ผู้หญิงธรรมดา กับชีวิตที่เดินทางมาไกล รอวันจะเดินทางกลับ
Group Blog
 
<<
เมษายน 2554
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
13 เมษายน 2554
 
All Blogs
 
อโรคยา ปรมา ลาภา

วันนี้อากาศห่วยมาก ฝนตกปรอยๆ จากวานนี้ ร้อนถึง 25 องศา ตื่นมานั่งหน้าคอม หิวไปหมด เพราะรู้ว่า หิวก็กินไม่ได้ ใจเป็นนายจริงๆ ทั้งที่ไม่ควรหิวขนาดนี้ ไปถึงโรงพยาบาล 11.30 น. ไปถามประชาสัมพันธ์ ถึงห้องตรวจ เขาบอกให้เดิน เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวาก็เดินไปตามเขาว่า เจอจนได้ ยื่นเอกสาร บัตรประกันสุขภาพ กรอกรายละเอียด เซ็นต์ชื่อ เรียบร้อย เดินต่อไปห้อง ทีซีแสกน

ไปถึงยื่นแฟ้ม นั่งรอประมาณ 40 นาที พยาบาลเรียกเข้าไปในห้อง อธิบายเกี่ยวกับฉีดคอนทราสน์ ทีซีแสกน ถามว่า แพ้อะไรมั้ย ยังไง แล้วให้เซ็นต์ชื่อ นั่นหมายถึงหลังจากทำทีซีแสกน มีปัญหามา ฉันไม่รับนะจ๊ะ ประมาณนั้น เดินกลับออกมาพร้อมกับน้ำผสมยา สองแก้วโตๆ ลิตรกว่าๆ ท่าทางฉันคงน่าสมเพชมั้ง ตาแก่ ยายแก่ สองคนที่นั่งอยู่ พากันมองฉันแล้วหัวเราะขำ ฉันหันไปมองพลางนึกในใจ น้ำแค่นี้ กรอกๆไปก็หมด และพยาบาลสั่งให้ ดื่มให้หมดภายใน 20 นาที เวลาเหลือเฟือ

ปรากฏว่า อีน้ำบ้านี้ มันชวนพะอืดพะอมมาก กลิ่นเหมือนแอมโมเนีย หวานปะแล่มๆ ขมๆ ติดปลายลิ้น โอแม่เจ้า...แต่ด้วยความจำเป็นฉันก็กลั้นใจกรอกลงคอไปจนหมดล่ะ นั่งกระสับกระส่ายไปมา ประมาณ 40 นาที เข้าห้องน้ำสามหนได้ สายตาเหลือบแล คนนั้นที คนโน้นที เห็นเขาเข็นรถชายหนุ่มนอนไม่ได้สติมาทำแสกน ก็ชักจะปลง นึกถึง สัจธรรม เกิด แก่ เจ็บ แต่ตายมองไม่เห็น ณ นาทีนั้น

พยาบาลมาเรียกเข้าห้อง สั่งให้ รูดซิปกางเกงลง ถอดเสื้อชั้นใน ขึ้นไปนอนบนแท่น ขยับกางเกงลงไปหน่อย แต่เสื้อไม่ถลกขึ้นแต่อย่างใด และบอกอธิบายการหายใจระหว่างทำแสกน และก็เจาะเส้นฉีดคอนทราสน์ ปรากฏว่า แขนขวาไม่ได้เรื่อง เจ็บฟรี ย้ายมาแขนซ้าย เออ โอเค เอาเข็มคาไว้ ยกแขนสองข้างประสานเหนือหัว เอาสายเดินยามาต่อเข้าแขน เลื่อนเข้าไป ใต้เครื่องแสกน พลันทันใด ใจฉันก็คิดถึงห้องผ่าตัดตอนผ่าตัด ที่ บ้านเรา จะบ้าเหรอ คิดถึงทำไมว่ะ พยาบาล บอกมาทางไมค์ ให้หายใจเข้า กลั้นลมหายใจไว้ หายใจออก หลายหน แล้วถามว่าร้อนมั้ย แล้วว่า เดินยาแล้วนะ อีตอนเดินยา ร้อนวาบในช่องท้อง จนถึง ช่องคลอดจริงๆนะ ใช้เวลาประมาณ 10 นาทีได้ เสร็จเดินออกมาพร้อมแขนสองข้างติดพลาสเตอร์ อยากอ๊วก นั่งรอหมอ 30 นาที หมอบอกว่าให้ไปพบหมอคริสทอป ฟังผล อาทิตย์หน้า หมอทางนี้จะส่งรายงานไปให้ หมอทางโน้นเองว่างั้น ฉันเลยบอกขอบคุณแล้วเดินออกมา

ไป เคิล์นอาคาเด้น กินข้าวที่ร้านนอร์ทซี แล้วกลับบ้านซื้อโหระพาร้านลาวไป 1 กระถาง 2 ยูโร ไปปลูก ตาอ้วนเห็นแขนแปะพลาสเตอร์ 2 ข้าง หัวเราะก๊ากๆๆ ขำมาก แบบนี้ต้อง ตบซะน้อๆๆๆๆ แต่วันนี้เจ็บแขนเอาไว้ก่อน

บทสรุป อาจจะไม่ตายเพราะโรคภัย แต่ตายเพราะไปหาหมอ ก็เป็นได้ เนาะ.............


Create Date : 13 เมษายน 2554
Last Update : 13 เมษายน 2554 14:50:20 น. 0 comments
Counter : 211 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

พิมพ์วิดา
Location :
อุบลราชธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






ผู้สาวเมืองดอกบัวลุ่มน้ำมูล
ข้ามฟ้ามาเดินวนเวียนแถวลุ่มแม่น้ำไรน์


Friends' blogs
[Add พิมพ์วิดา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.