Don't Worry, Be Happy

<<
มีนาคม 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
17 มีนาคม 2550
 

Title: ของขวัญ

“สำหรับคุณครับ...”

เสียงนุ่มๆอันอ่อนโยนของเขา วงแขนอุ่นที่โอบกอดฉันจากด้านหลัง
ไม่ต้องหันไปมอง ฉันก็รู้ว่าเป็นคุณ...คนที่ฉันรัก

ฉันรู้สึกดีทุกครั้งที่เขามีอะไรมาให้ฉันทุกวันที่เจอกัน
ไม่ใช่ว่าฉันเห็นแก่ของขวัญที่เขาให้หรอกนะ
ฉันรู้สึกดี...ที่เขามีความตั้งใจที่จะซื้อของเล็กๆน้อยๆ
มาฝากฉันที่เจอหน้ากันทุกครั้งต่างหากล่ะ

ฉันรู้สึกดี...ที่เขาใช้เสียงนุ่มๆอันอ่อนโยนของเขาพูดกับฉัน
ฉันรู้สึกดี...ที่เขาโอบกอดฉัน

“สำหรับคนน่ารักเช่นคุณครับ...”

ฉันค่อยๆบรรจงแกะถุงผ้าห่อเล็กๆที่เค้ายื่นให้ฉัน
ต่างหูวงสวย น่ารักคู่นั้นอยู่ในมือของฉันแล้ว

“ต่างหูน่ารักๆ เหมาะกับคนน่ารักๆอย่างคุณมากเลยครับ”

ฉันรู้สึกดี...ที่เขาใช้เสียงนุ่มๆอันอ่อนโยนของเขาพูดกับฉัน
ฉันรู้สึกดี...ที่เขาพูดชมฉันอยู่บ่อยๆ

“สำหรับวันครบรอบปีที่เรารักกันครับ...”

อา...เขายื่นช่อกุหลาบช่อใหญ่ให้ฉัน
กุหลาบสีแดง สื่อความหมายถึงอะไรนะ
ช่างเถอะ...ฉันไม่สนใจความหมายของมันสักเท่าไหร่หรอก
เพราะฉันรู้สึกดี...ที่มีเค้าอยู่เคียงข้างฉัน ให้ความอบอุ่นฉันมาตลอด

“สุขสันต์วันเกิดครับ...ที่รัก”

เขายื่นกล่องของขวัญที่ถูกห่อด้วยสีชมพูที่ฉันชอบ
ฉันค่อยๆคลายโบออก และแกะกระดาษห่อของขวัญอย่างทะนุถนอม

ข้างในเป็นกระเป๋า GUCCI ใบสวย

“เผื่อไว้ใส่ของกระจุกกระจิกเล็กๆน้อยๆน่ะครับ
แต่อย่าลืม...ใส่หัวใจของผมไปด้วยนะครับ”

ฉันพยักหน้าอย่างดีใจพร้อมกับนึกในใจว่า
หัวใจของคุณนั้นฉันใส่ไว้จนมันล้นออกมาแล้วล่ะ

ฉันรู้สึกดีที่เขาพร่ำพูดคำหวาน ถึงแม้บางคนอาจจะฟังแล้วว่ามันน้ำเน่าก็ตามเถอะ
แต่ฉันกลับรู้สึกดี...และเห็นว่ามันเป็นคำพูดที่โรแมนติกจะตายไป

“เทพพิทักษ์ไว้คุมครองคุณเวลาผมไม่อยู่ครับ”

เขายื่นตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ให้กับฉัน

“ไว้กอดมันแทนผมนะครับ ผมจะถอดวิญญาณไปสิงที่ตุ๊กตาหมีตัวนี้
คุณจะได้นอนกอดผมทั้งคืนไง”

ฉันทั้งเขินอาย และรู้สึกดีกับทุกคำพูดของเขา
ฉันตอบในใจ (ค่ะ แล้วฉันจะนอนกอดมันแน่นๆทุกคืนเลย
ว่าแต่ เมื่อไหร่ฉันจะได้กอดตัวจริงซักทีล่ะคะ?)

บ้าเหรอ...ใครจะกล้าพูดออกไปล่ะ แค่นี้ฉันก็เขินจะแย่แล้ว

“ที่รักครับ...วันนี้ผมมีอะไรบางอย่างจะบอกกับคุณ”
นั่นไง...คำพูดที่ฉันรอคอย...เค้าจะขอฉันแต่งงานแน่ๆเลย

“แต่ก่อนอื่น ผมอยากมอบสิ่งนี้ให้แก่คุณ”
อา....เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงขึ้นมา ในนั้นต้องเป็นแหวนหมั้นแน่ๆ
ฉันจะวางตัวอย่างไรดีนะ...แต่ก่อนอื่นฉันต้องสงบสติอารมณ์ ฟังสิ่งที่เขาจะบอกฉันก่อน

เขาค่อยๆบรรจงสวมแหวนพชรเข้ากับนิ้วนางด้านซ้ายของฉัน

“คำถามอยู่ในกล่องนี้นะครับ”
เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงนั้นยื่นให้ฉัน ข้างในฉันเห็นกระดาษพับเล็กๆไว้อยู่
คงเป็นคำขอแต่งงานน่ะสิ....คนอะไร ขอตรงๆก็ไม่ได้

“ผมขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะครับ และถ้าผมออกมา
หวังว่าคุณคงมีคำตอบให้ผมนะครับ ที่รักของผม”

ฮิฮิ...เขาก็คงตื่นเต้นเหมือนกัน ฉันแทบจะตอบตลงเขา
โดยไม่ต้องเปิดกระดาษอ่านคำถามของเค้าเสียด้วยซ้ำ
แต่เอาเถอะไหนๆก็ไหนๆ ฉันค่อยคลี่กระดาษที่พับเอาไว้หลายทบนั้นออกมาอ่าน

“แต่งงานกับผมนะครับที่รัก....”
อุ๊ย!! นั่นไงจริงๆด้วย ว่าแต่เค้าเขียนคำขอแต่งงานยาวจัง


“แต่งงานกับผมนะครับที่รัก....







และ ถ้าคุณยอมแต่งงานกับผม
ผมอยากให้คุณช่วยใช้หนี้บัตรเครดิตให้กับผมหน่อย
ซึ่งผมได้แนบรายการค้างจ่ายไว้ให้แล้ว”




ใบแจ้งหนี้ บริษัท...........................................

ต่างหูคริสตัลฝังเพชร ของ LV
ราคา 12,000 บาท

ดอกกุหลาบสดจากเนเธอร์แลนด์
ราคา 8,000 บาท

กระเป๋าถือ GUCCI ของแท้จากอิตาลี
ราคา 25,000 บาท

ตุ๊กตาหมี Teddy ของแท้จาก อเมริกา
ราคา 5,500 บาท

แหวนเพชรหนึ่งใน White Gold Ring Collection
ราคา 176,978 บาท (รวม VAT แล้ว)

รวมมูลค่าที่ต้องชำระทั้งสิ้น 227,478 บาท

*กรุณาชำระหลังจากได้รับใบแจ้งหนี้แล้วภายใน 15 วัน

“ฮ่วยยยยย!!”








Create Date : 17 มีนาคม 2550
Last Update : 27 มีนาคม 2550 20:25:53 น. 10 comments
Counter : 663 Pageviews.  
 
 
 
 
แหมมมมมม
มาจบแบบหักมุมทุกทีสิน่า
ถ้าเจอแบบนี้จริงๆ เหงื่อตกเลยนะ 55555
 
 

โดย: กวิสรา วันที่: 20 มีนาคม 2550 เวลา:1:10:27 น.  

 
 
 
อ่านแรกๆ ทำเอาเคลิ้มมม
โดยเฉพาะ Gucci ใบนั้น
อ่านมาถึงตอนจบ..เคลิ้มไม่ออกแล้วค่ะ
 
 

โดย: SnowPatrol วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:13:59:07 น.  

 
 
 
คุณกวิสรา - หักมุมวันละนิดจิตแจ่มใสคับ ^ ^ ว่าแต่...สนใจกุ๊ดชี่ซักไบไหมฮะ

คุณเบิร์ดฮะ - งั้นเพิ่มความเคลิ้มด้วย หลุยส์ วิคตอง เวซาเช่ อาร์มานี่ ดีไหมฮะ...แต่ตอนจ่ายตัวใครตัวมันน่อ...^ ^
 
 

โดย: ยางมะตอยสีชมพู IP: 124.121.122.122 วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:18:51:16 น.  

 
 
 
55555
เห็นภาพอ่ะ คงซีดไปเลยยยยย

ขอบคุณที่แวะมาทักนะคะ
เคยได้ยินเหมือนกัน ร้าน saxophone ว่างๆจะลองแวะไป

จาก Brick Bar
 
 

โดย: wanna be me (wanna be me ) วันที่: 23 มีนาคม 2550 เวลา:23:18:13 น.  

 
 
 
คุณ wanna be me ขอบคุรที่แวะมาทักทายกันเช่นกันคร๊าบบบ ^ ^

 
 

โดย: ยางมะตอยสีชมพู IP: 124.121.127.218 วันที่: 24 มีนาคม 2550 เวลา:15:03:00 น.  

 
 
 
กร๊ากกก อย่างนี้ต้องเลิกค่ะ
จะขอหญิงแต่งงานทั้งที ใช้มุขฆ่าตัวตาย ฮ่าๆ

ป.ล. อัพบล๊อกไปเที่ยวเมืองปอบหยิบแล้วนา
 
 

โดย: Mariko (GottaBeMary ) วันที่: 26 มีนาคม 2550 เวลา:19:18:10 น.  

 
 
 
อ่านเรื่องนี้แล้ว อยากแนะนำให้ฟังเพลงของ กิ-กิรตรา ค่าย smallroom ดูค่ะ เพลงรู้สึกดี มั้ง เข้ากันดี
 
 

โดย: wanna be me (wanna be me ) วันที่: 28 มีนาคม 2550 เวลา:13:43:36 น.  

 
 
 
คุณหนึ่งฮะ...ไม่แน่อาจมีสาวมารับอุปการะก็ได้นะฮะ หุหุ

คุณwanna be me - คือ เพลงของกิ...ก็เป็นเพลงประกอบเรื่องนี้แล้วอ่ะฮะ....สงสัยไม่ได้เปิดลำโพงอ่ะจิ ^ ^
 
 

โดย: ยางมะตอยสีชมพู IP: 124.121.132.145 วันที่: 28 มีนาคม 2550 เวลา:20:37:40 น.  

 
 
 
I like the anniverasy topic. No need to know the meaning but just realised the person who give you the present.
 
 

โดย: Pong IP: 58.8.4.254 วันที่: 29 มีนาคม 2550 เวลา:23:32:24 น.  

 
 
 
I have read this story before from somewhere I forgot!!
Is it your own story really, Carbon?
 
 

โดย: Pong IP: 125.24.145.80 วันที่: 21 มิถุนายน 2550 เวลา:1:45:59 น.  

Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

ยางมะตอยสีชมพู
 
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นมนุษย์เงินเดือน รับใช้การตลาด
ต้องคิดงานให้เกินคาด แล้วจะได้ตังค์ใช้

ชอบดนตรี เสียงเพลงเป็น ชีวิตจิตใจ
ตัวอักษรนั้นไซร้ กัดแทะได้ ทุกวี่วัน



ลายปากกา


ของเค้าดีจริง เข้าไปเยี่ยมชมกันได้ครับ ^ ^
ถึงแม้ว่าผมอาจจะยังไม่ใช่นักเขียน ถึงแม้ว่าผมอาจจะไม่มีคุณสมบัติแม้ที่จะคิดเขียน และถึงแม้ว่า เรื่องที่ผมเขียนนั้นจะห่วยแตกแค่ไหนก็ตาม แต่ว่ามันก็ออกมาจากมันสมองอันน้อยนิดของผม ขอร้องเถิดครับ กรุณาอย่าเอาไป คัดลอก เผยแพร่ ดัดแปลง ส่วนหนี่งส่วนใดหรือทั้งหมดของงานเขียนของผมเลย (ยางมะตอยสีชมพู) ผมขอสงวนสิทธิ์ตามกฏหมาย ซึ่งหากฝ่าฝืนโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้ว จะมีโทษ ปรับตามกฏหมายตั้งแต่ 20,000 บาท ถึง 200,000 บาท หรือนำเรื่องไปเสนอสำนักพิมพ์ ถือเป็น การเสนอขาย มีโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือน ถึง 4 ปี หรือ ปรับตั้งแต่ 100,000 บาทถึง 800,000 บาท หรือ ทั้งจำทั้งปรับนะครับ ขอบพระคุณเป็นอย่างสูง ที่ยังเข้าใจ และเห็นใจคนชอบเขียนห่วยๆอย่างผม (ตามมาตรา 69 แห่ง พ.ร.บ. กฏหมายลิขสิทธิ์)
[Add ยางมะตอยสีชมพู's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com