Namtarn ยัยน่าแกล้งแก้มป่อง

ทดลองปราบสิวด้วยวิธีไม่ใส่ใจมันซะ วันที่1

2 เดือนมาแล้ว หลังจากจบสิ้นจากรับปริญญา ความปลื้มปิติเฮฮาเลือนหายไปตามกาลเวลา แต่ว่า สิวมันยังอยู่ยั้งยืนยง เครียดต่อเนื่อง.. ทั้งเครียดเรื่องสิว และใช้สมองเยอะมากกับการจดจำคันจิ

2-3 เดือนมานี้ เรียกว่าบ้าคลั่งเลยก็ว่าได้ ปกติมีสิวก็แค่ก่อนเป็นวันแดงเดือด 2-3 วันก็หาย แต่สิวชุดนี้มันดื้อมากกกก หายไป 2 เม็ด ขึ้นมาอีก 3 โปรโมชั่นแรงจริงๆ แถมมาทำไมเนี๊ย ยิ่งเครียดสิวยิ่งขึ้น หน้าดำคล้ำ หน้ามันอย่างแรง ปกติเป็นคนหน้าแห้ง มันเฉพาะทีโซนเท่านั้น ตอนนี้จะรวยใหญ่มีบ่อน้ำมัน (บนใบหน้า)เป็นของตัวเอง หาข้อมูลจากในเน็ต ตามเสียงลือเสียงเล่าอ้างจากเซียนสิวทั้งหลาย ก็ได้มาหลายวิธี ลองมาบ้างแล้ว ผลเป็นอย่างไร มาดูกัน มาดูหน้าก่อนแต่งหน้ารับปริญญาถ่ายตอนตื่นนอนเลยยังดูบริ๊งใส ชมพูนิดๆ และ หน้าปัจจุบันอันเลวร้าย





วิธีที่ 1 ที่แสนจะเบสิค คือสรรหาผลิตภัณฑ์ดูแลปัญหาสิวทั้งหลายมาใช้ ตอนนี้โต๊ะเครื่องแป้งเต็มแล้ว ว่าจะหาโต๊ะมาต่อเพิ่ม ทั้งโฟม โทนเนอร์ ครีมแต้ม คริมทาบำรุง มาร์กหน้า พอกหน้า ทุกยี่ห้อที่ว่าจากผู้ใช้ในโลกออนไลน์ เพราะใจร้อนหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ 2-3 เดือนอาจใช้เวลาน้อยเกินไปกับการติดตามผลงาน ความอดทนต่ำค่ะ ยิ่งบำรุงสิวยิ่งแย่งกันขึ้น หน้ามันหนักกว่าเดิมอีก ล้างหน้าเสร็จไม่ถึง 1 นาที น้ำมันล้นเอ่อแล้ว ไม่ไหวแล้วจ้ะ หาวิธีอื่นโลด

วิธีที่ 2 อันนี้เริ่มอดทนไม่ไหวแล้วจึงถามคุณหมอที่ดูแลผิวหน้า เค้าบอกว่าอาจเกิดจากฮอร์โมนไม่คงที่ของเรา เพราะช่วงนี้ฟุ้งซ่าน( เรื่องติดเรท)มากไปหน่อย นิดเดียวเองนะ อ่านหนังสือการ์ตูนหวิวๆแค่3-4 เล่มเองอ่ะ เลยแนะนำให้ลองกินยาควบคุมฮอร์โมนดู นั่นก็คือยาคุม อ่านะ ก็หาข้อมูลในเน็ตนี่แหล่ะ ไซเบอร์ตลอดนะชั้น ว่าเค้ากินยาคุมอะไรกัน จากนั้นก็รีบแถไป watsons ก็ไปปรึกษาเภสัชอย่างละเอียดเว่อร์ เกือบครึ่งชม. เพราะไม่เคยกินยาคุมเลยแถมเป็นโรคโลหิตจาง กลัวอ้วน กลัวแพ้ กลัวไม่ได้ผล ก็ได้ Oilless ราคาแพงสุดเลยจะได้เรื่องไหมนี่ เริ่มกินมา 3-4 วัน เวียนหัวเหมือนไม่สบาย ครั่นเนื้อครั่นตัวชะมัด แต่เภสัชเคยบอกถึงอาการพวกนี้แล้วล่ะ ก็ลองดูสักตั้ง แต่ยังไม่หมดแค่นี้หรอก ฮุฮุ

วิธีที่ 3 เป็นวิธีที่เคยได้ยินมานาน แต่มิกล้าลอง เพราะไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ต้องลองดูแล้วล่ะ ไม่ยากค่ะแต่ง่ายเกิน ยากตรงทำใจมากกว่าว่ากล้าไหม
นั่นคือไม่ต้องใส่ใจกับสิวเลย ล้างหน้าด้วยน้ำเปล่า ไม่ต้องทงต้องทาครีมอะไรเลย ปล่อยหน้าไว้งั้นแหล่ะ แค่ไม่เอามือไปแตะต้อง แคะ แกะ พยายามอย่าโดนหน้า ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม ปอยผมเก็บเรียบ เปิดเหม่ง หน้ามัน ถักเปีย เก็บตัว ไม่อยากเจอะเจอผู้คน ช่วงนี้ขอหยิ่งสักพัก เพราะหน้าอุบาศก์มากๆ อย่าเห็นเลยเดี๋ยวหลอน

วันนี้เป็นวันที่ 1 ที่ลองวิธีที่ 3 และวิธีที่ 2 ควบคู่กันไป ทรมานมากเลย เป็นอะไรก็ไม่รู้ คันหน้ามั่ง เคืองหน้ามั่ง ยุกยิกๆอะไรไม่รู้ ต้องคอยห้ามใจอย่าเอามือไปแตะเชียว ความรู้สึกเหมือนตอนมือเลอะแล้วคันหัว มือเลอะพริก ตำน้ำพริก หรือกำลังป้ายพิมเสน จะต้องคันตา

แล้วมาดูกันว่ามันจะได้ผลไหม....จะเอามาโชว์ให้ดูนะคะ




 

Create Date : 27 มกราคม 2553
2 comments
Last Update : 27 มกราคม 2553 15:03:13 น.
Counter : 193 Pageviews.

 

 

โดย: ผมชอบกินข้าวมันไก่ 27 มกราคม 2553 15:23:59 น.  

 

อย่าลืมดื่มน้ำเยอะนะจ๊ะ

 

โดย: นู๋จ๋ากะตัวน้อย 28 มกราคม 2553 8:47:39 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


ยัยน่าแกล้ง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




*Namtarn* ยินดีรู้จักกับเพื่อนทุกๆคนค่ะ
Group Blog
 
 
มกราคม 2553
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
27 มกราคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ยัยน่าแกล้ง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.