Group Blog
 
 
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
16 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
บนสะพานลอยอนุสาวรีย์ชัย สมรภูมิ

บนสะพานลอยอนุสาวรีย์ชัย สมรภูมิ
....
....
....
ก่อนที่จะก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ... อย่าง เคร่งเครียด
อยากจะเล่าอะไรให้ฟัง สักนี๊ดดดด.....เห็นแล้วมันคัน
.....
เมื่อคืน เดินอยู่บนสะพานลอย อนุสาวรีย์ชัยฯ....เห็นพ่อค้า แม่ค้า
ที่ขายของอยู่บนสะพาน...จริงๆก็เดินทุกวัน เห็นทุกวัน....เป็นปกติ
.....
แต่เมื่อคืน ค่ำแล้ว ไปทะเลาะกะลุกค้าแทนเจ้านายมา
เดินผ่านผู้ชายคนนึง ... เค้าขายสร้อยแฟชั่น ที่ผู้หญิงยุคนี้ชอบใส่

และมีอีก หลายพ่อค้่าแม่ค้า .... ขายๆๆ กันอย่างเพลิดเพลิน
ผู้หญิงคนนึง กำลังเลือกสร้อยที่เค้าขาย
เสียงพ่อค้าสร้อย ร้องตะโกนบอกเพื่อนฝูงร่วมอาชีพ

เฮ้ยๆๆ มาแล้ว มาแล้ว ...... ...... ...... ......
พร้อมกับเดินแกมวิ่งหนี ลงสะพานลอยกันเป็นขบวน .... พี่เทศฯแกมา...3ทุ่มจะครึ่งแล้วพี่คร๊าบบบบ..ยังมาอยู่อีกกก

ปอยเห็นแล้วนึกถึงตัวเอง .. เมื่อก่อน..สมัยที่มรสุมชีวิตมันโหมกระหน่ำ

หลายคนอาจจะมองว่า คนพวกนี้สร้างความแกะกะ ไม่เป็นระเบียบให้กับบ้านเมือง
ทำให้ทางเท้า สะพานลอย เดินไม่สะดวก...แต่หลายคนก็หยุดดูของ ที่พวกเค้านำมาขาย เพราะอยากซื้อของถูก

ปอยเคยเป็นคนหนึ่ง ในพ่อค้าแม่เค้าเหล่านั้น ที่สะพานลอยที่ปอยเดินผ่านนี้แหละ
รู้มั๊ยว่าไม่มีใครอยากไปนั่งลำบาก หลังขดหลังแข็ง ตากแดดตากลม
แต่บางครั้งบางคราว ความจำเป็นมันบังคับ.....ก็มันไม่มีจะกิน ให้ทำไง
ถ้ามีเงินไปเช่าที่ดีดีขาย ใครจะอยากมาทำแบบนี้ให้โดนไล่ ....

บอกว่าจัดที่ทางให้หาบ เร่แผงลอย...ขายกันอย่างเป็นสัด เป็นส่วนแล้ว
แถมมี ป้ายบอกอีก วางได้ตรงนี้ ถึงตรงนี้ โดยมีรูปหาบขายของเป็นสัญลักษณ์
...........
พี่คร๊าบบบบบ..ที่ที่จัดให้น่ะ มีแต่ไอ้ตูบ กับ คนบ้าที่คุ้ยขยะกินเค้าเดิน
คนดีดี มีเงิน มีกิเลส ไม่เห็นมันจะมากรุยกรายไอ้ที่ๆพี่บอกเลย สุดท้าย ก็เหมือนเดิม....เอวัง
ทำป้ายมา ให้มันเปลืองเงินเปล่าๆ

พ่อค้าไข่ปิ้ง แกนั่งกุมขมับอยู่ที่บันไดขั้นบนสุด บอกว่าหาบสุดท้ายแล้วว่ะหนู
เดือนก่อน จะเอาเงินไปไถ่หาบคืน มันเรียก 1500 เดินกลับเลย ซื้อของใหม่ยังถูกกว่า

แม่ค้าตัวน้อยๆ ขายพวงกุญแจ ทั้งแผง มีอยู่ไม่ถึง 30 พวง
บอกว่าแหมพี่ หนูหยิบขึ้นมาถือไว้ไม่ทัน ไม่งั้นนะ มันไม่ได้แอ้มหนูหรอก
(นึกในใจ ดีนะกรูหยิบของกรูทัน)
หน้าตาแกยิ้มแย้ม แต่ในใจเศร้าสลด .... พรุ่งนี้จะเอาอะไรขาย คืนนี้จะเอาอะไรกิน

พ่อค้าแม่ค้า สองผัวเมีย หลุดรอดจากการโดนยึดทรัพย์ แต่นั่งปรึกษากันว่า
คืนนี้จะนั่งหลับกันที่ไหน....เวนกำ .... นี่่ต้องนั่งขายของกันถึงเช้าเลยเหรอ
เค้าบอกว่า อืม ... พี่ไม่มีบ้านให้นอนแล้ว ค้างค่าเช่าเค้า หลาย เดือน เค้าไล่ออกมาไม่ให้อยู่
พี่ผู้ชายแกเคยเป็นทหาร แกชอบเอารูปในกระเป๋าสตางค์มาโชว์ให้ดูเป็นประจำ ทุกครั้งที่เจอกัน

คนจนมีน้ำใจมากค่ะ พี่ทหารเก่าคนนี้ แกจะคอยมาบอกอยู่เสมอๆ ว่าตรงไหนคนเยอะ
ตรงไหน น่าไปวางของขาย แก กับเมียแก จะคอยมาบอก มาพาปอยกับเพื่อนไปด้วยกันกับแก เสมอๆ
ไม่รู้นะ อาจจะเพราะว่า คืนนั้น เราให้ที่นอนกับแกรึเปล่าก็ไม่ทราบ....

ถ้าใครเคยเดินบนสะพนลอย อนุสาวรีย์ชัยฯ ฝั่งดอกหญ้า
เมื่อ 13 ปีที่แล้ว อาจจะเคยเห็น หรือเคยซื้อกิ๊ปติดผม ดินญี่ปุ่นปั้น กระดาษปั้น
ที่ปอยกับเพื่อน รวบรวมเงินหยดสุดท้าย เอามาทำขาย ตอนที่โดน คลื่นซึนามิซัด ก็เป็นได้

หาที่ให้้เค้าขายดีดีเถอะค่ะ .... จะได้ไม่ต้องมาวิ่งจับกันแบบนี้ รู้มั๊ยว่า
แม่ค้าบางคน ที่ปอยเคยคุยด้วย .........
บวกกำไรแค่ 2 บาทต่อ 1 ชิ้นสินค้าเท่านั้น เค้าขอเพียงแค่ให้่ขายของได้ แค่นั้นเอง ....

ตอนนี้ วันนี้ ปอยไม่ต้องทำแบบนั้นอีกแล้ว .... มันผ่านมาแล้ว
กว่าจะสู้ตาย ให้มาจนถึงทุกวันนี้ได้
จำได้หมดทุกหยด ของชีวิต .... เดินผ่านทุกวัน ก็นึกถึง 13 ปีที่แล้ว ทุกวัน
......
......

แวะซื้อพวงมาลัยมา 2 พวง ไหว้ศาลหน้าบ้านเพราะเมื่อคืนวันพระ
หนูน้อยขายพวงมาลัยร้อง บอกว่า 3 พวง 25 ค่าาาา..วันนี้วันพระนะคะ....ขอบคุณจ๊ะ

หนูไม่บอก พี่ไม่รู้จริงๆ ว่าวันนี้วันพระ...ซื้อ 2 พวง 20บาท แกทำหน้าผิดหวังนิดนึง...ที่เราไม่ซื้อ 3 พวง
แต่ปากก็ขอบคุณ แถมด้วยยิ้มหวานๆ น่ารัก....

แกอยากขายให้มันหมดๆ เพราะไปถึงพรุ่งนี้ มะลิบานแล้ว ก็จะไม่มีใครอยากซื้อ
สงสารแกมั๊ย .... ไม่สงสาร
เพราะในวันหนึ่งข้างหน้า เด็กผู้หญิงคนนี้
จะเป็นคนที่มาซื้อพวงมาลัย ของเด็กผู้หญิง อีกคน ......
.........................................
.........................................



Create Date : 16 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 16 พฤศจิกายน 2550 15:06:49 น. 5 comments
Counter : 787 Pageviews.

 
สมัยเรียนมหาลัย เคยไปคุยกับพ่อค้าขายไข่ปิ้งทรงเครื่อง ต้องตื่นมาทำตั้งแต่ตี 4 กว่าจะเสร็จออกขายได้ก็บ่าย ขายได้วันนึงก็ไม่กี่ร้อย หักทุนแล้วยิ่งแทบไม่เหลืออะไร ผมไปยืนคุยกับแกร่วมครึ่งชั่วโมง

ซื้อไข่ปิ้งแก 20 บาท แกยังอุตส่าห์แถมให้อีก นี่ล่ะครับ คนที่เค้าอาจจะไม่ได้มีเงินมากมาย แต่มีใจที่ยิ่งใหญ่ ไม่ได้ดีใจกับไข่ที่แกแถมให้ แต่รับรู้ได้ถึงความจริงใจ ของคน


โดย: ภูสูง วันที่: 16 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:17:13 น.  

 
แต่ละคนคงมีช่วงจังหวะของชีวิตไม่เหมือนกันค่ะ
ดีใจที่คุณผานช่วงมรสุมนั้นๆมาแล้ว และได้เรียนรู้ที่จะเข้าใจ คนที่ยังต้องอยู่กับมรสุมนั้นๆเหมือนกัน
บางทีคนไทยหลายๆคนที่ไม่ได้ลงมาสัมผัสกับชีวิตของเค้าเหล่านั้นจริงๆคงยากที่จะเข้าใจ ตัวเราเองก็ได้เคยลองมาหลากหลายรูปแบบแล้วเหมือนกันค่ะ สนุก สุข เศร้า ลุ้นระทึกมากมาย มันก็ทำให้เราเรียนรู้ที่จะมองคนอื่นด้วยความเข้าใจเช่นกันค่ะ


โดย: Happy heart วันที่: 16 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:05:00 น.  

 
มันเป็นรสชาดของชิวิตตตตตตตตตตตตตต


โดย: poyalin วันที่: 17 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:59:35 น.  

 
เมื่อวันอาทิตย์ก็เพิ่งผ่านไปแถวนั้นแต่เป็นบรรยากาศยามเช้า ก็คงไม่แตกต่างจากกลางคืนหรอก ถือว่าเป็นรสชาติของชีวิต แต่ทุกคนก็ต้องก้าวกันต่อไป ขอให้ทุกคนมีความสุข


โดย: mamminnie วันที่: 20 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:32:29 น.  

 
พูดถึงก็เข้าใจนะค่ะ อุตส่าห์หาอาชีพสุจริตทำแล้ว ไม่ขายต้องมีคนเดินแล้วจะให้ขายตรงไหน


โดย: ผึ้งหลังวัง วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:23:11:45 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ลูกคนเล็กของแม่ละเอียด
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ระหว่างโซ่ กับ อากาศ
โซ่ ... คล้องคอ พันธนาการ และ เป็น ภาระ
อากาศ...มองไม่เห็น เย็นสบาย และ เอาไว้ หายใจ
ระหว่าง โซ่ กับ อากาศ คุณอยากเป็นอะไร
....
ฉัน เป็นอากาศ

สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add ลูกคนเล็กของแม่ละเอียด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.