ขอบคุณโค๊ดธีมน่ารัก ๆ จากคุณ Cat Lozocat ค่ะ
lozocat
lozocat
lozocat



.........................................................................................................
ในที่สุดก็เซ็ง วันอาทิตย์ เครียดจนได้

 

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา ลงคอร์สไปเรียนว่ายน้ำ เคอะๆๆ ไม่อยากบอกเล๊ยยยย ว่าเด็กดอยอย่างข้าเจ้าว่ายน้ำบ่เป๋นเจ้า เคอะๆๆๆ สามีก็ลุ้น ขุนให้ไปเรียน ว่ายน้ำก่อนกลับเมืองไทยหน้าร้อนปีนี้ ไปก่ไปอ่ะ แถมจ่ายตังค์เองด้วย ตั้งพันห้าร้อยโครนแน่ะ คิดเป็นเงินไทยก็เกือบหมื่น เฮ้อ... เสียดายตังค์จัง เรียนแค่สิบครั้งเอง เอาน่างานนี้เป็นไงเป็นกัน จ่ายไปตั้งแพง ชั่วโมงแรก ครูเป็นผู้ชาย กลุ่มเรามีหกคน ผู้ชายหนึ่งคน เค้าก็บอกให้ลงสระ วอร์มร่างกายทำความคุ้นเคยกับน้ำก่อน ฝึกอ้าปากในน้ำ ความจริงไม่อยากจะทำเลยนะ น้ำในสระใช่ว่าจะสะอาดเมื่อไหร่ น้ำก็เข้าปากด้วย เฮ้อ... แต่ก็ต้องฝืนทำอ่ะ เดี๋ยวเค้าว่าไม่ให้ความร่วมมือ อยากเป็นเร็ว ๆ ตอนสุดท้ายก็ให้ฝึกลอยตัวในน้ำ อันนี้แหละยาก คนมันกลัวน้ำจะตาย ลอยยังไงก็ไม่ได้ เค้าบอกไม่ให้เกร็งตัว เราก็ทำไม่ได้ ก็มันกลัวจริง ๆ สรุปแล้วมีเรากับอีกคนหนึ่งทำไม่ได้ เซ็ง จบหล่ะ สี่สิบนาทีสำหรับวันนั้น

พอวันเสาร์ก็ชวนสามีไปหัดว่ายน้ำอีก สระใกล้ ๆ บ้านนี้แหละ ไปก็หัดกันอีก หัดว่ายท่ากบก่อน มือได้ ขาไปได้ แต่ดันไม่กล้วเหงยหน้าขึ้นจากน้ำ เคอะๆๆๆ ว่ายไม่ไกลเพราะกลั้นหายใจว่ายน้ำ เคอะๆๆๆ ตลกเหมือนกัน ไม่รู้ว่าชาตินี้จะว่ายกับเค้าได้มั้ยเนี๊ยะ เห็นคนอื่นเค้าก็ว่ายกันง่ายจังเลยอ่ะ ทำไมเราทำไม่ได้ว่ะ เซ็งเลย ออกจากสระว่ายน้ำ ก็ไปซื้อกับข้าวเข้าบ้าน หมดตังค์ไปอีกพันกว่าโครน ไอ้เราอีกหล่ะต้องจ่าย สรุปแล้วอาทิตย์ที่แล้วเสียตังค์เกือบสามพันโครน ใจไม่ดีเลยอ่ะ เงินทำไมมันมีปีกจัง

กลับบ้านก็เอากับข้าวใส่ตู้เย็น กะว่าเย็นวันเสาร์จะทำปลาแซลม่อนอบซีอิ้วขาว สักพักสามีลากออกไปเดินเล่นอีก เพราะอากาศนาน ๆ ทีจะดีอย่างนี้ แต่เดินเล่นพี่แกนี่สิ เกือบเจ็ดกิโลฯ ปวดเมื่อยขาหมดเลย พื้นก็เป็นน้ำแข็งลื่นเดินลำบากสุด ๆ กลับมาเหนื่อยนอนดูทีวีบนโซฟา เผลอหลับไปสองชั่วโมง ตื่นขึ้นมาก็ทำกับข้าวกิน ก็อร่อยดี กินปลาแซลม่อนอบซีอิ้วขาว(อบมาแล้วเหมือนปลานึ่งบ้านเราเลยอ่ะ) กินกับน้ำจิ้มแซ่บ ๆ อร่อยมาก สงสารสามีเพราะทำน้ำจิ้มเผ็ดไปนิดหน่อย พี่แกบอกอร่อยแบบเผ็ด ๆ ดี เคอะๆๆๆ

วันนี้ตื่นเกือบห้าโมงเช้า ตื่นขึ้นมาไม่อยากทำอะไรเลย แต่ก็ต้องเอาผ้าลงเครื่องซักผ้า เดี๋ยวไม่มีชุดใส่ทำงาน เปิดตู้เก็บเสบียง ก็เห็นสาคูอยู่ถุงหนึ่ง ซื้อมาตั้งนาน หมูสับก็มีในตู้ ทำการจัดการเตรียมทำสาคูไส้หมูซะเลย จากนั้นก็โทรไปคุยเล่นกับเพื่อน แล้วเพื่อนสามีก็มาเที่ยวที่บ้าน กว่าจะพวกเค้าจะกลับและเราได้กินข้าวก็เกือบบ่ายสอง เฮ้อ.. .เวลารวดเร็วเหลือเกิน สามีออกไปวิ่งจ๊อกกิ้งส่วนเราก็ทำสาคูไส้หมูต่อจนเสร็จ ก็รีบโทรหาแม่ที่เมืองไทย

กลัวแม่นอนก่อน เพราะเวลาที่เมืองไทยก็เกือบสี่ทุ่มแล้ว แต่แม่ยังไม่นอนดูละครอยู่คนเดียวชั้นล่าง พ่อเข้านอนแล้ว ถามหาน้องชายสุดที่รัก แม่บอกว่าออกไปอยู่หอกับเพื่อนได้อาทิตย์หนึ่งแล้ว โห..... ฟังแล้วโมโหพ่อกับแม่มาก ปล่อยให้น้องไปอยู่หอนอกบ้านได้ไง เพิ่งจะอายุสิบห้าเอง รับผิดชอบตัวเองก็ยังไม่ได้ แม่บอกว่าห้ามแล้วแต่ไม่เชื่อ พ่อก็ไม่ได้ว่าอะไรเค้ามาก เลยปล่อยให้ไปแถมยังให้เอามอร์เตอร์ไซค์ไปใช้ด้วย โห.... พ่อจ๋าแม่จ๋า ไม่คิดห่วงลูกเลยหรอ ยังไงก็ให้ออกไปอยู่หอตอนนี้ไม่ได้ แม่ก็บอกว่างั้นก็ให้โทรไปหาน้องสิ บอกให้น้องกลับบ้านที แม่บอกเค้าไม่เชื่อ

เราก็โทรไปหาน้องเลยหลังจากวางหูกับแม่ ถาม ไหนบอกพี่สิ ว่ามีเหตุผลอะไรที่ต้องอยู่หอกับเพื่อนอย่างนี้ อืมมมม มันใกล้กว่าน่ะพี่ ไม่มีอะไรหรอก เราก็ว่านี่คือเหตุผลทั้งหมดใช่มั้ย เหตุผลแค่นี้ไม่เพียงพอนะ พรุ่งนี้ให้เก็บเสื้อผ้า พ่อจะมารับให้กลับบ้านพร้อมกับรถมอร์เตอร์ไซค์ พี่เป็นใครอ่ะ พ่อกับแม่ยังไม่ว่าผมเลย พี่อย่ามายุ่งน่ะ ป๊าดดด ไอ้น้องบ้า พี่ไม่รู้อ่ะ แต่เราอยู่ไม่ได้ พี่ไม่อนุญาต ต้องกลับบ้านพรุ่งนี้ เหตุผลคือเรายังเด็กไม่สามารถทำยังนี้ได้ ยังไม่ถึงเวลา ไม่กลับ ยังไงก็ไม่กลับ พี่ไม่สนใจ พรุ่งนี้เก็บเสื้อผ้าและกลับบ้าน พี่จะวางสายแค่นี้หล่ะ เสร็จแล้วก็วางสาย

เฮ้อ....... หนักใจจัง เราอยู่ตั้งไกล จะทำอะไรก็ไม่ได้ อีกอย่างน้องมันก็ไม่ฟังและนับถือด้วย เสียใจอยู่ลึกๆ จากนั้นก็โทรกลับไปหาแม่ แม่โทรไปหาน้องแล้วนะ มันบอกว่า ขนาดแม่ยังไม่ห้ามเลย เห็นมั้ย ว่าทั้งหมดมันขึ้นอยู่กับพ่อและแม่จะเข้มงวดและเด็ดขาดกับน้องแค่ไหน หนูทำได้แค่นี้แหละ หนูบอกให้น้องกลับบ้านพรุ่งนี้ บอกพ่อจะไปรับ พ่อกับแม่ต้องไปรับน้องให้กลับบ้านให้ได้พรุ่งนี้ ไม่งั้นเราจะเสียใจภายหลัง แม่ก็โทษพ่อ ก็พ่อแกนั่นแหละ ไม่เด็ดขาดกับลูก ส่วนแม่ว่าอะไรมันก็ไม่ฟัง ช่างมันเหอะ มันจะดีมันก็จะดีเอง ถ้ามันไม่ดี จะให้แม่ทำยังไงหล่ะ ไอ้เราก็ยิ่งโมโหไปใหญ่ บอกแม่ ไม่ได้นะ แม่เป็นแม่ แม่จะทำยังงี้ไม่ได้ จะปล่อยน้องได้ยังไง วัยนี้แม่ก็รู้อยู่ เค้าต้องการคนนำทาง แม่ต้องทำหน้าที่ของแม่ให้ดีที่สุด อย่าเหนื่อยและหยุดแค่นี้ ต้องเอาน้องกลับมาให้ได้ ก่อนที่อะไรมันจะสาย เฮ้อ..... ยิ่งคิดแล้วยิ่งเป็นห่วงน้องจัง ทำไมพ่อกับแม่ไม่คิดจะใส่ใจน้องให้มากกว่านี้นะ ตอนนี้น้องเรากลายเป็นหัวหน้าครอบครัวไปแล้วหล่ะ เพราะไม่มีใครคุมเค้าได้ เราก็อยู่ไกลเหลือเกิน หนักใจ ทำไมพ่อแม่ถึงปล่อยเค้าได้ขนาดนี้ เราก็รู้ว่าบางทีอาจจะไม่เลวร้ายมากมายกับการที่เค้าอยู่หอกับเพื่อน แต่ยังไงแล้วแต่ เรายอมรับไม่ได้ที่เค้าจะออกบ้านไปอยู่กับเพื่อนตอนนี้ เพราะเค้ายังเด็ก การตัดสินใจอะไรก็ยังอันตราย สังคมเลวร้ายจะตายไปเดี๋ยวนี้ เฮ้อ.... ยิ่งคิดแล้วยิ่งเครียดสุด ๆ เลย กะว่าจะโทรไปหาแม่อีกวันพรุ่งนี้ ไม่รู้ว่าพ่อกับแม่จะทำอะไรหรือป่าว ถ้าไม่คิดจะทำอะไร เราก็รู้สึกเสียใจและผิดหวังเหมือนเคย

 
 





Create Date : 11 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 11 กุมภาพันธ์ 2551 2:15:43 น. 5 comments
Counter : 271 Pageviews.

 
ดีจ้าแวะมาเยี่ยมค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: ฟรัง-แซ วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:3:33:40 น.  

 
เฮ้อ...เรื่องของวัยรุ่น ถ้าเค้าจะไปซะอย่างคงห้ามยากอ่ะค่ะ (เคยผ่านอารมณ์แบบน้องเค้ามาก่อน) ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ คงต้องค่อยๆบอกเค้า อู้ววว ปัญหาแบบนี้เป็นปัญหาโลกแตกค่ะ ยังไงก็เอาใจช่วยนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: ~PLAYFULGIRL~ วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:4:01:43 น.  

 
เด็กๆ ก็งี็ค่ะ ต้องค่อยๆ คอยบอก คอยสอน


โดย: ga_tan_u วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:45:33 น.  

 
poor love


โดย: may IP: 90.203.182.215 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:45:36 น.  

 
แวะมาบอกว่า กึดเติงหาขนาด

สุขสันต์วันแห่งความรักเน่อน้องสาว ขอหื้อชีวิตรักของน้องและอ้ายหล้า จงมีความสุขมีแต่เสียงหัวเราะ ตลอดปีและตลอดไปเน่อน้องเน่อ อิปี้จะเอาดอกกุหลาบมาหื้ออิน้อง แต่มันใส่ม่ได้เลยม่ได้ดมดอกกุหลาบของอิปี้เลย เสียดาย หอมเทาะน้องเหย


โดย: แม่เฮือน วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:2:04:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Dikie
Location :
Oslo Norway

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนเฮา มันคบกันได้เมิน เพราะมันคบกั๋นตี้ใจ๋ บ่ใจ่เงินทอง หรือหน้าต๋า กึ๊ดเติงหาเปื้อน ๆ ตี้เมืองไทยกู้คนเจ้า เมื่อใดหมู่เฮาจะปะกั๋นแหมเนอะ
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 
 
11 กุมภาพันธ์ 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Dikie's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.