Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
27 ตุลาคม 2552
 
All Blogs
 
ถึง พวกแก.... เพื่อนรัก ของฉานนนนน(ภาค 1)

คิดถึงพวกแก...ทั้ง 5 คน จิงๆว่ะ.....
ป่านนี้พวกแกทั้ง 5 จะทำอะไรกันอยู่ หน้อ.....
ส่วนฉัน...ยังคงต้องขึ้นเวร(กรรม)... ต่อไป... 5555+
ใครจะไปรู้ว่ะว่าไอ้ ที่ ที่ ฉันเกลียด และไม่อยากทำงานอยู่ในที่นั้น...
กลับได้ทำงานทั้งวัน ทั้งในเวลาและนอกเวลา ซะงัน.....


แก...เพื่อนรักของฉาน....แก เป็นคนแรกเลยนะ
ที่ทิ้งฉัน ไปเมืองนอกเมืองนา....
ก็รู้ ตั้งแต่ ปี 3 อ่ะนะ ว่าแกจะไป
แต่ก็มิรู้ว่า จบปุ่บ แกจะไปปับ แบบรถด่วน ขนาดนั้น....
แก...แก..รู้ใช่มั๊ยว่า แก... เป็นเพื่อนที่ฉันรักและสนิท...
ที่เราคุยกันได้ทุกเรื่อง......
และก็แก อีกนั้นแหละ ที่ทำให้ฉันได้รู้จักกับ เพื่อนๆ อีก 4 คน
หากไม่มีแก....ฉานก็คงไม่รู้จักเพื่อนๆ อีก 4 คน....
และที่สำคัญ.. คงไม่รู้จัก เฮีย...ด้วย
เมื่อไรแกจะเบื่อเมืองนอกว่ะ... ฉันคิดถึงแกอยากคุยแบบตัวเป็นๆ ว่ะ
ไม่ใช่คุยแบบมีสาย.... ผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม
ฉานอยากนอนคุยจนถึงเช้ากับแกว่ะ.....อยากไปเที่ยวกอดคอกัน
อยากนอนฟังเสียงคลื่น สูดดมกลิ่นทะเลด้วยกัน
อยากไปพิชิตภูกระดึงอีกสักครั้ง(เพื่อจะเจอกิ๊ก)
อยากเดินเที่ยวตลาดน้ำ ดูหิ่งห้อยกินทุกอย่างที่ขวางหน้า.....
อยากแบกเป้เที่ยวตะลอนทัวร์แบบไม่ต้องคิดมากมาย....
เหมือนเช่น วันวาน ที่เราไปกันบ่อยๆ


แก....เพื่อนรักของฉาน.... อีกไม่กีวันแกก็จะทิ้งฉานไปเอา ด๊อก
ใกล้ซะข้ามน้ำข้ามทะเลโพ้น อีกซา 4-5 ปี โน้นกระมั่ง แกถึงกลับมา....
ฉันคงเหงา(ปาก) พิลึกว่ะ...
แก...แก เป็นอีกคนที่ฉันสนิท.... ที่ถึงแม้จะไม่สามารถคุยกันได้ทุกเรื่อง....
เหมือนเพื่อนแก อีกคน....แต่ก็ถือว่าสนิทที่สุดในกลุ่มผู้ชาย....
โดยเฉพาะ ตอน ปี 46-47 แกจะคอย ขับรถมาหาฉันถึงที่บ้าน
ทั้งๆที่ บ้านแกและบ้านฉัน มานคนละจังหวัด
แต่แกก็มา เพียงเพื่อที่จะมาอยู่เป็นเพื่อน....ให้ฉันคลายวิตตก
เพราะช่วงนั้น ฉานมานจิตตก....
เพราะอะไรแกน่าจะรู้...ขอบคุณนะคร๊าบบบ
เหอะๆๆๆ ไม่อยากบอกแกเลยว่า.... ฉันไม่อยากไปงานแต่งมัน ซะจิงๆๆ....
หากมีแกไปด้วยก็คงจะดีว่ะ... แต่แกดันชิง ไปเมืองนอก ก่อน ซะนี่...
ฉันล่ะกลัว สายตาของเธอคนนั้น..... ซะจิงๆ.... วันนั้นแกก็เห็นใช่ไหม...
ว่ามัน มาคุ.....แค่ไหน ถ้าฉานไม่ไปมันจะดีไหมวว่ะ????


แก....แก....เป็นอีกคน...ที่สำคัญ......เพราะแก...เป็นคนที่ทำให้ฉันรู้จัก เฮีย
มานทำให้ ช่วงชีวิตหนึ่งของฉันมีความสุข....
(ถึงตอนนี้ฉันก็ยังสุขใจ...เมื่อนึกถึง)
ถึงแม้ว่ามันจะไม่สมหวังเหมือนดังที่ตั้งใจไว้... แต่ฉันก็ไม่เคยเสียใจ....
ฉันรู้ว่าแก อึดอัด... เรื่องฉันและเฮีย.....
ตอนที่พวกเราไม่สามาถเดินไปด้วยกันได้
เพราะแกจะช่วยอะไรใครมากไม่ได้ จะโอนเอียงไปข้างหนึ่งมากก็ไม่ได้....
อีกคนก็พี่ชาย-อีกคนก็เพื่อน...แต่ฉันว่าแกเองก็ทำดีที่สุดแล้วล่ะเพื่อนรัก....
ฉันรู้ตอนนี้แก่ก็ยังอยากให้ฉันเปลี่ยนใจ.....
ลองกลับมาคบกับ เฮีย...อีกครั้ง...
แต่แก่รู้ไหม.... ใจจิงฉันก็อยากอ่ะนะ...
แต่...อย่างที่บอก ฉันไม่อยากปิดกั้น ทั้งเฮียและฉัน...
ที่สำคัญเฮียเขาจะคิดอยากแกรึเปล่า???????
แกก็อีกคนเมื่อไรแกจะกลับมาว่ะ...เริ่มเบื่อสาขาที่โน้นยัง....
ไหนว่าจะพากิ๊กมาปักหลักปักฐานที่เมืองไทยว่ะ...
เป็นเจ้าสาวเมื่อไรบอกฉันนะแก.... ฉานจะไปเอาตังค์...ที่เคยลงกันว่า
ใครแต่งก่อนต้องจ่ายให้เพื่อนๆ ที่ยังเป็นสาวโฉด....เอ้ย สาวโสด....
บอกไอ้ข้างบนสุดด้วยนะ.....อย่าลืมล่ะ



ฟังเพลง Destiny
Powered by you2play.com



Create Date : 27 ตุลาคม 2552
Last Update : 27 ตุลาคม 2552 19:58:38 น. 0 comments
Counter : 127 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ผู้หญิงสีน้ำเงิน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ผู้หญิงสีน้ำเงิน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.