★ ★This is just the beginning of my journey ^^ ★ ★
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2554
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
15 พฤษภาคม 2554
 
All Blogs
 
A Day in Melbourne, Australia

Photobucket


เพิ่งกลับมาจากเมลเบิร์นด้วยสภาพที่เป็นศพยับเยินสุดฤทธิ์ เพราะตั้งแต่ทำงานมา นี่เป็นไฟลท์ที่บินยาวนานที่สุด เหมือนมันไม่รู้จักจบจักสิ้นซักที T_T
ไป 12 ชั่วโมง กลับ 14 ชั่วโมง จริงๆ เราเบสที่กาต้าร์จะไม่ค่อยบินโหดเหมือนสายการบิน เช่น สายการบินแถวเอเชีย เพราะบินกันที่ สมมติไปอเมริกาจะบินข้ามวันข้ามคืนนานมาก เพราะมันไกล แต่ของเราอยู่แถวตะวันออกกลาง มันเลยอยู่กลางๆ ไปไหนก็ไม่ไกลเท่าไหร่ เวลาบินเท่านี้สำหรับเราเลยถือว่าไกลมาก อิอิ ไม่คุ้นๆ

เนี่ย กลับมาก็๋นอนไปได้ประมาณ 5 ชั่วโมงเอง แล้วก็ตื่นอีกแล้ว ชวนโจบี้มากินข้าวที่บ้าน ปาร์ตี้สุกี้กัน มีบูลโกกิเกาหลีๆ ละแพรกะกาญจน์ก็อยู่บ้าน เลยชวนมากินกันใหญ่

กินเสร็จเห็นจานกองพะเนินเทินทึกบนโต๊ะแล้วแบบ...ขอทำใจด้วยการย้ายไปนั่งโซฟาแทน ฮ่าๆๆ

ตามสูตรจ้ะ มาเข้าเรื่อง Flight Information กันก่อน
เวลาที่เมลเบิร์นต่างกับที่โดฮาตั้ง 7 ชั่วโมงแหละ ตอนนี้ระบบเลยรวนๆ งงๆ พิมพ์ไปก็งงไปอยู่ตอนนี้ ใครบอกว่าวันนึงไม่มีทางมีมากกว่า 24 ชั่วโมง ขอเถียง ณ จุดนี้

การบินไฟลท์ที่ยาวนานอย่างนี้ เราจะแบ่งลูกเรือออกเป็นสองชุด เพื่อสลับกันไปพัก (ไปนอน) ที่ชั้นบนของเครื่องโบอิ้ง ครั้งนี้บินด้วยโบอิ้ง 777-200 series เราเรียกที่พักนี้ง่ายๆ ว่า Crew Rest Area

สำหรับเพื่อนๆ ที่สงสัยว่าแอร์เค้านอนกันยังไงที่ไหน ตามมาเลยค่า

Crew Rest Area จะเป็นเหมือนห้องลับ 555 ขึ้นบันไดไปยังชั้นบน ซึ่งผู้โดยสารจะเข้าใจผิดตลอดว่ามันคือห้องน้ำ ไม่ใช่ค่ะ มันคือห้องนอน ขึ้นไปก็จะแบ่งเป็นที่นอนเป็นล๊อคๆ เราเรียกว่า "Bunk"

อ่ะ เปิดเน็ตหารูปมาพักนึง (เพราะเราไม่สามารถถ่ายรูปอะไรบนเครื่องได้จ้ะ) ก็มาเจอ อันนี้เลย ของสายการบินอื่นก็จะต่างๆ กันไป อันนี้ของสายการบินเราแบบนี้เรา บางสายการบินจะเป็นนอน Bunk เดียวกันแล้วมีม่านกั้น อันนี้ของใครของมัน อย่ามายุ่งกัน

Photobucket

ไฟลท์นี้เราจะได้พักกันคนละ 4 ชั่วโมง แต่ทั้งไปทั้งกลับ เราหลับไม่ได้เลย เพราะเป็นคนหลับยาก ตอนนี้เลยเหนื่อยมากกกกก อิดโรย แต่ก็ยังมานั่งอัพบล๊อค อิอิ

มาถึงเมลเบิร์นกันแล้ว พักกันที่ Crowne Plaza (ตลอดๆอ่ะ) เบื่อแล้ว เปลี่ยนเป็นโรงแรมอื่นบ้างได้มั้ย คราวนี้ลืมบอกว่ามีน้องคู่ใจเก๋ๆ ตัวใหม่ เป็นเจ้า Canon DSLR รุ่นเล็กสุด เอามาหัดเล่น อยากได้มานานแล้ว ถูกขัดขวางอยู่เนืองๆ เพราะแม่กลัวแบบซื้อมาแล้วจะไม่แบก แต่นี่ก็ยงอุตส่าห์แบกไป

Photobucket

ห้องนอนสวยมั้ย สวยเนาะ เตียงก็นุ่ม เราลงไฟลท์มาอาบน้ำเสร็จ มีหน้านั่งอ่านนิตยสารต่อ ฮ่าๆๆ แต่ลูกเรือคนอื่นลงไปเที่ยวคาสิโนกัน โอยย เมิงไม่หลับไม่นอนกันรึคะ ใช่สิ เค้าคงนอนบนเครื่องกันมาแล้ว เรามิสามารถ..

วันต่อมานัดกะเบ๊นซ์ไว้ 10 โมงว่าจะออกไปหาอะไรกินแถว China Town กัน พอตอนจะตื่นนี่ไม่อยากจะลุกเลย เกือบโทรไปเลื่อนละ ฮ่าๆ จริงๆ มีพี่คนไทยเอฟวันอีกคน แต่เค้าออกไปเย็นๆ เราคาดว่าเค้าคงกลัวเรากันรึเปล่า เพราะเราแย่งกันจีบเค้าแบบออกหน้าออกตามาก พี่แกคงกลัว อย่างเบ๊นซ์นี่จีบแบบ ขอหยอดนิดหยอดหน่อยก็เอา เราก็เข้าไปแย่งเป็นระยะๆ แบบโคตรตลกอ่ะ

ถามเบ๊นซ์ว่า แก ชั้นอยากถ่ายรูป แถวโรงแรมหรือในเมืองใกล้ๆ มีแบบ Park อะไรอย่างนี้มั้ย มันบอกมี หน้าโรงแรม นี่คือปาร์ค มีสนามหญ้ากับคนจูงหมา จบ..

Photobucket

ถ่ายหญ้าเขียวมาซะเยอะเลย ยังไม่เก่ง

แต่บ้านเมืองเค้าก็น่าเดินดีนะ เป็นอย่างนี้ไปทั้งเมืองเลย

Photobucket

Photobucket

ถามที่โรงแรมบอกว่า Tram สีแดง วนรอบเมืองเป็นสี่เหลี่ยม นั่งได้เลยฟรี อยากขึ้นตรงไหนก็ขึ้น อยากลงตรงไหนก็ลง

Photobucket

เรามาลงกันตรง Federation Square ตามที่รู้มาคือเหมือนเป็นสถานที่เวลาจัดงานสำคัญ หรือคนมารวมตัวกัน ก็ตรงนี้เลย คือถือเป็นที่ๆ ดังของเค้า เรามาก็แบบ อืม...พูดกันกะเบ๊นซ์ว่า จตุรัสเทียนอันเหมิน (พูดกันไปงั้นแหละ ไม่เคยไป)

Photobucket

อันนี้น่าจะเป็นหัวลำโพงของเค้า

Photobucket

Photobucket

ที่นี่ที่เพิ่งสังเกตก็คือ เซเว่นเยอะมาก เยอะยิ่งกว่าเมืองไทย ใครบอก Thailand Only ถึงจะมีเซเว่นทุกซอย ดิฉันขอเถียงว่าไม่จริ๊งงงง มาดูที่นี่ซะก่อน และนี่คือ 1 เซเว่นที่แปลกหูแปลกตา

Photobucket

นกเยอะบินไปมา ร้อง อ้า..อ้า.. ร้องแบบน่ากลัวมาก แต่หน้าตามันน่ารักดีนะ

Photobucket

เข้ากล้องซักหน่อย จริงๆ ชุดที่เตรียมมาใส่คือเสื้อเหลือง กางเกงขาสั้น รองเท้าเปิดส้นเบาๆ รับลมร้อน ที่ไหนได้ คนยังใส่เสื้อโค้ทกันอยู่เลย เกิดความผิดพลาดทางแฟชั่น จริงๆ ไม่ได้หนาวมากเลย แต่คนแบบยังเว่อร์มากจัดเต็ม เบ๊นซ์บอก "แต่งตัวกันแบบให้กูรู้สึกผิด"

Photobucket

Photobucket

เดินเล่นดูเมืองดูร้านขายของที่ระลึกไปเรื่อยๆ ของก็น่ารักดี หนีไม่พ้นหมีโคอาล่ากะจิงโจ้ เสียดายมีเวลาน้อย อยากไปดูโคอาล่าตัวจริงมากเลย

Photobucket

Photobucket

แล้วก็บูมเมอแรงสวยๆ

Photobucket

เราชอบอันนี้มากเลย ที่จับของร้อน แต่ไม่อยากซื้อเอามารกบ้านอีกแล้ว

Photobucket

เดินไปเดินมา

Photobucket

โอเช...ได้เวลามุ่งหน้ากันไปหาอะไรกินที่ไชน่าทาวน์ มาถึงก็เห็นซุ้มประตูแบบนี้ รู้เลยว่าถึงแล้ว แต่ที่ไปถึงมันดูเงียบๆ หรือมันเช้าเกินไป หรือวันนี้เค้าหยุดกัน เอ๊ะ อะไรยังไง..งง

Photobucket

เราเดินไปเดินมาร้านยังไม่เปิด เลยเดินไปซื้อของที่ Asain Grocery Store อยู่แถวๆ นั้น เป็นร้านเล็กๆ ของเกือบทั้งหมดคือของจากเกาหลี เราเลยซื้อพวกเนื้อมา แบบฟรีซ ทั้งที่หมักมาแล้วและยังไม่ได้หมัก กะน้ำจิ้มเนื้อย่างเกาหลี เห็นแล้วพิงกะเบ๊นซ์พุ่งพรวดเข้าใส่ ดีใจมาก เบ๊นซ์บอก แกจะเอาอีกเหรอ เราบอกเออ เบ๊นซ์บอก เอองั้นชั้นเอาด้วย ฮ่าๆๆๆๆ ไม่มีใครเบรคใครกันเลยทีเดียว ละก็ซื้อมาม่าเกาหลีมาเยอะมาก เป็นถ้วยๆ เผื่อไปบินที่ๆ ไม่มีอะไรกิน ถามแอร์ส่วนใหญ่ก็จะมีมาม่าไว้ในกระเป๋า เผื่อไปถึงดึกๆ ไม่มีข้าวกิน แต่มาม่าเราอันเดิมนี่แหละ อยู่มาหลายเดือนละ เนื่องจากเวลาไปบินที่ไหน เราก็ไปหาอย่างอื่นอร่อยๆ กินทุกที มาม่าเลยยังอยู่ ฮ่าๆ

เดินไปเรื่อยเปื่อย

Photobucket

ร้านอาหารไทยเยอะมาก นี่เป็นส่วนหนึ่ง คนแน่นทุกร้าน
Photobucket

Photobucket

เสร็จจากซื้อของ ร้านอาหารจีนก็เปิดแล้ว แบบไม่มีคนเท่าไหร่

Photobucket

ซักพัก...โอ้วววววววววววว แน่นนนนนนนนนนน

Photobucket

เบ๊นซ์บอกว่า ถ้ามันได้เวลาคนจะมายืนออกัน เราก็เลยหายสงสัย เพราะตอนเดินเข้าร้านมา เค้าจะเรียกจัดที่ให้นั่ง ห้ามไปเลือกนั่งเอง แบบมีระบบ เพราะคนมันจะเยอะนั่นเอง

นี่เลย ข้าวหมูแดงหมูกรอบจานนี้ อร่อยมากกก หมูแดงหอมมาก ค่าเสียหายประมาณ 10 ดอลล่าร์กว่าๆ กินกะชาไข่มุกใส่น้ำผึ้งอร่อยๆ ดูจากรูป หมูบางชิ้นยังหลุดโฟกัสไปบ้าง ฮ่าๆๆๆ

Photobucket

กินละน้าา

Photobucket

แล้วเราก็ซื้อข้าวหน้าเป็ดกลับบ้านด้วย เอาไปกินบนเครื่อง อร่อยมากกกก
โชคดีที่บนเครื่องขากลับ เรากะเบ๊นซ์ได้เรสเดียวกัน เลยเม้าท์มอยกันไปตลอดทางไม่มีหยุดปาก กินและเม้าท์ ทำให้ไฟลท์นี้โอเคมาก ไม่น่าเบื่อเท่าขามาเพราะโดนจับแยก

น่าตื่นเต้นมากเพราะว่า Turbulance หรือเครื่องตกหลุมอากาศแรงมาก เรากะลังเดินๆ ไปบอกให้ผู้โดยคาดเข็มขัด มันตกแบบ ผลุบบบ!! คือไม่เคยโดนแรงขนาดนี้ เราทรุดเกาะเก้าอี้ผู้โดยลงไปนั่งกะพื้น แล้วกรี๊ดสวยๆว่า "แอ๊ยยยยยย!!!" กรี๊ดดังมาก ไม่สมเป็นมืออาชีพเลย เราคาดว่าผู้โดยสารคงจะกี๊ดกะเราด้วย แต่มีเรากรี๊ดอยู่บนเดียว ผู้โดยไม่ค่อยรู้สึกอะไรไงเพราะว่านั่งคาดเข็มขัด แต่เราเดินอยู่ ดิชั้นเสี่ยงชีวิตเพื่อพวกคุณน่ะเห็นไหมมมม มีเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกะเราเคยขาหักพักฟื้นอยู่หลายเดือนเพราะเรื่งอนี้แล้ว พอเรากรี๊ด เด็กแถวนั้นค่ะ ร้องจ้าาาเลย ฮ่าๆๆ เบ๊นซ์บอก แกเริ่ดนะ แก initiate มาก ฮ่าๆๆ เริ่มกรี๊ดคนแรกเรยกรู หลังจากนั้นเราก็คลานไปนั่ง Jump seat (ที่นั่งแอร์) แล้วคาดเข็มขัดอยากแน่นหนา พอหมดเหตุการณ์ พี่คนไทยเอฟวันเดินลงมาจาก bunk ก็แบบ "พี่เอขาาาาาหนูกลัวเทอร์บูแล๊นซ์ ช่วยด้วยย" เบ๊นซ์บอก "พี่เอขา ถ้ามาข้างหลัง เอาถั่วบิสสิเนสคลาสมาด้วยนะคะ หนูชอบกินถั่ว ขอเน้น ถั่วดำนะคะ" ฮร่าๆๆๆๆ เรานิแบบ ฮากระจายยย สติกระเจิงเลยทีเดียว เบ๊นซ์ เทอกล้ามากก

ต่อๆ ผู้โดยบางคนเค้าไม่รู้เลยว่า Turbulance ถ้าเริ่มจากเบาๆ มันอาจจะอยู่ดีๆ หนักมาก ไม่มีใครมีทางรู้ได้เลย บางคนไม่สน ดื้อ เดินอยู่นั่นแหละ เราบอกให้นั่งๆ ไม่นั่ง เราก็ช่วยคุณได้แค่นี้อ่ะนะ ถึงเพื่อนๆ ที่อ่านอยู่นะคะ ถ้าขึ้นเครื่องแล้วสัญญาณรัดเข็มขัดปิ๊งขึ้นมา เชื่อเค้าหน่อยเพราะมันไม่คุ้มกันเลยถ้าเป็นอะไรไป บริษัทเรามีเงินจ่ายก็จริง แต่ตัวของคุณ เวลาของคุณ มันไม่คุ้มกับการจะเสียไป นะจ๊ะ

ปิดท้าย วิวคลองแสนแสบจากโรงแรม

Photobucket

Photobucket


Create Date : 15 พฤษภาคม 2554
Last Update : 15 พฤษภาคม 2554 1:45:10 น. 8 comments
Counter : 5168 Pageviews.

 
แต่งตัวกันแบบให้กูรู้สึกผิด 555 ชอบประโยคนี้มั่กๆค่ะ กด like ให้เลย



โดย: apple.007 วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:11:18:52 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องพิง มาติดตามบันทึกการบิน อิอิอิ
ไฟลท์นี้นานจริงๆ นะคะ ไปออสเตรเลีย
บ้านเมืองเค้าทางเท้ากว้างขวาง น่าเดินเล่น สบายๆ
ที่จับของร้อน ลายแผนที่ โหหหห น่าซื้อมั่กๆ
มีชาไข่มุกด้วย จ๊าบบบบส์ค่ะ พี่เอิงไม่ได้ทานมาหลายปี อิอิ

ตอนนี้พักผ่อนเยอะๆ นะคะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงดีทุกวันค่ะ


โดย: diamondsky วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:17:36:09 น.  

 
5555 เรื่องหลุมอากาศพี่สาวฮาอ่ะ
ทำให้น้องสาว นึกไปถึงไฟลท์นึงง ที่น้องขึ้นเลยอะ
แบบว่า มีผู้โดยคนนึงเค้าซื้อ Duty free บนเครื่องอะ แล้วแอร์ก็เดินเอามาให้
ตอนนั้นมันก็เริ่มตกหลุมนิดๆละนะ ซักพัก วืบบ แบบ แรงมาก
พี่แอร์แก เกาะเก้าอี้ผู้โดยแล้วนั่งลงไปเลย แกไม่กรี๊ดไม่ใดๆทั้งสิ้น แต่หน้าแกนิแบบ ไปแล้วอ่ะ แบบว่าไม่ไหวแล้ว 555555555555


โดย: cindy IP: 180.183.161.94 วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:2:07:37 น.  

 
ขอตามไปเที่ยวด้วยนะคะ


โดย: พลูด่างในอ่างดิน วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:8:13:06 น.  

 
ลูกจ๋า DSLR สวย คมจริงไม่ผิดหวังเลย รู้งี้ให้ซื้อตั้งนานแล้วเนอะ บ้านเมืองเค้าน่าอยู่นี่ สะอาดสะอ้านดี แต่น่าสงสารเหนื่อยหน่อย พักผ่อนให้มากๆ อย่าลืมทาน วตม ทุกวันนะจ๊ะ


โดย: ,mom IP: 49.49.60.85 วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:17:31:38 น.  

 
มุขเยอะจริงๆ วิวคลองแสนแสบ คิดได้ยังไงอ่ะ lol


โดย: คม IP: 172.16.36.107, 203.144.130.176 วันที่: 18 พฤษภาคม 2554 เวลา:10:41:03 น.  

 
กล้องใหม่ถ่ายออกมาแล้ว ภาพสวยคมชัดดีนะคะ .. มีร้านอาหารไทยชื่อ 'กินข้าว' หรือ ' กินเข่า ' ( ถ้าลูกค้าไม่น่ารัก และมีปัญหามาก 555 !!! ) ใช่ค่ะ เสียงนกหลายๆ ประเทศฟังแล้วตกกะใจ น่ากลัว แต่หน้าตาน่ารัก และให้ความร่วมมือดีระดับหนึ่งเมื่อเราจะถ่ายรูป


โดย: แอบรัก IP: 198.53.67.81 วันที่: 19 พฤษภาคม 2554 เวลา:2:02:50 น.  

 
nike nouvelle collection //www.uninstantdebeaute.com/nike-free-run/Google-fr-nike-nouvelle-collection-Nike448.Asp nike nouvelle collection
[url=//www.trith.fr/nike-pas-cher/Google-fr-chaussure-nike-flash-Nike536.Asp]chaussure nike flash[/url]


โดย: chaussure nike flash IP: 94.23.252.21 วันที่: 2 พฤษภาคม 2558 เวลา:14:47:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Bloody Distance
Location :
Doha Qatar

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 57 คน [?]




Photobucket

สวัสดีค่ะ พุงพิงคร่าาาาาาาา

พิงคือหญิงไทยธรรมดาที่มีโอกาสได้มาทำงานและได้ท่องเที่ยวในหลายประเทศ อยากไปเพื่อนๆ ตามไปเที่ยวด้วยกันนะคะ

ฝากติดตาม Track เพลง Cover ของวง Crazy Signal ของพิงและเพื่อนๆ ด้วยนะคะ Subscribe ได้ใน Youtube ของ Pinky8878 จ้ะ

INSTAGRAM : pingthewicked_boo

MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com
New Comments
Friends' blogs
[Add Bloody Distance's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.