Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2554
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728 
 
3 กุมภาพันธ์ 2554
 
All Blogs
 
ความทรงจำสีเข้ม หมายเลข2

ปอยว่านะ ใครต่อใคร เค้าก็มีความทรงจำ เข้มมั่ง จางมั่งกันทั้งนั้น
แต่สำหรับปอย เรื่องที่จำไว้ มันเข้มตลอด คล้ายๆกับบิลลี่
นี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง…ที่ปอยจะจำมันไว้…ไม่เคยลืม
ปอยเคยทำงานอยู่ที่บริษัทญี่ปุ่น แห่งหนึ่ง ในย่าน อาร์ซีเอ
บริษัทที่ 2 ของการเป็น office girl
เป็นบริษัทอินทีเรียร์…บริษัทนี้ รับออกแบบและผลิตงานอินทีเรียร์ ทั้งหมด
ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นลูกค้าในกลุ่ม บริษัท โรงแรม ร้านอาหาร โบว์ลิ่ง ห้างสรรพสินค้า
ยกเว้นที่อยู่อาศัย ที่จะไม่รับทำเด็ดขาด …..
ด้วยเหตุผลที่ว่า ลูกค้าชนิดนั้น จะทำให้เรามากเรื่อง เพราะนอนๆอยู่
เงยหน้าไปเห็นบัวบ้านตัวเองเบี้ยว
ก็โทรมาด่าเราได้ ไม่เอาๆ งานมันไม่จบไม่สิ้น ….
ปอยมีเจ้านาย เป็นชาวญี่ปุ่น ชื่อ zenda zan
zenda zan เป็นคนดุร้ายกาจ เวลาโมโหเหมือนวัวบ้า แต่ก็ใจดี และขี้เล่น ในอีกเวลาหนึ่ง
ปอยระลึกถึง เจ้านายคนนี้ของปอยอยู่เสมอๆ เพราะมีเค้า ปอยถึงเป็นปอยอยู่จนทุกวันนี้
ครั้งแรกที่ปอยเข้าไปทำงานที่นี่ ปอยเดินเข้าไปด้วยความ มั่นใจเต็มที่
ว่าปอยจะทำงานที่นี่ได้อย่างดี … ก็อย่างที่เคยบอก ปอยเป็นคนหลงตัวเอง
หลงว่าเจ๋ง …
ปอยเข้าไปทำงานในตำแหน่ง supervisor แต่บรรดาช่างๆทั้งหลายเรียกปอยว่า โฟร์แมน (ผู้ชาย4คน)
zenda zan อยู่เมืองไทยมา 14ปี (จำนวนปีในขณะนั้น)
เค้าพูดไทยเก่งมาก พอๆกับ มั่วมาก
วันหนึ่ง เค้าเดินมาบอกปอยว่า
“ปอยซัง ผมไปด้วยกัน” zenda zanพูด
ปอยลุกขึ้นจากโต๊ะ แล้วรีบหยิบแฟ้มเดินตามเค้าไป
รุ่นพี่ที่อยู่ที่นั่นมาก่อนปอย หันมาถามปอยว่า เค้าขอไปไหนกับแกวะ
คำว่า ปอยซัง ผมไปด้วยกันของ zenda zan หมายความว่า ปอยซัง ไปด้วยกันกับผม ผมจะไปข้างนอก
………..
………..
zenda zan ทำให้ปอยกลายเป็นคนที่มีความ ละเอียดรอบคอบ จากที่ไม่เคยมี
ปอยไม่กล้าที่จะปล่อยผ่านงานออกไปสู่สายตาลูกค้าแบบ ง่ายๆ ทั้งๆที่งานบางงาน มันเป็นงานง่ายๆ
งานของเราต้องดี 100% ต่อให้เป็นแค่การ วัดขนาดของต้นผักชีก็เถอะ
zenda zan ทำให้ปอยกลายเป็นคนลืมบ้าน จากที่ปกติก็ลืมอยู่แล้ว
ปอยไม่เคยได้กลับบ้านเร็ว เหมือนอย่างพนักงานบริษัทคนอื่นๆ
ปอยไม่เคยได้นอนเป็นเวลา กินเป็นเวลา
บางวัน ปอยไม่รู้จักคำว่า นอน
zenda zan ทำให้ปอยกลายเป็นคนที่ ตื่นขึ้นมาตอนตี2 และนั่งแท็กซี่มาที่ออฟฟิศ
เพื่อดูว่า งานที่จะพรีเซนท์ในวันพรุ่งนี้ มันเรียบร้อยแล้ว จริงเหรอ…วะ
และปอยก็พบกับความจริงที่ว่า ไม่ใช่ปอยคนเดียวที่เป็นแบบนั้น
อีตาดีไซน์เนอร์ที่ทำงานเป็นบัดดี้ปอย มันก็เป็น…หนอยแน่ะ มาถึงออฟฟิศก่อนปอยซะอีก
zenda zan เป็นเจ้านายโรคจิต ที่ชอบยุ่งเรื่องส่วนตัวพนักงาน
เมื่อทราบว่าปอยมีปัญหาทางบ้าน zenda zan พยายามที่จะช่วยเหลือให้ปอยได้ที่อยู่ใหม่ที่ดีกว่า
เป็นที่ๆ zenda zan ชอบ แต่ปอยไม่ชอบ เราทะเลาะกันรุนแรง จน zenda zan ยื่นคำขาดว่า
ถ้าปอยไม่ทำตาม ให้ปอยมาลาออกในวันรุ่งขึ้น …..
และเมื่อวันรุ่งขึ้นมาถึง ปอยยื่นกระดาษให้ zenda zan พร้อมกับบอกว่า
“ช่วยเซ็นให้ด้วยค่ะ”
“เซ็นอะไร”
“ใบลาออก”
“…………………..”
“ทำไมคุณเป็นคนที่โง่อย่างงี้นะ..ผมแนะนำสิ่งดีดีให้คุณนะ”
“แต่ปอยไม่ชอบค่ะ”
zenda zan โมโหปอยมาก ด่าปอยว่าโง่ ว่าดื้อ แต่ก็ไม่สามารถบังคับอะไรปอยได้ และไม่ยอมให้ปอยลาออก
ทุกปีที่ครบรอบวันเกิดของ zenda zan เราต้องให้ของขวัญวันเกิดเค้า
ถ้าปีไหนเค้าไม่ได้…เค้าจะงอน
zenda zan สอนปอยหลายอย่าง เกี่ยวกับงานที่ความจริงแล้ว ปอยไม่เคยรู้เลย
ไม่แม้แต่จะเคยสัมผัสงานชนิดนี้ …. แต่ปอยแค่อาศัยความหน้าด้าน และมั่นใจว่า
ไม่มีอะไรที่ปอยจะทำไม่ได้…ถ้าตั้งใจเรียนรู้
ที่บริษัทนี้มีกฎแปลกๆอยู่อย่างนึงคือ ชอบบังคับให้พนักงานไปเที่ยว
ที่นี่เราหยุด เสาร์-อาทิตย์ แต่วันศุกร์เราจำเป็นที่จะต้องไปเที่ยวกับเจ้านาย
ไปตามผับ ตามบาร์ หรือร้านอาหารที่จัดตกแต่งสวยงาม..ไปเพื่อกิน เพื่อเที่ยว
และ….ไปดูการตกแต่งภายในของเค้า ว่า ใคร ทำอะไร แบบไหน อย่างไร
หรืออาจจะเป็นแผนคลายเครียดของ zenda zan ก็อาจเป็นได้
เพราะวันศุกร์จะเป็นวัน ประชุม ประจำอาทิตย์
พวกเราที่เป็น ดีไซน์เนอร์ และ ซุปเปอร์ไวเซอร์
จำเป็นที่จะต้องมารายงานการทำงานในอาทิตย์ที่ผ่านมาให้ zenda zan ฟัง
และวาดแผนงานการทำงานในอาทิตย์ต่อไป ให้ zenda zan ฟัง
จันทร์-ศุกร์…คุณ จะทำอะไร ที่ไหน อย่างไร
ขอบอกว่าการประชุมที่นี่ ไม่มีคำว่าสนุกสนานนะคะ…มีแต่ความเครียด
ถ้าคุณเป็นผู้หญิง เราขอเตือนว่า อย่ามีสามี และอย่าท้อง
ไม่อย่างนั้นคุณอาจจะต้องเลิกกับสามี เพราะไม่มีเวลาให้
หรืออาจแท้งลูก เพราะการทำงานเครียดเกินไป เค้าเรียก เครียดลงมดลูก
ได้อย่างก็เสียอย่าง คนเรามันก็มีทั้งดีและร้าย
zenda zan เป็นคนร้ายกาจเวลาทำงาน ถ้าเราทำอะไรผิด เค้าจะด่าเราชนิดที่ไม่สนว่าเรายืนอยู่ที่ไหน
ริมถนน ในห้าง ต่อหน้าคนงาน ในร้านอาหาร ฯลฯ
ด่าเหมือนเราไปฆ่าใครตายมาสักคน เราเลว เราผิดมหันต์
ด่าจนปอยคิดว่า ตกลงกูเข้าใจผิดมาตลอดเลยเหรอว่ากูฉลาด…จริงๆแล้วโง่เนอะ
zenda zan มีวัฒนธรรมการทำโทษลูกน้องด้วยการ เบิ๊ดกะโหลก
(แถวบ้านเรียก ตบกบาล)
เมื่อปอยทำผิด สมองปอยจะต้องโดนกระตุ้นด้วยการ ตบกบาล
“zenda zan นี่มันเจ็บนะ ที่หัวนะ ปอยตบคุณมั่งได้มัีย ฮึ”
“ตบไม่ได้ ผมไม่ได้ทำผิด ผมไม่ได้โง่ คุณโง่ต้องโดนตบ”
“zenda zan ยิ่งตบ ปอยก็ยิ่งโง่สิ”
“ไม่โง่สิ ตบแล้วหายโง่นะ สมองจะได้ตื่นๆ”
เจ็บมากค่ะ…วันๆ ปอยอยากจะฆ่าเจ้านายตัวเอง วันละหลายร้อยรอบ
โกรธค่ะ แต่ตอนนั้น มันทำอะไรไม่ได้
แต่หารู้ไม่ว่า สิ่งที่เราเครียด เราเกลียด และขยาดเหล่านั้น
มันกลับซึมเข้าร่างเราทีละน้อยๆ จนเรากลายเป็นเราทุกวันนี้ โดยไม่รู้ตัว
zenda zan เป็นคนให้โอกาสคน เค้ารับปอยเข้าทำงานด้วยเหตุผลที่ว่า
ปอยพูดไม่เหมือนคนอื่น
ปอยกรอกใบสมัครอย่างใสซื่อ และโง่เง่า
เหตุผลของการลาออกจากบริษัทเดิม ปอยเขียนลงไปว่า มีปัญหาครอบครัวเลยลาออก
แต่ถ้าเขียนแบบนี้ สมัครที่อื่น ที่ๆไม่มีเจ้านาย ต๊องๆแบบนี้
รับรองได้ว่า ปอยชวดงานนั้นแ่น่นอน ……
zenda zan มีความคิดแปลกๆเรื่องครอบครัว..เค้าอยากมีลูก แต่ไม่อยากมีเมีย
เค้าเคยคิดที่จะไปรับเด็กจากบ้านเด็กกำพร้ามาเลี้ยง ดีที่ปอยห้ามไว้
ไม่อย่างงั้น ก็คงจะเป็นกรรมของเด็ก
มีอยู่วันหนึ่ง ปอยไปกินข้าวกับ zenda zan ที่ 13เหรียญมาบุญครอง
zenda zan พูดขึ้นมาว่า
“ปอยซัง ผมอยากมีเด็กๆ”
“zenda zan จะมีเด็กๆ ก็ต้องมีที่รักก่อนสิ”
“ไม่เอาหรอก ที่รักน่ารำคาญ มานอนข้างๆ มาจุกจิกๆ น่าเบื่อ ผมไม่ชอบมีที่รัก”
“อ้าว….ไม่มีที่รักแล้วจะเอาเด็กๆมาจากที่ไหน”
“ซื้อมาไง ไปบ้านฝากเด็ก ซื้อเด็กๆมา คุณติดต่อให้ผมหน่อย”
ปอยงงกับความคิดเค้า
“ซื้อมา เค้าก็ไม่ใช่ มายซันของ zenda zan นะ เค้าจะรัก zenda zan เหรอ
แล้ว zenda zan ล่ะ จะรักเค้าเหรอ เด็กๆต้องการความรักนะ”
“ไม่ต้องรักสิ ผมซื้อเด็กๆมา ให้เงินเด็กๆ ให้เรียน เค้าโต มีสมอง มีกำลัง ทำงานได้ เค้าก็มีสตางค์ พอแล้ว”
“เค้ามีสตางค์เมื่อไหร่ เค้าจะไปจาก zenda zan นะ พ่อ-ลูก ต้องรักกัน ให้เงินอย่างเดียวไม่ได้”
“ได้สิ พ่อผมยังให้เงินผมเลย สอนผมทำงาน ผมฉลาด ทำงานเองได้ ผมก็มีสตางค์ พอแล้ว”
ปอยหงุดหงิดกับการสนทนามาก เพราะ zenda zan พูดไม่รู้เรื่อง
“ก็เพราะอย่างงี้นี่ไง zenda zan ถึงไม่มีที่รักเนี่ย”
“ผมไม่ชอบที่รัก…ผมชอบซื้อผู้หญิง”
zenda zan ชอบเที่ยว ธนิยะ และมักจะได้สาวๆจากที่นั่นมานอนเป็นเพื่อนที่บ้าน
แต่ไม่เคยมีใครได้นอนค้าง
“ผู้หญิงเวลานอนเหมือนหมูนะ…อู๊ดๆๆๆๆ”
หลายครั้งที่ปอยต้องไปจัดการเรื่องผู้หญิงให้ zenda zan
“ปอยซัง ช่วยเอาสตางค์ ไปให้ผู้หญิงที่ สตาร์บัคหน่อย”
“ไม่”
“ผมเป็นเจ้านายคุณนะ ผมสั่งคุณต้องทำ”
“มันไม่ใช่งาน ปอยไม่ทำ ปอยไม่ใช่คนส่งส่วย KFC ขี้แล้วมาให้คนอื่นเช็ด…น่าเกลียดที่สุด”
แต่ในที่สุด ปอยก็ต้องเดินไปส่งส่วยให้กับน้องๆ KFC จนได้ เพราะทนความเซ้าซี้ของ zenda zan ไม่ไหว
…………
ความโรคจิตของ zenda zan ยังไม่หยุดแค่นี้
zenda zan เป็นคนดุอย่างที่บอก ดุมาก จนทุกคนกลัวลนลาน จนไม่มีใครกล้าเถียง
แต่ zenda zan ก็ไม่ชอบคนที่ฟังอย่างเดียว zenda zan ชอบให้พนักงานเถียง
แต่ถ้าพนักงานคนไหน เถียงออกมาแบบไม่ใช้สมองคิด zenda zan จะได้เห็นน้ำตาของพนักงานคนนั้น
ซึ่ง เป็นสิ่งเดียวที่ zenda zan ชื่นชอบมาก
เถียงของเค้าคือ การแสดงความคิดเห็น มีการโต้ตอบ มีการวิเคราะห์
มีเหตุ มีผล …. แต่ผลสรุป zenda zan มักจะเป็นฝ่ายถูกเสมอๆ
“ผมไม่ชอบคนไม่พูด ผมจ้างคนมาทำงาน ไม่ได้จ้างตุ๊กตา คนต้องพูด ตุ๊กตาไม่พูดนะ
เราให้เดินมันก็เดิน เดินไปกินขี้มันก็กิน คนมีสมองไม่กินขี้นะ”
zenda zan บอกว่า “คุณรู้ได้ไง ว่าผมคิดถูก เราต้องช่วยกันคิด”
มีครั้งหนึ่ง zenda zan ส่งปอยไปคุมไซต์งานที่ โคราช ตอนนั้นเราทำโบล์ลิ่งที่ห้าง คลังพลาซ่า
ปอยต้องหอบกระเป๋าเสื้อผ้าไปอยู่ที่นั่น เกือบ 2 เดือน
zenda zan เช่า อพาร์ตเมนต์ให้อยู่ เช่าทีวีไว้ให้ดู เพราะว่าปอยต้องอยู่คนเดียว
และพากันไปซื้อรองเท้า
“ปอยซัง คุณใส่รองเท้าอะไรน่ะ”
“รองเท้าหนังไง zenda zan ไม่รู้จักเหรอ”
“บ้าที่สุด ไปซื้อใหม่เลยนะ ซื้อรองเท้าผ้าใบ ส้นหนาๆ ซื้อเลยๆ”
“ไม่ซื้อค่ะ ปอยไม่มีสตางค์”
“……………………….”
zenda zan โวยวาย หาว่าปอยวุ่นวาย เรื่องมาก และงก รองเท้าตัวเองก็ไม่ยอมซื้อ
ปอยต้องคุมงานหน้าไซต์ เกิดไปเดินเหยียบตะปู เหยียบเศษปูน
และได้รับอันตรายไป จะทำยังไง zenda zan บอกว่าปอยโง่ ไม่ยอมป้องกันตัวเอง
พี่จำลองหัวหน้าปอยบอกว่า
“เดี๋ยวคอยดูนะ เดี๋ยว zenda zan ก็ทนไม่ไหว”
แล้วก็เป็นอย่างที่คิด zenda zan ชวนปอยไปซื้อรองเท้า
เราไปเดินซื้อรองเท้ากันที่ ชั้นล่างของห้างสรรพสินค้า ……
….
….
เป็นอะไรที่น่าอายมาก เพราะ zenda zan มาซื้อรองเท้า
เหมือนมาซื้อปลาที่ตลาดคลองเตย โหวกเหวกโวยวาย เหมือนเจ๊กตื่นไฟ
พนักงานมองปอยด้วยสายตา ซุบซิบนิทา เพราะคิดว่าปอยเป็นเมียตาญี่ปุ่นหัวล้าน
zenda zan ได้รองเท้ามา 1คู่ ราคา 400 บาท
“ปอยซังๆ ได้แล้วๆ มาดูนี่มาดูสวยดีนะ แพงน๊า…4,000 เลยนะ เอามั๊ย”
(4,000 ดูยังไงวะ 400ชัดๆ ใส่ไปตะปูตำตรีนพอดี)
“โอโห ตั้ง 4,000 เกรงใจอ่ะ zenda zan เอาคู่นี้ดีกว่า 2,500 เอง”
ปอยหยิบคอนเวิร์ดสปอร์ท มา1คู่ 2,500 บาท zenda zan บอกว่ามันจะดีเหรอ มันถูกไป
ของถูกไม่ดีหรอก…แต่คุณชอบก็ตามใจ
“zenda zan เอาถุงเท้าด้วยมั๊ย” ปอยยังหน้าด้านถาม
“ถุงเท้า ซื้อตัวเองสิเต่ะ” (แปลว่า ซื้อเองสิเว๊ย)
นับวันร่างกายปอยยิ่งผอมลงๆๆ เมื่อทำงานที่นี่ เพราะว่าอดนอน และงานหนัก
แต่สมองปอยเริ่มโตขึ้นๆ โดยไม่รู้ตัว เพราะการเคี่ยวเข็นของ zenda zan
หลายครั้งที่ปอยบ่นเหนื่อย…แต่ zenda zan ก็บอกว่า เหนื่อยตอนนี้อีกหน่อยคุณจะไม่เหนื่อย
คนฉลาดเหนื่อยแค่ตอนแรก แต่คนโง่เหนื่อยตลอดชีวิต …..
ปอยทำงานที่นี่ไปได้เพียง 5เดือน ก็สิ้นปีพอดี ถึงเวลาที่คนทำงานมาทั้งปีต้องได้โบนัส
แต่ zenda zan ก็ทำให้ปอยประหลาดใจ ปอยได้โบนัสกับเค้าด้วย
ผจก.ฝ่ายบุคคลบอกว่า….ปอย zenda zan เค้าให้โบนัสปอยด้วยนะ มารับที่พี่ด้วย
ปอยดีใจเดินไปขอบคุณ zenda zan แต่กลับได้รับคำตอบกวนๆกลับมาว่า
“อ๊ะ..ตายๆ ผมให้โบนัสคุณด้วยเหรอ ป๋มลืม เดี๋ยวเดินไป
แคนเซิลก่อน ซารารี่เยอะอยู่แล้ว โบนัสไม่ต้องหรอก อิอิอิอิ” ยังกวนได้อีก
ปอยระลึกถึง บุญคุณสมอง ที่ zenda zan มอบให้ปอยอยู่เสมอๆ
เพราะมีเจ้านายเคี่ยวๆคนนี้….ปอยถึงเป็นปอยมาจนทุกวันนี้
ปอยจำเป็นที่จะต้องลาออกมาจาก zenda zan เพราะนึกถึงสุขภาพจิตของตัวเองเป็นที่ตั้ง
เงินไม่ใช่คำตอบของชีวิตปอยเสมอไป ถึงปอยจะสุขสบายเป็นอย่างมาก ทางด้านการเงิน เมื่อได้ทำงานที่นี่
แต่ปอยมีความทุข์มหันต์กับการที่ต้องรองรับอารมณ์ของ zenda zan
เวลาเทพเจ้าวัวเข้าสิง
ต้องห่างหายจากสังคมเพื่อนฝูง จำไม่ได้แม้แต่หลังคาบ้านตัวเอง
ปอยมีความสุขกับการทำงานที่นี่ เพราะเป็นงานที่ปอยชอบ ขณะเดียวกัน
ปอยก็มีความทุกข์กับการทำงานที่นี่ เพราะเป็นงานที่ทำให้อิสระของปอย หายไป
เราจะเลือกอะไรดี ระหว่าง เงินกับสิ่งที่ภายในเรา ถวิลหา
และแล้ววันที่ปอยไม่จำเป็นต้องเลือกเลย ก็มาถึง
วันที่ผีวัวบ้า ในร่าง zenda zan ออกอาละวาด อีกครั้ง
และผีวัวบ้าพลัดถิ่นอีกตัวหนึ่ง วิ่งเข้าสิงร่างปอยแบบ เฉียบพลัน ….. วัวสองตัวขวิดกัน
ปอยจบสงครามครั้งนั้นด้วยการ ลาออก
แต่จนทุกวันนี้ zenda zan เป็นเจ้านายอีกคนหนึ่ง ที่ปอยจะไม่มีวันลืม
เฉกเช่นเดียวกับ ลูกศิษย์ที่ไม่มีวันลืมครู
ขอบคุณค่ะ zenda zan



Create Date : 03 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 3 กุมภาพันธ์ 2554 2:34:45 น. 0 comments
Counter : 366 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ลูกคนเล็กของแม่ละเอียด
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ระหว่างโซ่ กับ อากาศ
โซ่ ... คล้องคอ พันธนาการ และ เป็น ภาระ
อากาศ...มองไม่เห็น เย็นสบาย และ เอาไว้ หายใจ
ระหว่าง โซ่ กับ อากาศ คุณอยากเป็นอะไร
....
ฉัน เป็นอากาศ

สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add ลูกคนเล็กของแม่ละเอียด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.