Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
15 ธันวาคม 2551
 
All Blogs
 
โอชิน 5












Dec 15 2008




โอชินและยิ่วรู้สึกกังวลลึกๆกับค่าใช้จ่ายรวมถึงค่าเช่าบ้าน
ริวโซบอกไม่ต้องห่วงตราบใดที่ทหารยังมีการสู้รบ
และสั่งของ
บัดนี้ ไม่ว่าจะทำอะไร ขยับไปไหน รอบๆตัวก็ไม่พ้นคำว่า ทหาร

การประชุมรวมตัวกันของชาวบ้าน
ริวโซได้รับความไว้วางใจให้เป็นหัวหน้าหมู่
ทำให้ริวโซรู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่ง
ตรงกันข้ามกับโอชินที่รู้สึกห่อเหี่ยว แห้งแล้ง

โชยิ(พี่ชาย)มาโตเกียวทำให้โอชินทั้งดีใจและประหลาดใจระคนกัน
การมาครั้งนี้ ทำให้

ข่าวด่วนจากวิทยุ
สงครามโลกกำลังเริ่มขึ้น
ริวโซตัดสินใจซื้อบ้านหลังที่เช่าอยู่
ยิ่วกลับบ้านพร้อมบอกความรู้สึกต่อโอชินว่าตนพร้อมจะเป็นทหาร
เพื่อออกไปสู้รบกับข้าศึกเช่น อเมริกัน
โอชินมอบหนังสือสมัยวัยเด็กที่ผู้มีพระคุณช่วยชีวิตมอบไว้ให้
ให้แก่ยิ่ว และภาวนาให้ยิ่วเปลี่ยนใจหลังจากได้อ่านจบ

ชัยชนะที่เพริลล์ฮาเบอร์ ทำให้คนญี่ปุ่นดีใจกันใหญ่
ประชาชนพร้อมรักสามัคคี

ยิ่วสอบเข้ามหาวิทยาลัยเกียวโตได้สำเร็จ
สงครามไม่มีทีท่าจะสิ้นสุด
ยิ่วโผล่มาโดยโอชินไม่รู้ว่าแท้จริงแล้ว
ทั้งยิ่วและริวโซนั้นได้ปิดเรื่องไปเป็นทหาร

โอชินเล่าเรื่องเกี่ยวกับสงครามเมื่อวัยเด็ก
และต้องเจ็บปวดหลายๆครั้งนับแต่ที่ริวโซติดต่อ
ทำมาค้าขายกับทหาร ที่เธอต้องแสร้งปล่อยเลยตามเลย
และที่สำคัญเธอไม่สามารถปกป้องลูกตัวเองให้พ้นจาก..สงคราม

ยิ่วเข้าใจจิตใจของแม่เป็นอย่างยิ่ง
จึงเลิกล้มความตั้งใจที่จะไปเป็นทหาร





------------------------------------------------




Dec 16 2008




ยิ่วอายุ 23 ปี ในที่สุด
ทางการได้ประกาศยกเลิกกฏให้นักศึกษาเลิกได้รับการยกเว้นการเป็นทหาร
แน่นอน! ยิ่วต้องเลิกการเรียนกลางคันไปเป็นทหาร อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้..

ยิ่วปฏิเสธงานเลี้ยงส่งของชาวบ้าน
และต้องการไปเงียบๆโดยลำพัง
ก่อนจากไป ยิ่วสารภาพความในใจที่มีต่อฮาจิโกะ
และต่างสัญญาจะคอยซึ่งกันและกัน
โอชินบังเอิญพบคนทั้งสองพรอดรัก อดอมยิ้มในความรักของคู่หนุ่มสาวไม่ได้


ยิ่วส่งข่าวมาที่บ้าน
ว่าทางการอนุญาติให้เยี่ยมเหล่าทหารได้
ยิ่งริวโซมีอายุมากก็ยิ่งมีนิสัยเผด็จการมากขึ้น
โอชินตั้งใจพาฮาจิโกะไปด้วยจึงออกอุบายนัดพบกันที่สถานี
ทั้งหมดหารอดพ้นจากสายตาริวโซ แต่ก็ไม่ได้ปริปากอะไร

ยิ่วขอปันขนมให้เพื่อนที่ไม่มีญาติมาเยี่ยมได้กินด้วย
พบเยี่ยมกันไม่เท่าไหร่ ยิ่วและเพื่อนต้องรีบกลับค่ายทหาร
โอชินใจหายและในใจกลับมารู้สึกเกลียดสงครามจับใจ

ข่าวคราวอเมริกามาทิ้งระเบิด
ริวโซอยากให้เทอิ(9ขวบ)ย้ายไปอยู่ที่ซาง่ากับพ่อแม่ของริวโซ
แต่โอชินไม่เห็นด้วย

ยิ่วส่งจดหมายถึงแม่ ร่ายยาวเหยียดฝากความคิดถึงทุกคนในบ้าน
โอชินรู้สึกเป็นห่วงและใจหาย


โอชินสงสัยจึงจดหมายเชิญพี่ชายของริวโซมาที่บ้าน
และทราบว่าเป็นความลับของทางทหารและเล่าว่า
ยิ่วได้รับคำสั่งให้ลงไปทางใต้ ซึ่งจะปลอดภัยกว่า
และกับชับว่าให้ระมัดระวังอเมริกาโจมตีทางอากาศ
โอชินทราบเช่นนั้นจึงตัดสินใจส่งเทอิให้ไปเมืองซาง่า






------------------------------------------------




Dec 17 2008 ยิ่วเสียชีวิต


โอชินพาเทอิมาที่บ้านที่ฝากฝังไว้
โอชินนำอาหารข้าวปลาของใช้พร้อมเงินไปให้เจ้าของบ้าน
ฮิโตชิเข้ามาขอพ่อแม่ไปเข้าเรียนโรงเรียนนักบิน
ทั้งสองห้ามปรามเพราะไม่อยากให้ลูกไปรบเพื่อสงครามอีก
ฮิโตชิหนีออกจากบ้านพร้อมเอาเงินที่พ่อแม่เก็บรักษาไว้

ทุกคนในเมืองต่างผวาที่ไม่รู้เมื่อไหร่จะโดนระเบิดโจมตี
ตอนนี้เท่ากับว่าโอชินต้องอยู่ห่างลูกๆถึง 3 คนเพราะสงครามเป็นเหตุ
แต่แล้วเทอิก็หนีกลับด้วยสภาพมอมแมมหิวโหย
โอชินยิ่งช้ำใจหนักที่ริวโซไม่เข้าใจความรักของแม่ที่มีต่อลูก
และบังคับเทอิให้กลับที่บ้านนอกโดยลำพัง
ที่ว่าเมื่อมาเองได้ ก็ต้องกลับเองได้(ริวโซผลักหัวโอชินล้มคว่ำที่ขัดใจ)

มีข่าวการตายทหารลูกชาวบ้านละแวกนั้นได้ยินบ่อยขึ้น
เสียงไซเรนเตือนชาวบ้านหลบหนีลงหลุมหลบภัย

โรงงานถูกระเบิดไฟไหม้จนหมดสิ้น
รวมถึงบ้านด้วย แต่โอชินก็ปกป้องสุดชีวิตจนได้
เพราะเชื่อว่าบ้านจะเป็นแหล่งรวมความสุขความอบอุ่นสำหรับลูกๆ

และแล้วทุกคนที่บ้านทาโนะคุระต้องตกใจสุดชีวิต
เมื่อทราบข่าวว่ายิ่วเสียชีวิตที่สนามรบ.............ฟิลิปปินด์
อุตส่าห์รักษาบ้านไว้ได้ ...แต่ไม่สามารถรักษาชีวิตยิ่วได้


โอชินพยามปลอบตัวเองว่ายิ่วจะต้องกลับมา
นั่นคือสิ่งที่คอยประโลมจิตใจให้โอชินมีชีวิตอยู่ต่อไปได้







---------------------------------------------




Dec 18 2008(ริวโซเสียชีวิต)




กินเวลาถึง 15 ปี สงครามจึงยุติ
ทั่วประเทศได้ฟังสุรเสียงขององค์จักรพรรดิ์
ที่บ้านวุ่นวายเนื่องจากฮิโตชิได้ตารางเวลาบินสู้รบ
จึงไม่มีทางรู้ว่าป่านนี้ฮิโตชิจะเป็นอย่างไร
ริวโซเศร้าสร้อย เริ่มเห็นความโหดร้ายเรื่องของสงคราม
ไหนจะยิ่วและฮิโตชิลูกชายเสียชีวิต ลูกชายเพื่อนบ้านที่ตัวเอง
เป็นตัวตั้งตัวตีเป็นหัวหน้าชักชวนให้ไปเป็นทหารก็เสียชีวิต
โรงงานถูกไฟไหม้ พันธบัตรที่ซื้อเก็บสะสมไว้มีค่าเศษกระดาษ

โอชินได้แต่ปลอบประโลม ไม่ถือเป็นเรื่องโกรธ หรือติดใจประการใด

ก่อนออกจากบ้าน ริวโซได้อาบน้ำชำระร่างกาย
พูดคุยกับโอชินเชิงขอโทษ และนั่น...เป็นครั้งสุดท้ายที่โอชินได้เห็นริวโซผู้เป็นสามี

ริวโซได้เดินทางเพื่อมาดูหน้าลูก เทอิ..
ก็พบว่าเทอิ นั่งรอพ่อแม่จะมารับ เมื่อพบหน้าแล้ว
ริวโซบอกให้เทอิอดทนเอาอีกสักนิด และแม่ก็จะมารับ
พร้อมสั่งเสียให้เชื่อฟังโอชินและฝากดูแลด้วย

ริวโซหายไปหลายๆคืน โดยไม่มีใครรู้
จนพบจดหมายลาฆ่าตัวตาย
มีคนพบศพในหมู่บ้านลึกถัดไป

โอคิโยะและพี่ชายริวโซมาที่บ้าน
และชวนโอชินไปอยู่ด้วย
โอชินปฏิเสธเพราะตราบใดที่ยังไม่เห็นศพของลูกๆ ด้วยตาตนเอง
เธอยังมีความหวังเสมอที่จะได้พบลูก

โอคิโยจากไปพร้อมเถ้ากระดูกของริวโซ
ฮิโตชิกลับมาบ้าน




-----------------------------------------------




Dec 19 2008 (ถึงคราวสิ้นบ้าน)




ฮิตาชิกลับมาบ้านทุกคนดีใจกันยกใหญ่
เมื่อฮิตาชิตื่นขึ้นมาคิดว่าตัวเองฝันไป
แต่ก็รู้สึกโมโหที่เครื่องบินขัดข้องทำให้พลาดการบินไปฮิโรชิมา
อีกทั้งญี่ปุ่นก็ยังแพ้สงคราม
เพราะตั้งใจอุทิศตนสู้รบสงครามเพื่อจักรพรรดิ์



เมื่อเห็นฮิโตชิกลับมา โอชินก็มีความหวังว่าสักวันยิ่วจะกลับมาบ้าง
ฮิโตชิแบกของไปขายเพื่อแลกกับข้าวสาร
และอาสาทำหน้าที่เป็นหัวหน้าครอบครัวแทนพ่อ
โงโซมิไปรับเทอิกลับบ้าน และอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน

ทั้งฮิโตชิและโงโซมิขยันขันแข็งทำมาค้าขาย
เมื่อถึงเวลาเปิดเทอม โอชินและฮาจิโกะจึงไปทำมาค้าขายเอง
และให้ลูกๆ ไปโรงเรียน

จู่ๆ ก็มีเจ้าของบ้านเดิมที่มีฐานะเข้ามาอ้างสิทธิ์เป็นเจ้าของบ้าน
โอชินจำใจต้องอยู่แบบ 2 ครอบครัวภายใต้หลังคาเดียวกัน
ต้องทนการเสียดสี ด่าทอ แต่เพื่อลูกๆ และรอยิ่วด้วย
สภาพขาดแคลนอาหารการกินความแร้นแค้น
โอชินจึงบากหน้าไปขอความช่วยเหลือพี่ชายที่ฐานะพลิกผัน
ร่ำรวยมีเงินมีทอง แต่ถูกปฏิเสธให้การช่วยเหลือ


























Create Date : 15 ธันวาคม 2551
Last Update : 2 มกราคม 2552 23:07:04 น. 0 comments
Counter : 638 Pageviews.

pitcha_mae
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add pitcha_mae's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.