มิถุนายน 2554

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
 
 
WWOOF Japan : Day 3 ทำงานวันแรก

 Day 3



 เมื่อคืนนอนหลังขดหลังแข็งอยู่บนชั้นนอนพิเศษใต้หลังคา เล่นเอาปวดหลังเลยทีเดียว


โชคยังดีที่ไม่ใช่คนนอนดิ้น ไม่งั้นอาจจะมีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้นได้


ข้อดีเพียงอย่างเดียวของที่นอนชั้นพิเศษนั้นก็คือ มันอุ่นค่ะ เพราะว่าไอความร้อนของเตาถ่านอันใหญ่มันลอยขึ้นมาข้างบนนี่เอง ทำให้นอนได้สบายแม้ว่าอุณหภูมิภายนอกบ้านจะเกือบติดลบก็ตาม((อุ่นแต่ทนเจ็บหลังนิดนึง))


.


เช้าวันนี้อากาศหนาวมากกกกก หนาวกว่าเมื่อวานตอนลงจากเครื่องซะอีก((อาจเป็นเพราะว่าที่นี่มันชนบท ก็เลยหนาวกกว่าในเมือง))


ร่างกายไม่ชินเลยจริงๆค่ะ ทรมานฝุดๆ


และจากเมื่อคืนที่คุยโม้กับโฮสไว้ว่า ตอนเช้าจะตื่นไปวิ่งออกกำลังกายซะหน่อย((ทั้งที่อยู่ไทยไม่เคยทำเลยซักครั้ง แค่ให้ตื่นเช้ายังยาก)) 


พอเปิดประตูออกไปดูสภาพภายนอก


โอ้ว..แม่เจ้า........หิมะค่าาาาาา กรี๊ดกร๊าดสุดๆ ขาวโพลนไปหมดเลยยยยย


ตื่นเต้น...ชีวิตนี้ไม่เคยเจอหิมะมาก่อน ต้องรีบตะเกียกตะกายปีนขึ้นใต้หลังคาไปหยิบกล้องลงมาแชะภาพเป็นที่ระลึก



และจากที่คิดว่าจะออกไปวิ่งไดเอ็ทก็ต้องพับเก็บไป เพราะสาวน้อยบอบบางทนสภาพอากาศไม่ไหวจริงๆ


เจอแบบนี้กลับไปนอนต่อดีกว่า กว่าจะเริ่มงานก็ตั้ง 9 โมง ยังพอมีเวลานอนน่ะ


 .


 วันนี้พวกเรายังไม่ต้องทำอาหารเช้าเองค่ะ


 เพราะโฮสต้องทำให้แขก...เราก็เลยได้รับอานิสงนี้ไปด้วย


((สบายไป))



แขกที่มาพักมีทั้งหมด 3 คน เป็นพ่อแม่ลูกครอบครัวหนึ่ง ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามีความเกี่ยวข้องยังไงกับคนบ้านนี้เพราะ Mari บอกแค่ว่าเป็น Guest ของพวกเค้า


.


 อาหารเช้าแสนอร่อยผ่านไป...ได้เวลาเริ่มงานแล้ววววว


Koji พาเราไปที่ฟาร์ม((จริงๆก็คือไร่นาของเค้าแหละค่ะ เรียกให้ดูดีนิดนึง)) และให้เราขุดดินทำร่องเพื่อทำแปลงปลูกผักสวนครัว


งานคืบหน้าไปอย่างช้าๆ เพราะพวกเราไม่สันทัดด้านนี้เท่าไหร่นัก


 แต่ก็พยายามขุด ขุด และขุดต่อไป


กว่าแปลงปลูกจะเริ่มเป็นรูปเป็นร่างก็ปาเข้าไปครึ่งวัน


Koji ก็เลยพาพวกเรากลับมากินข้าวกลางวันที่บ้านก่อน


.


 มื้อกลางวันผ่านไป


 งานใหม่ของเราก็คือ ทำกาแฟข้าว นั่นเอง


 ที่นี่ทำกาแฟข้าวขายด้วยค่ะ


โดยใช้ข้าวที่พวกเขาปลูกเองเมื่อปีที่แล้ว


วิธีทำก็คือ เอาข้าวมาคั่วๆๆๆๆๆๆๆ บนเตาที่ใช้ไม้เป็นเชื้อเพลิงเป็นเวลาประมาณ 2-3 ชั่วโมง


พอข้าวใกล้จะเป็นสีดำ ก็นำไปคั่วรมไฟนอกบ้านต่อ


คั่วจนข้าวกลายเป็นสีดำสนิท...ก็ใช้ได้แล้วค่ะ


เจ้ากาแฟข้าวนี้ ใช้ทำได้ทั้งชาและกาแฟ((ใส่น้ำมากเป็นชา ใส่น้ำน้อยเป็นกาแฟ ง่ายมั้ยคะ)) 



.



.


ขั้นตอนการทำไม่ยาก ดูจะเป็นงานสบายๆใช่มั้ยคะ


 แต่ความง่ายก็แฝงความลำบากอยู่ด้วยเช่นกัน


เพราะเตาที่ใช้ร้อนมากๆๆๆๆ แผ่กระจายความร้อนได้ดีมากจนถึงขั้นดีเกินไป


ข้าวเริ่มเปลี่ยนสีพร้อมๆกับที่ขาของพวกเราเริ่มไหม้


คือรัศมีของการแผ่ความร้อนมันกระจายตัวไกลมาก ขนาดใส่กางเกงตั้งหลายชั้นยังรู้สึกแสบไปถึงขาข้างในเลยค่ะ ต้องสลับเปลี่ยนตัวกับน้องดาวบ่อยๆ


 และที่หนักกว่าก็คือ ตอนที่ออกไปรมควันข้าวนอกบ้านนั้น


น้ำหูน้ำตาไหลพรากๆกันเลยทีเดียว หลบไปทางไหนก็เจอแต่ควัน ขั้นตอนนี้หยุดไม่ได้เลยด้วย เมื่อจุดไฟเรียบร้อยแล้วต้องคั่วไปเรื่อยๆ ไม่งั้นข้าวมันจะติดก้นหม้อค่ะ


กว่าจะออกมาเป็นกาแฟข้าว 1 หม้อ พวกเราต้องเสียน้ำตาไปแล้วหลายต่อหลายหน


กระซิกๆ


.


 ทำกาแฟข้าวเสร็จแล้ว Koji ก็เริ่มสั่งงานต่อไป นั่นคือ ให้เราเอาไม้ท่อนยาวๆที่เก็บไว้ในเพิงเก็บของมาเลื่อยให้สั้นลง เพื่อจะใช้เป็นเชื้อเพลิงใส่เตาถ่านในบ้านนั่นเอง


พอเลื่อยกันจนปวดแขน Koji ก็เดินมาบอกว่า ให้คนใดคนหนึ่งเลื่อยต่อไป ส่วนอีกคนให้ขึ้นรถไปขนฟืนกับเขา


ซึ่งคนที่ไปก็คือ มิ้งเอง


โดยน้องดาวอ้างว่า Koji พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ และมิ้งพูดภาษาญี่ปุ่นได้ มันจะสื้อสารกันรู้เรื่องกว่า((เอิ่มมม ตูพูดได้นิดเดียวเองนะ))


Smiley


บ้านที่ Koji พาไปก็คือ บ้านของช่างไม้ที่สร้างบ้านให้ Koji นั่นเองค่ะ


ซึ่งบริเวณหน้าบ้านจะมีกองไม้กองใหญ่ที่เหลือจากการสร้างบ้านและทำเฟอร์นิเจอร์ และคุณช่างไม้ก็นำมาทิ้งรวมๆกันไว้


Koji พามิ้งไปทำความรู้จักกับคุณช่างไม้((ซึ่งมิ้งฟังไม่รู้เรื่อง ฟังออกคำเดียวคือที่แนะนำว่าเป็นคนไทย))ก่อนที่จะหันมาสั่งงานว่า ให้ขนไม้เหล่านั้นขึ้นรถให้เต็มกระบะ จากนั้นเค้าก็เข้าไปเมาท์กับพวกๆคุณช่างไม้ในบ้าน และออกมาช่วยเป็นพักๆ


หลังจากขนไม้จนเสร็จเรียบร้อย Koji ก็พูดว่า Break time((เวลาพัก)) พร้อมกับยื่นกาแฟให้หนึ่งกระป๋อง และ Koji ก็กลับไปเมาท์กับช่างไม้ต่อ((คิดว่าที่มี break time เพราะเฮียแกยังไม่อยากกลับบ้าน จะไปเมาท์กับพรรคพวกนั่นเอง))


Smiley


ระหว่างช่วง Break Time ด้วยความที่ไม่มีอะไรจะทำ ก็เลยเดินเล่นแถวๆนั้นไปเรื่อยเปื่อยพร้อมกับจิบกาแฟอุ่นๆไปพลาง


เพิ่งสังเกตุว่าแถวนี้มันธรรมชาติมากๆ อากาศก็ดีสุดๆไปเลยค่ะ


รอบๆก็มีแต่ต้นไม้กับภูเขา มีแม่น้ำสายเล็กๆตัดผ่าน ดอกไม้สวยๆขึ้นประปราย มีทุ่งหญ้าเขียวๆอยู่บ้าง บ้านคนก็จะเป็นแนวญี่ปุ่นโบราณ บรรยากาศเงียบๆ ให้ความรู้สึกสงบแต่แอบวังเวงนิดๆ


ระหว่างที่กำลังคิดว่าตัวเองเป็นนางเอกเอ็มวีอยู่เพลินๆ Koji ก็เดินมาตามให้ขึ้นรถกลับบ้านค่ะ((กระชากอารมณ์มาก))


.


 พอกลับมาถึงบ้าน เห็นดาวกำลังคั่วกาแฟอีกหม้อที่สองของวันนี้อยู่ ก็เลยต้องเข้าไปช่วย เพราะถ้าทำคนเดียว ตัวสุกก่อนกาแฟจะเสร็จแน่ๆ


 .


 ตกกลางคืน เราก็เจอกับปัญหาใหญ่เข้าจนได้ค่ะ


คือว่า โน๊ตบุคของมิ้งที่อุตส่าห์แบกข้ามน้ำข้ามทะเลมาถึงที่นี่ มันเป็นปลั๊ก 3 รูค่ะ((ไม่รู้ว่าศัพท์เทคนิคมันเรียกว่าอะไรนะ))


แต่เต้าเสียบที่ญี่ปุ่นเนี่ย เป็นแบบ 2 รูทั้งหมด


งานเข้าล่ะสิ แล้วจะใช้ยังไงล่ะเนี่ย


เมื่อไม่รู้จะทำยังไง ก็ต้องไปบอกKoji กับ Mari สิคะ อุตส่าห์เอามาด้วย ถ้าไม่ได้ใช้ก็เปลืองแรงฟรีสิคะ


Koji ก็เลยต้องรับปากพวกเราว่าถ้าเข้าไปในเมืองแล้วจะหาซื้อปลั๊ก 3 ตาให้ค่ะ


อ่อ ลืมบอกไปค่ะว่า บ้านของ Koji น่ะ จะเรียกว่าบ้านนอกของญี่ปุ่นเลยก็ว่าได้


ไม่มีแหล่งบันเทิงใดๆทั้งสิ้น


แต่ก็ธรรมชาติสุดๆไปเลยค่ะ


Mari เล่าให้ฟังว่า เมื่อก่อน ทั้งคู่อาศัยอยู่ในเมืองเกียวโต


แต่มีอยู่วันหนึ่ง Koji เกิดป่วยขึ้นมา


พอไปหาหมอ คุณหมอก็ให้กินแต่อาหารสุขภาพ และให้ข้าวพันธุ์หนึ่งมากิน


อาการของ Koji ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ


Koji จึงตัดสินใจว่า จะออกมาใช้ชีวิตอยู่นอกเมือง  ปลูกข้าววิเศษพันธุ์นั้นรวมถึงผักไร้สารพิษกินเองค่ะ((อาร์ทมาก))


.


 คืนนี้ Koji ต้องออกไปทำงานพาร์ทไทม์


Mari บอกว่าไปเป็นยามที่ไหนสักแห่งนี่แหละค่ะ


เพราะนี่ไม่ใช่ฤดูทำนา ทำให้ต้องหารายได้นอกบ้านเพิ่มเติม((เลี้ยงตัวเองและเลี้ยงพวกเราด้วย))


 อ่อ Mari ยังบอกอีกว่า พรุ่งนี้จะมีนักท่องเที่ยวชายชาวญี่ปุ่นมาพักที่นี่ 3 วัน 2 คืนค่ะ


จะหล่อมั้ยน้าาา


Smiley


 .






Free TextEditor



Create Date : 15 มิถุนายน 2554
Last Update : 15 มิถุนายน 2554 22:36:53 น.
Counter : 829 Pageviews.

4 comments
  
ขอติดตามไปญี่ปุ่นด้วยคนค่ะ
เขียนบรรยายน่าอ่านดีนะะคะ
โดย: kanemoshi IP: 183.89.74.134 วันที่: 15 มิถุนายน 2554 เวลา:23:58:25 น.
  
ขอบคุณค่ะ
โดย: pinkbuffy วันที่: 16 มิถุนายน 2554 เวลา:0:28:19 น.
  
มาอ่านต่อค่า ^^
โดย: harumi วันที่: 16 มิถุนายน 2554 เวลา:11:28:05 น.
  
ปลั๊ก3ตาบ้านเรา หักได้1ขานะ ใช้แค่สองขาพอ
โดย: อ้อน IP: 124.121.249.111 วันที่: 4 มีนาคม 2555 เวลา:21:40:09 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Newbie Traveller
Location :
นครปฐม  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Yoroshikune~