในไม่ช้าาาา


มะแมวแวะมาราตรีสวัสดิ์ค่ะ


ภาพชุดนี้ สวยจริงๆ ค่ะ

 

โดย: PaTMoNE 19 พฤศจิกายน 2550 7:02:03 น.  

 

แวะมาทักทายครับ

 

โดย: 9A 19 พฤศจิกายน 2550 7:46:07 น.  

 

wish to have a chance to visit there too.

 

โดย: Karz 19 พฤศจิกายน 2550 8:48:21 น.  

 

แวะมาเดินย่ำแฟรงเฟิร์ตด้วยคน
ฝนตกฝนสาดก้อกลับมาเมืองไทยซิครับ
อากาศกำลังดี แดดออกสดใสเกือบทุกวัน

 

โดย: สิบเบี้ย 19 พฤศจิกายน 2550 10:20:33 น.  

 

ไม่มีปัญญาไปไกล ขอเปลี่ยนหัวข้อเป็น
"ฟ้าหม่น ฝนพรำ เดินย่ำบ้านเกิด" แทนพอได้ม๊ะ

 

โดย: สยึมกึ๋ย 19 พฤศจิกายน 2550 11:03:51 น.  

 

อยากไปดูกำแพงเบอร์ลินอ่ะ

แต่ว่ามันไม่มีเหลืออยู่แย้ว

จากแฟรงค์เฟิร์ตคงไปอีกไกลพอสมควร

ถ่ายรูปออกมาได้สวยจัง อืม ฝากไว้ก่อน

แต๊งกิ้วที่ไปเม้นท์เด้อ

 

โดย: BrettAnderson (BrettAnderson ) 19 พฤศจิกายน 2550 11:21:54 น.  

 

รูปสวย ทำให้สัมผัสได้ถึงบรรยากาศเก่าๆจังคะ

 

โดย: ตัวหนอน (sawkitty ) 19 พฤศจิกายน 2550 12:57:42 น.  

 

ในช่วงนึงของชีวิต คงต้องการเดินทางแต่ละคนมีเป้าหมายแตกต่างกัน
ยินดีและเอาใจช่วยในเป้าหมาย
หากจะเป็นเพียงน้อยนิด
ก็ยินดีจะมอบให้เป็นกำลังใจ
แวะมาได้ทุกเมื่อที่บล๊อกโมกสีเงิน

 

โดย: โมกสีเงิน 19 พฤศจิกายน 2550 13:48:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เริ่มนับ 1 พฤศจิกายน 2550(วันเกิดพอดีค่ะ)
*'^~--.,,,มีความสุขทุก ๆ วันนะคะ,,,.--~'^*
Friends' blogs
[Add 's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.