มิถุนายน 2554

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
 
 
WWOOF Japan : Day 2 เริ่มต้น

 Day 2


.


เครื่องบินลงจอดที่ Kansai Airport เวลาประมาณ 6:50 น.



เมื่อเดินมาถึงจุดที่ตรวจ passport ก็เกิดปัญหาอีกครั้ง


เนื่องจากพวกเราดันกรอกที่อยู่ของโฮสลงในแบบสอบถาม ซึ่งที่อยู่อันนั้นมันไม่ชัดเจน เป็นปัญหาเลยค่ะทีนี้ น้องดาวก็เลยถูกเจ้าหน้าที่ซักซะยกใหญ่ (ญี่ปุ่นขึ้นชื่ออยู่แล้วเรื่องความเข้มงวดกับหญิงไทยที่จะเข้าประเทศ)


แต่ในที่สุดโชคก็เข้าข้างคนสวยอย่างพวกเรา


Smiley


เพราะหลังจากที่เถียงกันอยู่พักนึง(ต่างคนก็ต่างไม่รู้เรื่อง ทั้งน้องดาว และเจ้าหน้าที่)


ไกด์ทัวร์คนหนึ่งที่ขึ้นเครื่องมาลำเดียวกัน ก็ทนไม่ไหว เพราะเสียเวลาทำมาหากินของชาวบ้านเค้า จึงเข้ามาเป็นล่ามและช่วยเคลียร์ให้


ต้องขอบพระคุณอย่างสูงค่ะ Smiley


.


พอออกมาจากสนามบิน


พวกเราต้องเดินทางไปยังบ้านของโฮสทันที


อันดับแรก พวกเราต้องขึ้นรถบัส Airport Limousine เพื่อไปยัง Kyoto Station ค่ารสบัส 2500 เยน ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง


ถึง Kyoto Station ก็ต้องต่อ JR line เพื่อไป Ayabe


กว่าจะหาสถานีเจอก็เล่นเอาแย่เหมือนกัน เก่งภาษาญี่ปุ่นกันทั้งคู่เลยนี่(ประชด)


วิธีที่พวกเราใช้เวลาที่หมดหนทางอับจนปัญญาแล้วก็เริ่มจากมองหาเหยื่อที่ดูท่าทางใจดี และน่าจะพึ่งพาได้


ต่อจากนั้น ก็โค้งให้หนึ่งที พร้อมกับกล่าวคำว่า "ซูมิมาเซน"


จากนั้นก็เริ่มปฏิบัติการถามทุกสิ่งที่คุณต้องการ


คนญี่ปุ่นเท่าที่เจอมา น่ารักทุกคนค่ะ เวลาถามอะไรไป จะช่วยอย่างเต็มที่ ถึงแม้จะสื่อสารกันไม่ค่อยเข้าใจก็ตาม  ยกนิ้วให้เลยจริงๆ(นิ้วโป้งนะ)


ตั๋ว JR line จาก Kyoto Station ไปยัง Ayabe มีแต่แบบ express เท่านั้นค่ะ ซึ่งต้องเสียเงินเพิ่มอีก 940 เยน


เมื่อถึง Ayabe ต้องขึ้นรถเมล์ไปที่สถานี Oomachi Terminal Bus


เป็นอีกครั้งที่เราต้องเข้าไปขอความช่วยเหลือจากคนญี่ปุ่นแถวๆนั้น


เราได้เจอกับลุงคนหนึ่ง ซึ่งพูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย แต่เท่าที่จับใจความได้ คือ ลุงแกก็จะขึ้นรถเมล์คันเดียวกับพวกเรา และค่ารถ คือ 400 เยน


เราได้แสดงความฉลาดออกมาอีกครั้ง


เนื่องจากรถเมล์ในญี่ปุ่นนั้น ต้องขึ้นจากประตูหลัง แล้วลงรถที่ประตูหน้า อันนี้เราไม่ได้ทำผิดพลาดอะไร


แต่พอขึ้นไปบนรถก็พบว่าตรงด้านหน้ารถ จะมีชื่อสถานีต่อไปขึ้นอยู่(เป็นป้ายไฟไฮโซค่ะ)


ถ้าเราจะลง ก็ต้องกดปุ่มด้านข้างเบาะ


แต่ปัญหา คือ มันไม่มีภาษาอังกฤษแม้แต่ตัวเดียว


พวกเราจึงต้องเงี่ยหูฟังชื่อสถานีอย่างตั้งใจ จะได้กดปุ่มได้ถูกเวลา


นั่งรถไปประมาณครึ่งชั่วโมง ก็ยังไม่ได้ยินคำว่า Oomachi เลย


เกือบหลับไปตั้งหลายครั้ง Smiley


และในที่สุด คำว่า Oomachi ก็ลอยเข้ามาในโสตประสาท Smiley พวกเรารีบกดปุ่มทันทีทันใด


พอถึงป้าย Oomachi Terminal bus ทุกคนก็ทยอยลงจากรถกันหมด


เพราะ Oomachi เป็นป้ายสุดท้ายนั่นเอง


((แล้วตูจะกดเพื่อ ??))


.


ตามที่ตกลงกับโฮสเอาไว้ก็คือ ถ้าถึง Ayabe เมื่อไหร่ ให้โทรหาโฮสทันที


แต่พวกเราดันลืมซะสนิท ก็เลยต้องหาตู้โทรศัพท์แถวๆนั้น


แต่ทว่า มันไม่มีแม้แต่ตู้เดียวค่ะ


เอิ่มมม...ก็พอจะรู้ค่ะว่า Oomachi เป็นหมู่บ้านเล็กๆที่อยู่ในเมือง Ayabe


แต่ก็คาดหวังไงคะ ว่าญี่ปุ่นน่าจะเป็นประเทศที่ไฮเทคโนโลยี ถึงจะอยู่ในเขตบ้านนอกยังไงก็น่าจะมีตู้โทรศัพท์ซักตู้แหละน่า 


ไม่นึกว่าจะขนาดนี้จริงๆ Smiley


สุดท้ายเลยต้องแสดงความหน้าด้าน เข้าไปขอใช้โทรศัพท์ของที่ทำการรถเมล์


คุณเจ้าหน้าที่ก็ใจดีค่ะ ยื่นโทรศัพท์ให้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม


น่ารักจริงๆเลย


^____^


.


.


หลังจากที่วางสายโทรศัพท์ประมาณ 15 นาที รถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่สีขาวก็แล่นเข้ามาจอดด้านหน้าพวกเรา


คนขับเป็นผู้หญิงอายุราวๆ 30 ปีค่ะ


เมื่อสอบถามจนแน่ชัดแล้วว่าเป็นโฮสของพวกเราแน่นอน ก็จัดแจงขนของขึ้นรถกลับบ้านโฮสไปด้วยกัน 


เมื่อมาถึงที่บ้าน พวกเราก็ทำความรู้จักกันนิดหน่อย


บ้านนี้ คือ บ้านของ Koji และ Mari ซึ่งเป็นสามี ภรรยากัน และ Mari กำลังท้อง 8 เดือนด้วยค่ะ


ภายในบ้านเป็นบ้านไม้ชั้นเดียว ตกแต่งสวยงาม ตามสไตล์ country



Mari พูดภาษาอังกฤษได้นิดหน่อย เพราะเคยไปอยู่ฟิลิปปินส์มา 8 เดือน


แต่ Koji ผู้เป็นสามีนั้นพูดไม่ได้เลย


ทั้งสองบอกรายละเอียดและข้อตกลงกับเราสองคน นั่นคือ


งานจะเริ่มตอน 9 โมงเช้าและถ้าจะกินอาหารเช้าต้องทำกินเอง ส่วนมื้ออื่นโฮสจะทำให้


ส่วนงานก็เป็นการทำเกษตรเบื้องต้นธรรมดา ขุดๆ ปลูกๆไป ซึ่งในแต่ละวัน Koji จะพิจารณางานให้เราทำตามความเหมาะสม 


.


.


และเนื่องจากคืนนี้จะมีแขกมาพักที่บ้าน


ซึ่งห้องนอนรับแขกที่มีเพียงห้องเดียว จึงต้องยกให้แขกไปค่ะ


เราสองคนต้องขึ้นไปนอนกันที่ชั้นใต้หลังคา โดยต้องปีนบันไดขึ้นไป


ได้อารมณ์สุดๆ


Smiley



.


.


วันนี้พวกเรายังไม่ต้องทำงาน


เนื่องจาก กว่าจะมาถึงที่บ้านโฮสก็ปาเข้าไปเกือบเย็น


พรุ่งนี้สิน่าลุ้น


งานแรกของพวกเราจะเป็นอะไรหนอ...


.


.



Free TextEditor



Create Date : 14 มิถุนายน 2554
Last Update : 14 มิถุนายน 2554 13:10:00 น.
Counter : 976 Pageviews.

5 comments
  
เข้ามาอ่านค่ะ เขียนได้สนุกดีมากๆ

จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ ^^
โดย: harumi วันที่: 14 มิถุนายน 2554 เวลา:15:59:49 น.
  
น่าติดตามค่ะ ต่องขอเข้ามาอ่านบ่อยๆซะแล้วสิ
โดย: ลอร่า อิงกัลส์ ~* วันที่: 14 มิถุนายน 2554 เวลา:17:26:48 น.
  
เขียนสนุกจังค่ะ
เคยอ่านที่เก่ารอบนึงแต่ตามอ่านไม่หมด
ขอมารอตามต่อที่นี่นะคะ o(〃^▽^〃)o

โดย: kizuna_Ai วันที่: 14 มิถุนายน 2554 เวลา:21:26:39 น.
  
ตามมาเพราะชอบญี่ปุ่น....
โดย: ถนนสายนี้เปรี้ยว วันที่: 15 มิถุนายน 2554 เวลา:16:13:23 น.
  
แหะๆ จะพยายาม edit ของเก่าให้หมดนะคะ((แต่เป็นโรคขี้เกียจ อาจช้าหน่อย -*-))

พอดีว่าอยากทำบล็อกใหม่ แล้วจะลบอันเก่าทิ้งน่ะค่ะ
โดย: pinkbuffy วันที่: 15 มิถุนายน 2554 เวลา:21:48:34 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Newbie Traveller
Location :
นครปฐม  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Yoroshikune~