Group Blog
 
<<
กันยายน 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
25 กันยายน 2552
 
All Blogs
 
ความทรงจำสีเข้ม หมายเลข 1

ครั้งแรกที่ปอยเขียนนู่น เขียนนี่ลงเมล ปอยจำไม่ได้แล้ว ว่าเขียนเกี่ยวกับเรื่องอะไร
และ เขียนทำไม….
จำได้แต่ว่า สมัยเด็ก ตัวเองชอบเขียนบันทึก
และความที่เป็นคนไม่ค่อยพูดในวัยเด็ก ประกอบกับไม่มีเพื่อนเล่น
หันซ้าย หันขวา ทำไรดีน๊า..อ่านหนังสือดีกว่า อ่านๆๆๆ จนหมดบ้าน
ไม่มีหนังสือจะอ่าน ก็เล่นคนเดียว คุยคนเดียว จน …. เขียนมันลงไปในสมุดเปล่า

การเขียนบันทึกเป็นการ..เขียนสิ่งที่อยากพูด แต่พูดไม่ได้
เขียนเวลาอยากคุยกับใครสักคน ที่ไม่รู้ว่าเป็นใคร เพื่อคลายเหงา
เขียนเวลาโกรธ หรือน้อยใจใครสักคน ที่เราเถียงเค้าไม่ได้ แต่อยากเถียงจัง
เขียนเวลาที่อยากระบาย อะไรต่างๆ ภายในใจ … จนกลายเป็นความเคยชิน

และกลายเป็นการเขียนบันทึกช่วยจำ..เรื่องที่อยากจำ แต่กลัวตัวเองจะลืม
เขียนมันจากสิ่งที่เห็น สิ่งที่คิด สิ่งที่ฟัง และสิ่งที่ระลึกถึง
และจนได้คำแนะนำจากพี่จุ๋ยว่า

“ปอยเขียนๆมาเนี่ย ทำบล็อกเก็บไว่มั่งสิดีกว่าส่งเมลๆ แล้วก็หายไปเฉยๆ”

เออ ดีแฮะ….ปอยคิดตาม และทำตามคำแนะนำ

ปอยมีสิ่งที่ระลึกถึงอยู่เสมอๆคือช่วงชีวิตที่ได้ทำงาน ที่ตัวเองชอบงานหนึ่ง
นั่นคืองาน “คอนเสิร์ต”
สมัยก่อนตอนที่เริ่มทำงานแรกๆ ปอยคิดว่า มาทำสนุกๆเพื่อรองานอื่น
มาตามคำชวนของเพื่อนเท่านั้น ….
แต่สุดท้าย มันกลับกลายเป็นความสนุก ที่สนุกจริงๆ

คอนเสิร์ตสมัยนั้น มีอยู่ไม่กี่เวที ที่เรารู้ๆกันอยู่ก็คือ
เวทีโลกดนตรีทางช่อง5และ เวที 7สีคอนเสิร์ตทางช่อง7….

ปอยซึ่งทำหน้าที่เกี่ยวกับฉากเวที ในส่วนที่พวกพี่ๆ เรียกว่า “ช่างศิลป์”
ใน EO ตอนนั้น เค้าแบ่งทีมโปรดักชั่นเป็น4ทีม
“เสือ สิงห์ กระทิง แรด” เป็นชื่อเรียกเล่นๆของทีมพี่ๆพวกนี้
แต่จริงๆแล้วมันแบ่งเป็นทีมตามงาน ตามแนวเพลง หรือลักษณะเพลงมากกว่า

“ร็อค ป๊อป ทีนเอจ และอีเวนท์”

ครั้งหนึ่งปอยทำฉากคอนเสิร์ตของ คุณ จินตรา พูลลาภ ทีเวที 7สีคอนเสิร์ต
หามรุ่งหามค่ำ อดหลับอดนอน เรามีเวลาทำงาน 3วัน เพื่อให้ทันออนแอร์ในวันเสาร์
(ช่ายปะ..7สีมีวันเสาร์เนอะ…เค้าลืมอ่ะ)
อะ…สมมุติว่ามันออนแอร์วันเสาร์แล้วกัน…ลืมจริงๆ

วันศุกร์ เป็นวันที่เร่งรีบและเป็นวันวุ่นวาย ที่ใครๆก็จะมารุมกันอยู่บนเวที
ที่ปอยยังทำไม่เสร็จ…แม่มเอ๊ย….เหยียบสีตรูอีกแระ บอกว่ามันยังไม่แห้งงงงง
คนนี้ก็จะเซ็ทไฟ คนนั้นก็จะเช็ค Co2 เครื่องดนตรีก็ขนกันเข้ามา
นักร้องเอย หางเครื่องเอย มาซ้อมกันอีก…ตายๆๆ กรูตาย

ปอยจำได้ว่า เช้าวันเสาร์ (เสาร์เนอะ) ขณะที่ปอยกำลังหลับ
ปอยได้ยินเสียง ประชากรมนุษย์บนเวที ขนนู่น ขนนี่….
และมีเสียงของมหาชน คุยกันจ๊อกแจ๊ก จอแจ…เสียงอะไรมาจากไหนวะ…ปอยคิด
ไหนๆๆ ลืมตาดูซะหน่อยซิ…อ๊ายยย…คนเต็มลาน7สีเลย

ปอยงัวเงีย โงหัวขึ้นมาจากพื้นเวทีด้านหลัง PA
พี่ๆนักดนตรีเริ่มมาเซ็ทเครื่อง ช่างไฟเริ่มมาเช็คสาย เทสไมค์ ซึ่ๆๆๆ อ้าๆๆๆ ….
และบรรดาแฟนๆของ “น้องจิน”…มันมากันทำม๊ายยย แต่เช้าเนี่ย 7โมงนะ แม่เจ้า
คอนเสิร์ตมันเล่นกันตั้งเที่ยง เมิงมาดูอะไรเนี่ย
ปอยลุกขึ้นมาด้วยสภาพหัวฟู เนื้อตัวมอมแมม และหน้าตา!!!!…ที่แสนจะทุเรศ

พี่นิดหนวด ลูกพี่ปอยในขณะนั้น เห็นสภาพปอยแลวหัวเราะ หึหึหึหึ
“แหมพี่…ไม่ปลุกนะ จำไว้เลย”
“ใครจะปลุกวะ พี่ก็นึกว่าศพ…หึหึหึหึ”

เอาอะไรกับคนง่วง ที่ทำงานมาทั้งวันทั้งคืน เป็นปกติของปอยอยู่แล้วที่จะมีสภาพ
แบบนี้….
poy2 300x224 ความทรงจำสีเข้ม หมายเลข1

และแบบนี้…
poy3 300x224 ความทรงจำสีเข้ม หมายเลข1

ง่วงก็ต้องนอน สำหรับปอยถือคติ ง่วงไหนนอนนั่น ไม่หวั่นแม้พื้นเลอะ
ตื่นมาค่อยว่ากัน….ปอยทำงานแบบไม่สนใจหัวหูตัวเองจนพี่ๆที่นั่นเรียกกันเอาขำว่า
“ไอ้มอม”…ชื่ออย่างกะหมา เรียกตรูมาด๊ายยยย
เสื้อผ้าเลอะเทอะช่างหัวมัน…เอางานให้เสร็จไว้ก่อน

ดูความเรียบร้อยต่างๆหมดแล้ว ปอยมองหาที่นอนที่ใหม่ทันที
งานน้องจินมีเอฟเฟ็ค ฝนกระดาษ ต้องขึ้นไปโปรยฝนกระดาษ บทแคทวอล์ค
แต่เค้าห้ามผู้หญิงขึ้นไป….เสร็จตรู นอนได้ดิแบบนี้
ขณะที่ปอยกำลังเอาแผ่นโฟมมาบูพื้นกันเจ็บสะโพกอยู่นั้น ท่านพี่ที่รักก็เดินมาเรียก

“เฮ๊ยๆๆ ปอย อย่าเพิ่งลี้ มาเป็นนางเอกมิวสิคก่อน”
“เง้ออ….ทำไรอ่ะพี่”

ปอยได้รับหน้าที่เพิ่มมาแบบทันควัน ทำเอาที่นอนโฟมที่เตรียมไว้
ลอยหายไปแบบ จับมัดไว้ไม่อยู่…โธ่ ความสุขของกระทิ หายไปในพริบตา
เพลงของน้องจินชุดนั้น ซึ่งปอยไม่รู้ว่าชุดอะไร
มีเพลงเกี่ยวกับสาวทอผ้า กำลังนั่งปั่นด้ายอยู่ แล้วมีหนุ่มมาจีบ จนสาวโดนหลอก
อะไรทำนองนี้..

ปอยต้องไปเป็นสาวปั่นด้าย นั่งปั่นๆๆ ให้หนุ่มมาจีบ … เวน

“จะดีเหรอพี่ ดูหัวหนูดิ”
“ดีสิ มึงไม่ทำแล้วใครทำ กูเรอะ..เอาน่า มันเห็นแค่เงา มึงนั่งอยู่หลังฉาก มีหน้าที่ปั่นด้ายแล้วก็ทำเป็นอายอย่างเดียว”
“ต้องอายด้วย…แหม เปลี่ยนเป็นดีใจได้มั๊ยอ่ะ”

สรุป…เงาปอยได้ออกคอนเสิร์ตด้วย…สวยเชียว
ปอยทำคอนเสิร์ตมา เกือบ5ปี ถ้าจะให้เล่าทั้งหมด สงสัยจะยาวไปถึง เบตง
มีอยู่คอนเสิร์ตหนึ่ง…งานนี้เป็นงานฝิ่น(แถวบ้านเรียกว่า งานนอก)

คอนเสิร์ต บิ๊กฟุต ของค่ายคีตา ที่จัดที่ สนามกีฬากองทัพบก หรือ สนาม ทบ.
งานนี้เล่นเอา อ้วกแตกอ้วกแตน สมัยนั้นป้ายต่างๆเขียนด้วยมือ
งานอิงค์เจ็ทไม่ได้บูมตู้มเหมือนสมัยนี้ …. ปอยรับงานมาเองทั้งหมด
กะว่างานนี้ เราจะรวยกันอื้อซ่า….แต่ก็เสียค่ายาไปหลายตังค์

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับงานเขียนผ้า งานสี งานตกแต่ง และม็อคอัพต่างๆ
ในคอนเสิร์ตบิ๊กฟุต ทั้งสนาม ทั้งในและนอกสนาม ทบ. ล้วนผลิตออกมาจาก มือ ทั้งสิ้น
ผลิตออกมาด้วยระยะเวลา เพียง 1 อาทิตย์ ….
มองหน้ากันกับเพื่อนว่า เราจะตายกันมั๊ยเนี่ย ปอยหอบเสื้อผ้าจากบ้าน
ไปนอนในห้องพักนักกีฬา กะว่าเราจะทำกันแบบทั้งวันทั้งคืน ผลัดกันนอน งานต้องเสร็จ
เท่ห์ซะไม่มี ห้องพักนักกีฬามันเป็นห้องน้ำไปภายในตัวด้วย
เช้าๆก็มีคนมาอาบน้ำ มาปล่อยของเสียในขณะที่เรายังคร๊อกฟรี๊ๆอยู่ … หอมฉุย

ตกกลางคืน ปวดเมื่อยเนื้อตัว จากการก้มๆเงยๆ
ก็ออกมานั่งจิบเบียร์เย็นๆ พักสักแปปที่อัฒจรรได้ ลมเย็นเชียวหละ ….
งานนี้นักร้องเป็น พี่ออฟ พงษ์ พัฒน์ ตอนนั้นจำได้ว่าเป็นชุดที่มีลวดหนาม กับ บิลลี่ โอแกน
และมีการโชว์รถ บิ๊กฟุต ล้อใหญ่ ผาดโผนหวาดเสียว ทรงพลัง น่าเกรงขามซะเหลือเกิน

ตอนนี้ไม่มีแล้ว คีตาเรคคอร์ด …. ค่ายนี้ได้หายไป พร้อมกับการแตกกระเซ็น
ของศิลปิน ภายในค่าย…และการเจ๊งกันระนาว ของบรรดา ซัพพลายเออร์
เจริญพรกันสิ พวกเมิง ….

คราวใดที่สมองว่างๆ ก็อดนั่งนึกถึงวันเก่าๆไม่ได้ นึกไปยิ้มไป
เออ กรูทำไปได้เนอะทำไปแบบไม่เคยประมาณตนเลย
สมัยนั้นปอยเป็นคนไม่หยุดนิ่ง พอนิ่งแล้วจะคลุ้มคลั่ง …. เบื่อสุดๆ
แก้เบื่อด้วยการทำงานเยอะๆ สรรหาที่จะมีงานมาเพิ่มอยู่ตลอด มีความสุข

ปอยไปรับงานสกรีนถังขยะ ของกทม….แน๊ งานนี้ต้องประมูลกันนะ ถึงจะได้
พ่อของเพื่อนได้กรุณาไปประมูลมาให้พวกเราทำ ….
ถังขยะแบบไหนเหรอ ก็ถังเขียว ถังเหลือง ที่คิดว่าหลายๆคนก็คงเคยเห็น
สกรีนคำว่า กทม. ขยะเปียก ขยะแห้ง

เรารับงานมา 3 ล็อต ล็อตละ 27,000ใบ เราได้ค่าจ้างกันในราคาใบละ 10บาท
หุ้นกันกับเพื่อนสามคน เพื่อทำงานนี้ ….
หอบมุ้ง หอบเสื่อ ถังแก๊ซ มานอนค้างที่กองขยะประเวศ
ทำไมต้องมีถังแก๊ซ….ถังขยะเป็น พีวีซี การที่จะสกรีนลงไปเฉยๆ

มันทำให้สีหลุด ลอกออกมาได้ โครตง่าย …
ทำไปๆ ยังไม่ทันเรียงถังกลับที่เดิม สีก็หลุดออกมาแล้ว หลุดเป็นแผ่นๆ
เราเลยต้องใช้ที่เป่าแก๊ซ แบบที่เค้าใช้รมควันหมู มาเป่าถังเพื่อระเบิดผิว
ให้สีกรีนเกาะติดกับวัตถุได้แน่นขึ้น ….. งานนี้ชักไม่ใช่หมูในอวยแบบที่ฝันไว้ซะแล้วแฮะ
แต่มันกลายเป็นหมูเขี้ยวตัน….
ปอยสลบคางาน สลบจริงๆ ไข้ขึ้นสูงเพราะอดนอน และเหนื่อยสุดๆ

ถังขยะใบใหญ่ขนาดที่ปอยสามารถลงไปนอนได้สบายๆ วางเรียงตั้งตระหง่านชุดละ 10ใบ
เงยหน้ามองมัน เหมือนเหินฟ้ามองยอดเขา กรูจะเอามันลงมายังไงเนี่ย …. ถีบสิครับ
ทุกเช้าชาวบ้านแถวนั้น จะได้ยินเสียงพวกเรา ถีบถังลงมาทำงานกันดัง โครมๆๆ
เสียงลากถังออกมาเรียงกลางลานโล่ง ดังครืดๆๆๆ …. ทำมาได้ครึ่งเดียว
ปอยก็พบสัจธรรมว่า…เรามีกันแค่3คน เราตายแน่ๆ
งานก็จะเสร็จไม่ทัน แถมต้องมาตายในกองขยะอีก…หากำลังเสริมท่าจะดีนะ

ปอนเรียกกำลังเสริมอย่างเร่งด่วน กำลังเสริมก็ไวปานวอก มาเร็วอย่างกับขี่ F16
งานนี้ ปอยสามารช่วยเหลือค่าเทอม มหาวิทยาลัยให้เพื่อนได้ 1คน
หาเงินค่าเช่าบ้านให้เพื่อนได้อีก 2คน ….
ถังขยะช่วยชีวิต ….

ทุกครั้งที่ปอยมองคนที่ งอมืองอเท้า ปากก็พร่ำบ่นโทษโชคชะตา
โทษดิน โทษฟ้าเลยเถิดไปโทษพ่อ-แม่ ปอยสะอิดสะเอียนกับคนพวกนี้
ท้อได้แต่อย่าถอย เหนื่อยได้แต่อย่านิ่ง บ่นได้แต่อย่าปรักปรำคนอื่น
ไม่มีใครอยากทำร้ายใครในโลกนี้ ….
บางคนบอกว่า เรามันการศึกษาน้อย จะไปสู้อะไรกับคนจบสูงๆได้

ขอเถียงสักคำว่า ลองพยายามดูรึยังสิ่งต่างๆรอให้เราศึกษามีอยู่รอบตัว แต่เราไม่ฉวยมันเอง
ปอยก็การศึกษาน้อยค่ะ ปอยเรียนแค่ ปวช.
แต่มีชิวิตทำงานมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะปอยไม่อยู่นิ่ง และหน้าด้าน ….
ทุกคนเห็นโอกาสลอยผ่านไปเท่าๆกัน ทุกวันๆ เพียงแต่เราจะกล้าคว้ามันไว้
และลองเสนอตัวแทรกเข้าไป ให้โอกาสไม่เป็นเพียงแค่อากาศ หรือไม่ ก็แค่นั้น


Create Date : 25 กันยายน 2552
Last Update : 25 กันยายน 2552 16:14:11 น. 0 comments
Counter : 337 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month


 
ลูกคนเล็กของแม่ละเอียด
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ระหว่างโซ่ กับ อากาศ
โซ่ ... คล้องคอ พันธนาการ และ เป็น ภาระ
อากาศ...มองไม่เห็น เย็นสบาย และ เอาไว้ หายใจ
ระหว่าง โซ่ กับ อากาศ คุณอยากเป็นอะไร
....
ฉัน เป็นอากาศ

สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add ลูกคนเล็กของแม่ละเอียด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.