Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2556
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728 
 
13 กุมภาพันธ์ 2556
 
All Blogs
 
KaiSoo Lovers Present Follow Me My Love ตอนที่ 2.1

KaiSoo Lovers Present  Follow Me My Love ตอนที่ 2.1
BY "Protego"

 "นายคิดดีแล้วเหรอ จะหนีไปอย่างนี้ มันไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาหรอกนะ!"
คนฟังนั่งก้มหน้า กอดกระเป๋าเป้ใบเล็กๆที่ติดตัวอยู่ หน้าเขาดูอิดโรยดวงตาถูกปิดด้วยแว่นสีดำ 
"แทมิน! นายเคยเจ็บปวดสุดๆจนตัวเองต้านทานไม่ใหวบ้างไหม?" 
เขาเงยหน้า มองไปยังคู่สนทนาที่อยู่ตรงกันข้ามแทมินแปลกใจกับคำถามที่ได้ยิน จริงๆเขาแปลกใจตั้งแต่ที่คยองซูโทรหาและอยากจะพบเขาแล้ว 
ก่อนหน้านี้ครึ่งชั่วโมง เขาได้รับโทรศัพท์และเร่งรีบออกมาข้างนอกเพื่อพบคยองซูร้านกาแฟชานเมืองยามเย็น 
ท้องถนนภายนอกขาวโพลนไปด้วยหิมะ บรรยากาศหนาวสะท้านเข้าไปถึงขั้วหัวใจห่างจากเมืองไม่มากนัก แต่บรรยากาศค่อนข้างเงียบ นานๆจะมีรถแล่นผ่านไปสักครั้ง 
มีรถจอดอยุ่บริเวณร้านสองคัน ร้านกาแฟเล็กๆริมถนนสายรอง หลังคาขาวโพลนไปด้วยหิมะ ปล่องไฟมีควันลอยออกมาบางเบา ฝั่งตรงข้ามร้านอีกฟากของถนน
เป็นทะเลสาปเล็กๆ เดื่อนดาษไปด้วยหิมะที่ตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย.. หน้าร้าน เป็นสวนดอกไม้ฤดูหนาวขนาดย่อมผลิบานปนกับหิมะ สลับลายเป็นสีสันสวยงาม
มีโต๊ะไม้ พร้อมเก้าอี้ เพียงชุดเดียวอยู่ข้างสวนย่อม ป้ายร้านสลักด้วยไม้
 "DofO Koffee" 
ตัวร้านเป็นกระจกใสรอบๆมองได้ทะลปรุโปร่งเห็นภายนอกได้แจ่มชัด เช่นเดียวที่ภายนอกมองเห็นภายในร้านได้ชัดเจน
 ภายในร้านตกแต่งด้วยตุ๊กตาตัวเล็กๆ รถจำลองขนาดจิ๋ว ถูกประดับไปทั่วร้าน สลับกับตุ๊กตาสัตว์หลายกหลายชนิด
โต๊ะภายในร้านมีเพียงสิบโต๊ะ บรรยากาศอบอุ่นด้วยฮีตตอร์ กลิ่นกาแฟลอยมาจางๆ เค้าเตอร์ว่างเปล่า ตอนนี้มีเพียงชายหนุ่มสองคนนั่งคุยกันเบาๆที่โต๊ะมุมห้องด้านหนึ่ง
ไอร้อนของกาแฟที่อยู่ในแก้ว ลอยขึ้นมาจางๆ แทมินประของแก้วแล้วถูเบาๆไล่ความหนาวเย็นหรือบางทีเขากำลังปลุกความทรงจำของตัวเองจากเรื่องในอดีต..
เขาได้ฟังเรื่องที่เกิดขึ้นคร่าวๆจากคยองซู ความจริงเขาก็พอรู้มาบ้างเหมือนกันกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่เขาก็ไม่คิดว่า 
สองคนนั้นจะยอมแพ้อะไรง่ายๆขนาดนี้ แทมินรู้ว่าพวกเขารักกันมากแค่ไหน แม้บางครั้งก็ยังรู้สึกอิจฉาและเคยคิดถึงวันเก่าๆ..
"ไม่มีใครทนเห็นคนที่เรารักเจ็บปวดได้หรอกนะ คยองซู นายหนีไปแล้วจงอินจะไม่เจ็บปวด นายว่ามันจะเป็นอย่างนั้นเหรอ?
แทมินเอ่ยขึ้น หลังจากนิ่งไปนาน เมื่ออีกฝ่ายยังไม่มีทีท่าจะตอบเขาจึงต้องพูดต่อไป.
"ตลอดสองปีที่เราคบกับเค้าจริงๆ เราเจ็บปวดมากกว่านาย นายรู้ไหม"
"เจ็บปวดเพราะคิดว่าสุดท้ายเขาจะกลับมาหาเรา เจ็บปวดเพราะเรารักเขามากๆ แต่สุดท้ายนายรู้ไหม
เราเป็นคนเอ่ยปากบอกเลิก เราเจ็บปวด ทรมาน มากแค่ไหนที่ต้องปล่อยมือ รู้ไหมการปล่อยมือใครสักคน มันง่ายกว่าจะดึงรั้งเขาไว้.."
"เราผ่านมาได้ และ เราก็ไม่เคยคิดจะหวนกลับไป แม้บางทีเราจะอิจฉานาย นายรู้ไหม เวลาเขาอยู่กับเรา เขาจะนึกถึงฮยองของเขาตลอดเวลา พูดถึง คิดถึงคยองซู บ่อยๆ ถ้านายยังไม่รู้ เราก็จะบอกว่า
 จงอินไม่เคยเป็นแบบนี้หรอก ตลอดที่คบกับเรา หลบซ่อน ไม่พูดถึง เราคงไม่ต้องบอกหรอกนะ ว่าจงอินเขารักนายแค่ไหน.."
"นายกลัวอะไรกันแน่?!"คยองซูฟังทุกประโยคพยามกลั้นน้ำตา เขามองไปนอกร้านอย่างเลื่อนลอย อารมณ์ของเขาว้าวุ่นเกินกว่าจะบรรยา
"เราโทรหานาย เพราะอยากมีเพื่อนสักคนรับฟังเรา นายยิ่งพูดเรายิ่งกลายเป็นคนโง่และขี้แย"
"เราคงอ่อนแอเกินไป"
"ไม่รู้สิ เราคิดอะไรไม่ออกเลยตอนนี้ ขอเวลาเราหน่อย เราบอกได้แค่ว่า สำหรับคนๆนั้น แม้เจ็บปวดแค่ไหนเราก็พร้อมจะทนคยองซูหันมาสบตาแทมินอีกครั้ง"
"ขอโทษที่เราเรียกนายออกมากระทันหัน ไม่รู้สิ อยู่ๆก็คิดถึง อยากเจอนายก่อนจะไป.."
"แล้วนายจะไปไหน" แทมินถามขึ้น
"ที่ที่เราสบายใจ สักอาทิตย์หนึง" คยองซูตอบพร้อมกับยกกาแฟขึ้นจิบเลี่ยงที่จะตอบว่าไปไหน
"นายไม่ควรหนีไปทั้งๆที่เรื่องมันคาราคาซังอย่างนี้นะ ไปคุยกะจงอินให้รู้เรื่องก่อน เขารู้ทุกอย่างที่นายเจอมาไหม เชื่อว่าเขาคงไม่ทนอยู่ได้หรอกถ้ารู้ เรารู้จักเขาดี"
แทมินเอ่ยขึ้น เขาอดสงสารคยองซูไม่ได้ สังเกตุดูเขาอิดโรยและแทบจะหมดเรี่ยวแรงเต็มที ผู้ชายตัวเล็กๆร้องไห้ซะไม่เหลือร่องรอยความเข้มแข็งเหลือให้เห็นเลย..
"เพราะนายรู้จักเขาดีที่สุดไง นายถึงนั่งอยู่กับเราที่นี่" คยองซูยิ้มบางๆที่มุมปาก
"นายช่วยไปดูเขาด้วยนะ เขาคงต้องแย่มากแน่ๆ"
"พาโบ!? นายบ้าเหรอ บอกให้เราไปดูแฟนตัวเองเนี่ยนะ เฮ้ยย ของใครของมัน ตัวเองจะตายยังมาห่วงเรื่องแบบนี้เนี่ยนะ!"แทมินแกล้งยั่วคยองซู ในใจก็นึกขำว่า ขนาดตัวเองยังเอาไม่รอด ยังห่วงคนอื่น ไม่แปลกใจที่จงอินจะรักคยองซูมากขนาดนั้น
 "นายช่วยเราหน่อยนะ บอกเขาว่าไม่ต้องตามหาเราด้วยนะ เดี๋ยวเราจะกลับมา" คยองซูพูดขึ้นอีกครั้ง
"เราเชื่อใจนาย เราสบายใจขึ้นมากที่ได้คุยเรื่องเหล่านี้กับนาย เราช้าแล้วต้องรีบไปสนามบิน" คยองซูลุกขึ้น แทมมินก็ลุกขึ้นยืนตาม
"ไม่กลัวเราแล้วเหรอ เกิดจงอินอยากกลับมาหาเรานายจะทำยังไง?แทมินแหย่
"มันคงทำให้เราเจ็บปวดน้อยลง ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ""เราต้องไปแล้ว ขอบคุณที่รับฟังเรา ทุกๆเรื่อง หวังว่าเรากลับมาแล้วจะเข้มแข็งได้อย่างนาย"
แทมินเดินเข้าไปกอดคยองซูแล้วลูบศรีษะเบาๆ ความอบอุ่นแผ่ซ่านระหว่างคนสองคน เป็นความรู้สึกที่แทมินรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว 
"แบบนี้สินะ จงอินถึงเลือกนาย อ้อมกอดเล็กๆแต่มันสัมผัสได้ถึงก้นบึ้งของหัวใจ"เสียงกระซิบในส่วนลึกของแทมินบอกเขาเช่นนั้น
 "นายจะไม่บอกเหรอว่าจะไปไหน" แทมินถาม ขณะเดินออกมาส่งคยองซูหน้า
ร้าน
 "บอกนายมันก็เหมือนบอกจงอิน เรายิ่งจะลำบากใจมากขึ้น เราไปหละ"
คยองซูเดินไปขึ้นรถที่ติดเครื่องรออยู่แล้ว รถเคลื่อนตัวออกไปช้าๆ แล่นออกไปบนถนนจนลับสายตา แทมินยืนมองรถจนลับหายไปจากสายตา เขาถอนหายใจเบาๆ ในใจกำลังครุ่นคิดความรักที่เขาโหยหา น่าอิจฉาจัง หวังว่าพวกนายคงไปกันไหวนะ ฉันจะทำอะไรได้มากกว่าการเฝ้าดูพวกนายได้ไหมนะ..
แทมินขยับตัวเดินไปขึ้นรถของเขา ขับออกไปยังถนนกลับเข้าไปในเมือง.. ความมืดปกคลุมไปทั่วราตรีที่กำลังคลืบคลานเข้ามา ไฟในร้านและถนนเริ่มส่องสว่าง ราตรีที่แสนยาวนาน โรยตัวลงมาแล้ว ความเจ็บปวดภายใต้ความเงียบสงัดเริ่มแจ่มชัดขึ้นทุกที..
''''''''
จงอินสะดุ้งตื่นขึ้น เขาตกใจเล็กน้อยเมื่อพบว่าตัวเองหลับไป 05.00 น ของวันใหม่แล้ว เขาพบว่าห้องเขายังว่างเปล่า 
ยังไม่มีวี่แววคยองซู กลับมา เขาลุกขึ้นจากเตียง เดินเข้าห้องน้ำ แปรงสีฟันสีชมพูยังคงเสียบอยู่คู่กับแปรงสีฟ้าซึ่งเป็นของเขาเอง..
"ฮยองผมแปรงฟันให้นะ" 
จงอินจับคยองซูนั่งบนพื้นอ่างล้างหน้า หันหลังให้กระจก ตัวเขาประกบด้านหน้าจับมือทั้งสองของคยองซูวางบนบ่าของเขา จงอินขยับหน้าตัวเองใกล้เข้าไป จนรับรู้ไดึถึงลมหายใจร้อนผ่าว
"ไม่ต้องใช้แปรงเหรอ?" 
คยองซูพูดเบาๆ เหลือแค่เซนเดียวเท่านั้นระหว่างริมฝีปากทั้งสอง..ลมหายใจของกันและกันมันร้อนผ่าว
"มันไม่ะสะอาดเหมือนปากต่อปากหรอกฮยอง..!"
.......
จงอินยิ้มกับตัวเองในกระจก น้ำตาไหลพรากอีกครั้ง ความทรงจำมันผุดขึ้นมาทุกหนทุกแห่ง เขาจ้องตัวเองในกระจก เขาทำอะไรอยู่ตอนนี้ 
เขาทำดีแล้วหรือยัง คยองซูอยู่ที่ไหน ตอนนี้ เขามืดแปดด้านไปหมด
 "คยองรอจงอินก่อนนะ" 
เขาพูดเบาๆ ปาดน้ำตา ล้างหน้าล้างตาแล้วออกไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาอยู่อย่างนี้ไม่ได้ เขามีอะไรหลายๆอย่างต้องคุยกับคยองซู เ
ขาช้าไม่ได้อีกต่อไป..



Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2556
Last Update : 13 กุมภาพันธ์ 2556 23:18:49 น. 0 comments
Counter : 164 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

pooissac
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add pooissac's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.