Group Blog
 
 
กันยายน 2549
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
7 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
Final Fantasy VII : The Maiden who travel the planet (หญิงสาวผู้ท่องไปในดวงดาว) บทที่ 6



Music Theme : The Countdown Begins

บทที่ 6

“ฮ่าๆๆๆ….”

เสียงหัวเราะอันน่าขนลุกดังขึ้น แอริธหยุดเดิน..เธอรู้สึกกลัว..

ในขณะที่คลาวด์และพรรคพวกกำลังหาทางไปยังหลุมอุกาบาตทางเหนือ แอริธยังคงเดินทางไปตามไลฟ์สตรีม พยายามหาจุดอ่อนในบาเรียของเซฟิรอธ หรืออะไรบางอย่างที่จะสามารถปลดปล่อยโฮลี่ได้ แต่ก็ไม่พบอะไร หลังจากได้พลังทั้งหมดจากเจโนวา เซฟิรอธได้ปกป้องหลุมอาบาตเพื่อใช้เป็นสถานกำเนิดชีวิตใหม่ของเขา และโดยเฉพาะอะไรก็ตามที่อาจจะมาตามไลฟ์สตรีม เมื่อเป็นอย่างนั้น เขาสามารถป้องกันพลังของดวงดาวที่จะเข้ามาก่อกวน หลบซ่อนสายตาของเวพอนที่ดวงดาวส่งออกมาเพื่อตามล่า

ถ้าโฮลี่ไม่สามารถทำงานได้....แค่แอริธเริ่มคิดเรื่องนั้นอีกครั้ง เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง

วิญญาณดวงใหม่ที่พึ่งตกลงมาในทะเลมาโค คือชายหลังค่อมที่สวมชุดคลุมแล็ป ใบหน้าแลดูเคร่งเครียดวิกลจริต เขาคือต้นกำเนิดของอำนาจและอิทธิพลทั้งมวลที่ชินระมี นักวิทยาศาสตร์ผู้บ้าคลั่งที่มักทำการทดลองอย่างไร้ศีลธรรม โฮโจ....หันหน้ามาดูแอริธอย่างช้าๆ

“ศาสตราจารย์โฮโจ....”



“ฮ่า...ลูกสาวของเผ่าโบราณนี่เอง เซตร้าก็มีพลังที่จะสามารถคงสภาพได้ในไลฟ์สตรีมรึ พวกนี้ไม่ได้สูญสลายไป เพียงแค่สูญเสียกายเนื้อเท่านั้น ฮ่าๆๆ เหมือนกันกับเจโนวาและเซฟิรอธมาก”

“อย่าคิดว่าฉันจะเหมือนกับพวกนั้นนะ แล้วคุณไม่เคยจำชื่อฉันได้เลย”

“ไม่เห็นสำคัญตรงไหน ไม่มีอะไรจะระบุตัวเธอได้ดีไปกว่าเผ่าโบราณคนสุดท้าย มันบ่งบอกธรรมชาติที่เธอเป็นอยู่ได้ดีที่สุดอยู่แล้ว อ้อ ใช่สิ เธอต่างจากตัวอย่างทดลองของฉัน จริงๆ ฉันน่าจะให้หมายเลขเธอไว้”

“คุณคิดว่ามนุษย์กับสิ่งมีชีวิตทุกอย่างเป็นได้แค่ตัวอย่างทดลองของคุณรึไง? คุณไม่เปลี่ยนไปซักนิด แม้แต่ตอนนี้คุณเหลือแค่วิญญาณเท่านั้น?”

“ฮ่าๆๆ เฮี้ยฮ่าๆๆ!”

ราวกับเขาได้ยินเรื่องตลก โฮโจหัวเราะดังขึ้น

“...ฮี่ๆๆๆ ฮี่ๆๆๆ เปล่า ฉันเปลี่ยนสิ ฉันเปลี่ยนไปเยอะมากก่อนที่ฉันจะตกลงมาในไลฟ์สตรีมนี่ เธอไม่เห็นรึ? ฮ่า..เสื้อคลุมฉันบังอยู่นี่เอง”

โฮโจใช้นิ้วคีบเสื้อคลุม กระชากแล้วเหวี่ยงออกไป เสื้อคลุมสลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยปลิวหายไป เผยให้เห็นร่างกายของเขาที่ปกปิดไว้

“.....!”

แอริธอ้าปากตกใจ ร่างกายที่อยู่ต่อหน้าเธอไม่ใช่ร่างของมนุษย์ธรรมดา มันถูกปกคลุมไปด้วยเซลล์ของเจโนวา ซึ่งเป็นภาพที่คุ้นตาเธอในห้องทดลองของเขา โฮโจพยายามทำการทดลองกับสิ่งต่างๆ และในที่สุด เขาก็ทำการทดลองกับตัวเอง

“ฮี่ๆๆ ตอนนี้ฉันไม่ต่างอะไรกับตัวอย่างทดลอง แม้แต่เธอก็คิดไม่ถึงล่ะสิ ใช่ไม๊?”

“คุณทำอะไรลงไป...คุณละทิ้งความเป็นมนุษย์งั้นรึ ศาสตราจารย์โฮโจ? คุณกำลังทำร้ายวิญญาณตัวเอง คุณจะกลับคืนสู่ดวงดาวไม่ได้อีกนะ....”

“ไลฟ์สตรีม...วัฎจักรของชีวิต...ความปรารถนาแห่งดวงดาว...พวกนั้นมีค่าแค่ขี้เล็บ สำคัญที่สุดสำหรับฉันคือการค้นหาว่าวิทยาศาสตร์จะสามารถควบคุมธรรมชาติและดวงดาวได้ยังไง ถ้าฉันจะสามารถทำให้ฝันเป็นจริงได้ ฉันไม่ปฏิเสธเลยซักนิดว่าจะยอมละทิ้งความเป็นมนุษย์ ฉันไม่สนใจว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับดวงดาวตราบใดที่ฉันสามารถพิสูจน์สิ่งที่ฉันคิดได้ เกี่ยวกับการคงอยู่ของเจโนวา!”

ความคิดของโฮโจที่แผ่ออกมาเป็นความบ้าคลั่งอย่างแท้จริง ไม่เหมือนกับไดน์ที่ต้องการจะหลงลืมทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่เหมือนประธานชินระที่มีความทะเยอทะยาน จุดสิ้นสุดของเขาคือการทำลายล้างทุกสิ่ง โฮโจคือซากศพมีชีวิต เขาตกเป็นทาสของความอยากรู้ ถูกครอบงำโดยความบ้าวิทยาศาสตร์ เขาไร้อนาคตอย่างสิ้นเชิง

“ตอนนี้เป็นเครื่องยืนยันได้ว่าฉันมาได้ไกลกว่าแกสต์ เขารู้ตัวว่าไม่มีความสามรถ เขาก็เลยขี้ขลาดหนีออกไปจากการทดลอง ถ้าแกสต์ยังได้รับการมอบหมายให้ทำโครงการเจโนวาต่อตอนนี้ เขาไม่มีทางมาถึงจุดนี้ได้แน่ๆ ฮ่าๆ ใช่สิ ศาสตราจารย์แกสต์เป็นพ่อเธอนี่นา ใช่ไม๊?”

“...คุณพ่อรู้ดีว่าดวงดาวสำคัญกว่าวิทยาศาสตร์”

แอริธทราบจากความทรงจำของทีฟาและคลาวด์ตอนที่พวกเขาตกลงมาในไลฟ์สตรีม เธอรู้แล้วว่าโฮโจเป็นคนยิงพ่อของเธอตอนที่แกสต์พยายามขัดขวางไม่ให้โฮโจนำเธอที่ยังเป็นทารกอยู่ไปทำการทดลอง

“ฮ่า...นั่นเป็นขีดจำกัดของแกสต์ การหยุดและไม่ทำอะไรต่อเลยเป็นการหมิ่นประมาทวิทยาศาสตร์...เอ๊ะ รู้สึกว่าการพูดคุยของเราต้องพอแค่นี้ล่ะ”

พร้อมใบหน้าที่ไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่นิดเดียว โฮโจหันหน้าไปทิศที่หลุมอุกาบาตอยู่

“ลูกชายฉัน- ผู้ควบคุมพลังของเจโนวากำลังเรียก เขาต้องการพลังชีวิตที่มากกว่านี้ ฮ่าๆๆ ฉันน่าจะเสนอตัวเอง อยากรู้จริงๆ ว่าจะเป็นยังไง ถ้าเขารวมตัวกับฉัน คนที่เขาเกลียดที่สุดและดูถูกอยู่เสมอ เราจะรวมกันเป็นหนึ่ง”

โฮโจในร่างที่หลอมรวมกับเจโนวา จากออกห่างไปเหมือนกับประธานชินระ เขาหัวเราะร่าเริงบ้าคลั่ง เขาจมหายไปสู่หลุมมืดแห่งแรงดึงดูด

“ฉันขอแนะนำเธอเป็นครั้งสุดท้าย เผ่าโบราณ ไม่ว่าเธอจะทำอะไร มันเปล่าประโยชน์ ส่วนต่างๆ ของดวงดาวมีผู้ที่ลงมาจากท้องฟ้าอยู่มากมายที่เรายังไม่ได้ค้นพบ นอกเหนือจากเจโนวา คิดไม๊ว่าวิญญาณพวกนั้นไปที่ไหน? ถึงเธอจะพยายามทำลายมัน ก็ไม่มีทางหมด มันรวมกับทะเลมาโคไปแล้ว และไหลคลุมไปทั่วดวงดาวผ่านไลฟ์สตรีม ซักวัน เธอจะรู้ว่าทุกอย่างคือเจโนวา ฮ่าๆๆ มีเพียงสิ่งนี้เท่านั้นที่จะเกิดขึ้น”

“ฉันไม่มีทางยอมให้มันเป็นอย่างนั้นแน่!”

“เธอจะเข้าใจซักวัน ฮ่าๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ”

ทิ้งไว้แต่เพียงเสียงหัวเราะ สัมปชัญญะของโฮโจหายไป เขาสังเวยตัวเองให้กับเซฟิรอธด้วยความเต็มใจ แม้ในนาทีสุดท้ายก่อนวิญญาณของเขาจะสูญสลาย เขายังไม่เสียใจในสิ่งที่ตัวเองทำไปซักนิดเดียว

แอริธทราบดีว่าการตายของโฮโจหมายถึงจุดจบของชินระคัมพานี หมายความว่าการต่อสู้ของคลาวด์กำลังรุนแรงขึ้น

เธอออกวิ่ง ถ้าโฮโจตายเพื่อสนับสนุนเซฟิรอธ หมายความว่าเหตุการณ์ข้างบนกำลังรุนแรงขึ้น เพื่อนๆ ของเธอกำลังต่อสู้เพื่อปกป้องดาวดวงนี้อยู่

เธอเชื่ออย่างนั้น...


Create Date : 07 กันยายน 2549
Last Update : 7 กันยายน 2549 20:30:48 น. 0 comments
Counter : 333 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ดุก
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ดุก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.