เลี้ยงลูกให้ทะเล้นท์ พี่ปูนปั้นกะน้องปั้นแป้ง (Poonpun & Punpang)
space
space
space
 
พฤษภาคม 2559
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
space
space
28 พฤษภาคม 2559
space
space
space

005 เมื่อปูนปั้น ได้เจอ ปั้นแป้ง






ครอบครัว 3 คน ปะป๊า หม่ามี๊ ปูนปั้น
กับ อีก 1 คน ที่ยังอยู่ในพุงหม่ามี๊
เข้ามานอนที่โรงพยาบาลตั้งแต่คืนวันพฤหัส
เพื่อจะรอคลอดเจ้าปั้นแป้ง
อยากรู้จังเมื่อ 2 พี่น้องเจอหน้ากันครั้งแรก
เจ้าพี่ตัวป่วนจะทำหน้าอย่างไร
...
เช้าวันศุกร์ยังตื่นมาปกติ เพื่อหม่ำมื้อเช้า พร้อมไปโรงเรียน
คุณยายมารับที่โรงพยาบาลไปส่งที่โรงเรียน
ระหว่างทางมีดราม่าเล็กน้อย
โทรหาปะป๊า อยากกอดปะป๊า รักปะป๊า
แต่ถึงโรงเรียน
คุณยายเล่าว่า
ก็เช็ดน้ำตาเองแล้วก็เข้าโรงเรียนไปกับคุณครู
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
นี่สินะ ที่ว่าเด็กหนะเขารู้เรื่อง
...
กลับมาจากโรงเรียน
มาถึงห้อง เป็นเวลาที่เบบี๋มาหัดกินนมเต้าหม่ามี๊พอดี
ปูนปั้นทำหน้างงๆ
ว่าเบบี๋นี่เป็นใคร
ออกอาการวางตัวไม่ถูก
แก้เขินโดยเล่นโน่นนี่แต่ไม่ดูเบบี๋
ทั้งๆที่ระหว่างทางกลับจากโรงเรียน
คุณยายเล่าว่าซ้อมอุ้มตุ๊กตากระต่ายแทนเบบี๋มาตลอดทาง
แต่การเจอหน้าครั้งแรก
ไม่ใช่เรื่องง่ายของเจ้าตัวป่วน
...
ปล่อยเล่นซักพัก
ปูนปั้นบอกอยากกินเค็ก
ปะป๊าอาสาพาไป
แต่ถามก่อนว่า
"ไปดูเบบี๋ก่อนมั้ยแล้วไปกินเค็กกัน"
พี่ปูนปั้นพยักหน้ายิ้มหวาน
ปะป๊าอุ้ม
พี่ปูนปั้นมอง อมยิ้ม ไม่พูดอะไร
สักพักบอกพอแล้ว
จะไปกินเค็ก
กำลังใส่รองเท้า
ปะป๊าถามจะบ๊ายบายเบบี๋มั้ย
เพราะกินเค็กกลับมา เบบี๋จะไปอยู่อีกห้องแล้ว
ปูนปั้นถอดรองเท้าวิ่งกลับมายกมือไหว้เบบี๋
แล้วก็ไปเปิดประตู
...
ในร้านเค็ก ปะป๊าให้ปูนปั่นเลือกเค็กที่ชอบ
เลือกน้ำที่ชอบ
ถามเขาว่ารู้มั้ย ทำไมปะป๊าพาปูนปั้นลงมาหม่ำ
ปูนปั้นตอบว่า เพราะปูนปั้นเป็นเด็กดีและกินข้าวหมด
ปะป๊าถาม อ้าว ไม่ใช่เพราะปูนปั้นเป็นเด็กดีแล้วสัญญาจะดูแลเบบี๋หรอ
ปูนปั้นบอก ไม่ใช่ เพราะปูนปั้นเป็นเด็กดีและกินข้าวหมด
...
ระหว่างหม่ำเค็กอารมณ์ดี
สนุกสนาน ปีนโน่นนี่
ปะป๊าพยายามปล่อยเขาให้สนุกเต็มที่
ให้เขาผ่อนคลาย
ให้เขาไม่รู้สึกว่า การมีเบบี๋จะทำให้อะไรเปลี่ยนไป
นอกเสียจาก
ความสุขที่จะเข้ามาเพิ่ม
จู่ๆ ปูนปั้นก็ถามขึ้นมาว่า
ปะป๊าครับ เบบี๋มาตอนไหนอะครับ
ปะป๊าบอกว่า ตอนปูนปั้นไปโรงเรียนไงครับ
แล้วถามต่อว่า เบบี๋น่ารักมั้ย
พี่ปูนปั้นตอบว่า น่ารัก
...
กลางคืนก่อนนอน
ปูนปั้นก็ได้สนุกเต็มที่ก่อนนอนเหมือนทุกคืน
และมีความสุขตอนหลับตา
ก่อนจะตื่นเเต่เช้าตี 5
มาป่วนปะป๊าบนเตียง
แล้วเวลาประมาณตี 5 ครึ่ง
มีเสียงเคาะประตู
ปูนปั้นชะโงก เจอคุณพยาบาลพร้อมรถเข็นพาเบบี๋มาให้นม
ปูนปั้นหันมาบอกปะป๊าพร้อมใบหน้ายิ้มระรื่นว่า
"ปูนปั้น ก็ตกใจเลย"
แล้วจะยังไงต่อน้า
....

ภายใต้แสงนวลสีส้ม
เบบี๋ปั้นแป้งกำลังหัดดูดนมจากเต้าหม่ามี๊
"ปะป๊าครับ ดูเบบี๋ได้มั้ย"
ได้สิ
ปะป๊าอุ้มปูนปั้นขึ้น
พอเห็นเบบี๋อยู่ที่เต้าหม่ามี๊
รอยยิ้มหวานแสนอ่อนโยนก็เกิดขึ้น
"เบบี๋น่ารัก"
"ปูนปั้นจับเบบี๋ได้มั้ยครับ"
เราพาปูนปั้นเข้าไปใกล้ๆ
พี่ปูนปั้นจับมือปั้นแป้งเบาๆ ใบหน้าเปื้อนยิ้ม
แล้วพี่ปูนปั้นก็ขอลูบหัวน้องปั้นแป้ง
เราเล่าให้ปูนปั้นฟังไปด้วยว่าตอนเบบี๋ปูนปั้นก็มาหัดแบบนี้
พี่ปูนปั้นมองน้องไม่วางตา
ด้วยใบหน้าและสายตาเปื้อนยิ้มอย่างที่คุ้นเคย
"ปะป๊าครับ ร้องเพลงอะไรให้เบบี๋ดี"
"ปูนปั้นว่าเพลงอะไรดีครับ บอกปะป๊าซิ"
"ปะป๊าาา เพลงหิ่งห้อยครับ"
...
จากนั้นเพลงนิทานหิ่งห้อย
ภายใต้เเสงนวลจากพี่ชายที่ร้องให้น้องฟังก็ดังขึ้น

และนั่นคือเพลงนิทานหิ่งห้อย ที่เพราะที่สุดตั้งแต่ปะป๊าได้ยินมา







Create Date : 28 พฤษภาคม 2559
Last Update : 22 กรกฎาคม 2559 12:23:35 น. 1 comments
Counter : 877 Pageviews.

 
ยินดีด้วยนะคะ


โดย: kae+aoe วันที่: 31 พฤษภาคม 2559 เวลา:14:54:24 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

สมาชิกหมายเลข 3087443
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]






space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 3087443's blog to your web]
space
space
space
space
space